VIII Gz 358/16
Sądy powszechne2016-12-14
Sygnatura
VIII Gz 358/16
Data orzeczenia
2016-12-14
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Agnieszka Woźniak (PRESIDING_JUDGE)Anna GórnikPatrycja Baranowska
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt VIII Gz 358/16</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 14 grudnia 2016 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Szczecinie</strong>, Wydział VIII Gospodarczy</p>
<p>w składzie :</p>
<p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak</p>
<p>Sędziowie: SSO Patrycja Baranowska</p>
<p>SSR del. Anna Górnik (spr.)</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w Szczecinie</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. B.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek zażalenia powoda na punkt III wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2016r., sygn. akt X GC 1010/15</p>
<p>postanawia:</p>
<p>1.
zmienić zaskarżone postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2016r., sygn. akt X GC 1010/15 w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.809,31 zł (jeden tysiąc osiemset dziewięć złotych trzydzieści jeden groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p>
<p>2.
odstąpić od obciążenia pozwanego kosztami postępowania zażaleniowego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
SSO P. Baranowska SSO A. Woźniak SSR del. A. Górnik</em>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 3 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie wydał wyrok, w którym częściowo uwzględnił powództwo i w punkcie III rozliczył koszty procesu zasadzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1348,05 złotych. W uzasadnieniu Sad wskazał, iż rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione albo stosunkowo rozdzielone. W związku z oddaleniem powództwa nad kwotę 13.504, 88 zł Sąd ustalił, że powód wygrał postępowanie w 73, 45 %, natomiast pozwana w 26, 55 %. Na koszty poniesione przez powoda w łącznej wysokości 2.709 zł złożyły się: kwota 920 zł opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kwota 2.400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (ustalone na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2)">§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> Dz.U.2013.461 j.t). Na koszty poniesione przez pozwaną w łącznej wysokości 2.417 zł złożyły się: kwota 2.400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (ustalone na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2)">§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> Dz.U.2013.461 j.t) oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Biorąc pod uwagę powyższe powódka była obowiązana zwrócić koszty w kwocie 641, 71 zł (stanowiące 26, 55 % z kwoty 2.417 zł) natomiast pozwana w kwocie 1.989, 76 zł (stanowiące 73, 45 % z kwoty 2.709 zł). W konsekwencji wzajemnego zniesienia się kosztów w części, pozwana obowiązana jest zwrócić na rzecz powoda kwotę 1.348, 05 zł. Jako, że na dzień wydania orzeczenia postanowienie o przyznaniu biegłemu sądowemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii nie było prawomocne, Sąd orzekając o kosztach postępowania nie uwzględnił zaliczek uiszczonych przez strony.</p>
<p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód wnosząc o jego zmianę poprzez podwyższenie należnych kosztów do kwoty 1809,31 złotych.</p>
<p>Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:</p>
<p>- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 KPC</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 KPC</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 KPC</a> poprzez dokonanie stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu w sposób nieprawidłowy, w błędnej wysokości oraz z pominięciem kosztów poniesionych przez obie strony tytułem wynagrodzenia biegłego.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazano, iż zarówno powód, jak i pozwana wpłacili zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego sądowej w wysokości po 1.200 zł. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin — Centrum w <span class="anon-block">S.</span> przyznał biegłemu wynagrodzenie w kwocie 1.101,05 zł, zgodnie z przedłożoną przez niego fakturą i kartą pracy. W związku z powyższym, z zaliczki powoda wypłacono biegłemu kwotę 292,33 zł (1.101,05 * 73,45%), a z zaliczki biegłego kwotę 808,72 zł (1.101,05 * 26,55%). Przy czym zaznaczyć należy, że ręcznie uczyniona adnotacja na treści zarządzenia z dnia 5.08.2016 r. (k. 151) o rozliczeniu z zaliczek stron odpowiednio kwot 808,83 zł i 292,22 zł nie odpowiada ustalonemu w wyroku stosunkowi, w jakim każda ze stron wygrała spór.</p>
<p>Skarżący wskazał, że powód poniósł następujące koszty:</p>
<p>1)
920 zł — tytułem opłaty sądowej od pozwu,</p>
<p>2)
17 zł — tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,</p>
<p>3)
2.400 zł — tytułem kosztów zastępstwa procesowego,</p>
<p>4)
292,33 zł — tytułem wynagrodzenia biegłego.</p>
<p>Powód poniósł zatem koszty w łącznej wysokości 3.629,33 zł.</p>
<p>Na koszty poniesione przez pozwanego złożyły się następujące sumy:</p>
<p>1)
17 zł — tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,</p>
<p>2)
2.400 zł — tytułem kosztów zastępstwa procesowego,</p>
<p>3)
808,72 zł — tytułem wynagrodzenia biegłego.</p>
<p>Pozwany poniósł zatem koszty w łącznej wysokości 3.225,72 zł.</p>
<p>Powód wygrał spór w 73,45%, zatem powinien zwrócić pozwanemu tytułem kosztów procesu kwotę 856,43 zł (3.225,72 * 26,55%). Pozwany wygrał spór w 26,55%, zatem powinien zwrócić powodowi kwotę 2.665,74 zł (3.629,33 * 73,45%). Po dokonaniu wzajemnej kompensacji wskazanych kosztów, pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 1.809,31 zł (2.665,74 - 856,43).</p>
<p>W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o nieobciążanie kosztami postępowania zażaleniowego, w uzasadnieniu zgadzając się z treścią zażalenia i wskazując, iż Sąd I instancji dokonał błędnego rozliczenia poniesionych przez strony kosztów.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zażalenie okazało się uzasadnione.</p>
<p>Strony nie kwestionowały procentowego rozliczenia kosztów procesu odnoszącego się do stopnia, w jakim każda ze stron proces wygrała. Niesporne były też koszty poniesione przez strony w przedmiotowej sprawie, a w szczególności uiszczone zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. Z akt sprawy wynika także w jakim zakresie z każdej z zaliczek pobrano kwoty celem wypłacenia biegłemu. Jak słusznie wskazuje powód, z zaliczki pobranej od strony powodowej pobrano 292,33 zł, zaś z zaliczki uiszczonej przez pozwanego kwotę 808,83 zł (k. 151). Na koszty każdej ze stron składa się ponadto wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2417 złotych, zaś na koszty powoda dodatkowo opata od pozwu w kwocie 920 złotych.</p>
<p>Sąd orzekając o kosztach procesu w orzeczeniu kończącym sprawę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a> nie rozliczył kwot pobranych zaliczek na poczet biegłego. Nie jest zasadnym przy tym wskazanie, iż na datę wyrokowania orzeczenie o wynagrodzeniu biegłego nie było jeszcze prawomocne. Zauważyć trzeba, iż postanowienie o wynagrodzeniu biegłego uprawomocniło się z dniem 21 maja 2016 roku, zaś wyrok został wydany 3 sierpnia 2016 roku. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a> nakazuje jednocześnie rozliczyć całe poniesione koszty procesu. Następcze pobranie z zaliczek uiszczonych przez strony kwot w proporcjach adekwatnych do wygrania sprawy jest jedynie czynnością techniczną i nie może zastąpić orzeczenia Sądu w tym zakresie. Zwłaszcza przy uwzględnieniu, iż takie rozliczenie stawia stronę w mniej korzystnej sytuacji niż rozliczenie tych kosztów całościowe, według zasad wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>
</p>
<p>Powód przedstawił w zażaleniu prawidłowo sposób wyliczenia kosztów procesu stron, wskazując, iż wygrał spór w 73,45%, zatem powinien zwrócić pozwanemu tytułem kosztów procesu kwotę 856,43 zł (3.225,72 * 26,55%). Pozwany wygrał spór w 26,55%, zatem powinien zwrócić powodowi kwotę 2.665,74 zł (3.629,33 * 73,45%). Po dokonaniu wzajemnej kompensacji wskazanych kosztów, pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 1.809,31 zł (2.665,74 - 856,43). Rozliczenia tego nie kwestionował także pozwany przyznając w odpowiedzi na zażalenie, iż wyliczenie kosztów procesu dokonane przez Sąd Rejonowy nie jest prawidłowe.</p>
<p>W związku z powyższym, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, dokonując zmiany zaskarżonego orzeczenia.</p>
<p>Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy zastosował normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Sąd miał na względzie, iż pozwany nie przyczynił się do błędnego rozliczenia kosztów procesu dokonanego przez Sąd Rejonowy, a nadto niezwłocznie w odpowiedzi na zażalenie uznał słuszne stanowisko powoda.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
SSO P. Baranowska SSO A. Woźniak SSR del. A. Górnik</em>
</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>1.
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>2.
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>3.
<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
</div>