VII Kz 556/16

<p>Sygn. akt VII Kz 556/16</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 14 grudnia 2016r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący – SSO Aneta Łatanik</p> <p>Protokolant Kamila Pawłowska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lublińcu <span class="anon-block">J. S.</span> </p> <p>w sprawie przeciwko <span class="anon-block">J. H.</span> </p> <p>oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 242;art. 242 § 2)">art. 242 § 2 kk</a> </p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2016r.</p> <p>zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 30 sierpnia 2016r. w sprawie II K 111/16 w przedmiocie umorzenia postępowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 30 sierpnia 2016r. w sprawie II K 111/16 umorzono postępowanie w sprawie przeciwko <span class="anon-block">J. H.</span> oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 242;art. 242 § 2)">art. 242 § 2 kk</a>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 11)">art. 17 § 1 pkt 11 kpk</a>.</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie złożył prokurator zarzucając:</p> <p>obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na jego treść a to przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 11)">art. 17 § 1 pkt 11 kpk</a> poprzez nieprawidłową jego interpretacje i uznanie ,że w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa wyłączająca kontynuowania postępowania w postaci braku zgody ścigania oskarżonego o przestępstwo nie objęte wykonaniem europejskiego nakazu aresztowania Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 11.06.2014tr., sygn. akt III Kop 98/14.</p> <p>Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia j przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lublińcu.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p> <p>Zażalenie jest niezasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, iż w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 1)">art. 607e § 1 k.p.k.</a> osoby przekazanej w wyniku wykonania nakazu nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, ani wykonać orzeczonych wobec niej za te przestępstwa kar pozbawienia wolności albo innych środków polegających na pozbawieniu wolności. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 3;art. 607 e § 3 pkt. 7)">Art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k.</a> stanowi zaś, że osoba ścigana po jej przekazaniu, może złożyć przed sądem właściwym do rozpoznania sprawy oświadczenie o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e § 1)">§ 1</a> w odniesieniu do czynów popełnionych przed przekazaniem. Wobec powyższego z treści samego przepisu wynika, że prokurator nie jest organem uprawnionym do przyjęcia skutecznego zrzeczenia się przez podejrzanego tych uprawnień, zatem oświadczenie przed nim złożone nie jest w ogóle zrzeczeniem, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 3;art. 607 e § 3 pkt. 7)">art. 607e §3 pkt 7 k.p.k.</a> Prokurator, jeżeli traktuje złożone przed nim oświadczenie podejrzanego, przekazanego uprzednio w trybie europejskiego nakazu aresztowania, jako wolę przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607;art. 607 § 3;art. 607 § 3 pkt. 7)">art. 607 § 3 pkt 7 k.p.k.</a> zrzeczenia się przez tę osobę korzystania z ograniczeń ścigania wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 1)">art. 607e § 1 k.p.k.</a>, powinien wystąpić do sądu właściwego do rozpoznania sprawy o przyjęcie takiego oświadczenia. (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013 r. VKK 160/12). Należy ponadto zauważyć, iż oskarżony przed prokuratorem na etapie postępowania przygotowawczego złożył oświadczenie, że wyraża zgodę na prowadzenie przez PR w <span class="anon-block">L.</span> wobec niego postępowania w którym jest podejrzany o popełnienie występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 242;art. 242 § 1)">art. 242 § 1 kk</a> mimo , że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w następstwie osadzenia w oparciu o <span class="anon-block"> (...)</span> wydany przez SO we Wrocławiu o sygn. akt IIIKop 98/14. (k 131). Zdaniem Sądu Okręgowego złożone przez oskarżonego oświadczenie nie jest zrzeczeniem się uprawnień w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 3;art. 607 e § 3 pkt. 7)">art. 607 e § 3 pkt 7 kpk</a>. Najbardziej prawidłowe jest takie utrwalanie w protokole treści zrzeczenia się korzystania przez osobę ściganą z zasady specjalności, żeby wskazywała ona wprost na uzyskanie przez oświadczającego wszystkich niezbędnych pouczeń o konsekwencjach składanego oświadczenia i na dobrowolność jego składania oraz zawierała samo zrzeczenie się prawa, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 e;art. 607 e § 1)">art. 607e § 1 k.p.k.</a> do określonych czynów mających mieć miejsce przed przekazaniem. (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013 r. VKK 160/12). Zapis protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia 13 listopada 2015r. takich wymogów nie spełnia. Słusznie wobec tego stwierdził Sąd Rejonowy, że w sprawie wystąpiła negatywna przesłanka procesowa określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 11)">art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> Należy podkreślić, iż wbrew stanowisku prokuratora, praktyczne znaczenie przesłanek procesowych wyraża się w ich «funkcji negatywnej», tzn. w postaci procesowoprawnych konsekwencji istnienia «przesłanki ujemnej» (czy braku odpowiedniej «przesłanki dodatniej»). Te konsekwencje można określić jako prawną niedopuszczalność postępowania. Wyraża się ona w obowiązku kierowniczego organu procesowego niewszczynania postępowania oraz umorzenia postępowania już wszczętego (<span class="anon-block">M. C.</span>: O przesłankach.,., PIP 1969, nr 12, s. 953). Negatywne przesłanki procesowe uniemożliwiają takie postępowanie, które realizuje funkcję ścigania (<span class="anon-block">C.</span>: O przesłankach…)</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał zażalenie za nieuzasadnione.</p> <p>Orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a>.</p> <p>Na oryginale właściwy(e) podpis(y)</p> <p>Za zgodność</p> <p>Sekretarz:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->POUCZENIE</span> </strong>: na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.</p> </div>