VI Ka 527/16

<p>Sygn. akt VI Ka 527/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk</p> <p>Sędziowie: SO Marek Wojnar (spr.)</p> <p>SO Maciej Schulz</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk</p> <p>przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka</p> <p>po rozpoznaniu dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">S. Z.</span>, syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> </p> <p>i <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku</p> <p>z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt II K 437/11</p> <p>I.  uchyla rozstrzygnięcie z punktu I zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie z punktu V tego wyroku o karze łącznej pozbawienia wolności oraz z punktu VI tego wyroku o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej;</p> <p>IV.  przyjmuje, że czyny z punktu 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span> stanowią ciąg przestępstw określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> skazuje go, a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat;</p> <p>V.  w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> utrzymuje w mocy;</p> <p>VI.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 780 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w części na niego przypadającej, a od oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> zasądza na rzecz Skarbu Państwa kwotę 780 zł tytułem opłaty za obie instancje oraz pozostałe koszty sądowe w sprawie w części na niego przypadającej.</p> <p>SSO Adam Bednarczyk SSO Marek Wojnar SSO Maciej Schulz</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 527/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. Z.</span> i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> </strong>zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>1.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>2.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez <span class="anon-block">P. K.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>3.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez obywatelkę Bułgarii - <span class="anon-block">E. O.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>4.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez obywatelkę Bułgarii - <span class="anon-block">I. S.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>5.  w dniu 28 marca 2011 r, w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez obywatelkę Bułgarii - <span class="anon-block">N. G.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>6.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez <span class="anon-block">W. K.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>7.  w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj.<br/> <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez <span class="anon-block">K. S.</span> w ten sposób, że zażądali od wyżej wymienionej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, ponieważ pokrzywdzona odmówiła wydania pieniędzy, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Otwocku wyrokiem z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt II K 437/11:</strong> </p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie 1;</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> w ramach zarzucanego w punkcie 1 czynu uznał za winnego tego, że w dniu 28 marca 2011 r. w <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> usiłował czerpać korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> w ten sposób, że zażądał od niej pieniędzy w kwocie 500 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę pokrzywdzonej wydania pieniędzy, tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III.  oskarżonych <span class="anon-block">S. Z.</span> i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> uznał za winnych popełnienia czynów opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 2;art. 13 § 1 pkt. 3;art. 13 § 1 pkt. 4;art. 13 § 1 pkt. 5;art. 13 § 1 pkt. 6;art. 13 § 1 pkt. 7)">punktach 2, 3, 4, 5, 6 oraz 7</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> skazał ich, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1 k;art. 14 § k)">art. 14 § 1 k k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> in fine wymierzył im kary po 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> in fine orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> za czyny opisane w punktach od 2 do 7 oraz wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> za czyny opisane w punktach od 1 do 7 kary po 300 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki w kwocie 10 złotych;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> in fine wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span> karę łączną 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> in fine wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> oraz kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych <span class="anon-block">S. Z.</span> i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> koszty postępowania w kwotach po 870 złotych; w tym opłaty za skazanie w kwotach po 780 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońca oskarżonych i prokurator. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonych </strong>zaskarżyła powyższy wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> w części, tj. w pkt: II - VII, natomiast w całości co do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, na korzyść oskarżonych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:</p> <p>1.  obrazę przepisu prawa materialnego, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> wynikającą z uznania, że przepis ten ma zastosowanie do czynu polegającego na usiłowaniu czerpania korzyści majątkowej od świadków, podczas gdy oskarżeni nie czerpali korzyści z nierządu, nawet jednokrotnie, ani nie ułatwiali w celu uzyskania korzyści majątkowej uprawniania prostytucji wskazanym w zarzutach osobom, a z wykładni prawa oraz licznych orzeczeń Sądów wynika, że sutenerstwo jest przestępstwem o wieloczynowo określonych znamionach, związane jest ono z ciągłością powtarzających się działań, pozostających w łączności czasowej i przedmiotowej, a prowadzących do uzyskania korzyści majątkowej z uprawiania przez inną osobę prostytucji - jest to proceder, a nie akt jednorazowy.</p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">7 k.p.k.</a>, 366 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a>, 410 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> wyrażającą się w jednostronnej na niekorzyść oskarżonych ocenie zebranego materiału dowodowego, w szczególności, uznaniu za wiarygodne w zakresie ustalenia, czy doszło do zarzucanych oskarżonym czynów, zeznań składanych przez pokrzywdzone w postępowaniu przygotowawczym, w sytuacji, gdy ujawnione w toku postępowania okoliczności wskazują na to, że oskarżeni nie popełnili czynów w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>;</p> <p>3.  naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonych <span class="anon-block">S. Z.</span> oraz <span class="anon-block">P. J. (1)</span> zaistniałych w sprawie i nie wyeliminowanych w toku postępowania wątpliwości, co do zarzucanego im rzekomego udziału w procederze sutenerstwa;</p> <p>4.  obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z konfrontacji odmiennie zeznających w sprawie świadków <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span>, <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span>, co miało wpływ na treść orzeczenia, która to konfrontacja mogła wyjaśnić sprzeczność w zeznaniach wyżej wymienionych świadków w zakresie brania udziału w procederze czerpania korzyści z nierządu przez oskarżonych;</p> <p>W konkluzji skarżąca wniosła o uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Prokurator </strong>zaskarżył powyższy wyrok w całości odnośnie obu oskarżonych <span class="anon-block">S. Z.</span> i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> na ich niekorzyść. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> nie pozwala na przyjęcie, że oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> podejmował wobec niej jakiekolwiek zachowania wskazujące na zamiar czerpania od niej korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji, i w konsekwencji przyjęciu, że jedynie oskarżony <span class="anon-block">P. J. (1)</span> żądał od w/w pokrzywdzonej korzyści majątkowej z uprawiania przez nią prostytucji i uniewinnienia <span class="anon-block">S. Z.</span> od tego czynu i przypisania go jedynie oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, podczas gdy pełna, prawidłowa, zgodna z zasadami logicznego myślenia i wskazaniami doświadczenia życiowego analiza i ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie prowadzi do wniosku, że obydwaj oskarżeni <span class="anon-block">P. J. (1)</span> i <span class="anon-block">S. Z.</span> wspólnie i w porozumieniu dopuścili się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> opisanego w punkcie I na szkodę <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> (analogicznie zresztą jak wobec pozostałych sześciu pokrzywdzonych),</p> <p>- obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> poprzez jego niesłuszne zastosowanie w podstawie wymiaru kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, podczas gdy prawidłową podstawą wymiaru kary łącznej orzekanej za ciąg przestępstw i za przestępstwo jest wyłącznie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> </p> <p>W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości odnośnie oskarżonych <span class="anon-block">P. J. (1)</span> i <span class="anon-block">S. Z.</span> i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej prokurator popierając wniesioną apelację i wniosek w niej zawarty złożył alternatywny wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania, nadto o zmianę zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> przez przyjęcie, że wszystkie przypisane mu czyny stanowią ciąg przestępstw i wymierzenie mu za ten ciąg przestępstw jednej kary pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Apelacja prokuratora jest zasadna, jednakże na uwzględnienie zasługiwał jedynie alternatywny wniosek prokuratora złożony na rozprawie apelacyjnej.</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie do apelacji obrońcy oskarżonego</span> </p> <p>Zarzuty apelacji są nietrafne.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy, że całkowicie chybiony jest zarzut obrazy prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> Zgodzić się należy z obrońcą oskarżonych, że zarówno w orzecznictwie, jaki w doktrynie wskazuje się, że przestępstwo sutenerstwa określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> jest przestępstwem trwałym, do którego istoty należy, to, że popełniane jest w określonych ramach czasowych. Użyte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> znamię czynnościowo-skutkowe w postaci "czerpania" korzyści majątkowych (znamię korzyści jest w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204 § 2)">§ 2</a> też użyte <br/>w liczbie mnogiej, a nie pojedynczej) wskazuje, że przestępstwo sutenerstwa ma charakter wieloczynowy i nie stanowi wyczerpania jego znamion jednokrotne uzyskanie korzyści majątkowej z cudzego procederu prostytucyjnego (por. w tej kwestii wyrok SN z dnia 5 lutego 2009 r., II KK 251/08, LEX nr 486551 oraz wyrok SA w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2013 r., II AKa 115/12, LEX nr 1289560). Autorka apelacji zapomina jednakże, że oskarżeni stanęli nie pod zarzutem dokonania czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>, lecz pod zarzutem usiłowania dokonania czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a>, a z prawidłowo ustalonego przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego w zakresie czynów im przypisanych niewątpliwie wynika, że <span class="anon-block">S. Z.</span> i <span class="anon-block">P. J. (1)</span> dążyli do cyklicznego czerpania korzyści majątkowych od kobiet trudniących się prostytucją, co wynika z zeznań pokrzywdzonych. Zeznały one jednoznacznie, że oskarżeni podjechali do nich i żądali pieniędzy w kwocie 500 zł za to, że mogą tam stać <br/>i pracować i co poniedziałek będą odbierać taką kwotę. Tego rodzaju zachowanie oskarżonych w sposób nie budzący wątpliwości świadczy <br/>o zamiarze stałego i wielokrotnego czerpania korzyści majątkowych <br/>z procederu prostytuowania się innych osób, a tym samym stanowi usiłowanie sutenerstwa. (por. Violetta Konarska - Wrzosek Komentarz do art. 204 Kodeksu karnego). W tej sytuacji postawiony w apelacji zarzut obrazy prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> trudno uznać za uzasadniony.</p> <p>Na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty apelacji obrońcy oskarżonych obrazy przepisów postępowania dotyczących prowadzenia postępowania dowodowego oraz szeroko pojętej oceny dowodów. Zarzuty apelacji w tym zakresie sprowadzają się do kwestionowania sądowej oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych i w efekcie, mimo że skarżąca tego wprost nie artykułuje, do kwestionowania poczynionych ustaleń faktycznych. Argumentacja apelacji prezentując odmienną ocenę dowodów stanowi polemikę z sądową oceną, a przy tym nie wskazuje ona jakich to uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania przy ocenie materiału dowodowego dopuścił się Sąd I instancji. Tak skonstruowana apelacja nie mogła skutecznie podważyć dokonanej przez ten Sąd oceny dowodów i poczynionych ustaleń faktycznych. Wbrew zarzutom i argumentacji apelacji kontrola instancyjna zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, a zebrane w jego trakcie dowody poddał dostatecznie wnikliwej, kompleksowej analizie, rozważając całokształt okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, nie obrażając tym samym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, przy czym oceny materiału dowodowego dokonał z baczeniem na reguły wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, dokonując niewadliwych ustaleń faktycznych, w zakresie czynów z pkt 2-7 przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span>, jak też w zakresie czynów 1-7 przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, a stanowisko swoje w tej mierze należycie uzasadnił stosownie do wymogów 424 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> wskazując, którym dowodom i dlaczego dał wiarę, a którym oraz z jakich przyczyn, wiarygodności odmówił. Sąd Rejonowy słusznie oparł swe ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonych, które wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają tworząc logiczną i spójną całość, a nadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach w pełni obiektywnego świadka – funkcjonariusza policji <span class="anon-block">E. T.</span>, która zna przebieg zdarzeń z relacji pokrzywdzonych. Lakoniczność zeznań pokrzywdzonych, które udało się przesłuchać na rozprawie, po kilku latach od zdarzenia, nie może podważać wiarygodności całości ich depozycji, zwłaszcza, że potwierdziły one swoje zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym, bezpośrednio po zdarzeniu, a te ich relacje wzajemnie ze sobą korespondują i znajdują logiczne potwierdzenie w zeznaniach pozostałych pokrzywdzonych, których bezpośrednie przesłuchanie w postępowaniu sądowym nie było możliwe. W tym miejscu wskazać należy na nietrafność zarzutu obrazy przepisów postępowania - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> Niezależnie od tego, że przewidziana we wskazanym przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> konfrontacja jest czynnością fakultatywną, uzależnioną od oceny organu procesowego, czy istnieją sprzeczności w oświadczeniach przesłuchiwanych oraz czy zachodzi możliwość i potrzeba ich wyjaśnienia w ten sposób, to nie istniały w zeznaniach pokrzywdzonych <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span>, <span class="anon-block">K. S.</span> czy <span class="anon-block">W. K.</span>, które były bezpośrednio przesłuchane przed Sądem, sprzeczności wymagające wyjaśnienia ich w trybie konfrontacji. Sprzeczności, których wyjaśnienie może nastąpić w drodze konfrontacji muszą mieć charakter istotny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2003 r., sygn. WK 15/03). Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> nie nakłada na sąd obowiązku przeprowadzenia konfrontacji świadków w każdym wypadku sprzeczności w ich zeznaniach, lecz tylko w sytuacji, gdy może to się przyczynić do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2001 r., sygn. III KKN 484/99). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje, bowiem wszystkie pokrzywdzone podobnie przedstawiły przebieg przedmiotowych zdarzeń, a jak wskazano upływ czasu rzutujący na precyzje wypowiedzi tych, które zostały przesłuchane na rozprawie nie może dewaluować miarodajności całokształtu ich relacji, jak i pozostałych, które nie zostały przed Sądem przesłuchane. Sąd Rejonowy obdarzając relacje pokrzywdzonych wiarygodnością podał motywy takiej ich oceny, a przedstawioną w tym zakresie argumentację należy podzielić. Sąd I instancji jednocześnie wskazał dlaczego odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonych oraz zeznaniom świadków <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> i z tą oceną należy się zgodzić. Nie powtarzając argumentów Sądu meriti podnieść jedynie należy, że dowody te niezależnie od sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonych, pozostawały również w sprzeczności z dowodami zebranymi w sprawie o sygn. akt II K 1374/11 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim. Trudno w tej sytuacji mówić o skuteczności zarzutów kwestionujących sposób prowadzenia postępowania dowodowego i oceny dowodów. Podkreślić bowiem należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje, pod ochroną przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, jeśli tylko: jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy; stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego; jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego; a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (por. np. wyrok SN z 3 września 1998 r., V KKN 104/98, Prok. i Pr. 1999, z. 2, poz. 6, postanowienie SN z dnia 18 grudnia 2012 r., III KK 298/12, LEX nr 1232292). W tym kontekście chybiony jest także zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Powyższy przepis dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd orzekający, nie zaś wątpliwości obrony i oskarżonych co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez sąd. Nie należą do nich przy tym wątpliwości związane z problemem oceny dowodów, a więc, który z wzajemnie sprzecznych dowodów zasługuje na wiarę, a który tego waloru nie ma. Jeżeli sąd dokona ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów, odpowiadającej zasadom wiedzy i doświadczenia życiowego i w zgodzie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, a ustalenia te są stanowcze, to nie może zachodzić obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> (zob. postanowienie SN z 21.07.2009 r., V KK 142/09, LEX nr 519641, postanowienie SN z 15.05.2008 r., III KK 79/08, LEX 393949, postanowienie SN z 18.01.2007 r., III KK 276/06, OSNwSK 2007/1/211, por. także wyrok SA w Katowicach z 5.06.2007 r., II AKa 173/07, Prok. i PR. –wkł. 2008/2/25).</p> <p>Apelacja poza subiektywną polemiką z ocenami i ustaleniami Sądu meriti nie przedstawiła argumentacji, która mogłaby je skutecznie podważyć.</p> <p>Co się zaś tyczy wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">S. Z.</span> to stwierdzić należy, że orzeczona w stosunku do tego oskarżonego kara pozbawienia wolności oscylująca w dolnych granicach ustawowego zagrożenia za przypisane mu czyny, a także zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania tej kary, przy uwzględnieniu charakteru i okoliczności popełnienia tych czynów w warunkach ciągu przestępstw nie może być uznana za rażąco niewspółmierną (surową) w stopniu, który uzasadniałby korektę wyroku w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> takiej rażącej niewspółmierności trudno doszukać się również w zakresie orzeczonej grzywny. Sąd Rejonowy przy wymiarze kary prawidłowo uwzględnił całokształt okoliczności tak obciążających, jak i łagodzących stosownie do dyrektyw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, a orzeczona grzywna uwzględnia wysokość korzyści, jaka oskarżony zamierzał osiągnąć z popełnionych przestępstw oraz jego możliwości zarobkowe. Brak jest w tej sytuacji podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze.</p> <p>Orzeczenie o karze w wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> omówione będzie w dalszej części uzasadnienia, przy odniesieniu się do apelacji prokuratora.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Co się tyczy apelacji prokuratora</span> </p> <p>Jak wskazano na wstępie apelacja ta jest zasadna i na uwzględnienie zasługuje wniosek prokuratora złożony na rozprawie apelacyjnej, bowiem zasadność zarzutów tej apelacji nie wymagała uchylenia zaskarżonego wyroku w całości, a jedynie w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> w pkt I aktu oskarżenia, zaś w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> możliwe było dokonanie zmiany wyroku.</p> <p>Słuszny jest zarzut apelacji prokuratora błędu w ustaleniach faktycznych Zasadnie w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> w punkcie I aktu oskarżenia. Trafnie podnosi skarżący, że wadliwość ustaleń Sądu meriti w tym zakresie jest konsekwencją wykraczającej poza ramy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oceny dowodów, w szczególności zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span>, nie uwzględniającej istotnych okoliczności wynikających <br/>z całokształtu materiału dowodowego oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie ulega wątpliwości, że dnia 28 marca 2011 r. oskarżeni <span class="anon-block">P. J. (1)</span> i <span class="anon-block">S. Z.</span> przyjechali do miejscowości <span class="anon-block">T.</span> z zamiarem czerpania korzyści majątkowych od siedmiu stojących tam kobiet. Z zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> wynika, że wprawdzie wobec niej tylko oskarżony <span class="anon-block">P. J. (1)</span> werbalizował żądania cyklicznego płacenia pieniędzy z tytułu wykonywanego przez nią procederu prostytucji, jednakże oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> był przy tym obecny, znajdując się w stojącym obok z otwartą szybą samochodzie i akceptował takie działanie <span class="anon-block">J.</span>, skoro jak wynika z zeznań tej pokrzywdzonej, obaj mężczyźni ze sobą rozmawiali, a <span class="anon-block">Z.</span> wiedział co robi <span class="anon-block">J.</span>. Podkreślić przy tym należy, że obok znajdowały się również pokrzywdzone <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">W. K.</span>, w stosunku do których obaj oskarżeni brali udział w wysuwaniu żądania pieniędzy, a oskarżony <span class="anon-block">Z.</span> w tym czasie popchnął <span class="anon-block">K. S.</span>, które to zachowanie pozostawało w związku z wysuwanymi wobec nich żądaniami otrzymywania od nich pieniędzy. Z zeznań świadka <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> wynika przy tym, że żądania te dotyczyły wszystkich dziewczyn. Wskazywana przez pokrzywdzone chronologia zdarzeń, z której wynika, że przed żądaniem wyartykułowanym wobec <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> analogiczne żądania wysuwane były przez obu oskarżonych wobec pokrzywdzonych opisanych w zarzutach II, III, IV, V aktu oskarżenia, a w stosunku do pokrzywdzonych z zarzutów VI i VII, zostały one wysunięte w czasie i miejscu, w którym znajdowała się też <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> to należy dojść do logicznego wniosku, że zachowanie obu oskarżonych wobec <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span> było częścią sekwencji zdarzeń wobec wszystkich siedmiu pokrzywdzonych. W tej sytuacji trudno przyjąć, że oskarżony <span class="anon-block">Z.</span> nie uczestniczył i nie ogarniał swą świadomością i nie akceptował identycznego, jak wobec pozostałych, działania wobec <span class="anon-block">K. Ł. (1)</span>. Okoliczności wynikające z całokształtu zeznań pokrzywdzonych wskazują na współdziałanie obu oskarżonych w popełnieniu wszystkich zarzucanych im czynów. Podkreślić przy tym należy, istotą współsprawstwa nie jest to, iż każdy ze współsprawców wykonuje wszystkie czynności czasownikowe stanowiące znamię przestępstwa, lecz wystarcza aby działali oni w ramach uzgodnionego w sposób choćby dorozumiany podziału ról, a każdy z nich obejmował swym zamiarem zarówno działania własne, jak i działanie współsprawcy składające się razem na całość przestępczego przedsięwzięcia. W świetle powyższych okoliczności trudno podzielić ustalenia Sądu meriti co do braku udziału oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> w popełnieniu czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia. Słuszny jest zatem zarzut apelacji prokuratora dotyczący wadliwości ustaleń w tym zakresie i wniosek o uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie zarzutu I w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe, po czym zebrane dowody podda kompleksowej analizie uwzględniającej całokształt okoliczności i oceni je zgodnie z wymogami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i w efekcie dokona niewadliwych ustaleń faktycznych oraz oceny prawnej zachowania oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> w zakresie czynu z pkt I aktu oskarżenia, a w przypadku sporządzania pisemnego uzasadnienia wyroku, swoje stanowisko umotywuje zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Kontrola odwoławcza zaskarżonego orzeczenia doprowadziła do stwierdzenia, że trafny był także zarzut prokuratora dotyczący obrazy przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> Wykładnia przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> musi być dokonywana łącznie z wykładnią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> z punktu widzenia elementów określających zakres zastosowania instytucji zbiegu przestępstw oraz ciągu przestępstw. Nie zachodzi, więc taka sytuacja, w której jeden stan faktyczny obejmujący dwa, co najmniej popełnione przez tego samego sprawcę przestępstwa może podpadać jednocześnie pod <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i następne i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91)">art. 91 k.k.</a> Oczywiste jest, że skoro <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> określa zasady orzekania kary łącznej w przypadku, gdy sprawca popełnił przypisane mu przestępstwa w ich realnym zbiegu, a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> dotyczy sytuacji, w której sprawca popełnił w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1;art. 91)">§ 1 art. 91 k.k.</a> lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, to powołanie w podstawie prawnej wymiaru kary łącznej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> jest wadliwe (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa 115/14).</p> <p>Odnosząc powyższą argumentację do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wszystkie czyny przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">P. J. (1)</span> spełniają warunki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> do uznania ich za popełnione w ciągu przestępstw. Skutkowało to zmianą zaskarżonego wyroku wobec tego oskarżonego przez uchylenie rozstrzygnięć o karze łącznej pozbawienia wolności i warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary łącznej i przy przyjęciu, że ciąg przestępstw obejmuje wszystkie przypisane mu czyny wymierzenie mu przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> jednej kary pozbawienia wolności. Wymierzając na nowo karę Sąd odwoławczy miał na uwadze wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> dyrektywy wymiaru kary i całokształt okoliczności istotnych przy jej orzekaniu, jakie brał pod uwagę również Sąd I instancji. Uwzględniając, więc społeczną szkodliwość tych przestępstw z jednej strony (która jest znaczna przede wszystkim z uwagi rodzaj zamiaru oskarżonego i jego motywacje, a także rodzaj i charakter naruszonego dobra) i jego uprzednią karalność, a z drugiej strony, ścisły związek przedmiotowy i czasowy oraz brak sygnałów, aby oskarżony obecnie wchodził w konflikt z prawem Sąd wymierzył <span class="anon-block">P. J. (1)</span> karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. W ocenie Sądu Okręgowego powyższa kara będzie adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, a jej dolegliwość nie przekroczy stopnia winy.</p> <p>Brak było przy tym podstaw do zmiany wyroku w zaskarżonej części w zakresie orzeczenia o karze grzywny w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, dlatego w tej części wyrok utrzymano w mocy. Jeśli się uwzględni okoliczności przestępnego działania oskarżonego, wysokość korzyści jaką zamierzał osiągnąć z tego procederu oraz jego możliwości zarobkowe, to orzeczonej grzywny nie można uznać za rażąco niewspółmierną (surową) w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>W stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> o kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> </p> <p>W stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> o kosztach sądowych w sprawie orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.</strong> </p> <p>SSO Adam Bednarczyk SSO Marek Wojnar SSO Maciej Schulz</p> </div>