II W 398/16

<p>Sygn. akt II W 398/16</p> <p>RSOW 534/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2016r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący <strong> <!-- -->SSR Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska</strong> </p> <p>Protokolant Karolina Birulo</p> <p>bez udziału oskarżyciela publicznego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14.12.2016r .</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. K.</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z d. <span class="anon-block">F.</span> </p> <p>obwinionego o to ,że:</p> <p>w dniu 29 czerwca 2016 roku około godziny 16:38 w <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, na skrzyżowaniu <span class="anon-block">ul. (...)</span> z <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierując autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nieprawidłowo wykonując manewr skrętu w lewo, doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym pojazdem marki <span class="anon-block">F.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 86 § 1 kw</strong> </p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">Z. K.</span> uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych grzywny;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118§1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 złotych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21)">art. 21 Ustawy z dnia 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza opłatę w wysokości 30 złotych .</p> <p>Sygn. akt II W 398/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->SĄD REJONOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span> w dniu 29 czerwca 2016r. około godz. 16:38 kierując autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span> na skrzyżowaniu dróg zamierzając z <span class="anon-block">ul. (...)</span> – drogi z pierwszeństwem przejazdu skręcić w lewo w <span class="anon-block">ul. (...)</span> – drogę podporządkowaną, nieprawidłowo wykonał manewr skrętu, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nie stosując się mianowicie do naniesionych na drodze pozimowych znaków drogowych najechał na linię podwójną ciągłą oraz linię warunkowego zatrzymania dla pojazdów jadących z przeciwnego kierunku. Ścinając w powyższy sposób zakręt po podjętym manewrze dostrzegł nadjeżdżający z <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku skrzyżowania pojazd marki <span class="anon-block">F.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i zatrzymał autobus. Kierowca samochodu marki <span class="anon-block">F.</span> – <span class="anon-block">A. D.</span> na widok autobusu rozpoczął manewr hamowania jednak bezskutecznie. W wyniku zachowania <span class="anon-block">Z. K.</span> doszło do zderzenia obu pojazdów.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">Z. K.</span>, zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span>, zeznania świadka <span class="anon-block">D. B.</span>, notatka urzędowa –k. 1 , karta zdarzenia drogowego - k. 2, zdjęcia-k. 3 i 22, nagranie i częściowo szkice –k. 22)</em> </p> <p>W autobusie uszkodzony został lewy przedni błotnik, zaś w samochodzie osobowym lewy przedni błotnik, maska przednia, zderzak i lewa lampa.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód: karta zdarzenia drogowego –k. 2, zdjęcia –k.3 i 22 )</em> </p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span> ma obecnie 59 lat. Zatrudniony w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">L.</span> zarabia miesięcznie ok. 1400 zł. Jest żonaty, nie posiada żadnych osób na utrzymaniu. Nie był uprzednio karany za czyny podobne.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">Z. K.</span> )</em> </p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie czynności wyjaśniających odmówił składania wyjaśnień. W toku postępowania sądowego dołączył zdjęcia wykonane w miejscu, gdzie doszło do zderzenia pojazdów oraz własne szkice sytuacyjne. Na rozprawie głównej zapewniał, że manewr skrętu w obrębie przedmiotowego skrzyżowania wykonał prawidłowo. Podniósł, że sposób naniesienia poziomych znaków drogowych uniemożliwia wykonanie manewru skrętu w lewo inaczej, aniżeli wykonał. Stwierdził, że do zderzenia pojazdów doprowadził drugi kierujący, który jechał z nadmierną prędkością i na widok autobusu, który się zatrzymał, nie był w stanie wyhamować.</p> <p> <strong> <!-- -->SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:</strong> </p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał wystarczające podstawy do poczynienia prawidłowych ustaleń w zakresie winy i sprawstwa <span class="anon-block">Z. K.</span> bez konieczności sięgania do innych źródeł dowodowych, w tym opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> mającym odpowiednie zastosowanie w sprawach o wykroczenia Sąd dopuszcza dowód z opinii biegłego wówczas, gdy wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych. Takie okoliczności w sprawie nie zachodzą i sięganie po tenże dowód przedłużyłoby niepotrzebnie w sposób oczywisty postępowanie w sprawie.</p> <p>Zasadniczo obwiniony nie przeczył ogólnym ustaleniom odnośnie miejsca i przebiegu zdarzenia, jakie przy tym wynikały z dalszych dowodów w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">A. D.</span>, dokumentacji fotograficznej oraz zapisu kamery znajdującej się w autobusie kierowanym przez obwinionego.</p> <p>Obwiniony upatrywał przyczyny zderzenia pojazdów w rozwinięciu przez drugiego kierowcę prędkości nadmiernej uniemożliwiającej wykonanie skutecznego manewru hamowania. Jest to jednak nieudolna linia obrony, ponieważ w bezpośrednim związku przyczynowo - skutkowym ze zderzeniem pojazdów pozostaje nie prędkość nadjeżdżającego <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku skrzyżowania swoim pasem ruchu kierowcy <span class="anon-block">F.</span>, ale technika jazdy obwinionego, który ewidentnie ścinając zakręt zajechał drogę <span class="anon-block">A. D.</span> stwarzając sytuację kolizyjną. Twierdzenie obwinionego z toku rozprawy, jakoby manewr skrętu w lewo wykonał prawidłowo jest odosobnione i nie znajduje oparcia w dokumentacji fotograficznej, ani w zapisie toru jazdy autobusu, który to zapis dostarczył Sądowi sam obwiniony. Widoczne na zdjęciach krzyżujące się drogi są na tyle szerokie, że istnieje możliwość wykonania manewru skrętu w lewo w sposób bezpieczny na pasie ruchu, którym poruszał się obwiniony. Dostrzec wypada, że z zapisu kamery wynika jednoznacznie, że moment uderzenia pojazdu osobowego w autobus nastąpił bezpośrednio po zatrzymaniu autobusu. Nie jest więc prawdą, aby kierowca samochodu osobowego nadjeżdżał z dużą prędkością, odpowiednio daleko miał dostrzec autobus i przy mniejszej prędkości mógł podjąć skuteczny manewr hamowania.</p> <p>Nie sposób też przyznać mocy dowodowej fotografii dostarczonej przez obwinionego a mającej utrwalać widoczne na jezdni rzekome ślady hamowania pojazdu osobowego, skoro sam obwiniony w toku rozprawy głównej poinformował, iż sam na miejscu wyodrębnił te ślady. Ostrożnie należało ocenić szkice sytuacyjne przedstawione przez obwinionego. Jeden szkic wprawdzie, na którym uwidoczniono pojazdy w usytuowaniu pokolizyjnym wskazuje na sposób wykonania manewru skrętu zbieżny z innymi dowodami, a więc nieprawidłowy. Jednak drugi szkic, gdzie naniesiono pomiary dokonane przez obwinionego we własnym zakresie, wobec próby przekonania o nadmiernej prędkości <span class="anon-block">A. D.</span>, jest wykonany nieobiektywnie i nie znajduje pełnego odzwierciedlenia w dokumentacji fotograficznej z miejsca zdarzenia, w oparciu o którą Sąd orzekał w sprawie.</p> <p>Dał Sąd wiarę rzeczowym dowodom zgormadzonym w sprawie w postaci karty zdarzenia drogowego , policyjnej notatki urzędowej, wszystkich zdjęć i nagrania, bowiem uzupełniając się wzajemnie dowody te dały pełny obraz zaistniałego zdarzenia i podstawy do poczynienia kompleksowych ustaleń faktycznych. Jako, że z treścią powyższych dowodów w pełni korespondują zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span>, Sąd także zeznaniom świadka dał wiarę. Z powyższymi dowodami w pełni korespondują również zeznania obecnego na miejscu funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">D. B.</span>. Świadek ten -- w żaden sposób nie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, przedstawił zwięźle przekonujące wnioski zbieżne z treścią zgromadzonej dokumentacji. Zeznaniom policjanta Sąd więc także dał wiarę w całości.</p> <p>Reasumując wiarygodny, zebrany w sposób obiektywny materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że obwiniony poprzez nieprawidłowe wykonanie skrętu w lewo doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym pojazdem marki <span class="anon-block">F.</span>, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a tym samym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.</p> <p>Sąd ocenił, że stopień społecznej szkodliwości czynu, o jakim mowa w art.47 § 6</p> <p>k.w. jest znaczny. Obwiniony doprowadził do kolizji drogowej wykonując obowiązki pracownicze jako zawodowy kierowca. Istotny jest nadto rodzaj naruszonych zasad porządku prawnego, a dotyczący zbagatelizowania poziomych znaków drogowych.</p> <p>Z okoliczność obciążającą wymiar kary Sąd przyjął godzinę popełnienia czynu, kiedy panuje ruch o istotnym natężeniu oraz miejsce –skrzyżowanie nieopodal budynku szkolnego. Za łagodzącą natomiast uznał wiek obwinionego oraz dotychczasową niekaralność za czyny podobne.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności oraz stopnia społecznej szkodliwości wykroczenia Sąd uznał, że kara 250 zł grzywny spełni swoje cele prewencyjne i wychowawcze. Kara ta jest wyważona, sprawiedliwa i słuszna w odczuciu społecznym oraz daje podstawy do przyjęcia, że w przyszłości obwiniony zdyscyplinuje się i będzie przestrzegał porządku prawnego.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o regułę procesową wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> mająca po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 k.p.w.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> odpowiednie zastosowanie w sprawach o wykroczenia. Koszty w sprawie – o charakterze zryczałtowanym wyniosły łącznie z opłatą karną 130 zł.</p> </div>