Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VIII C 1068/16

Sądy powszechne2016-12-14
Sygnatura
VIII C 1068/16
Data orzeczenia
2016-12-14
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Agata Cieśla (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygnatura akt VIII C 1068/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>14 grudnia 2016.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny</p> <p>w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Agata Cieśla</p> <p>Protokolant: Aleksandra Klepacz</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie 14 grudnia 2016 we Wrocławiu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">G. (...)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od strony powodowej <span class="anon-block">G. (...)</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 3.617 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VIII C 1068/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">G. (...)</span> wniosła o nakazanie pozwanym <span class="anon-block">W. M.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span>, aby zapłacili na jej rzecz solidarnie kwotę 52.821,96 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 38.034,48 zł od 01 sierpnia 2014 do dnia zapłaty oraz od kwoty 14.787,48 zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. Nadto strona powodowa wnosiła o zasądzenie solidarnie od pozwanych na jej rzecz kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł.</p> <p>W uzasadnieniu strona powodowa podała, że pozwani zajmują bez tytułu prawnego lokal mieszkalny położony we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wchodzący w skład zasobu mieszkaniowego <span class="anon-block">G. (...)</span>. Roszczenie strony powodowej dochodzone w niniejszym postępowaniu opiera się na <em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18)">art. 18 ustawy z 21 czerwca 2001 o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego</a> (Dz. U. 2014.150.j.t.).</em> Pozwani nie regulowali swoich zobowiązań, a ich zadłużenie na 31 lipca 2014 wynosiło 38.034,48 zł. Strona powodowa dokonała kapitalizacji odsetek ustawowych na 31 lipca 2014, które wynoszą 14.787,48 zł. Wyjaśniła dodatkowo, że wzywała pozwanych do zapłaty, jednakże okazało się to bezskuteczne.</p> <p>12 grudnia 2014 Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu w VII. Wydziale Cywilnym wydał przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (sygn. akt VII Nc 10432/14), uwzględniający żądanie pozwu w całości <em> <!-- -->(k. 13).</em> </p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany <span class="anon-block">M. M.</span> zaskarżył go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jego rzecz od strony powodowej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Pozwany zarzucił brak istnienia podstawy prawnej i faktycznej powództwa. Wyjaśnił, że w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, użytkowanym przez jego ojca, jest jedynie zameldowany, a od 2004 mieszka ze swoją matką <span class="anon-block">E. M.</span> w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Dodał, że nie może się zameldować w lokalu mieszkalnym, w którym faktycznie mieszka, albowiem jest on jedynie wynajmowany przez jego matkę <em> <!-- -->(k. 24-34).</em> </p> <p>Na rozprawie 14 grudnia 2016 pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia strony powodowej co do okresu, w jakim zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, tj. do grudnia 2007 <em> <!-- -->(k. 65).</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny, istotny dla rozstrzygnięcia:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">G. (...)</span>jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, który wchodzi w skład jej zasobu mieszkaniowego. Lokal ten jest zajmowany bez tytułu prawnego. Z tego względu <span class="anon-block">G. (...)</span>za okres od 31 maja 2007 do 01 sierpnia 2014 dokonała wyliczenia należności z tytułu nieuiszczonego na jej rzecz odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu w wysokości 38.034,48 zł tytułem należności głównej oraz 14.787,48 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych.</p> <p> <em> <!-- -->[</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->zestawienie należności tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 31 maja 2007 do 31 sierpnia 2014 k. 7]</em> </p> <p>Pismem z 27 października 2014, skierowanym na adres przedmiotowego lokalu mieszkalnego, strona powodowa wezwała pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> do zapłaty kwoty 59.689,96 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.</p> <p> <em> <!-- -->[</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->wezwanie do zapłaty z 27 października 2014 k. 10]</em> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. M.</span> od grudnia 2007 nie zamieszkuje w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Wcześniej zamieszkiwał tam wraz z rodzicami do 2000, kiedy wyprowadził się razem z matką. Następnie zamieszkiwał z matką przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, natomiast w 2007, z powodu zaplanowanego remontu budynku, zmuszony był ponownie przeprowadzić się do mieszkania położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jego ojciec <span class="anon-block">W. M.</span> odbywał wówczas karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym i nie przebywał w tym lokalu. Po wyjściu <span class="anon-block">W. M.</span> z zakładu karnego w grudniu 2007 pozwany wraz z matką <span class="anon-block">E. M.</span> wyprowadzili się z lokalu mieszkalnego położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> i zamieszkali przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Obecnie pozwany zamieszkuje w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, nie mógł się jednak zameldować pod tym adresem, jest to mieszkanie przez nich wynajmowane.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. M.</span> w okresie od 15 marca 2006 do 29 stycznia 2008 zameldowany był w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, a od 29 stycznia 2008 do chwili obecnej zameldowany jest na pobyt stały pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Pozwany zameldował się w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, ponieważ adres zameldowania był mu niezbędny do starania się o umowę o pracę oraz przy załatwianiu spraw urzędowych.</p> <p> <em> <!-- -->[</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowody:</em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->- zaświadczenie o poprzednich adresach pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> k. 30, </em> </p> <p> <em> <!-- -->- oświadczenie pozwanego z 23 kwietnia 2016 k. 31, </em> </p> <p> <em> <!-- -->- zeznania świadka <span class="anon-block">E. M.</span> na rozprawie 14.12.2016, protokół elektroniczny, k. 65, </em> </p> <p> <em> <!-- -->- przesłuchanie powoda <span class="anon-block">M. M.</span> na rozprawie 14.12.2016, protokół elektroniczny, k. 65]. </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Strona powodowa domagała się od pozwanego kwoty 52.821,96 zł tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, wskazując, że dochodzone należności przypadają na okres od 31 maja 2007 do 01 sierpnia 2014.</p> <p>Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty wnosił o oddalenie powództwa, podnosząc brak zasadności roszczenia, albowiem w okresie, w którym powstały zaległości względem strony powodowej nie zajmował należącego do niej lokalu mieszkalnego. W toku postepowania pozwany podniósł również zarzut przedawnienia co do części świadczeń, których spełnienia dochodziła strona powodowa za okres, w którym pozwany zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Podstawą poczynionych w niniejszym postępowaniu ustaleń faktycznych były dowody z dokumentów zaoferowane przez pozwanego, które w sposób pełny i spójny prezentowały obraz stanu faktycznego sprawy, a przy tym w pełni korespondowały z podnoszonymi przez pozwanego twierdzeniami, zeznaniami świadka <span class="anon-block">E. M.</span>, a także treścią przesłuchania samego pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span>.</p> <p>Bezspornym pozostawało w sprawie, że lokal mieszkalny położony przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> stanowi własność <span class="anon-block">G. (...)</span>oraz, że jest on zajmowany bez tytułu prawnego.</p> <p>Podstawy prawnej roszczenia w stosunku do pozwanego strona powodowa upatrywała w treści przepisu <em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18;art. 18 ust. 1)">art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a> (tekst jedn. z 2005, Dz. U. Nr 31, poz.266 ze zm.),</em> zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 1)">ust. 1</a>, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 1)">ust. 1</a>, odszkodowania uzupełniającego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 2)">ust.2</a>).</p> <p>Odszkodowanie jakie powinna płacić osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego ustawa określa w odniesieniu do wysokości czynszu najmu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu tego lokalu, gdyby mógł nim dysponować (gdyby został opróżniony). Chodzi tu o sytuację hipotetyczną, w której lokal zostaje opróżniony, a właściciel (gmina, inna jednostka samorządowa, Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna, towarzystwo budownictwa społecznego, spółdzielnia mieszkaniowa, inny właściciel - osoba fizyczna lub prawna) w uwarunkowaniach prawnych, w jakich funkcjonuje, oraz realiach rynkowych (danej miejscowości, dzielnicy) miałby możność wynająć dane mieszkanie. Podobnie jak w przypadku czynszu, obowiązek uiszczania odszkodowania obciąża wspólnie wszystkie osoby, które wcześniej można było zakwalifikować jako lokatorów w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 1 <em> <!-- -->ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</em> </a>. Decydujące znaczenie w ocenie, czy właścicielowi przysługuje odszkodowanie, ma jedynie fakt zajmowania lokalu bez tytułu prawnego. Roszczenie to może jednak kierować wobec osób, które faktycznie lokal ten zajmowały.</p> <p>Przeprowadzone w toku postepowania dowody wykazały, że pozwany <span class="anon-block">M. M.</span> od grudnia 2007 nie zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jak wynika z dokumentów przedłożonych przez pozwanego, dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">E. M.</span>, a także dowodu z przesłuchania samego pozwanego, <span class="anon-block">M. M.</span> wraz z matką <span class="anon-block">E. M.</span> wyprowadził się z lokalu mieszkalnego położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w roku 2000. W okresie do 2007 zamieszkiwali w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jednakże z powodu remontu budynku mieszkalnego zmuszeni byli czasowo powrócić do mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Po raz kolejny pozwany opuścił lokal mieszkalny przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> już po kilku miesiącach, po tym, jak jego ojciec <span class="anon-block">W. M.</span> zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności i opuścił zakład karny. Przez pewien czas pozwany zamieszkiwał przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, a następnie aż do chwili obecnej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Okoliczności podnoszone przez pozwanego w pełni korespondowały z faktem braku skutecznego doręczenia mu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z 12 grudnia 2014, który skierowany został na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Pozwany o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu i wydanym nakazie zapłaty dowiedział się dopiero w toku postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie wydanego tytułu wykonawczego. W ocenie Sądu stanowiło to kolejny argument przemawiający za prawdziwością twierdzeń pozwanego, o tym, że nie zamieszkuje w lokalu mieszkalnym, stanowiącym własność <span class="anon-block">G. (...)</span>.</p> <p>Strona powodowa natomiast, po złożeniu przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty nie wykazała, że pozwany, pomimo podnoszonych przez niego twierdzeń rzeczywiście mieszkał w spornym okresie w lokalu mieszkalnym położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Pomimo zobowiązania do złożenia pisma przygotowawczego w terminie dwóch tygodni, w którym ustosunkuje się do twierdzeń i dowodów zgłoszonych w sprzeciwie, strona powoda pozostała bierna, nie odnosząc się w żaden sposób do zarzutów pozwanego.</p> <p>Zgodnie z brzmieniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Przenosząc treść cytowanego przepisu na płaszczyznę niniejszej sprawy, po wywiedzeniu przez pozwanego twierdzeń o jego zamieszkiwaniu w innym lokalu mieszkalnym i niemożności obciążania go obowiązkiem uiszczania odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, to na stronie powodowej spoczywał ciężar udowodnienia, że pozwany w rzeczywistości w spornym okresie ten lokal zajmował. Skoro jednak, pomimo zobowiązania Sądu, <span class="anon-block">G. (...)</span>nie odniosła się w żaden sposób do twierdzeń pozwanego, to Sąd przyjął je za przyznane przez stronę powodową.</p> <p>W tym miejscu dodać można, iż w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia faktów prawotwórczych, spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne. Ciężar dowodu zatem z reguły spoczywa na powodzie. Przedmiotowa zasada znajduje swoje odzwierciedlenie również w przepisach proceduralnych. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> zobowiązuje strony do dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiania dowodów. Z kolei norma wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">artykule 232 k.p.c.</a> nakłada na strony obowiązek wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona postępowania w przypadku zaniechania inicjatywy dowodowej i niepopierania swoich twierdzeń stosownymi dowodami ponosi ryzyko przegrania procesu. Dodatkowo należy podnieść, że postępowanie cywilne – zwłaszcza w trybie procesowym – opiera się na zasadzie kontradyktoryjności. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>) <em> <!-- -->(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r. sygn. I CKU 45/96).</em> </p> <p>W konsekwencji nie można była uznać za uzasadnione roszczenia strony powodowej z tytułu odszkodowania za zajmowanie lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego za okres od grudnia 2007, albowiem postepowanie dowodowe w sposób niebudzący wątpliwości wykazało, że pozwany nie zajmował w tym okresie lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Co do pozostałej części roszczeń strony powodowej, tj. odszkodowania za zajmowanie lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego od 31 maja 2007 do grudnia 2007, pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, który Sąd uznał za uzasadniony.</p> <p>Odszkodowanie pełni taką rolę jak czynsz w umowie najmu, stanowi również wynagrodzenie za korzystanie z lokalu przez osobę, zaś termin, w którym powinno być uiszczane, określić należy w ten sam sposób, co w sytuacji, gdy strony nie określiły w umowie najmu terminu płatności czynszu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 669;art. 669 § 2)">art. 669 § 2 k.c.</a>, stosowanym tu w drodze analogii, odszkodowanie powinno być płacone w terminie do dziesiątego dnia każdego miesiąca. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku 07 marca 2014 <em> <!-- -->(IV CNP 33/13, publ. Lex nr 1438649), </em>potwierdzając swoje wcześniejsze stanowisko w tym zakresie <em> <!-- -->(por. w tej materii judykaty Sądu Najwyższego z 18 maja 2012, sygn. IV CSK 490/11, publ. zbiór Lex nr 1243072, a także uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z 07 grudnia 2007, sygn. III CZP 121/07, publ. OSNC z 2008 z 12 poz. 137) </em>określone w art. 18 ust. 1 ustawy z 2001 r. <em> <!-- -->o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</em> roszczenia odszkodowawcze przedawniają się w terminie trzyletnim, przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> dla roszczeń o świadczenia okresowe.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe należało zważyć, że roszczenie strony powodowej uległo przedawnieniu najdalej w grudniu 2010, zaś pozew inicjujący niniejsze postepowanie został wywiedziony 05 grudnia 2014.</p> <p>Z powyższych względów Sąd uznał, iż powództwo przeciwko pozwanemu nie zasługiwało na uwzględnienie, co skutkowało jego oddaleniem w punkcie I. sentencji wyroku.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II. sentencji wyroku w oparciu o zasadę wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i zasądził na rzecz pozwanego jako wygrywającego postępowanie w całości kwotę 3.617 zł, na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie <em> <!-- -->§ 6 pkt 6 z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2)">§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U. 2002 nr 163 poz. 1349)</em> w kwocie 3.600 zł oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od udzielonego pełnomocnictwa.</p> </div>