VI Ka 676/16

<p>Sygn. akt VI Ka 676/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk</p> <p>Sędziowie: SO Marek Wojnar</p> <p>SO Maciej Schulz (spr.)</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk</p> <p>przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka</p> <p>po rozpoznaniu dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">J. T. (1)</span>, syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">J. z d. B.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie</p> <p>z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II K 184/14</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia <span class="anon-block">J. T. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu, zaś kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p>SSO Adam Bednarczyk SSO Marek Wojnar SSO Maciej Schulz</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 676/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. T. (1)</span> został oskarżony o to, że w okresie od 9.08.2013 roku do dnia 8.09.2013 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span>, gm. <span class="anon-block">S.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> i <br/>w <span class="anon-block">W.</span>, jako właściciel stacji paliw, nieumyślnie spowodował – poprzez zaniechanie, przy zleconych przez siebie pracach modernizacyjnych zbiornika po paliwach płynnych, prawidłowego nadzoru w zakresie przestrzegania przepisów bhp oraz związanego z tym obowiązku wydania zezwolenia na prace szczególnie niebezpieczne na czynnej stacji paliw przez cały okres trwania prac – zgon <span class="anon-block">R. C.</span> zaistniały w dniu 8.09.2013 roku na skutek obrażeń odniesionych w wyniku eksplozji materiałów łatwopalnych podczas wykonywania przez niego prac spawalniczych wewnątrz zbiornika po benzynie na stacji paliw <span class="anon-block">A.</span> w m. <span class="anon-block">W.</span> w dniu 9.08.2013 r., tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 roku w sprawie<br/> o sygn. akt II K 184/14 orzekł:</p> <p>I.  w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">J. T. (1)</span> w akcie oskarżenia uznał go za winnym tego, że w czasie i miejscu jak w zarzucie jako właściciel stacji paliw, nieumyślnie przyczynił się, poprzez zaniechanie, przy zleconych przez siebie pracach modernizacyjnych zbiornika po paliwach płynnych, prawidłowego nadzoru w zakresie przestrzegania przepisów bhp oraz związanego z tym obowiązku wydania zezwolenia na prace szczególnie niebezpieczne na czynnej stacji paliw przez cały okres trwania prac – zgon <span class="anon-block">R. C.</span> zaistniały w dniu 8.09.2013 roku na skutek obrażeń odniesionych w wyniku eksplozji materiałów łatwopalnych podczas wykonywania przez niego prac spawalniczych wewnątrz zbiornika po benzynie na stacji paliw <span class="anon-block">A.</span> w m. <span class="anon-block">W.</span> w dniu 9.08.2013 r., co stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> i za to na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> wykonanie kary wymierzonej oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70 pkt. 1)">punkcie I</a> warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby;</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> zobowiązał oskarżonego do uiszczenia nawiązki na rzecz <span class="anon-block">S. C.</span> w kwocie 2.000 złotych;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 232 a;art. 232 a § 2)">art. 232a § 2 k.p.k.</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dna k. 172, pod poz. 1.</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonego na rzecz:</p> <p>- Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 2.815,89 zł (dwa tysiące osiemset piętnaście złotych i osiemdziesiąt dziewięć gorszy) złotych</p> <p>- <span class="anon-block">S. C.</span> zwrot poniesionych w sprawie wydatków w kwocie 3.179,48 zł (trzy tysiące sto siedemdziesiąt dziewięć złotych i czterdzieści osiem groszy).</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając go w całości. Na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 pkt i</a> 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1) obrazę przepisów oprawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2)">art. 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 208;art. 208 § 1;art. 208 § 1 pkt. 2)">art. 208 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971290844" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 (§ 86;§ 86 ust. 1;§ 87)">§ 86 ust. 1 oraz § 87 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku</a> (Dz. U. Z 2003 roku, Nr 169, poz. 1650) w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy przez przyjęcie, że oskarżony może odpowiadać w niniejszej sprawie za zaniechanie uzyskania zezwolenia na prace szczególnie niebezpieczne na czynnej stacji paliw w sytuacji, gdy oskarżony nie miał prawnego obowiązku uzyskania takiego zezwolenia, żaden z jego pracowników nie uczestniczył w remoncie zbiorników, jak również nie łączył go z pokrzywdzonym żaden węzeł prawny, w szczególności nie był jego pracodawcą;</p> <p>2) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. <br/>4 k.p.k.</a> , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 k.p.k.</a> przez przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowody wskazuje na jakikolwiek związek przyczynowy pomiędzy nieuzyskaniem zezwolenia na prace szczególnie niebezpieczne, a zgonem <span class="anon-block">R. C.</span>.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Wskazując na powyższe zarzuty wniósł:</span> </p> <p>1.  o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">J. T. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu;</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->ewentualnie:</span> </p> <p>2.  o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Legionowie od ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego zasługuje na uwzględnienie i skutkowała zmianą zaskarżonego orzeczenia i uniewinnieniem <span class="anon-block">J. T. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Zgodzić się należy ze skarżącym, że oskarżony, jako właściciel obiektu wynajętego na potrzeby stacji benzynowej nie posiadał żadnego prawnego obowiązku uzyskania zezwolenia na wykonywanie prac szczególnie niebezpiecznych. Akt oskarżenia w tym zakresie, jak również ustalenia Sądu I Instancji oparte zostały na protokole powypadkowym sporządzonym przez Państwową Inspekcję Pracy. Protokół ten w ocenie Sądu Odwoławczego zawierał formalne ustalenia dotyczące zasad bhp, w tym również wykonywania prac szczególnie niebezpiecznych lecz nie uwzględniał wszelkich realiów przedmiotowej sprawy. Jak słusznie zauważył autor apelacji oskarżony do wykonania modernizacji przedmiotowego zbiornika zatrudnił profesjonalną <span class="anon-block"> firmę (...)</span>. Firma ta w dodatku wykonywała już wcześniej podobne prace na terenie innego obiektu należącego do <span class="anon-block">J. T. (1)</span>. W ocenie Sądu Odwoławczego kierownictwo <span class="anon-block"> firmy (...)</span> wykonując tak specjalistyczne prace powinno zadbać o to aby zgromadzona została wszelka niezbędna dokumentacja w tym także dokumentacja w zakresie bhp. O braku odpowiednich kompetencji w tym zakresie po stronie <span class="anon-block"> firmy (...)</span> świadczą zeznania przesłuchanego w charakterze świadka <span class="anon-block">T. K.</span> – prezesa zarządu <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (k. 625-626), który zeznał, że dopiero od Inspektora Państwowej Inspekcji Pracy dowiedział się o obowiązku posiadania zezwolenia na prowadzenie prac szczególnie niebezpiecznych. W tym miejscu należy wspomnieć, że z zeznań w/w świadka wynika także, że pomimo nieotrzymania od oskarżonego planu stacji znana mu była konstrukcja zbiorników paliwa w tym między innymi połączenie zbiorników wspólnym przewodem odprowadzającym opary benzyny. Świadek ten zeznał także, że przed przystąpieniem do prac spawalniczych pokrzywdzony winien był zaczopować wlot tego przewodu znajdujący się w zbiorniku, w którym wykonywano prace modernizacyjne, czego nie uczynił. Godzi się także zauważyć, że jak wynika z zeznań świadków <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">G. P.</span> - wykonujących przedmiotowe roboty pracowników <span class="anon-block"> firmy (...)</span> oraz <span class="anon-block">T. K.</span> (k.623-627) istota tych robót nie polegała na wykonywaniu prac spawalniczych, zaś pokrzywdzony wykonywał prace spawalnicze już po zakończeniu robót głównych i po odbiorze zbiornika przez Urząd Dozoru Technicznego. <span class="anon-block">P. D.</span> zeznał ponadto, że raczej przy remoncie zbiorników nie wykonują prac spawalniczych, ale mieli na wyposażeniu spawarkę i <span class="anon-block">R. C.</span> podjął decyzję o przyspawaniu tabliczki znamionowej (k.624)</p> <p>Podkreślić w tym miejscu należy także, że pokrzywdzony <span class="anon-block">R. C.</span> nie był pracownikiem oskarżonego lecz pracownikiem wynajętej firmy. Zgodzić się zatem należy z obrońcą oskarżonego, że w realiach niniejszym sprawy, właściwym podmiotem, który mógłby odpowiadać za prowadzenie prac bez wymaganego zezwolenia i naruszenie przepisów bhp mogłaby być właśnie <span class="anon-block"> firma (...)</span> (osoby odpowiedzialne w tej firmie za wykonanie podpisanej z oskarżonym umowy), a nie oskarżony. Bezspornie też pokrzywdzony <span class="anon-block">R. C.</span> był pracownikiem właśnie tejże firmy, a nie pracownikiem oskarżonego. Trafnie zauważył skarżący, że w powołanym przez Sąd Rejonowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971290844" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 (§ 86;§ 86 ust. 1;§ 87)">§ 86 ust. 1 oraz § 87 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku</a> (Dz. U. Z 2003 roku, Nr 169, poz. 1650) w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy jest mowa wyłącznie o obowiązkach pracodawcy. Podkreślić należy także, że oskarżony był jedynie właścicielem terenu i obiektu w którym mieściła się stacja paliw i który to obiekt wynajmował innym osobom, które prowadziły działalność gospodarczą (właściciele firmy <span class="anon-block">(...)</span> – <span class="anon-block">T. W.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>). Dlatego też niezasadny jest zarzut aktu oskarżenia, przepisany ze wspomnianego już protokołu powypadkowego, że naruszenie przepisów przez oskarżonego polegało m.in. na braku prawidłowego nadzoru w zakresie przestrzegania przepisów bhp. Z protokołu PIP wynika między innymi, że oskarżony zobowiązany był wyznaczyć koordynatora w zakresie bhp w sytuacji gdy na stacji benzynowej znajdowali się pracownicy dwóch różnych firm. Zarzut ten jest chybiony albowiem na stacji benzynowej, na której doszło do wypadku nie przebywali pracownicy oskarżonego lecz pracownicy <span class="anon-block"> firmy (...)</span> oraz pracownicy <span class="anon-block"> firmy (...)</span> prowadzącej przedmiotową stację benzynową. Z zeznań świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span> składanych na rozprawie wynika, że zezwolenie na wykonywanie prac szczególnie niebezpiecznych winien wydać właściciel stacji benzynowej lub osoba przez niego upoważniona (k.679) Jak już podkreślono <span class="anon-block">J. T. (1)</span> był jedynie właścicielem obiektu, na którym <span class="anon-block"> firma (...)</span> prowadziła stację benzynową i to właściciele stacji <span class="anon-block"> (...)</span> byli pracodawcami w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksy pracy</a> oraz wspomnianych rozporządzeń wykonawczych z zakresu bhp.</p> <p>Na zakończenie niniejszych rozważań należy dodatkowo podnieść, że Sąd Rejonowy na stronie 5 i 6 pisemnych motywów wyroku wskazał siedem przyczyn przedmiotowego wypadku. Były to:</p> <p>1)  Przystąpienie do prac przez pracowników <span class="anon-block"> firmy (...)</span> bez uzyskania szkiców instalacji paliwowej, w tym zwłaszcza połączeń odpowietrzających poszczególne zbiorniki.</p> <p>2)  Brak wydania pozwolenia na prace szczególnie niebezpieczne przez osobę zlecającą prace.</p> <p>3)  Brak wyznaczenia osoby koordynującej zasady i przepisy BHP.</p> <p>4)  Niedostateczne wywietrzenie zbiornika w dniu 9 sierpnia 2013 roku przed przystąpieniem do montażu tabliczki znamionowej.</p> <p>5)  Spawanie w ten sposób, że iskry spawalnicze spadały do zbiornika.</p> <p>6)  Wykonywanie pracy przez <span class="anon-block">R. C.</span> bez odzieży chroniącej przed skutkami pożaru.</p> <p>7)  Gaszenie odzieży na pokrzywdzonym zwykłym kocem.</p> <p>Sąd I Instancji słusznie zauważył, że trzy pierwsze przyczyny miały charakter pośredni prowadzący do zdarzenia i pomimo zaistnienia tych przyczyn możliwym było uniknięcie zdarzenia o ile pracownicy <span class="anon-block"> firmy (...)</span> przestrzegaliby przepisów bhp. W ocenie Sądu Odwoławczego, jak już stwierdzono wcześniej, wskazane przez Sąd Rejonowy zaniedbania w pkt 2 i 3 nie obciążają oskarżonego. Jeżeli chodzi natomiast o zaniedbanie z pkt 1 to po pierwsze oskarżonemu <span class="anon-block">J. T. (1)</span> nie postawiono zarzutu nieudostępnienia dokumentacji technicznej, a jedynie Sąd meriti domniemywał istnienie takiej powinności z obowiązku wydania pozwolenia na prace szczególnie niebezpieczne. Po drugie zaś jeżeli szkice te rzeczywiście były niezbędne do prawidłowego i zgodnego z przepisami bhp wykonywania prac, to zleceniobiorca – <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie powinna przystąpić do ich wykonania do momentu otrzymania tych szkiców.</p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego nawet gdyby przyjąć, że oskarżony dopuścił się zaniedbań wskazanych w w/w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155 pkt. 1/2;art. 155 pkt. 3)">pkt 1. 2 i 3</a> to i tak rację ma jego obrońca, że nie można by przypisać mu popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> Brak jest bowiem związku przyczynowego pomiędzy tymi zaniedbaniami, a śmiercią pokrzywdzonego.</p> <p>Słusznie podkreślił obrońca oskarżonego, że żaden dowód zebrany w niniejszej sprawie nie wskazuje na istnienie jakiegokolwiek związku przyczynowego pomiędzy niewydaniem zezwolenia na wykonywane prace, a zgonem pokrzywdzonego. Jak trafnie zauważył autor apelacji ze sporządzonej w niniejszej sprawie opinii biegłego inż. <span class="anon-block">S.</span> znajdującej się na k. 229 - 247, jednoznacznie wynika, że przyczyną wybuchu w dniu 8 września 2013 roku była <strong> <!-- --> nieostrożność <span class="anon-block">R. C.</span> przy wykonywaniu prac spawalniczych.</strong> </p> <p>Rację ma zatem skarżący, że skoro przyczyną wybuchu na stacji paliw była nieostrożność <span class="anon-block">R. C.</span>, to okoliczność posiadania lub nieposiadania zezwolenia na prace szczególnie niebezpieczne oraz wyznaczenie koordynatora bhp jest bez znaczenia dla skutku w postaci śmierci <span class="anon-block">R. C.</span>, a w konsekwencji dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> Dodatkowo w tym miejscu podnieść należy, że jak wynika z zeznań <span class="anon-block">T. K.</span>, <span class="anon-block">R. C.</span> był przeszkolony w zakresie przepisów bhp i to właśnie on odpowiadał za przestrzeganie tych przepisów przy wykonywaniu zleconych prac ze strony <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (k.625).</p> <p>Ostatnia cześć rozważań ma jedynie charakter teoretyczny, gdyż jak wykazano w pierwszej części uzasadnienia na <span class="anon-block">J. T. (1)</span> w ocenie Sądu Odwoławczego nie spoczywały obowiązki wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971290844" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 (§ 86;§ 86 ust. 1;§ 87)">§ 86 ust. 1 oraz § 87 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku</a> (Dz. U. Z 2003 roku, Nr 169, poz. 1650) w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">J. T. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu zakwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> </strong> </p> <p>SSO Maciej Schulz SSO Adam Bednarczyk SSO Marek Wojnar</p> </div>