III Ca 1780/16

<p>Sygn. akt III Ca 1780/16</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem –zaocznym w stosunku do <span class="anon-block">E. B.</span> z dnia <br/>5 kwietnia 2016 roku w sprawie z powództwa Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> – Zarządu Lokali Miejskich przeciwko <span class="anon-block">E. B.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">N. K.</span> o opróżnienie lokalu mieszkalnego, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia <br/>w <span class="anon-block">Ł.</span> nakazał pozwanym opróżnienie <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego numer (...)</span>, położonego <br/>w budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wraz z mieniem (pkt.1) oraz orzekł <br/>o uprawnieniu pozwanych do lokalu socjalnego, wstrzymują wykonanie punktu 1 wyroku do czasu przedłożenia pozwanym przez Miasto <span class="anon-block">Ł.</span> propozycji najmu lokalu socjalnego <br/>(pkt. 2). Ponadto Sąd zasądził od pozwanych <span class="anon-block">E. B.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span> solidarnie na rzecz powoda Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> – Zarząd Lokali Miejskich kwotę <br/>150 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwana <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, wnosząc <br/>o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wskazała, że pomiędzy Administracją, <br/>a <span class="anon-block">J. K. (1)</span> została zawarta ugoda, a także zwróciła się również do Administracji <br/>o zawieszenie sprawy eksmisyjnej na 12 miesięcy. Ponadto podała, że jest jej bardzo ciężko pogodzić się z tym, że po 35 latach musi wyprowadzić się z tego mieszkania.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.</p> <p>Zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywy tej oceny nie wykazują nieprawidłowości w rozumowaniu, błędów logicznych bądź też niezgodności z doświadczeniem życiowym. Z tego względu Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia, niekwestionowane również przez stronę apelującą, w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w treści niniejszego uzasadnienia. Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym i z tego względu zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505^{<!-- -->13} § 2 k.p.c.</a>, jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku tego sądu powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Przede wszystkim wskazać należy, iż w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego podstawowym faktem podlegającym udowodnieniu jest, czy pozwany utracił tytuł prawny do przedmiotowego lokalu i czy w związku z tym opuścił lokal. W niniejszej sprawie kwestią bezsporną było, iż pozwanym nie przysługuje skuteczne względem właściciela prawo do władania mieszkaniem położonym w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, nie posiadają oni bowiem tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, ponieważ prawo najmu zostało rozwiązane za wypowiedzeniem przez powoda. Niekwestionowany był przy tym fakt, iż stosunek najmu ustał wobec zalegania przez <span class="anon-block">E. B.</span> z opłatami za mieszkanie za więcej niż trzy pełne okresy płatności, oraz iż została ona skutecznie wezwana do zapłaty z zagrożeniem wypowiedzenia umowy. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy trafnie uznał, że na chwilę orzekania w niniejszej sprawie pozwanym nie przysługiwało żadne skuteczne względem powoda uprawnienie do władania lokalem, ani prawnorzeczowe, ani obligacyjne i żądanie powoda eksmisji pozwanemu jest uzasadnione na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> Oceny tej nie są w stanie zmienić okoliczności podnoszone w apelacji, w szczególności dotyczące podpisania ugody pomiędzy Administracją, a pozwaną <span class="anon-block">J. K. (1)</span>. Nie mają one bowiem wpływu na zasadność dochodzonego roszczenia, w szczególności dla oceny skuteczności wypowiedzenia umowy najmu i utraty tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Powód w pozwie zażądał zwrotu rzeczy, zaś okoliczności uzasadniające to żądanie zostały wykazane w toku w postępowania dowodowego. Wskazać także należy, że wykonywanie uprawnień właściciela nie stanowi nadużycia jego prawa, zaś podnoszone okoliczności nie wpływają na ocenę zachowania powoda jako sprzecznego z zasadami współżycia społecznego, które uzasadniałoby odmówienie mu ochrony prawnej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, wobec trudnej sytuacji majątkowej pozwanej, która przemawia za uznaniem, iż obciążenie jej kosztami procesu byłoby niesłuszne i niecelowe.</p> </div>