I ACa 1951/15

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt I ACa 1951/15 </span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Marta Szerel (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Beata Kozłowska</p> <p>SA Bogdan Świerczakowski</p> <p>Protokolant:Katarzyna Juć</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">H. N.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</p> <p>z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt XXIV C 950/14</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block">H. N.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> kwotę 2 700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</strong> </p> <p>Bogdan Świerczakowski Marta Szerel Beata Kozłowska</p> <p>Sygn. akt I ACa 1951/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> powód <span class="anon-block">H. N.</span> wniósł o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wydanego w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. akt XXV Nc 246/05 nakazu zapłaty z dnia 29 grudnia 2005 r., a także o zwolnienie spod egzekucji spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr KW (...)</span>.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>Wyrokiem z 13 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy oddalił powództwo oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że nakazem zapłaty z 29 grudnia 2005 r., w sprawie o sygn. akt XXV Nc 246/05, nakazano powodowi zapłacić pozwanemu kwotę 112.450,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 12 czerwca 2005 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 5.405,60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłaty albo wnieść w tymże terminie zarzuty. W dniu 18 lipca 2006 r., w ramach toczącego się w oparciu o powyższy tytuł wykonawczy postępowania egzekucyjnego, komornik sądowy przekazał na rzecz pozwanego zabezpieczoną w postępowaniu egzekucyjnym kwotę 34.611,16 zł. W dniu 24 marca 2011 r. przeciwko powodowi wszczęta została egzekucja z ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a> – jednej drugiej udziału powoda w spółdzielczym własnościowym prawie do <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span>, położonego w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr KW (...)</span>.</p> <p>Postanowieniem z 27 marca 2014 r. Komenda Policji, wobec zgłoszonego przez powoda zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wszczęła dochodzenie w sprawie poświadczenia nieprawdy w dniu 11 maja 2005 r., w nieustalonym miejscu, na dokumencie dotyczącym rozliczenia budowy budynku mieszkalnego w <span class="anon-block">G.</span>, poprzez naniesienie nieprawdziwych, zawyżonych danych, przez członków zarządu pozwanego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 k.k.</a> W ramach nadzoru Prokuratury nad postępowaniem (sygn. akt 3Ds 410/13/V), biegły sądowy inż. <span class="anon-block">Z. C.</span> sporządził 30 listopada 2013 r. opinię, w której sformułował stwierdzenie, że <span class="anon-block">faktura nr (...)</span> nie zawiera wykazu robót rzeczywiście wykonanych, nie odnosi się ona do umowy z 10 kwietnia 2003 r., zatem powoływanie się na wynagrodzenie ujęte w piśmie z 11 maja 2005 r. jest nieuzasadnione i nieuprawnione, gdyż faktura została wystawiona za prace niewykonane. Postanowieniem z 31 marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa, z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa, umorzyła śledztwo w sprawie doprowadzenia powoda w dniu 8 czerwca 2005 r. w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 112.450,58 zł poprzez wystawienie <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> datowanej na 8 czerwca 2005 r.</p> <p>20 lutego 2015 r. powód złożył pozwanemu oświadczenie w przedmiocie potrącenia wzajemnych wierzytelności stron, w którym wskazał, że wysokość jego zobowiązań względem pozwanego opiewa na łączną kwotę 387.839,69 zł, z kolei zobowiązania pozwanego względem powoda stanowi kwota 410.721,55 zł. Powód podniósł, że potrącenie skutkuje wzajemnym umorzeniem wierzytelności do wysokości wierzytelności mniejszej, a tym samym w ocenie powoda doszło do całkowitego umorzenia należnych od niego na rzecz pozwanego wierzytelności. Pozwany zakwestionował skuteczność potrącenia i podniósł, że powód uznał jedynie roszczenie co do należności głównej i kosztów postępowania, jednakże wobec prawomocności orzeczeń uznanie roszczenia w ogóle nie jest wymagalne, a prawomocność wyroku rozciąga się także na należności uboczne, jakimi są odsetki w wysokości ustawowej. Rzeczywiste zobowiązanie powoda, przy uwzględnieniu wartości odsetek, jak również należnych pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego wynikających z postępowań sądowych i egzekucyjnych, jest znacznie wyższe.</p> <p>W takim stanie faktycznym, ustalonym na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów, Sąd Okręgowy stwierdził, że powództwo jest nieuzasadnione.</p> <p>Zdaniem Sądu, powód nie udowodnił istnienia żadnej z przesłanek wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840)">art. 840 k.p.c.</a> Swoje roszczenie oparł na okoliczności rzekomego sfałszowania przez pozwanego <span class="anon-block">faktury (...)</span>, w oparciu o którą przeciwko powodowi w sprawie o sygn. akt XXV Nc 246/05 wydany został w dniu 29 grudnia 2005 r. nakaz zapłaty. Tymczasem, niezależnie od wyniku postępowania przygotowawczego odnośnie zgłoszonego przez powoda podejrzenia popełnienia przestępstwa sfałszowania <span class="anon-block">faktury (...)</span>, kwestia ta nie może być traktowana jako zdarzenie, które po powstaniu tytułu egzekucyjnego skutkowałoby wygaśnięciem zobowiązania lub niemożnością jego egzekwowania. Wskazana przez powoda okoliczność uzyskania zaskarżonego tytułu wykonawczego w drodze przestępstwa nie może stanowić podstawy do uwzględnienia powództwa przeciwegzekucyjnego, a jedynie podstawę do wznowienia postępowania. Odnośnie podniesionego przez powoda w toku postępowania zarzutu potrącenia, Sąd pierwszej instancji zauważył, że w wypadku faktycznego wygaśnięcia zobowiązania na skutek oświadczenia o potrąceniu, okoliczność ta mogłaby być skuteczną podstawą powództwa przeciwegzekucyjnego, jednak w przedmiotowej sprawie nie doszło do wygaśnięcia zobowiązania powoda wynikającego z nakazu zapłaty z dnia 29 grudnia 2005r. Pozwany zaprzeczył istnieniu wierzytelności powoda wskazanej w oświadczeniu o potrąceniu. Oświadczenie w przedmiocie potrącenia dotyczyło rzekomej wierzytelności powoda w stosunku do pozwanego wynikającej z częściowego niewykonania i z nienależytego wykonania w pozostałym zakresie zobowiązania pozwanego wynikającego z umowy z 10 kwietnia 2003 r. Podstawę prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie XXV Nc 246/05 stanowiło natomiast ustalenie, że pozwany wykonał należycie swoje zobowiązanie i należy mu się z tego tytułu zapłata wysokości wskazanej w nakazie. Zgłoszone przez powoda w ramach niniejszego postępowania wnioski dowodowe mające wykazać skuteczność oświadczenia o potrąceniu wierzytelności, zmierzały więc w istocie do ustalenia okoliczności podważających prawomocne rozstrzygnięcie Sądu w powyższej sprawie. Tymczasem powództwo oparte na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840)">art. 840 k.p.c.</a> nie może zmierzać do ponownej merytorycznej oceny sprawy prawomocnie już osądzonej. Co oznacza, że podstawą tego żądania nie mogą być twierdzenia, czy też zarzuty, które powinny były być badane i oceniane w toku merytorycznego rozpoznania sprawy.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w całości. Sądowi Okręgowemu zarzucił nierozpoznanie istoty sprawy poprzez zaniechanie rozpoznania zarzutu potrącenia podniesionego przez powoda, naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.c.</a> poprzez przyjęcie, że prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie XXV Nc 246/05 stanowi ustalenie, że pozwany wykonał należycie swoje zobowiązanie oraz naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 2)">art. 498 § 2 k.c.</a> poprzez przyjęcie, że dla skuteczności potrącenia niezbędne jest niezaprzeczenie przez dłużnika wierzytelności powoda. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, a ponadto o rozpoznanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 380)">art. 380 k.p.c.</a> postanowienia Sądu Okręgowego z 30 marca 2015 r. oddalającego wnioski dowodowe powoda oraz zasądzenie kosztów postępowania w sprawie za obie instancje.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Nie doszło do zarzucanych naruszeń ani prawa procesowego, ani prawa materialnego. Skarżący nie zakwestionował ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego, które należało uznać za prawidłowe, a ponadto podzielić dokonaną na ich podstawie ocenę prawną.</p> <p>W sprawie nie zostało wykazane, by zachodziły przesłanki do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, przewidziane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840)">art. 840 k.p.c.</a> W myśl zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a>, zwolnienia od egzekucji zajętego przedmiotu może żądać jedynie osoba trzecia, a nie dłużnik, czyli powód w niniejszej sprawie. Powództwo więc słusznie zostało w całości oddalone.</p> <p>Bezzasadny jest zarzut nierozpoznania przez Sąd pierwszej instancji istoty sprawy. Jak wynika z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy dokonał oceny zgłoszonego przez powoda zarzutu potrącenia i uznał, że nie skutkował on w okolicznościach faktycznych sprawy wygaśnięciem zobowiązania powoda wynikającego z nakazu zapłaty z dnia 29 grudnia 2005r. Ewentualna lakoniczność uzasadnienia w tym zakresie nie jest równoznaczna z nierozpoznaniem istoty sprawy, nie mogła też skutecznie podważyć prawidłowości zaskarżonego wyroku. Zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodu obowiązującą w procedurze cywilnej, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, ciężar udowodnienia skuteczności potrącenia dokonanego oświadczeniem z dnia 20 lutego 2015 r. spoczywał na powodzie. Powinien był on zatem udowodnić istnienie potrącanych wierzytelności, które obejmowały zgodnie z jego twierdzeniami wierzytelności opiewające na łączną kwotę 410.721,55 zł, a wywodzone były przez powoda nie tylko z podnoszonej przez niego okoliczności niewykonania, czy też nienależytego robót budowlanych objętych <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span>. Obowiązkowi powyższemu jednak nie sprostał. Pomimo zatem, że co do zasady, oświadczenie dłużnika o potrąceniu wierzytelności z wierzytelnością objętą orzeczeniem sądowym, złożone po zamknięciu rozprawy, czy też po powstaniu tego tytułu, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, może stanowić zdarzenie, na którym może być oparte powództwo przeciwegzekucyjne przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>, skuteczność podniesionego w tym zakresie zarzutu zależy od istnienia obu wierzytelności będących przedmiotem potrącenia. Powód tymczasem nie wykazał ani istnienia wierzytelności potrącanej, ani jej wysokości. Samo zaś oświadczenie o potrąceniu nie może być dowodem jego skuteczności.</p> <p>W oświadczeniu o potrąceniu z 20 lutego 2015 r. (k. 295) powód odwołał się, w szczególności, do wierzytelności objętej nakazem zapłaty z 29 grudnia 2015 r., sygn. akt XXV Nc 246/05 i wskazał, że dokonuje potrącenia zobowiązań pozwanego względem jego osoby: kwoty 37.387,90 zł – tytułem nieopłaconych faktur za media, kwoty 20.313,30 zł – wynikającej z nierozliczenia przekazania elementów basenu, kwoty 151.205,79 zł – wynikającej z kosztorysu robót budowlanych likwidujących usterki z marca 2008 r., kwoty 53.114,16 zł – wynikającej z kosztorysu robót naprawczych z 20 maja 2011 r., kwoty 36.249,82 zł – wynikającej z kosztorysu robót naprawczych z marca 2003 r., kwoty 112.450,58 zł – wynikającej z nieprzeprowadzonych robót budowlanych zgodnie z opinią biegłego z 30 listopada 2013 r. Ani do oświadczenia o potrąceniu, ani do pisma przygotowawczego złożonego w sądzie, do którego to oświadczenie stanowiło załącznik, powód nie dołączył żadnych dokumentów, z których wynikałyby wskazane w oświadczeniu kwoty do potrącenia. Powód nie powołał wniosków dowodowych na okoliczność zasadności potrącenia, a jedynie na okoliczność częściowego niewykonania oraz nienależytego wykonania zobowiązań pozwanego objętych fakturą, stanowiącą podstawę wydania kwestionowanego w niniejszym postępowaniu nakazu zapłaty (k. 291-292). Przy czym zarówno powoływany nakaz, jak i opinia sporządzona w sprawie karnej, zostały przez powoda złożone już przy pozwie, a Sąd Okręgowy dopuścił dowód z dokumentów złożonych do akt sprawy, jak i znajdujących się w dołączonych aktach (k. 299). Powód nie przedstawił także żadnych wyliczeń, czy wyjaśnień, jak miałyby powstać wzajemne zobowiązania pozwanego w określonych oświadczeniem wysokościach. Jednocześnie zaś to pozwany pierwszy zawiadomił Sąd o złożeniu przez powoda przedmiotowego oświadczenia, jednoznacznie i wyraźnie podnosząc, że wzajemne zobowiązania w nim wskazane nie istnieją (k. 273). Pozwany poinformował również bezpośrednio powoda na piśmie o braku zasadności potrącenia, odnosząc się do listy rzekomych zobowiązań i wskazując, że powoływane podstawy, w tym kosztorysy, są jemu nieznane, opinia biegłego w sprawie karnej z pewnością nie jest wystarczająca dla istnienia zobowiązania w określonej wysokości, zaś pomiędzy stronami toczą się inne postępowania sądowe, w których powód dochodzi kwot wskazanych w oświadczeniu o potrąceniu, a pozwany roszczenia te kwestionuje. Zaprzeczenie okolicznościom dokonane przez stronę procesową wywołuje ten skutek, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy fakty stają się sporne i muszą być udowodnione. W razie zaś ich nieudowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu (por. orz. SN z 28 kwietnia 1975 r., III CRN 26/75). Wobec niesprostania temu obowiązkowi przez powoda w niniejszej sprawie, ponosi on ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia w tym zakresie.</p> <p>Bezzasadnie też skarżący zarzuca w tym względzie naruszenie przez Sąd Okręgowy również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 2)">art. 498 § 2 k.c.</a> Sąd pierwszej instancji nie przyjął bowiem, że dla skuteczności zarzutu potrącenia niezbędne jest niezaprzeczenie przez dłużnika wierzytelności powoda; zauważył jednak, że wierzytelność ta została zakwestionowana przez pozwanego. Powyższe zaś wykluczało ocenę twierdzeń apelującego w świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> a w toku procesu skutkowało koniecznością dowodzenia przez niego zarówno istnienia, jak i wysokości wierzytelności potrącanych.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że zarzuty powoda zmierzały w istocie do podważenia prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 29 grudnia 2005 r. Postawiony w tym względzie zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> (a nie – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>, jak podano w apelacji) nie zasługiwał na uwzględnienie. Powództwo opozycyjne nie prowadzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, która została zakończona prawomocnym orzeczeniem, dlatego też nie jest dopuszczalna w tym postępowaniu merytoryczna zmiana uprzednio wydanego orzeczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12 grudnia 1972 r., II PR 372/72). W konsekwencji, przedmiotem rozpoznania w sprawie wszczętej powództwem opozycyjnym nie mogą być zdarzenia istniejące przed powstaniem tytułu korzystającego z powagi rzeczy osądzonej. Sąd rozpoznający powództwo opozycyjne jest bezwzględnie związany wyrokiem wydanym w sprawie między wierzycielem a dłużnikiem co do ustalonego w sentencji obowiązku świadczenia. Skoro zaś w niniejszej sprawie obowiązek świadczenia wskazanej w <span class="anon-block">fakturze nr (...)</span> kwoty został stwierdzony prawomocnym nakazem zapłaty, niedopuszczalnym było badanie, czy obowiązek ten, na skutek częściowego niewykonania czy też nienależytego wykonania robót budowalnych objętych powyższą fakturą, wygasł i w jakim zakresie. Zarzuty w tym względzie powód winien był podnosić w toku postępowania o zapłatę. Określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> moc wiążąca prawomocnego orzeczenia stanowi pozytywny skutek prawomocności orzeczenia, w odróżnieniu od opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 k.p.c.</a> powagi rzeczy osądzonej, traktowanej jako negatywny skutek prawomocności wyroku. Słusznie apelujący podnosi, że powaga rzeczy osądzonej i moc wiążąca orzeczenia w zasadzie odnoszą się tylko do treści jego sentencji, a nie uzasadnienia, jednak podstawy rozstrzygnięcia mogą mieć znaczenie dla ustalenia zakresu mocy wiążącej i powagi rzeczy osądzonej prawomocnego orzeczenia, czyli dla określenia granic jego prawomocności materialnej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> Przedmiot postępowania przeciwegzekucyjnego opartego na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> wyklucza również rozstrzyganie kwestii takiej jak zasadność roszczenia, która została przesądzona prawomocnym orzeczeniem stanowiącym tytuł wykonawczy. Zachodzi w takim wypadku ograniczenie dowodzenia faktów, w oparciu o które udzielono ochrony prawnej określonemu prawu podmiotowemu. Prawomocny nakaz zapłaty z 29 grudnia 2005 r. wyklucza zatem dokonywanie odmiennej oceny i odmiennego osądzenia zasadności roszczenia pozwanego o zapłatę, które aktualnie usiłuje podważyć powód. Z tych też względów, nie było podstaw do zakwestionowania postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2015 r. w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych powoda, zmierzających do wykazania częściowego niewykonania, a w pozostałym zakresie nienależytego wykonania zobowiązania przez pozwanego. Dowodu na okoliczność wygaśnięcia zobowiązania powoda, czy też niemożności jego egzekwowania nie stanowi również wydana w postępowaniu przygotowawczym opinia biegłego. Opinia biegłego sporządzona na potrzeby innego postępowania sądowego oceniana może być wyłącznie przez pryzmat regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> (tak Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., II CNP 23/11), przy czym nie stanowi ona zdarzenia, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> Podobnie, złożone na etapie postępowania apelacyjnego postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 27 lipca 2016 r., sygn. akt IX Kz 530/16 w przedmiocie uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania nie dowodzi wygaśnięcia zobowiązania, ani też niemożności jego egzekwowania na podstawie nakazu zapłaty z 29 grudnia 2005 r. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 k.p.c.</a> jedynie ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Zatem, ani złożone na etapie postępowania apelacyjnego postanowienie z 27 lipca 2016 r., ani opinia biegłego z 30 listopada 2013 r., czy też jej ocena dokonana przez sąd karny, nie są dla orzekającego w niniejszej sprawie sądu cywilnego wiążące; nie stanowią też dowodu na okoliczności podniesione przez powoda w tezach dowodowych. W realiach niniejszej sprawy, czynności podejmowane w ramach postępowania przygotowawczego nie mogły zatem uzasadniać powództwa.</p> <p>Zważywszy na powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, orzeczono jak w sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego postanowiono zgodnie z wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Należne pozwanemu koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym ustalono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 6;art. 98 § 6 pkt. 6)">§ 6 pkt 6</a> w zw. § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.</p> <p>Bogdan Świerczakowski Marta Szerel Beata Kozłowska</p> </div>