IV Ka 836/16

<p>Sygn. akt IV Ka 836/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Tomasz Wysocki SSO Sylwana Wirth</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Magdalena Telesz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. K.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">W.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</p> <p>z dnia 19 września 2016 r. sygnatura akt III K 318/14</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn.akt IV Ka 836/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem <span class="anon-block">T. K.</span> uznany został za winnego, że:</p> <p>w dniu 11 kwietnia 2013r. w <span class="anon-block">W.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, nabył laptopa marki <span class="anon-block"> (...)</span> 7540 o wartości 1200zł, zegarek męski o wartości 700 zł i złotą biżuterię w postaci łańcuszków, zawieszek, kolczyków i pierścionków o wartości łącznej 1200 zł, stanowiące własność <span class="anon-block">E. R.</span>, wiedząc o tym, że przedmioty te zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego, poprzez kradzież z włamaniem,</p> <p>tj.za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291§1 kk</a> i za to, na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonego.</p> <p>I tak adw. <span class="anon-block">R. B.</span> zarzucił orzeczeniu:</p> <p>1. naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przy ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">T. K.</span>, a w konsekwencji dokonanie tejże oceny w sposób dowolny, opierając się jedynie na zeznaniach świadka <span class="anon-block">A. B.</span>,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 kpk</a> poprzez przypisanie winy i sprawstwa oskarżonemu, w sytuacji gdy w sprawie występują niedające się usunąć wątpliwości, a dotyczące świadomości oskarżonego co do pochodzenia przedmiotów objętych wyrokiem, co w konsekwencji spowodowało:</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, mianowicie polegający na przyjęciu, iż oskarżony w chwili przyjmowania przedmiotów do lombardu od <span class="anon-block">E. K.</span> powiadał wiedzę na temat pochodzenia tychże ruchomości, podczas gdy wskazany o ich pochodzeniu nie wiedział.</p> <p>Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.</p> <p>Z kolei adw. <span class="anon-block">T. R.</span> zarzucił wyrokowi:</p> <p>błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżony <span class="anon-block">T. K.</span> nabywając wymienione w akcie oskarżenia przedmioty wiedział, iż zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego poprzez kradzież z włamaniem, tj. dopuścił się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291§1 kk</a>, podczas gdy brak było w sprawie dostatecznych dowodów w tym zakresie bowiem wyjaśnienia jedynej osoby na tę okoliczność <span class="anon-block">A. B.</span> (obecnie <span class="anon-block">C.</span>) wielokrotnie w przeszłości karanej były niewiarygodne i nie znalazły potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym sprawy.</p> <p>W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</span> </strong> </p> <p>Apelacje nie zasługują na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew twierdzeniom skarżących Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a swoje stanowisko przekonująco uzasadnił.</p> <p>W tej sytuacji skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną wydaje się ponowna analiza dowodów, gdyż byłoby to jedynie powtórzeniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.</p> <p>Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów obu apelacji należy stwierdzić, że:</p> <p>I.  <span class="underline"> <!-- -->Ad.apelacji adw.<span class="anon-block">R. B.</span> </span> </p> <p>Pomijając nawet spójne, logiczne, a tym samym wiarygodne wyjaśnienia <span class="anon-block">A. B.</span>, która jednoznacznie potwierdziła sprawstwo i zawinienie <span class="anon-block">T. K.</span> odnośnie dokonania przez niego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291§1 kk</a>, a przyjmując wersję zdarzeń przedstawioną przez <span class="anon-block">adw. R. B.</span>, to i ta nakazywała przyjęcie, że oskarżony dopuścił się paserstwa umyślnego.</p> <p>Skarżący ten stwierdził bowiem, że „dziwnym dla <span class="anon-block">T. K.</span> był brak ładowarki” od laptopa, nie pytał mężczyzny który zastawiał ten przedmiot w lombardzie skąd pochodzi zbywana rzecz, a przy tym rodzaj prowadzonej przez oskarżonego działalności jest zawsze obarczony pewnym ryzkiem, bowiem przy pozostawianiu rzeczy pod zastaw nie jest konieczne okazywanie dowodu jej własności. W związku z powyższym oskarżony nie praktykuje zwyczaju ustalenia pochodzenia pozostawionych u niego przedmiotów, ponieważ jest to zadanie niewykonalne. Konsekwencją powyższego jest brak świadomości oskarżonego na temat pochodzenia pozostawionych u niego przedmiotów.</p> <p>W efekcie, analiza powyższego prowadzić musi do wniosku, że nawet obrońca oskarżonego wskazuje na okoliczność, która musiałaby skutkować „sama w sobie” przyjęcie, że <span class="anon-block">T. K.</span> co najmniej godził się na to, że ujawniony u niego w wyniku przeszukania laptop pochodzi z kradzieży.</p> <p>II.  <span class="underline"> <!-- -->a d. apelacji adw. <span class="anon-block">T. R.</span> </span> </p> <p>Prawdą jest, że jeśli nie jedynym, to z pewnością najistotniejszym dowodem w sprawie, są wyjaśnienia <span class="anon-block">A. B.</span>.</p> <p>Prawdą jest także i to, że oskarżona była w przeszłości karana, lecz okoliczność ta nie może być przesądzającą dla odmowy wiarygodności jej twierdzeń. Te zaś zostały należycie ocenione przez Sąd I instancji, jako spójne, logicznie i konsekwentne, a przy tym znalazły ( wbrew twierdzeniom skarżącego) potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, jak choćby w fakcie ujawnienia w lombardzie <span class="anon-block">T. K.</span> pochodzącego z kradzieży laptopa.</p> <p>Powyższego nie może zmienić i to, że oskarżona została przesłuchana jedynie w postępowaniu przygotowawczym, a nie uczyniono tego w postępowaniu jurysdykcyjnym, skoro ta ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości i jest poszukiwana na skutek europejskiego nakazu aresztowania.</p> <p>Twierdzenie zatem przez skarżącego, że z łatwością można było doprowadzić do bezpośredniego przeprowadzenia dowodu AZxcv z zeznań <span class="anon-block">A. B.</span> należy uznać po prostu za chybione w realiach omawianej sprawy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe – zdecydowano jak w wyroku.</p> </div>