II K 280/15

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt II K 280/15</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 14 grudnia 2016 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia Anna Iwanowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Izabela Orłowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w obecności Prokuratora Marty Saracyn </strong> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 02.08.2016r., 20.09.2016r., 03.11.2016r., 06.12.2016r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">E.</span> z d. Skory, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>I.  W dniu 03 kwietnia 2015r., w <span class="anon-block">C.</span>, gm. <span class="anon-block">Z.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, będąc osadzonym w zakładzie karnym do odbycia kary pozbawienia wolności, w treści pisma adresowanego do Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>o tytule <span class="anon-block"> (...)</span>, które to pismo wpłynęło do tegoż Sądu w dniu 09 kwietnia 2015r., znieważył funkcjonariuszy publicznych – funkcjonariuszy służby więziennej w osobach Dyrektora Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">T. K.</span> oraz Kierownika <span class="anon-block">(...)</span> tego Zakładu Karnego <span class="anon-block">D. K.</span>, w ten sposób, że wobec <span class="anon-block">T. K.</span> użył określeń „łgarz, oszust, krypto antysemita, faszystowski dyktator, zacofany wojskowy trep, kłamca, obłudna zakłamana kreatura, rasista, faszysta, antysemita”, zaś wobec <span class="anon-block">D. K.</span> określeń „łgarz, oszust, krypto antysemita i obłudna zakłamana kreatura”, które to określenia są powszechnie uznawane za znieważające, przy czym znieważenia tego dokonał z powodu zajmowanych przez wymienionych funkcjonariuszy stanowisk w tymże Zakładzie Karnym i w związku z wykonywanymi przez niech czynnościami służbowymi</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231 a)">art. 231a kk</a> </strong> </p> <p>II.  W dniu 05 kwietnia 2015r., w <span class="anon-block">C.</span>, gm. <span class="anon-block">Z.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, będąc osadzonym w zakładzie karnym do odbycia kary pozbawienia wolności, w treści pisma adresowanego do Prokuratury Okręgowej w <span class="anon-block">(...)</span> o tytule „Zawiadomienie o dokonywaniu przestępstw”, które to pismo wpłynęło do tej Prokuratury w dniu 09 kwietnia 2015r., znieważył funkcjonariusza publicznego – funkcjonariusza służby więziennej w osobie Dyrektora Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">T. K.</span>, w ten sposób, że użył wobec niego określeń „rasista, faszysta, antysemita, zacofany wojskowy trep, psychopata, oszust i manipulant”, które to określenia są powszechnie uznawane za znieważające, przy czym znieważenia tego dokonał z powodu zajmowanego przez wymienionego funkcjonariusza stanowiska w tymże Zakładzie Karnym i w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami służbowymi</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231 a)">art. 231 a kk</a> </strong> </p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">M. D.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu w punktach I (pierwszym) – II (drugim) aktu oskarżenia czynów, przyjmując, iż działał w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231 a)">art. 231a kk</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231 a)">art. 231 a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>II.  Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami procesu.</p> <p>Sygn. akt II K 280/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">M. D.</span> skazany za między innymi za szereg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w dniu 12 lutego 2015 roku, został osadzony w zakładzie karnym w <span class="anon-block">C.</span>. Oskarżony odbywa karę w zakładzie karnym typu zamkniętego w systemie zwykłym. Już na wcześniejszych etapach odbywania kary pozbawienia wolności oskarżony powołując się na swoje wyznanie wskazał, że musi przestrzegać diety uwzględniającej autentyczną i autorytatywną wykładnię Prawa <span class="anon-block">(...)</span> określając, że za wiążącą w zakresie wymagań stawianych przez wiarę uważa opinię <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. S.</span>. Administracja Zakładu Karnego 18 lutego zwróciła się do <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> o określenie zasad i wymogów żywieniowych uwzględniających potrzeby osoby deklarującej wyznawanie judaizmu. Rabin <span class="anon-block">M. S.</span> w piśmie z dnia 19 lutego 2015 roku, określił zasady przygotowywania żywności koszernej oraz wskazał produkty żywnościowe, które według jego opinii nie wymagają certyfikacji. Zakład Karny w <span class="anon-block">C.</span> postarał się w miarę posiadanych możliwości o dostarczenie osadzonemu posiłków uwzgledniających deklarowane wymogi religijne, miedzy innymi dokonał zakupu kompletu naczyń kuchennych z których przygotowywane były posiłki dla <span class="anon-block">M. D.</span>, zamówiono o dostawcy pieczywo zaakceptowane przez rabina, zapewniono zwiększoną ilość surowych owoców i warzyw w diecie osadzonego. Pomimo to <span class="anon-block">M. D.</span> domagał się w kolejnych pismach, aby dostarczano mu posiłki ze wskazanych restauracji oraz możliwości samodzielnego przygotowywania posiłków w celi, w której został osadzony. Oprócz żądań związanych z dietą wystosował również szereg pism domagających się umieszczenia mebli w jego celi, sprzętu elektronicznego oraz odzieży do jego wyłącznej dyspozycji. Ponieważ część z jego żądań stosownie do uregulowań przepisów wykonawczych wydanych w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kodeks karny wykonawczy</a> nie mogła zostać uwzględniona, oskarżony zaczął formułować pisma adresowane do różnych instytucji państwowych zawierających obraźliwe i znieważające sformułowania wobec Dyrektora Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">T. K.</span> oraz Kierownika <span class="anon-block">(...)</span> Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">S. K.</span>. I tak w piśmie skierowanym w dniu 3 kwietnia 2015 roku do Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>, nawiązując do wykonywanych przez nich czynności służbowych określił Dyrektora Zakładu Karnego jako „łgarza, oszusta, krypto-antysemity, faszystowskiego dyktatora, zacofanego wojskowego trepa, kłamcę, obłudną zakłamaną kreaturę, rasistę, faszystę i antysemitę”. W tym samym piśmie określił Kierownika <span class="anon-block">(...)</span> jako „Łgarza, oszusta, krypto-antysemitę i obłudną zakłamaną kreaturę”. W kolejnym piśmie z dnia 5 kwietnia 2015 roku określił Dyrektora Zakładu Karnego jako „rasistę, faszystę, antysemitę, zacofanego wojskowego trepa, psychopatę, oszusta i manipulanta”</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: zeznania świadków: <span class="anon-block">D. K.</span> (k.221v-225v,28v,219v.), <span class="anon-block">T. K.</span> (k.282v-287,24-25,279-280), pisma oskarżonego (k.1-14), pismo z Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w <span class="anon-block">B.</span> (k.89), pismo z <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> z dnia 21.11.2016r. wraz z załącznikiem (k.315-316), pismo z Zakładu Karnego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 25.11.2016r. wraz z załącznikiem (k.322-511), pismo z Zakładu Karnego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 28.11.2016r. (k.513-516), pismo z Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> z dnia 01.12.2016r. (k.520-524).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. D.</span> (k.220v-221v,46-48v,223-223v, 224) przyznał się do użycia słów wskazanych w akcie oskarżenia w stosunku do funkcjonariuszy. Przed Sądem odmówił składania wyjaśnień. W swoich wyjaśnieniach podawał, że słowa cytowane w zarzutach zostały wyciągnięte z kontekstu. W ocenie oskarżonego zachowanie dyrektora i funkcjonariusza Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> świadczy o prawdziwości słów jakie o nich napisał. Pisali oni do Sanepidu w celu uzyskania wygodnych dla siebie decyzji, kłamali że Sanepid zabronił przygotowywania mu żywności koszernej, gdy w rzeczywistości Sanepid nie miał nic przeciwko temu. Oskarżony wskazywał, że w zakładach w których wcześniej przebywał nie było z tym problemu. Oskarżony podał ponadto, że w Zakładzie Karnym w <span class="anon-block">C.</span> spotykał się z dyskryminacją i groźbami, nie pozwalano mu spożywać żywności koszernej, zmuszano do jedzenia żywności nie koszernej, fałszowano etykiety, nie respektowano postanowienia Sądu z 17 września 2009 roku dot. zapewnienia mu żywności koszernej i możliwości samodzielnego przygotowywania takie pożywienia. Zachowania te dowodzą ich antysemickiego i faszystowskiego stosunku do niego. Oskarżony wskazał, że zwrócił się do Sądu Penitencjarnego o pomoc w respektowaniu jego praw, sędzia penitencjarny miał lekceważący stosunek do jego problemów, zachowywał się niekulturalnie i opryskliwie, a w ostateczności złożył zawiadomienie o popełnieniu przez niego przestępstwa.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W swoich wyjaśnieniach oskarżony starał się dowieść, że jego słowa o dyrektorze i funkcjonariuszu Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> polegały na prawdzie i że ich zachowanie uzasadniało użycie takich określeń, jednakże zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na to, że oskarżony wypełnił znamiona a użyte obraźliwe epitety nie miały żadnego uzasadnienia w zachowaniu funkcjonariuszy publicznych do których się odnosiły.</p> <p>W swoich wiarygodnych zeznaniach świadek <span class="anon-block">D. K.</span> (k.221v-225v,28v,219v.) opisał swoje stosunki z oskarżonym w czasie jego pobytu w Zakładzie Karnym. Świadek wskazał, że oskarżony od dnia przybycia do zakładu stawiał szereg warunków, żądał między innymi indywidualnego żywienia w związku z wyznawaną przez siebie religią. Świadek wskazał, że Zakład Karny w <span class="anon-block">C.</span> starał się w miarę swoich możliwości spełnić wszystkie wymagania oskarżonego. Kontaktowano się z <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, Sanepidem, <span class="anon-block"> Państwowym Instytutem (...)</span>. Dietetyk zakładu karnego ustalał dla oskarżonego dietę z zachowaniem wszelkich rygorów. Zakład Karny nie mógł się zgodzić jedynie na samodzielne przygotowywanie posiłków przez oskarżonego z uwagi na jego zdrowie i bezpieczeństwo. Odnośnie meritum sprawy świadek podał, że poczuł się obrażony i poniżony stwierdzeniami oskarżonego zawartymi w pismach do sądu i prokuratury, gdyż nigdy nie zrobił niczego żeby na takie określenia być narażonym. Z kolei świadek <span class="anon-block">T. K.</span> (k.281v-287,24-25,279-280) wskazał, że osobiście z oskarżonym spotkał się raz, ale znana jest mu sytuacja oskarżonego. Świadek podał, że w miarę możliwości prowadzony przez niego zakład karny starał się spełnić wszelkie wymogi diety koszernej. Świadek podał, że wszelkie określenia użyte przez oskarżonego w stosunku do jego osoby są bardzo obraźliwe. Również zeznania tego świadka Sąd ocenił jako w pełni wiarygodne.</p> <p>Z dołączonych do akt sprawy dokumentów z teczki osobowej oskarżonego wynika, że Dyrekcja Zakładu Karnego w <span class="anon-block">C.</span> podjęła wszelkie starania o wyjaśnienie sytuacji oskarżonego. Zwracano się do<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (k.523-524) celem ustalenia zasad żywienia osadzonego <span class="anon-block">M. D.</span> deklarującego pochodzenie żydowskie oraz do Państwowej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w celu ustalenia możliwości przygotowywania przez niego żywności koszernej we własnym zakresie (k.322-511,513-516). Po uzyskaniu odpowiedzi, ustalono specjalną dietę i w miarę możliwości i ograniczeń związanych z pobytem oskarżonego w Zakładzie Karnym, wypracowano optymalne rozwiązania pozwalające na stosowanie przez oskarżonego do restrykcji związanych z wyznawaną przez niego religią.</p> <p>Oceniając zachowanie oskarżonego stwierdzić należy, że w powszechnym przekonaniu użycie określeń takich jak „łgarz, oszust, krypto-antysemita, faszystowski dyktator, zacofany wojskowy trep, kłamca, obłudna zakłamana kreatura, rasista, faszysta i antysemita, oszust, manipulant”, posiadają charakter obraźliwy i znieważający. Niewątpliwie powodem sformułowania przez oskarżonego powyższych epitetów było zajmowane przez pokrzywdzonych stanowisko, na co wyraźnie wskazują sporządzone przez niego pisma. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego motywacją oskarżonego było znieważenie obydwu funkcjonariuszy publicznych, którzy nie poddali się prowadzonemu przez oskarżonego moralnemu szantażowi, ukierunkowanemu na wymuszenie sprzecznych z prawem decyzji.</p> <p>Oskarżony dopuścił się zatem czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231 a)">art. 231a kk</a> zgodnie z którym karze podlega kto znieważa funkcjonariusza publicznego, jakim niewątpliwie są Dyrektor Zakładu Karnego i Kierownik <span class="anon-block">(...)</span> Zakładu Karnego, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Z ochrony tej funkcjonariusz korzysta również wtedy jeżeli bezprawny zamach na jego osobę został podjęty z powodu wykonywanego przez niego zawodu lub zajmowanego stanowiska.</p> <p>Sąd przyjął, iż dopuszczając się tych czynów oskarżony działał w warunkach opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> tj. w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności. Oba zarzucane czyny oskarżony popełnił w ten sam sposób znieważając funkcjonariuszy w pismach do organów publicznych.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53</a> i in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> Sąd wziął pod uwagę, ażeby dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy. Ponadto wymierzając karę Sąd uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu, oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. W ocenie Sądu wymierzona kara grzywny jest karą adekwatną do popełnionego przez oskarżonego czynu. Oskarżony był wcześniej karany (k.238-239), odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności jest odpowiednią karą w takiej sytuacji. Sąd nie znalazł przesłanek, które stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 2)">art. 226 § 2 kk</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 kk</a> prowadziłyby do możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary. Obydwaj funkcjonariusze publiczni w żaden sposób nie dali oskarżonemu powodów do formułowania wobec nich obraźliwych i nieprawdziwych epitetów. Zatem orzeczenie wobec <span class="anon-block">M. D.</span> kary innej niż bezwzględne pozbawienie wolności, byłoby wyrazem pobłażania dla niedopuszczalnego i cynicznego wykorzystywania deklarowanego przez oskarżonego wyznania i nie spełniłoby celów stawianych przed wymiarem kary w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. n)">art. 53 i n. kk</a>.</p> <p>O kosztach orzeczona na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, zaś o opłacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).</p> </div>