I C 1094/16

<p>Sygn. akt IC 1094/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2016r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu – Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski</p> <p>protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin</p> <p>po rozpoznaniu dnia 1 grudnia 2016r.,</p> <p>w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">L. S.</span> ( <span class="anon-block">pesel (...)</span> )</p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. R. (1)</span> ( <span class="anon-block">pesel (...)</span> ), <span class="anon-block">A. R. (2)</span> ( <span class="anon-block">pesel (...)</span> ) i <span class="anon-block">W. R.</span> ( <span class="anon-block">pesel (...)</span> )</p> <p>o eksmisję</p> <p>z udziałem <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>1.  oddala powództwo,</p> <p>2.  zasadza od powoda na rzecz pozwanych <span class="anon-block">A. R. (1)</span> i <span class="anon-block">A. R. (2)</span> kwotę 240zł ( dwieście czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego .</p> <p>sygn. akt IC 1094/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">L. S.</span> wniósł o orzeczenie eksmisji <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, <span class="anon-block">A. R. (2)</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> z nieruchomości położonej w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Pozwani zajmują bowiem budynek, który w części znajduje się na działce powoda bez tytułu prawnego.</p> <p>Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa, ponieważ wydzierżawili dom i działkę od poprzedniego jej właściciela, a powód nie wypowiedział jej we właściwy sposób ( k. 49 – 50 ); ponadto, <span class="anon-block">W. R.</span> jest chory.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje: </strong> </p> <p> <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, <span class="anon-block">A. R. (2)</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> mieszkają w domu posadowionym w części na nieruchomości <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">T.</span> ( <span class="anon-block">działki nr (...)</span> ) a w części na nieruchomości <span class="anon-block">L. S.</span> ( <span class="anon-block">działka nr (...)</span> ); dom składa się z jednego lokalu.</p> <p>Bezsporne.</p> <p>Dom zajmowany przez <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, <span class="anon-block">A. R. (2)</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> wraz z przydomową działką został wynajęty <span class="anon-block">A. R. (1)</span> przez teściów <span class="anon-block">B. W.</span> w drugiej połowie XX wieku.</p> <p>Dowód: zeznania <span class="anon-block">B. W.</span>, k. 118v.</p> <p>Teściowe <span class="anon-block">B. W.</span> zmarli w latach osiemdziesiątych XX wieku a jej mąż po nich, także w XX wieku.</p> <p>Dowód: zeznania: <span class="anon-block">B. W.</span>, k. 118v.</p> <p> <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, k. 119.</p> <p>W 2003r. <span class="anon-block">B. W.</span> sprzedała <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> <span class="anon-block">L. S.</span>.</p> <p>Bezsporne ( zeznania <span class="anon-block">B. W.</span>, k. 118v., <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, k. 119 ).</p> <p>Do czasu sprzedaży <span class="anon-block">działki nr (...)</span> <span class="anon-block">B. W.</span> pobierała czynsz od <span class="anon-block">A. R. (1)</span>.</p> <p>Dowód: pokwitowania k. 70,</p> <p>zeznania: <span class="anon-block">B. W.</span>, k. 118v.</p> <p> <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, k. 119.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje: </strong> </p> <p>1. Stan faktyczny był w znacznej części bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> W pozostałej części ustalenia faktyczne Sąd oparł na zeznaniach świadka.</p> <p>Sąd dał wiarę <span class="anon-block">B. W.</span>, ponieważ jej zeznania nie były kwestionowane a z uwagi na sposób ich składania i wiek świadka nie było wątpliwości co do ich zgodności z prawdą. Znalazły też potwierdzenie w dokumentach pokwitowania.</p> <p>Z tych samych względów Sąd uwierzył pozwanym.</p> <p>Wiarygodne były dokumenty złożone do akt, ponieważ nikt ich nie podważał a nie budziły zastrzeżeń.</p> <p>2. Powództwo podlegało oddaleniu z dwóch względów.</p> <p>Po pierwsze, z uwagi na nietypowy stan faktyczny i zasadę <em> <!-- -->superficies solo cedit</em> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 143;art. 47;art. 47 § 1;art. 47 § 2)">art. 143 i 47 § 1 i 2 k.c.</a> ) powodowi nie służyło roszczenie o eksmisję. Posadowienie budynku zajmowanego przez pozwanych na dwóch sąsiednich działkach należących do różnych właścicieli wyklucza bowiem wykonanie wyroku eksmisyjnego. Ogłoszenie niewykonalnego wyroku przez sąd jest zaś nie do pomyślenia.</p> <p>Nie jest natomiast wykonalne opuszczenie, opróżnienie i wydanie powodowi części budynku, w którym jest tylko jeden lokal mieszkalny, którego druga cześć znajduje się na nieruchomości innego właściciela. Nie sposób bowiem wyobrazić sobie, jak powód miałby usunąć pozwanych z zajmowanej części.</p> <p>W rezultacie nie jest tez wykonalne usuniecie ich także z nieruchomości znajdującej się poza budynkiem.</p> <p>3. Po drugie, pozwani udowodnili, że służy im skuteczne względem powoda prawo do używania domu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> ).</p> <p>Otóż, w świetle zeznań świadka i pokwitowań, a także wypowiedzi pozwanych zwarcie przez nich umowy było oczywiste. Jasne jest przy tym, że w grę wchodził najem, nie zaś, jak pisali pozwani i zeznawał świadek, dzierżawa. Dzierżawa polega bowiem na odpłatnym oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 693;art. 693 § 1)">art. 693 § 1 k.c.</a> ) najem zaś, tylko do używania ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1)">art. 659 § 1 k.c.</a> ). Doszło więc do mylnego określenia rodzaju umowy ( <em> <!-- -->falsa demonstratio</em> ), które nie wpływa na ocenę jej treści. Skoro zaś pozwani odpłatnie korzystali z domu teściów <span class="anon-block">B. W.</span> ( nielżącego potem jej męża i wreszcie do niej ) na cele mieszkaniowe, to łączył ich stosunek najmu.</p> <p>Umowa najmu należy natomiast do trwałych stosunków prawnych, które, co zrozumiałe, rozwiązują się przez wypowiedzenie. W przypadku umów najmu mających za przedmiot lokale mieszkalne, a z taką mamy do czynienia w sprawie, ustawodawca ograniczył jednak swobodę umów i szczegółowo uregulował problem ich wypowiedzenia w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> ( tekst. j. Dz. U. z 2014r., poz. 150 ze zm. powoływanej dalej jako <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawa o ochronie praw lokatorów</a> ).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 11;art. 11 ust. 1)">art. 11 ust. 1</a> wymienionej ustawy, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie może nastąpić wyłącznie z przyczyn określonych w jej przepisach i powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz wskazywać podstawę wypowiedzenia. Podstawy precyzuje zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 11;art. 11 ust. 2;art. 11 ust. n)">art. 11 ust. 2 i n. ustawy o ochronie praw lokatorów</a>.</p> <p>Powód nie wykazał zaś, że wypowiedział pozwanym umowę ani też nie sprecyzował podstawy wypowiedzenia. Jako nabywca nieruchomości stał się zaś <em> <!-- -->ex lege</em> stroną umowy najmu z pozwanymi ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 678;art. 678 § 1)">art. 678 § 1 k.c.</a> ).</p> <p>W rezultacie powództwo podlegało oddaleniu. Pozew nie czynił bowiem zadość opisanym wyżej wymogom skutecznego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy.</p> <p>4. Dla porządku Sąd stwierdza, że problem odmowy regulowania przez pozwanych czynszu powodowi a ewentualnie rezygnacji przez niego z pobierania tych należności oraz świadomość powoda w zakresie umowy dotyczącej spornej nieruchomości nie miały w sprawie znaczenia.</p> <p>Nie jest przy tym rolą Sądu wskazywanie powodowi jak rozwiązać problem wynikający z posadowienia na jego działce części budynku zajmowanego przez pozwanych i korzystania przez niech z jego nieruchomości.</p> <p>5. O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> </p> </div>