II AKa 439/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 439/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 15 grudnia 2016r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Jerzy Leder</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Ewa Plawgo</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Hanna Wnękowska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – sekr. sąd. Piotr Grodecki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> sprawy z wniosku <span class="anon-block">E. N.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu wykonywania tymczasowego aresztowania ekstradycyjnego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 10 października 2016 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt XII Ko 64/15</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">E. N.</span> złożył w Sądzie Okręgowym w Warszawie wniosek o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynia za szkodę i krzywdę wynikłe z niesłusznego stosowania wobec niego aresztu ekstradycyjnego oraz za łamiące prawa człowieka, z uwagi na stosowanie aresztu ekstradycyjnego, warunki izolacyjne podczas wykonywania kary pozbawienia wolności od 21 marca 2014 roku.</p> <p>Wyrokiem z dnia 10 października 2016 roku sygn. XII Ko 64/15 Sąd Okręgowy w Warszawie wniosek oddalił w całości.</p> <p>Od wyroku tego apelację wniósł pełnomocnik wnioskodawcy zarzucając obrazę przepisów postepowania, majacą istotny wpływ na jego treść, tj.:</p> <p>a) przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552 a;art. 552 a § 1)">art. 552a § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 5 ust. 1 i 5 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, iż sposób umorzenia postępowania ekstradycyjnego prowadzonego w stosunku do <span class="anon-block">E. N.</span> jest tego rodzaju, że brak jest możliwości uwzględnienia żądań wnioskodawcy, co w efekcie skutkowało niezasadnym oddaleniem wniosku <span class="anon-block">E. N.</span> o zasądzenie odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wynikłych z wykonywania w stosunku do Jego osoby tymczasowego aresztowania ekstradycyjnego w sprawie Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt VIII Kop 250/09, podczas gdy wnioskodawca spełnia wszelkie przesłanki konieczne, a to wskazane w powołanych przepisach, do uwzględnienia jego roszczeń;</p> <p>b) przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i wyrażonej w nim zasady swobodnej oceny dowodów, polegającą na popadnięciu przez Sąd Okręgowy w Warszawie w dowolność ocen w zakresie oceny zeznań wnioskodawcy <span class="anon-block">E. N.</span> oraz zeznań świadka <span class="anon-block">S. S.</span>, w zakresie ustalenia okoliczności, jakie stanowiły podstawę do stwierdzenia zasadności oraz wysokości wnioskowanego odszkodowania i zadośćuczynienia, a w szczególności potraktowanie jako niewiarogodne depozycji wskazanych osób w zakresie braku możliwości podjęcia przez wnioskodawcę działań zmierzających do przedłużenia jego pobytu w <span class="anon-block">S.</span>;</p> <p>c) przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez zaniechanie oparcia przedmiotowego orzeczenia na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie, w szczególności w zakresie przedłożonej przez wnioskodawcę dokumentacji dotyczącej jego stanu zdrowia psychicznego oraz utraconych możliwości zarobkowania, a także pominięcie, bądź zmarginalizowanie okoliczności, które były podnoszone przez wnioskodawcę oraz przesłuchanych świadków, a które to były istotne przy ocenie zasadności oraz wysokości dochodzonego roszczenia.</p> <p>Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie i uwzględnienie żądania wnioskodawcy w całości, to jest zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">E. N.</span> kwoty 220.000 zł (słownie: dwustu dwudziestu tysięcy złotych) tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami oraz zasądzenie kwoty 180.000 zł (słownie: sto osiemdziesiąt tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.</strong> </p> <p>Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż mimo braku formalnej decyzji Sądu o umorzeniu postępowania ekstradycyjnego, wniosek <span class="anon-block">E. N.</span> należy rozpatrywać w płaszczyźnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552 a;art. 552 a § 1)">art. 552 a § 1 k.p.k.</a> Stanowisko to nie zostało zakwestionowane przez skarżącego.</p> <p>Możliwość zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie została przez Sąd Okręgowy wnikliwie przeanalizowana i prawidłowo oceniona. Sąd doszedł do słusznej konkluzji, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552 a;art. 552 a § 1)">art. 552a § 1 k.p.k.</a> nie może stanowić podstawy rozpoznania przedmiotowego wniosku, z uwagi na przesłanki, które skutkowały umorzeniem postępowania ekstradycyjnego. Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że podstawę dochodzenia roszczeń w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552 a;art. 552 a § 1)">art. 552a § 1 k.p.k.</a> może stanowić jedynie umorzenie postępowania w oparciu o przesłanki materialne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1;art. 17 § 1 pkt. 2;art. 17 § 1 pkt. 3;art. 17 § 1 pkt. 4)">art. 17 § 1 pkt. 1-4 k.p.k.</a>) gdyż tylko przez pryzmat tych przesłanek może nastąpić ocena zasadności postawienia zarzutów czy oskarżenia.</p> <p>Tak więc skoro w niniejszej sprawie mamy do czynienia jedynie z przesłanką formalną (cofnięcie wniosku o ekstradycję spowodowało uchylenie aresztu ekstradycyjnego i zakończenie postępowania ekstradycyjnego) - zasadnie Sąd Okręgowy uznał, że roszczenia wnioskodawcy, niezależnie od ich słuszności, nie mogą zostać uwzględnione, co skutkowało oddaleniem wniosku w całości.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał zarzut II a apelacji za niezasadny. Podnieść należy, że skarżący nie przedstawił argumentacji, która mogłaby poddać w wątpliwość prawidłowość przedmiotowej oceny prawnej dokonanej przez Sąd Okręgowy.</p> <p>Podkreślenia wymaga, że wszystkie decyzje procesowe jakie zapadały w toku postępowania ekstradycyjnego wobec wnioskodawcy były prawidłowe – zgodne z obowiązującymi przepisami.</p> <p>Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny uznając , iż rozpoznanie pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji byłoby bezprzedmiotowe - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> ograniczył jej rozpoznanie do zarzutu II a.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.</p> </div>