II K 131/16

Sądy powszechne2016-12-15

Sygnatura

II K 131/16

Data orzeczenia

2016-12-15

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Krzysztof Bieńkowski (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 158 § 1 kk

Treść orzeczenia

Sygn. akt II K 131/16 Sygn.akt PR Ds. 62.2016 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> dnia 15 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Nidzicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Krzysztof Bieńkowski Protokolant – sekr.sąd.Alicja Rutka-Fijałkowska przy udziale Prokuratora Rejonowego w Nidzicy Dariusza Paczkowskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13.10.2016r., 17.11.2016r.i 02.12.2016r. sprawy: przeciwko 1.  S. P. synowi J. i T. z d. J., urodz. (...) w N., 2.  M. B. (1) synowi B. i M. z d. W., urodz. (...) w L.. oskarżonym to, że w dniu (...) 2015 roku około godz. 20:00 w miejscowości M., gm. K., woj. (...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wziął udział w pobiciu H. R. (1) w ten sposób, że uderzał pięściami i kopał nogami po całym ciele, doprowadzając wymienionego do stanu bezbronności w wyniku, czego H. R. (1) doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej w następstwie czego został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo naruszenia czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu oraz bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężki uszczerbek na zdrowiu. tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>.  o r z e k a: I. Oskarżonych  S. P. i M. B. (1) uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im przestępstwa i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> skazuje ich, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158§1 k.k.</a> przy zast.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art.37a k.k.</a> wymierza karę grzywny w wysokości po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną w kwocie 20,00 (dwadzieścia) złotych. II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonych  S. P. i M. B. (1) nawiązki w kwocie po 1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonego H. R. (1); III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. W. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt )zł i należny od tej kwoty podatek VAT za postępowanie przygotowawcze oraz kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem)zł i należny od tej kwoty podatek VAT za postepowanie sądowe, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego S. P. wykonywaną z urzędu; IV. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> /Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm./ oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych. </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...) 2. (...) N.(...)  Sygn.akt II K 131/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  Sąd Rejonowy ustalił, co następuje : Pokrzywdzony H. R. (1) zamieszkuje w miejscowości M. , gm.K.. W dniu (...) 2015r. około godziny 19:00 w domu pokrzywdzonego zjawili się oskarżeni S. P. i M. B. (1). Oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego, S. P. uderzył go pięścią w twarz , a następnie obaj oskarżeni wspólnie zadawali ciosy pięściami pokrzywdzonemu oraz kopali go. Wskutek pobicia pokrzywdzony doznał powierzchownych obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie funkcji narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni, natomiast okoliczności zdarzenia, sposób zadawania i lokalizacja ciosów spowodowały, że pokrzywdzony narażony był co najmniej na wystąpienie skutku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157§1 k.k.</a> Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o następujące dowody: zezn.śwd.H. R. (1) k.3-5, k.169v, dokumentacja medyczna pokrzywdzonego k.19, k.22, k.47, opinia biegłego lekarza chirurga pisemna k.27-28, opinia uzupełniająca k.64-65, materiał poglądowy k.12-18 Ponadto Sąd ustalił, że oskarżony S. P. nie jest chory psychicznie, wykazuje natomiast cechy upośledzenia w stopniu lekkim. Oskarżony w inkryminowanym okresie miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. (dow : opinia biegłych psychiatrów k.89-91, opinia biegłego psychologa k.93-94) Oskarżeni  S. P. i M. B. (1) w toku postępowania przygotowawczego i sądowego nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczyli , aby w dniu 13 grudnia 2015r. widzieli się z pokrzywdzonym i zanegowali jakikolwiek udział w zdarzeniu. Wyjaśnienia tej treści oskarżeni podtrzymali w toku konfrontacji oraz na rozprawie. (dow : wyjaśn.osk.Sł.P. k.59-60, k.74-75, k.166v, wyjaśn.osk.M. B. k.54-55, k.76, k.170) Sąd zważył , co następuje : Wyjaśnienia oskarżonych nie zasługują na wiarę. wyjaśnienia , w których wymienieni zaprzeczają udziałowi w pobiciu pokrzywdzonego w ocenie Sądu stoją w sprzeczności z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonego. W ocenie Sądu relacja poszkodowanego jest wiarygodna. H. R. (1) od początku postępowania składał spójne i konsekwentne zeznania, jednoznacznie identyfikując sprawców. (dow : zezn.śwd.H. R. (1) k.3-5, k.169v) Świadek nie tylko opisał poszczególnych sprawców , ale również w sposób szczegółowy i wiarygodny opisał przebieg zdarzenia i rolę poszczególnych oskarżonych. Wskazać należy, że pokrzywdzony jest dla oskarżonych osobą obcą, która nie ma żadnych racjonalnych powodów , aby bezpodstawnie obciążać oskarżonych. Podkreślić należy również , że relacja H. R. koresponduje z opinią biegłego z zakresu medycyny. Nie ulega wątpliwości w świetle zgromadzonych dowodów , że poszkodowany doznał w dniu 13.12.2015r. stosunkowo bolesnych obrażeń ciała. Z opinii biegłego lekarza , którą jako pełną , jasną i fachową Sąd ocenił jako wiarygodną wynika jednoznacznie, że H. R. (1) po zdarzeniu miał powierzchowne obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, brzucha i okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie funkcji narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni. Z opinii biegłego wynika jasno, że takie obrażenia mogły powstać w sposób i okolicznościach opisanych przez poszkodowanego. (dow : opinia k.27, k.65). Powyższe wnioski w zestawieniu ze stosunkowo obszerną dokumentacją lekarską i materiałem poglądowym (zdjęciowym k.12-14) pozwalają na stwierdzenie , że zeznania poszkodowanego znajdują potwierdzenie w innych dowodach. Z kolei uzyskane na etapie postępowania przygotowawczego dane telekomunikacyjne telefonu M. B. nie wskazują , aby oskarżony w chwili zdarzenia przebywał w innym miejscu niż miejscowość M.. Ostatnie zarejestrowane połączenie w dniu 13.12.2015r. to te z godz.17:13 zrealizowane ze stacji we F. położonej w niewielkiej odległości od miejsca zamieszkania pokrzywdzonego. Okres ponad 1,5 godziny to czas z całą pewnością wystarczający dla dotarcia na miejsce zdarzenia. (dow : wykaz logowań k.109-110, protokół oględzin k.112) W ocenie Sądu ocena całokształtu materiału dowodowego pozwala bez najmniejszych wątpliwości przyjąć, że oskarżeni dopuścili się zarzucanego im czynu. Biorąc pod uwagę, że zarówno S. P. i M. B. (1) są osobami dorosłymi, znającymi obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, a czyn im zarzucany ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia uznać należy, że można i należy przypisać im winę. W odniesieniu do oskarżonego S. P. za miarodajną w tym zakresie Sąd uznał opinię biegłych psychiatrów i psychologa, którzy zgodnie stwierdzili, że oskarżony miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. (dow : opinia biegłych psychiatrów k.89-91, opinia biegłego psychologa k.93-94) Nie budzi również wątpliwości kwestia kwalifikacji prawnej popełnionego przez oskarżonych przestępstwa. Oskarżeni ewidentnie działali wspólnie. Obaj brali udział w zadawaniu pokrzywdzonemu ciosów. Okoliczności zdarzenia, sposób zadawania i lokalizacja ciosów spowodowały, że pokrzywdzony narażony był co najmniej na wystąpienie skutku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157§1 k.k.</a>, co nakazuje zakwalifikować występek oskarżonych jako przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158§1 k.k.</a> Wymierzając karę oskarżonym Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nich czynu i stopień winy. Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonych , którzy w zuchwały sposób zaatakowali pokrzywdzonego we własnym domu, a dodatkową okolicznością obciążającą są stosunkowo bolesne skutki zdarzenia dla pokrzywdzonego. Niemniej jednak uwzględnić przy wymiarze kary należało również fakt , że obrażenia choć bolesne nie spowodowały poważniejszych skutków dla zdrowia poszkodowanego (dow : k.64-65). Ponadto jako okoliczności obciążające należało uwzględnić dotychczasową karalność oskarżonych (k.70-71, k.72-73). W ocenie Sądu wymierzone kary 50 stawek dziennych grzywny są w pełni adekwatne do wagi popełnionego czynu , uwzględniają również cele indywidualno- i generalno- prewencyjne i nie może być uznana rażąco surową ani też rażąco łagodną, zaś wysokość jednej stawki (20zł) odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonych. W ocenie Sądu – biorąc pod uwagę całokształt zdarzenia , jak również warunki i właściwości sprawcy zasądzone kwoty nawiązki po 1500 zł odpowiadają wadze czynu i rekompensują cierpienia związane z naruszeniem funkcji narządu ciała, które to obrażenia , choć bolesne nie zagrażały w poważny sposób życiu czy zdrowiu poszkodowanego. O wynagrodzeniu za obronę z urzędu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 3;§ 16;§ 2)">§ 14 ust. 2 pkt 3, § 16 i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>. Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, uznając, że ich poniesienie byłoby dla nich zbyt uciążliwe z uwagi na sytuację materialną i brak stałego źródła dochodu, zaś ewentualna egzekucja takich należności nie rokuje powodzenia. SSR Krzysztof Bieńkowski </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1.(...) 2.(...) <dl> <dt>-</dt> <dd>  (...) </dd> </dl> 3.(...)  (...).(...) </div>