III Ca 1541/16

<p>Sygn. akt III Ca 1541/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt II C 2562/15</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Hupa-Dębska</em> </p> <p>Sygn. akt III Ca 1541/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 18 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił powództwo <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> skierowane przeciwko pozwanej <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">Z.</span> o zapłatę kwoty 673,05 zł z odsetkami ustawowymi od wskazanych dat i kwot, dochodzonej tytułem wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki odnawialnej o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Złożone przez powódkę wydruki umowy pożyczki odnawialnej niezawierający podpisów pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy oraz regulaminu udzielania pożyczek przez powódkę, nie zostały uznane przez Sąd za dokumenty potwierdzający zawarcie przez pozwaną umowy zgodnej z twierdzeniami powódki. W oparciu o dowody zaoferowane przez powódkę - wzorzec umowny, regulamin udzielania pożyczek, potwierdzenia przelewu oraz wezwania do zapłaty - ustalił Sąd, że 24 marca 2014 r. powódka sporządziła dla pozwanej formularz umowy pożyczki odnawialnej o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, która miała być wypłacana pozwanej na rachunek bankowy. Całkowita kwota pożyczki miała wynosić 300 zł, przy czym kwota dostępnego limitu miała ulegać odnowieniu o wysokość dokonanej spłaty kapitału pożyczki, maksymalnie do wysokości limitu. Zgodnie z § 3 ust. 1 regulaminu udzielania pożyczek przez powódkę, do zawarcia umowy i otrzymania pożyczki konieczne jest utworzenie własnego konta przez zarejestrowanie się na stronie www.euroloan.pl, a po zawarciu umowy pożyczkobiorca zobowiązany był przelać ze swojego rachunku bankowego na wskazany numer rachunku bankowego kwotę 1 zł, w celu potwierdzenia swej tożsamości. Jak dalej ustalił Sąd 24 marca 2014 r. powódka przelała na konto pozwanej kwotę 300 zł, a 6 maja 2014 r. kwotę 299,47 zł, natomiast pismami z 5 lipca 2014 r.,</p> <p>4 sierpnia 2014 r., 18 sierpnia 2014 r. oraz z 13 stycznia 2014 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty należności wraz dodatkowymi kosztami związanymi z postępowaniem windykacyjnym.</p> <p>Powyższe ustalenia doprowadziły Sąd pierwszej instancji do przekonania, że powódka wbrew obowiązkowi wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, nie wykazała swoich twierdzeń</p> <p>o łączącym strony stosunku zobowiązaniowym, co skutkowało oddaleniem powództwa. Zgłoszone roszczenie ocenił przez pryzmat <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720)">art. 720</a> i następne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>, przepisów ustawy z dnia 12 maja 2011 r.</p> <p>o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U.2014.1497 ze zm.) oraz ustawy z dnia 2 marca 2000 r.</p> <p>o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (t.j. Dz.U.2012.1225), która to ustawa znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 51 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U.2014.827) do umowy, która według powódki miała być zawarta na odległość (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000220271" title="Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny - Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 271 (art. 6)">art. 6 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny</a>) w dniu 24 marca 2014 r. w drodze elektronicznej. Tożsamość pozwanej miała zostać potwierdzona poprzez zapłatę kwoty 1 zł na rzecz powódki (§ 4 ust. 8 regulaminu udzielania pożyczek), przy czym powódka nie przedstawiła żadnego dowodu dla wykazania, że do takiego potwierdzenia doszło. W ocenie Sądu Rejonowego powódka nie przedstawiła dowodów potwierdzających fakt zawarcia umowy, wiedzy pozwanej o jej treści oraz warunkach umowy</p> <p>i regulaminu, a także dowodu świadczącego o ich zaakceptowaniu. Tym samym powódka nie wykazała, iż przelane na rzecz pozwanej kwoty stanowią realizację konkretnej umowy pożyczki,</p> <p>a co za tym idzie nie udźwignęła ona ciążącego na niej z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">232 k.p.c.</a> ciężaru dowodzenia. Sąd Rejonowy wskazał, że ponieważ przytoczone przez powódkę okoliczności faktyczne budzą wątpliwości - brak dowodów na to, iż do zawarcia umowy pożyczki doszło oraz że kwoty wynikające z przelewów zostały przekazane jako realizacja umowy, której wzorzec zalega</p> <p>w aktach - rozstrzygnięcie nie stoi w sprzeczności z regulacją z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiodła powódka zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenia:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów prowadzące do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych i przyjęciu, że pozwana nie zapoznała się z warunkami umowy i ich nie zaakceptowała, podczas, gdy z uwagi na procedurę zawarcia umowy, nie doszłoby do wypłaty pozwanej kwot pożyczki, jeśliby tego nie uczyniła; - przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny materiału dowodowego z pominięciem istotnej jego części, tj. dwóch potwierdzeń wypłat kwot pożyczki przez powódkę na rzecz pozwanej w wysokości 300 zł oraz 299,47 zł oraz raportu zmian i księgowań w stosunku do pozwanej z którego wynika, iż pozwana w dniu 25 kwietnia 2016 r. dokonała wpłaty na rzecz powódki kwoty 443,68 zł, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że pozwana nie zawarła z powódką <span class="anon-block">umowy o nr (...)</span>;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> przez wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w sytuacji, kiedy okoliczności faktyczne przytoczone przez powódkę budziły wątpliwości;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2 k.c.</a> przez dokonanie błędnej wykładni oświadczeń woli stron oraz przyjęcie, że pozwana nie wprowadziła swojego oświadczenia woli do środka komunikacji elektronicznej a tym samym nie zaakceptowała <span class="anon-block">umowy o nr (...)</span> oraz jej nie zawarła, podczas gdy procedura zawarcia umowy jest tak skonstruowana, że kwota pożyczki zostaje wypłacona dopiero po otrzymaniu przez pożyczkobiorcę projektu umowy pożyczki wraz z załącznikami oraz po akceptacji przez pożyczkobiorcę treści tej umowy wraz załącznikami.</p> <p>Przy tak postawionych zarzutach powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kwoty 673,05 zł wraz z należnymi za opóźnienie odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Sprawa podlega rozpoznaniu w trybie uproszczonym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1))">art. 505^{<!-- -->1} k.p.c.</a>), toteż wobec braku żądania przez strony przeprowadzenia rozprawy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1))">art. 505^{<!-- -->1} </a>º <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 k.p.c.</a> rozpoznano apelację na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>Apelacja powódki nie jest zasadna.</p> <p>Przytoczone ustalenia faktyczne i rozważania prawne poczynione przez Sąd pierwszej instancji są prawidłowe, toteż Sąd Okręgowy podziela ja i przyjmuje za własne, uznając za zbędne ich ponowne przytaczanie. Trafnie bowiem Sąd Rejonowy uznał, że zaoferowane przez stronę powodową dowody nie były wystarczające dla uwzględnienia powództwa, a i wątpliwości co do twierdzeń powódki odnośnie zasadności dochodzonego roszczenia były usprawiedliwione. Wbrew zarzutom skarżącej nie doszło do naruszenia prawa procesowego i materialnego w zarzucanym zakresie.</p> <p>Apelująca podnosząc zarzuty naruszenia prawa procesowego zmierza do kwestionowania ustaleń faktycznych przyjętych przez Sąd Rejonowy za podstawę rozstrzygnięcia. Zarzutu tego – wywodzonego z naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> – Sąd Okręgowy nie podziela, gdyż apelująca nie zdołała przeprowadzić wywodu, który podważyłby logikę rozumowania Sądu pierwszej instancji. Skarżąca myli się twierdząc, że zdołała wykazać, iż pozwana zapoznała się i zaakceptowała warunki umowy oraz dokonała czynności potwierdzających jej zawarcie. Przedstawiając</p> <p>w uzasadnieniu apelacji opis procedury udzielania pożyczek, powódka zaprezentowała jedynie własne twierdzenia w tym zakresie, bez podjęcia próby ich udowodnienia. Nie mogą one mieć zatem wpływu na dokonaną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Dołączone do pozwu kopie niepodpisanej umowy pożyczki odnawialnej oraz załącznika do niej w postaci regulaminu udzielania pożyczek przez powódkę i przelewów bankowych nie pozwoliły na przyjęcie za wykazaną okoliczność zawarcia przez strony umowy pożyczki. Wbrew zarzutom apelacji, brak</p> <p>w zaoferowanym materiale dowodu akceptacji przez pozwaną umowy pożyczki oferowanej przez powódkę. Niezależnie od formy w jakiej dochodzi do zawarcia umowy, dla skutecznego dochodzenia roszczenia z niej wywodzonego konieczne jest wykazanie samego faktu zawarcia umowy. Skarżąca nie przedstawiła nawet dowodu uiszczenia na jej rzecz przez pozwaną kwoty 1 zł, co w świetle § 3 ust. 8 i § 4 ust. 8 umowy miało potwierdzać tożsamość pożyczkobiorcy, a co za tym idzie – zawarcie umowy przez określoną osobę.</p> <p>Chybiony jest również zarzut pominięcia istotnej części materiału dowodowego, skoro Sąd pierwszej instancji ustalił wprost, że pozwanej wypłacono określone kwoty, jednak przyjął, że</p> <p>w świetle zgromadzonych dowodów nie sposób stwierdzić, iż nastąpiło to w ramach <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> – same potwierdzenia przelewu wskazują jedynie osobę pozwanej, ale ich identyfikatory (<span class="anon-block"> (...)</span> – k. 38 oraz <span class="anon-block"> (...)</span> – k. 39) nie są zbieżne z numerem umowy. Również dołączone do akt niepodpisane wydruki (k. 48 – 52) nie przedstawiają mocy dowodowej, jaką im przypisuje powódka - nie są dokumentami w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 245)">art. 244 i 245 k.p.c.</a> Nawet przy przyjęciu, że strony dokonywały wzajemnych wpłat, nie zostało wykazane, że nastąpiło to</p> <p>w ramach zobowiązania wskazywanego jako podstawa roszczenia powódki.</p> <p>Bezzasadny jest również zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a>, gdyż Sąd Rejonowy wobec uznania, że przytoczone przez powódkę okoliczności faktyczne budzą wątpliwości, wbrew podnoszonemu zarzutowi przeprowadził postępowanie dowodowe, co wynika z protokołu rozprawy z dnia 18 marca 2016 r. (k. 62).</p> <p>Zatem zasadnie powództwo zostało oddalone, skoro w aktach sprawy brak jakiegokolwiek potwierdzenia zawarcia umowy przez pozwaną, sygnowanego jej podpisem bądź dokonaniem czynności przelewu na rzecz powódki kwoty 1 zł na potwierdzenie zaakceptowania warunków umowy i przystąpienia do niej. Z przedstawionych przez powódkę dowodów nie wynika zatem fakt zaciągnięcia przez pozwaną zobowiązania, które ma być źródłem dochodzonego roszczenia, co –</p> <p>w zestawieniu z wyżej podniesionymi argumentami – czyni bezzasadnym podniesiony zarzut naruszenia prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art.65 § 2 k.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Mając powyższe na uwadze, bezzasadną apelację powódki oddalono stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Hupa-Dębska</em> </p> </div>