VIII Cz 1011/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Cz 1011/16</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca SSO Małgorzata Kończal (spr.),</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SO Jadwiga Siedlaczek, SO Marek Paczkowski</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. w Toruniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">T. N.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>w przedmiocie skargi powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu</p> <p>z dnia 26 listopada 2015 r. sygn. akt I C 1637/15</p> <p>na skutek zażalenia powódki</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Grudziądzu</p> <p>z dnia 14 września 2016 r.</p> <p>w sprawie I C 1763/16</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia: oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>/SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Paczkowski/</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu odrzucił skargę powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt <br/>I C 1637/15. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowa skarga nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Tym samym, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.p.c.</a>, skarga ta podlegała odrzuceniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Powódka złożyła zażalenie </strong>na powyższe postanowienie. Skarżąca podniosła, że wydane orzeczenie jest dla niej krzywdzące. Wskazała, że w toku postępowania, którego dotyczy przedmiotowa skarga, na terminie rozprawy nie stawił się pełnomocnik pozwanego, a Sąd odebrał zeznania tylko od niej. W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżąca kwestionowała zasadność wyroku z dnia 26 listopada 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Zażalenie jest nieuzasadnione.</strong> </p> <p>Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem stanowi <span class="underline"> <!-- -->nadzwyczajny środek zaskarżenia.</span> Oznacza to, że nie stanowi ona „zwykłego” środka zaskarżenia (jak zażalenie czy apelacja), w ramach którego strona może wdawać się w polemikę ze stanowiskiem Sądu. Wniesienie skargi jest dopuszczalne tylko <br/>i wyłącznie na ściśle określonych przepisami podstawach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401;art. 402;art. 403;art. 404)">art. 401 – 404 k.p.c.</a>), tj.:</p> <p>- miała miejsce nieważność postępowania, z uwagi na nieprawidłowy skład sądu lub pozbawienie strony możności działania;</p> <p>- zapadło orzeczenie o niezgodności przepisu, na podstawie którego wydano orzeczenie, z aktami prawnymi wyższego rzędu;</p> <p>- wyrok został wydany wskutek dokonania przestępstwa;</p> <p>- istnieją dwa orzeczenia dotyczące tego samego stosunku prawnego;</p> <p>- wykryto nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie, skarga powódki nie została oparta na żadnej <br/>ze wskazanych podstaw wznowienia postępowania. Zarówno bowiem w treści skargi <br/>jak i zażalenia nie wynika, aby powódka wskazywała na którąś z powyższych podstaw, jedynie ogólnikowo podważa słuszność i zasadność wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt <br/>I C 1637/15, oddalającego jej powództwo o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. W szczególności podstawa taka nie wynika <br/>z przytaczanych przez skarżącą okoliczności dotyczących nieobecności pełnomocnika pozwanego na terminie rozprawy, ponieważ w żaden sposób nie naruszyło to prawa powódki do obrony jej praw.</p> <p>Podkreślić należy, że w takiej sytuacji Sąd, niezależnie od tego, jak silne jest przekonanie powódki o słuszności jej twierdzeń, nie ma możliwości wznowienia prawomocnie już zakończonego postępowania. Stanowiłoby to naruszenie przepisów prawa. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1;art. 410 § 1 zd. 1)">art. 410 § 1 zd.1 k.p.c.</a>, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub <span class="underline"> <!-- -->nieopartą na ustawowej podstawie. </span> </p> <p>W konsekwencji uznać należało, że Sąd Rejonowy prawidłowo odrzucił skargę powódki, na podstawie powołanego przepisu, tym samym zażalenie powódki zasługiwało na oddalenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2;art. 397 § 2 zd. 1)">art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.</a>).</p> <p>/SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Paczkowski/</p> </div>