VI Ka 1124/16

<p>Sygn. akt VI Ka 1124/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz</p> <p>protokolant: protokolant sądowy Monika Oleksy</p> <p>przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera</p> <p>po rozpoznaniu dnia 16 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. C.</span> syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie</p> <p>z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt III K 636/14</p> <p>zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; kosztami procesu w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1124/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie</p> <p>z dnia 16 grudnia 2016r.</p> <p>Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie <br/>z dnia 17 marca 2016r. uniewinniający <span class="anon-block">A. C.</span> od zarzutu popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 kk</a> został zaskarżony przez prokuratora. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Sąd Okręgowy nie stwierdził również błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu I instancji. Stwierdzić zatem należy, iż zaskarżony wyrok został prawidłowo i w pełni oparty na poprawnie dokonanej ocenie materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku postępowania.</p> <p>Apelacja ma charakter wyłącznie polemiczny, nie wskazując na argumenty, które nie byłyby przedmiotem rozważań Sądu orzekającego. Przypomnieć skarżącemu należy, iż w postępowaniu nie ustalono bezpośredniego świadka zaboru paszportu. Świadek <span class="anon-block">J. K.</span>, której jakiś nietrzeźwy 40-latek proponował zakup tego dokumentu za kwotę 100 zł. oświadczyła w toku postępowania przygotowawczego, że będzie w stanie rozpoznać owego mężczyznę (k. 10v akt sprawy). Na rozprawie jednak nie rozpoznała oskarżonego oświadczając, że widzi go pierwszy raz w życiu. Pokrzywdzony zeznał, że dowiedział się od innych osób o oferowaniu zakupu jego paszportu, po czym nawiązał w tej sprawie kontakt telefoniczny <br/>z oskarżonym, który przyznał, że „był na imprezie pijany i nie bardzo wie dlaczego zabrał paszport” (k. 2v). Później oskarżony zaprzestał odbierać połączenia telefoniczne. Wskazać jednak należy, że przesłuchany w charakterze świadka <span class="anon-block">M. C.</span> zeznał, iż wprawdzie pokrzywdzony istotnie prowadził rozmowy telefoniczne z mężczyzną, który był na owej imprezie, jednak również „napomknął, że w całej sprawie może jeszcze uczestniczyć niejakiego <span class="anon-block">T.</span>, który jest jego znajomym” (cyt. dosł. z k. 19). Oskarżony bynajmniej nie neguje rozmów telefonicznych z pokrzywdzonym, inaczej jednak przedstawiając ich przebieg. Utrzymuje – podobnie jak i na rozprawie – że zasłaniał się wówczas niepamięcią spowodowaną nadużyciem alkoholu. Przed Sądem oświadczył, że gdyby dokonał zaboru paszportu, to zakwestionowano by go przy nim w izbie wytrzeźwień, do której trafił jeszcze tego samego wieczoru. W przypadku podzielenia poglądu autora apelacji <br/>o konieczności ponownego rozpoznania sprawy, jako oczywista jawiłaby się więc konieczność dokonania konfrontacji pomiędzy wskazanymi wyżej osobami. Rzecz w tym jednak, że pokrzywdzony zmarł, co uniemożliwia wyjaśnienie nasuwających się wątpliwości. W zaistniałej sytuacji procesowej nie sposób więc czynić Sądowi Rejonowemu zarzutu oparcia orzeczenia na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 kpk</a>, w wyniku czego zapadł wyrok uniewinniający. Należało zatem utrzymać zaskarżony wyrok w mocy.</p> </div>