II AKa 459/16

<p>Sygn. akt: II AKa 459/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Wojciech Kopczyński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Wiesław Kosowski (spr.)</p> <p>SSA Małgorzata Niementowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Agnieszka Curyło</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Łodzi del. do Prokuratury Krajowej Pawła Kałuszki </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. W.</span> </strong> s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">C.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art 12 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 29 lipca 2016 roku, sygn. akt IV K 103/15</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>-w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 § 1 pkt. 1;art. 4 § 1 pkt. 2;art. 4 § 1 pkt. 3;art. 4 § 1 pkt. 4)">punktach 1,2,3 i 4</a> uzupełnia przyjęte tam podstawy prawne skazania i wymiaru kary <br/>o stwierdzenie, iż dotyczą one <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> obowiązującego do dnia 30 kwietnia 2004 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>,</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 5)">punkcie 5</a> łagodzi wymierzoną oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, zaliczając z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet tej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 września 2015 roku do dnia 6 października 2015 roku;</p> <p>2. w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i obciąża go opłatą za obie instancje w kwocie 400 (czterysta) złotych.</p> <p>SSA Wiesław Kosowski SSA Wojciech Kopczyński SSA Małgorzata Niementowska</p> <p>Sygn. akt II AKa 459/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 29 lipca 2016r., w sprawie o sygn. akt <br/>IV K 103/15 uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w okresie od 3 czerwca 2003 r. do dnia 15 października 2003 r. w <span class="anon-block">Ś.</span> <br/>i <span class="anon-block">B.</span> założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw, w szczególności polegających na dokonywaniu oszustw na szkodę szeregu podmiotów gospodarczych poprzez wprowadzanie ich w błąd co do zamiaru wywiązania się <br/>z zawieranych umów, co do zapłaty za pobrany towar i faktycznego nabywcy oraz na ukrywaniu i maskowaniu uzyskiwanych w ten sposób środków pieniężnych w celu utrudnienia stwierdzenia ich przestępnego pochodzenia, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> </p> <p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał również oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w okresie od marca 2003 r. do dnia 15 października 2003r. <br/>w <span class="anon-block">Ś.</span>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, <br/>w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie <br/>i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. C.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>, w zamiarze aby <span class="anon-block">M. Ż.</span> wspólnie z <span class="anon-block">B. M.</span> dokonał czynu zabronionego nakłonił go do założenia własnej działalności gospodarczej o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span>, a następnie do wynajęcia od <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> pomieszczeń pod rzekomą działalność gospodarczą oraz do podejmowania innych działań maskujących powzięty zamiar, mających na celu wprowadzenie w błąd kontrahentów co do zamiaru zapłaty za dostarczony towar <br/>w postaci półtusz wieprzowych, drobiu oraz przetworów w postaci pasztetów, a także trzech urządzeń dozujących wodę i 19 butli z wodą i doprowadzenie ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 141.450,85 zł, a mianowicie mieniem:</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> o łącznej wartości 29.390 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> PPUH Zakład (...)</span> o łącznej wartości 9.128,12 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> Ubojni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> o łącznej wartości 9.966,08 zł,</p> <p>- na szkodę<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> o łącznej wartości 14.038 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> Spółka Jawna w <span class="anon-block">Ś.</span> <br/>o łącznej wartości 12.051 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> Ubojni (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> o łącznej kwocie 11.896,50 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> Zakładu (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o łącznej wartości 18.531,27 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">M.</span> o łącznej wartości 23.555,73 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> PPUH (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> o łącznej wartości 8.111, 25 zł,</p> <p>- na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> o łącznej wartości 4.782,90 zł,</p> <p>to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Omawianym wyrokiem Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> za winnego tego, że <br/>w okresie co najmniej od dnia 3 czerwca 2003 r. do dnia 15 października 2003 r. w <span class="anon-block">B.</span>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu znacznego utrudnieniu stwierdzenia przestępnego pochodzenia mienia ruchomego w postaci półtusz wieprzowych, drobiu oraz przetworów w postaci pasztetów o łącznej wartości 136.677,95 zł, uzyskanych przy pomocy <span class="anon-block">M. Ż.</span> <br/>i <span class="anon-block">B. M.</span> w ramach rzekomej działalności <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> na skutek doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem szeregu podmiotów gospodarczych, nabywał własność wyłudzonych w ten sposób towarów, które następnie wprowadzał do dalszego obrotu w ramach własnej działalności gospodarczej prowadzonej pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, a uzyskane ze zbycia środki pieniężne deklarował w urzędzie skarbowym jako legalny przychód, wykazując przy tym nieprawdziwe koszty jego uzyskania, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>Wreszcie Sąd Okręgowy uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> za winnego tego, że w bliżej nieustalonym czasie, do dnia 8 stycznia 2003 r., w <span class="anon-block">Z.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc aby dwie ustalone osoby dokonały czynu zabronionego, nakłonił je do dokonania kradzieży z włamaniem pojazdu marki <span class="anon-block">M. (...)</span>, do której doszło w nocy z 8 na 9 stycznia 2003 r. w <span class="anon-block">Z.</span>, kiedy to dokonano kradzież z włamaniem pojazdu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">numer rejestracyjny (...)</span> należącego do <span class="anon-block">M. Z.</span> powodując szkodę w wysokości 30.000 zł, przy czym pojazd ten został następnie przekazany <span class="anon-block">S. W.</span> i był przez niego użytkowany, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono orzeczone kary pozbawienia wolności <br/>i wymierzono oskarżonemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia <br/>21 września 2015 r. do dnia 6 października 2015 r.;</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> Sąd meriti orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym w punkcie 2 sentencji w całości poprzez zapłatę solidarnie z pozostałymi współsprawcami, na których obowiązek naprawienia szkody został nałożony odrębnymi wyrokami,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> kwoty 29.390 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> PPUH Zakład (...)</span> kwoty 9.128,12 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> Ubojni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> kwoty <br/>9.966,08 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> kwoty 14.038 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> Ubojni (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> kwoty 11.896,50 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> Zakładu (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> kwoty 18.531,27 zł,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block"> PPUH (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> kwotę 8.111,25 zł.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeczono również wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym w punkcie 4. sentencji w całości poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">M. Z.</span> kwoty 30.000 zł.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 5)">art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego kwotę 84 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 400 zł.</p> <p>Z wyrokiem tym nie zgodził obrońca oskarżonego zaskarżając go w całości na korzyść swojego klienta. We wniesionym środku odwoławczym skarżący zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2;art. 2 § 4;art. 2 § 5;art. 2 § 7)">art. 2 §2, 4, 5 i 7 k.p.k.</a> poprzez nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, szczególnie tych które przemawiały na korzyść oskarżonego, bezkrytycznym i wybiórczym potraktowaniu dowodów obciążających oskarżonego, a to pomówień <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">A. C.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> i pominięcie w nich tych fragmentów, które w świetle innych dowodów są niewiarygodne, a nawet wewnętrznie sprzeczne, przy jednocześnie całkowicie dowolnym i bezkrytycznym ocenieniu pozostałych dowodów dokonanym <br/>z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego,</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na ustaleniu że oskarżony <span class="anon-block">S. W.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w sytuacji, gdy w materiale dowodowym poza pomówieniami brak jakiegokolwiek obiektywnego dowodu, że oskarżony założył i kierował grupą przestępczą, wyłudzał w jej ramach towary <br/>i dalej je odsprzedawał, a także że ma cokolwiek wspólnego z kradzieżą samochodu na szkodę <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p> <p>Stawiając te zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie <span class="anon-block">S. W.</span> od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p>Sąd I instancji zgromadził w sprawie pełny materiał dowodowy nie wymagający poszerzenia ani uzupełnienia. Poddał go też wnikliwej ocenie zgodnej z dyspozycjami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. <br/>7 k.p.k.</a> Na podstawie prawidłowo ocenionych dowodów ustalił stan faktyczny nie popełniając w tym zakresie żadnych błędów.</p> <p>Podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> zarzuty jawią się jako bezzasadne i to w stopniu wręcz oczywistym. Na wstępie należy zauważyć, iż skarżący <br/>w zasadzie nie precyzuje, na czym miałaby polegać sygnalizowana przez niego obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. <br/>2 §2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> Jak wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie sformułowane w tych przepisach zasady procesowe, samodzielnie nie mogą stanowić podstawy apelacyjnej. Dla ich naruszenia wymagane jest wykazanie obrazy konkretnych przepisów procedury, co dowodziłoby prowadzenia postępowania w sposób sprzeczny z naczelnymi zasadami procesu karnego (tak m.in. postan. SN z dnia 22 września 2016r., III KK 129/16, postan. SN z dnia <br/>18 czerwca 2014r., III KK 28/14). Należy więc domniemywać, iż apelujący naruszenia zasady prawdy materialnej i zasady obiektywizmu upatruje w obrazie przez Sąd meriti <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a> należy zauważyć, iż <br/>w środku odwoławczym nie wskazano, na czym to naruszenia miałoby polegać. Obrońca nie określił, które to nie dające się usunąć wątpliwości nie zostały poczytane na korzyść jego klienta. Zresztą takowych okoliczności nie ma. Wszystko bowiem zostało przez Sąd meriti <br/>w sposób nie budzący wątpliwości ustalone i rozstrzygnięte. Sąd ten nie miał żadnych wątpliwości przy wydawaniu orzeczenia, a przecież trzeba pamiętać, iż dla oceny, czy nie został naruszony zakaz in dubio pro reo nie są istotne wątpliwości strony, ale to, czy orzekający sąd powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, względnie czy wątpliwości takie powinien był powziąć. Obraza tego zakazu nie zachodzi, gdy ustalenie faktyczne zależy od dania wiary grupie dowodów bądź wyjaśnieniom oskarżonego, bo nie każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Jeśli więc kwestionuje się dokonanie ustalenia faktycznego wskutek złamania omawianego zakazu, to podstawą zarzutu powinna być poprawność sędziowskiej oceny dowodów, zatem wypełnienie powinności uzasadnienia tej oceny, a nie dokonanie jej odmiennie od oczekiwań strony.</p> <table> <colgroup> <col width="5"/> <col width="695"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> <p>Wreszcie należy podkreślić, że nie można równocześnie podnosić zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2;art. 7)">art. <br/>5 § 2 i art. 7 k.p.k.</a>, bowiem o naruszeniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> można mówić dopiero wtedy, gdy mimo przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący i poddania ujawnionych na rozprawie dowodów ocenie zgodnie z regułami wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, pozostaną nadal wątpliwości, które nie zostały rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego. Natomiast jeśli z materiału dowodowego wynikają różne wersje przebiegu zdarzenia, to nie jest to równoznaczne z istnieniem wątpliwości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, bo w takim wypadku zastosowanie będzie miała reguła wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> - zasada swobodnej oceny dowodów.</p> <p>Przechodząc zatem do, jak się wydaje, najistotniejszego z postawionych w apelacji zarzutów, a mianowicie obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> </table> <p>Nie sposób zgodzić się z obrońcą <span class="anon-block">S. W.</span>, iż doszło do naruszenia reguł zawartych w tym przepisie. Sąd meriti ujawnił w toku rozprawy głównej całokształt okoliczności sprawy, następnie rozważył wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a dowody ocenił zgodnie z zasadami logiki, wskazaniami wiedzy <br/>i doświadczenia życiowego, co jasno wynika z uzasadnienia wyroku.</p> <p>Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. <br/>7 k.p.k.</a>, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane <br/>w uzasadnieniu wyroku (tak m.in. postanowienie SN z dnia 18 grudnia 2012r., III KK 298/12). O dowolności ustaleń nie świadczy natomiast sytuacja (jak próbuje to sugerować skarżący), gdy w obszarze jednego dowodu sąd uzna za niewiarygodną określoną część depozycji źródła dowodowego, zaś w innej części obdarzy je wiarą, zwłaszcza, że przepisy postępowania karnego nie przyznają prymatu relacjom złożonym przed sądem nad tymi złożonymi na wcześniejszym etapie postępowania. Istotne jest to, by przeprowadzona przez sąd meriti ocena pozostawała w zgodzie z regułami poprawnej oceny dowodów, a z taką sytuacją niewątpliwie mamy do czynienia na kanwie niniejszej sprawy.</p> <p>Wbrew twierdzeniom obrony Sąd meriti bardzo wnikliwe przeanalizował to co w procesie mówili <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> czy też <span class="anon-block">M. Ż.</span>. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że zasada swobodnej oceny dowodów nie daje podstaw do apriorycznego preferowania lub dyskwalifikowania jednych dowodów na rzecz drugich, zarówno według klucza najkorzystniejszego dla oskarżyciela lub oskarżonego, jak też przeciwnego kryterium. O wartości procesowej dowodu przesądza wyłącznie jego treść <br/>w aspekcie jego wewnętrznej spójności, jak i w konfrontacji z treścią innych dowodów. Jednocześnie zasada swobodnej oceny dowodów nie wyklucza oparcia wyroku na dowodzie <br/>z obciążających wyjaśnień współsprawcy i przyznania wiarygodności jedynie części depozycji danego osobowego źródła dowodowego i dyskwalifikacji pozostałego zakresu jego wypowiedzi. W niniejszej sprawie zeznania wskazujące jednoznacznie nie tylko na założenie <br/>i kierowanie grupą przestępczą przez <span class="anon-block">S. W.</span>, ale też świadczące o popełnieniu przez niego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 §1 i 5 k.k.</a> oraz o podżeganiu do czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a> składają osoby z nim współdziałające. Ich wypowiedzi przy tym wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają, ale też znajdują potwierdzenie w innych dowodach. Sąd meriti dokonuje ich rzetelnej, wręcz drobiazgowej analizy, a naprowadzona w pisemnych motywach wyroku argumentacja wskazuje, iż nie popełnił przy tym żadnych błędów natury logicznej.</p> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Podobnie nie może być mowy o błędzie w ustaleniach faktycznych. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia to błąd, który wynika bądź to <br/>z niepełności postępowania dowodowego, tzw. błąd "braku" (w niniejszej sprawie nie zakwestionowano kompletności zgromadzonego materiału dowodowego, a więc <br/>z tym przypadkiem nie mamy do czynienia), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów -błąd "dowolności". Może on być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów, a wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. <br/>7 k.p.k.</a> Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może okazać się trafnym tylko wówczas, gdy podnoszący go w apelacji zdoła wykazać sądowi orzekającemu w I instancji uchybienie przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na nieuwzględnieniu przy jej dokonywaniu - tak zasad logiki, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, jak też całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności. Tak w niniejszej sprawie się nie stało.</p> <p>Dlatego też co do kwestii dotyczących ustaleń faktycznych i przypisanie sprawcy winy orzeczenie zostało utrzymane w mocy.</p> <p>Sąd apelacyjny nie znalazł również podstaw do kwestionowania kar jednostkowych, w pełni akceptując w tym zakresie argumentację Sądu meriti. Wynika z niej, iż wzięto pod rozwagę wszystkie okoliczności tak łagodzące, jak i obciążające. Jednak zdaniem Sądu Apelacyjnego, uwzględniając zbieżność czasową popełnionych przestępstw, godzenie przez nie praktycznie <br/>w te same dobra prawnie chronione i ich podobieństwo wobec <span class="anon-block">S. W.</span> należało zastosować zasadę absorpcji przy wymiarze kary łącznej. Dlatego też zaskarżony wyrok został zmieniony w punkcie 5 poprzez złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy. Konsekwencją tego było zaliczenie na nowo, <br/>z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, na poczet tej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności <br/>w sprawie od dnia 21 września 2015 roku do dnia 6 października 2015 roku.</p> <p>Wyrok wymagał również korekty w punktach 1,2,3 i 4 poprzez uzupełnienie przyjętych tam podstaw prawnych skazania i wymiaru kary o stwierdzenie, iż dotyczą one <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> obowiązującego do dnia 30 kwietnia 2004 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 zł i obciążył go opłatą za obie instancje w kwocie 400 zł.</p> <p>SSA Małgorzata Niementowska SSA Wojciech Kopczyński SSA Wiesław Kosowski</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="682"/> <col width="8"/> <col width="9"/> <col width="9"/> <col width="9"/> <col width="9"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td/> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> </table> </div>