III Ca 1482/16

<p>Sygn. akt III Ca 1482/16</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik</p> <p>Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.)</p> <p>SO Roman Troll</p> <p>Protokolant Agnieszka Wołoch</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na rozprawie sprawy</p> <p>z urzędu</p> <p>z udziałem <span class="anon-block">H. K.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">B. W.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span> oraz Prokuratora</p> <p>o wydanie zarządzeń opiekuńczo-wychowawczych odnośnie małoletniej <span class="anon-block">D. K.</span> </p> <p>na skutek apelacji uczestników postępowania <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">H. K.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt IV Nsm 218/16</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić apelację.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1482/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gliwicach</strong> w postanowieniu z dnia 30 05 2016r. rozwiązał rodzinę zastępczą <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">H. K.</span> ustanowioną dla małoletniej <span class="anon-block">D. K.</span> w postanowieniu tego Sądu z dnia 16 11 2001r., umieścił małoletnią w rodzinie pieczy zastępczej stanowiącej zawodową rodzinę zastępczą pełniącą funkcję pogotowia rodzinnego w osobach <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B. W.</span> oraz orzekł o kosztach postępowania i przyznał wynagrodzenie adwokatowi z urzędu ustanowionemu dla uczestników postępowania.</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał regulacje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 109)">art. 109 k.r.o.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 147)">art. 147 k.r.o</a> 109 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (§ 1)">§ 1 k.r.o.</a> Stwierdził, iż z obszernego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zachodzi uzasadnione podejrzenie dopuszczenia się względem małoletniej przez uczestnika postępowania innych czynności seksualnych i okoliczność ta będzie przedmiotem ponownego badania przez właściwe organy.</p> <p>Nie są również wystarczające predyspozycje opiekuńczo-wychowawcze uczestników postępowania dla zapewnienia małoletniej właściwego rozwoju i wychowania. W szczególności ich niepowodzenia w wychowaniu własnego potomstwa</p> <p>i przystosowania ich życia do w społeczeństwie, upośledzenie umysłowe uczestniczki i niekorzystne właściwości psychiczne uczestnika. Niepokój Sądu budził również fakt ukrywania przez uczestniczkę niekorzystnych okoliczności dotyczących matki małoletniej. Ocenił, że w tej sytuacji uczestnicy postępowania pomimo deklarowanej więzi emocjonalnej z małoletnią nie dają rękojmi należytego sprawowania zastępczej nad nią. Wskazał, że małoletnia nie tęskni za uczestnikami, nie domaga się kontaktu z nimi, więcej boi się uczestnika postępowania</p> <p>i wszystkie próby kontaktu z nim reaguje płaczem i domaga się pójścia do domu, na co uczestnicy postępowania reagują złością. Stwierdził, że w tej sytuacji dobro małoletniej jest zagrożone i uznał, że przy zastosowaniu wskazanych na wstępie regulacji prawnych zachodzi potrzeba zmiany sposobu sprawowania pieczy</p> <p>nad małoletnią.</p> <p>O kosztach postępowania orzekł stosując regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> a o wynagrodzeniu adwokata z urzędu orzekał w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 05 1982r. – Prawo o adwokaturze</a> (tekst jedn. z 2002r. Dz. U. Nr 123, poz. 1058, z późniejszymi zmianami) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29 § 2;art. 29 § 2 ust. 3)">§ 2 ust. 3</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 19;§ 13;§ 13 ust. 1;§ 13 ust. 1 pkt. 1)">§ 19 § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. Nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami).</p> <p>Orzeczenie zaskarżyli <strong> <!-- -->uczestnicy postępowania <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">H. K.</span> </strong>, którzy wnosili o jego zmianę przez umorzenie postępowania i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Zarzucali, że przy rozpoznaniu sprawy naruszono prawo procesowe, regulację</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> poprzez oddalenie wniosków dowodowych w postaci przesłuchania świadków <span class="anon-block">U. L.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span>, co mogło mieć decydujące znaczenie dla treści wydanego w sprawie orzeczenia.</p> <p>Zarzucali także, że popełniono błędy przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia polegające na:</p> <p>- przyznaniu wiarygodności zeznaniom <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B. W.</span> oraz pracownicy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J. W.</span>, gdy ich zeznania wzajemnie się wykluczały i nieprzyznanie takiego waloru zeznaniom uczestników postępowania, które od początku były spójne a ich zachowanie było skierowane na dobro małoletniej,</p> <p>- na rozwiązaniu rodziny zastępczej w osobach skarżących.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji między innymi podnosili, że wskazani powyżej świadkowie mają wiedzę na temat sposobu sprawowania opieki przez nich nad małoletnią oraz łączących ich relacji i przywiązania małoletniej do nich, przez co ich zeznania mogły mieć decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd ferując orzeczenie błędnie przyjął - w oparcie o zeznania <span class="anon-block">J. W.</span>, które nie miały odzwierciedlenia w zeznaniach pozostałych świadków, w tym zeznaniach państwa <span class="anon-block">W.</span> – że małoletnia w dniu przyjazdu do <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B. W.</span> była rzekomo chora i zaniedbana i w czasie pobytu w ich rodzinie zastępczej jej sytuacja uległa diametralnej zmianie. Faktem jest także, iż małoletnia była przestraszona, gdy trafiła do ich rodziny zastępczej, czemu nie należy nadawać nadmiernego znaczenia, gdyż została ona siłą wyrwana ze środowiska, w którym na co dzień przebywała. Dlatego nie powinien dziwić jej przestrach, gdyż odebrano ją dziadkom, którym ufała i wywieziono ją do obcych ludzi. Nie powinien również dziwić, że nie domaga się ona obecnie kontaktów z dziadkami, gdyż ostatnie ich spotkanie miało miejsce w grudniu 2014r. a wszystkie poprzednie spotkania odbywały się w siedzibie <span class="anon-block"> (...)</span>u. W czasie sprawowania przez nich pieczy nad małoletnią nie występowały także rzekome nieprawidłowości w odżywianiu małoletniej, gdyż uczestniczka przygotowywała dania składające się z warzyw oraz mięsa</p> <p>i gdy nie smakowały one małoletniej nie przyrządzała już ich małoletniej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji trafnie wszczął postępowanie w sprawie a następnie wbrew zarzutom apelacji prawidłowo ją rozpoznał.</p> <p>Kwestionowana w apelacji decyzja Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku skarżących o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków <span class="anon-block">M. J.</span> i <span class="anon-block">U. L.</span> – <em> <!-- -->de facto</em> tylko z ich uzupełniającego przesłuchania, gdyż dowód z ich zeznań został przeprowadzony na rozprawie w dniu 22 09 2014r. (k. 300- 302 akt) - tylko werbalnie została zakwestionowana przez reprezentujących ich fachowego pełnomocnika.</p> <p>Z protokołu rozprawy z dnia 23 03 2016r. wynika bowiem, iż ich pełnomocnik ograniczył się jedynie do jej zakwestionowania lecz nie podał na czym miałaby polegać nieprawidłowość tej decyzji.</p> <p>Z tej przyczyny – zgodnie z utrwalonym już poglądem judykatury - jego zachowanie nie może być traktowane jako złożenie przez niego formalnych zastrzeż w trybie regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> i tym samym decyzja ta nie podlega kontroli Sądu odwoławczego (np. podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Szcze-cinie z dnia 29 10 2015r. I ACa 523/14).</p> <p>Zgłoszone w tej kwestii w apelacji wnioski dowodowe nie posiadają charakteru nowości w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 368;art. 368 § 1;art. 368 § 1 pkt. 4)">art. 368 § 1 pkt 4 k.p.c.</a> i jako takie zostały oddalone.</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia mają oparcie w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu postanowienia wiarygodnych źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna i mieści w granicach swobodnej oceny dowodów.</p> <p>W szczególności nie zachodzi wskazywana w apelacji sprzeczność pomiędzy poczynionymi ustaleniami a zebranym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Kwestionowane w apelacji ustalenia faktyczne mają oparcie w zeznaniach złożonych przez <span class="anon-block">M. W.</span>, osobę całkowicie postronną i co za tym idzie w pełni wiarygodną (k. 250 – 252 akt).</p> <p>Miała ona bezpośrednią styczność z małoletnią po jej zabraniu</p> <p>od uczestników postępowania, stąd też wiarygodności jej zeznań nie mogą podważać zeznania wskazanych w apelacji świadków, którzy tylko przez krótki okres i sporadycznie mieli z małoletnią styczność.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span> </p> <p>Prawidłowa jest także dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego i Sąd odwoławczy w jej zasadniczym zarysie ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p> <p>Po wydaniu zaskarżonego orzeczenia wszczęte przeciwko skarżącemu postępowanie karne zostało umorzone i stawiane mu zarzuty dotyczące molestowania seksualnego małoletnie nie znalazły swego formalno-procesowego potwierdzenia.</p> <p>W dalszym ciągu występują jednak pozostałe przesłanki leżące u podstaw jego wydania, więcej uzyskały one dodatkowe potwierdzenie w sporządzonej w dniu 15 06 2016r. przez <span class="anon-block"> Wojewódzki Ośrodek (...)</span> kwalifikacyjnej dot. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">H. K.</span> kandydatów na rodzinę adopcyjną (k. 779 – 782 akt), zgodnie z którą sporządzający opinię nie widzi możliwości pozytywnego ich zaopiniowania na rodziców adopcyjnych małoletniej.</p> <p>Z opinii tej wynika bowiem, że uczestnicy postępowania:</p> <p> <strong> <!-- -->- nie posiadają zasobów rodzicielskich niezbędnych do przyjęcia opieki </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> nad małoletnią,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- nie mają możliwości zagwarantowania jej bezpiecznego i stabilnego domu rodzinnego,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- istnieje prawdopodobieństwo dopuszczenia się przez nich kolejnych zaniedbań wobec niej,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- przeprowadzone z nimi wyniki badań pedagogicznych i psychologicznych były niekorzystne,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- ujawnili oni w trakcie postępowania postawę manipulacyjną.</strong> </p> <p>Dlatego w chwili obecnej dobro małoletniej wymaga, żeby pieczę</p> <p>nad nią sprawowały inne osoby, co znalazło swoje prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu.</p> <p>Podkreślić przy tym należy, iż wydane orzeczenie nie niweczy ustawowego prawa skarżących do utrzymywania kontaktów z małoletnią, co gwarantuje im podtrzymywanie i utrwalanie z nią więzi rodzinnej.</p> <p>Czyni to apelację bezzasadną w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>a to z jej mocy prowadzi do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego apelację uczestników postępowania jako bezzasadną oddalono w oparciu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek </em> </p> </div>