VI Ka 1032/16

<p>Sygn. akt VI Ka 1032/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk</p> <p>po rozpoznaniu dnia 19 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. S.</span>, syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>obwinionego o wykroczenia z art. 97 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 16 maja 2016 r. sygn. akt V W 626/15</p> <p>zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że orzeczoną karę grzywny łagodzi do 600 złotych /sześćset/, zasądza od obwinionego <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa 60 złotych tytułem opłaty sądowej oraz pozostałe koszty sądowe w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 1032/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> został obwiniony o to, że:</p> <p>I.  w dniu 18 września 2015 r. o godz. 15:10 w m. <span class="anon-block">W.</span>, gm. <span class="anon-block">(...)</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, kierując po drodze publicznej samochodem <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie korzystał z pasów bezpieczeństwa,</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 97 k.w.,</p> <p>II.  w miejscu i czasie jak pkt 1 korzystał z telefonu komórkowego bez zestawu głośnomówiącego,</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 97 k.w.,</p> <p>Sąd Rejonowy w Wołominie na mocy wyroku z dnia 16 maja 2016r. <br/>w sprawie o sygn. V W 626/15 orzekł:</p> <p>1.  w ramach czynu zarzucanego w punkcie I. uznał <span class="anon-block">A. S.</span> za winnego tego, że 18 września 2015 roku około godziny 15:10 na <span class="anon-block">drodze wojewódzkiej numer (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając z zamiarem bezpośrednim, prowadząc samochód <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, wykroczył przeciwko przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 39;art. 39 ust. 1)">art. 39 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym</a>, nie korzystając podczas jazdy z pasów bezpieczeństwa, w które pojazd ten był wyposażony, czyn ten zakwalifikował jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 39;art. 39 ust. 1)">art. 39 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym</a> i za to – na podstawie tych przepisów – skazał go;</p> <p>2.  w ramach czynu zarzucanego w punkcie II. uznał <span class="anon-block">A. S.</span> za winnego tego, że 18 września 2015 roku około godziny 15:10 na <span class="anon-block">drodze wojewódzkiej (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając z zamiarem bezpośrednim, prowadząc samochód <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, wykroczył przeciwko przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1)">art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym</a>, korzystając podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki w ręku, czyn ten zakwalifikował jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1)">art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym</a> i za to – na podstawie tych przepisów – skazał go;</p> <p>3.  na podstawie art. 97 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył <span class="anon-block">A. S.</span> łącznie karę grzywny w wysokości 1000 (tysiąca) złotych;</p> <p>4.  zasądził od <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych z tytułu kosztów sądowych, w tym kwota 100 (sto) złotych z tytułu opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obwiniony, który zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść. Na rozprawie apelacyjnej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od popełnienia zarzucanych wykroczeń.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd odwoławczy zmienił jedynie orzeczenie w zakresie kary grzywny, dostosowując ją do zawinienia, zgodnie z art. 33 § 1 kw. Natomiast zarzuty obwinionego wskazane w apelacji, nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym. Ustalenia faktyczne, których dokonał Sąd I instancji zostały oparte na zeznaniach policjantów. Świadkowie <span class="anon-block">W. S.</span> i <span class="anon-block">P. Z.</span> w dniu 18 września 2015r. ok. godziny 15.10, wykonując rutynową kontrolę drogową pojazdów w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> zatrzymali samochód <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Kierowca tego pojazdu, którym okazał się <span class="anon-block">A. S.</span> prowadził samochód bez zapiętych pasów bezpieczeństwa a także używając telefonu komórkowego bez zestawu głośnomówiącego. Zasadnie Sąd I instancji uznał, że zeznania policjantów są wiarygodne. Nie tylko są zgodne ze sobą, ale także znajdują potwierdzenie w opisie interwencji zamieszonym w notatniku służbowym policjanta <span class="anon-block">W. S.</span>. Słusznie Sąd I instancji stwierdza, w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że przeprowadzenie kontroli drogowej należało do obowiązków policjantów i była to rutynowa kontrola drogowa, których kilka przeprowadzili tego dnia wobec innych kierowców. Potwierdzają to zapisy w notatnikach służbowych. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia obowiązków służbowych przez policjantów, poprzez niezasadne przypisanie mu wykroczenia polegającego na korzystaniu z aparatu telefonicznego trzymanego w ręku, bez zestawu głośnomówiącego nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym. Po pierwsze postępowanie karne, na które powołuje się skarżący – prawidłowa sygn. 4 DS. 881/15 zakończyło się w dniu 26 listopada 2015r. odmową wszczęcia śledztwa wobec braku znamion czynu zabronionego. Po drugie załączone przez obwinionego billingi połączeń z telefonów komórkowych o numerach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> nie nie podważają zeznań policjantów, bowiem w dacie zdarzenia obwiniony mógł korzystać z innego numeru. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1)">art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym</a> mówi o zakazie korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku. Zakaz ten ma znaczenie szerokie i dotyczy każdego działania powodującego konieczność zajęcia uwagi informacjami zawartymi również na pulpicie tego telefonu, o ile telefon ów trzymany jest w ręku. Taki pogląd wyraził Sąd Okręgowy w Olsztynie w wyroku z dnia 5 września 2013r. w sprawie VII Ka 762/ 13, LEX nr 1715918, który Sąd odwoławczy podziela. Tak, więc Sąd Rejonowy zasadnie argumentował, że korzystanie z telefonu komórkowego w postaci odczytania wiadomości, pisania wiadomości SMS, nie zostaje ujęte w przedstawionych billingach a także stanowi naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1)">art. 45 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym</a>. Wobec powyższego zarzuty skarżącego są niezasadne zaś Sąd I instancji prawidłowo przypisał obwinionemu popełnienie wykroczeń polegających na prowadzeniu samochodu bez zapiętych pasów bezpieczeństwa i podczas korzystania z telefonu komórkowego, co wynika z zeznań policjantów, którzy dokonywali kontroli drogowej. Sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska Sądu I instancji w części dotyczącej wymiaru kary grzywny. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2</a> kw wymierzając karę, organ orzekający bierze pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, właściwości i i warunki osobiste i majątkowe sprawcy. Należy zauważyć, że rodzaj przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">Prawa o ruchu drogowym</a>, jak również zagrożenie na drodze nimi wywołane nie uzasadniają wysokiej grzywny, którą orzekł Sąd I instancji. Wymierzona kara 1000 zł stanowi 1/3 maksymalnej kary, jak można orzec w tej sytuacji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw. Tym bardziej, że wcześniejsze propozycje wymiaru kary dotyczyły kwoty 500 złotych. Sąd odwoławczy uznał, że karą dostosowaną do zawinienia jest kara 600 zł grzywny. Także przy uwzględnieniu karalności obwinionego <span class="anon-block">A. S.</span> za podobne wykroczenia w ruchu drogowym. O kosztach orzekł na podstawie art. 119 kpsw i art. 118 § 1 kpsw.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku.</p> </div>