V W 5097/15

<p>Sygn. akt V W 5097/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: SSR Anna Walenciak</p> <p>Protokolant: Przemysław Dominik</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12 maja 2016 r., 19 lipca 2016 r., 7 września 2016 r., 6 października 2016 r., 27 października 2016 r., 2 listopada 2016 r., 22 listopada 2016 r., 13 grudnia 2016 r.,</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span> </strong> s. <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">miejscowości O.</span> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w okresie od 23.05.2014 do dnia 21.05.2015r w <span class="anon-block">W.</span> na terenie nieruchomości mieszczącej się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> będąc przedstawicielem <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego wykonuje urządzenia wodne oraz korzysta z poboru wód podziemnych,</p> <p>tj. za wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 192;art. 192 ust. 1)">art. 192 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 195)">art. 195 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r Prawo Wodne</a>,</p> <p>orzeka:</p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">D. K.</span> uznaje za winnego tego, że w okresie od 23.05.2014 r. do dnia 21.05.2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> na terenie nieruchomości mieszczącej się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> będąc prezesem zarządu <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego korzystał z poboru wód podziemnych czerpanych za pomocą urządzenia wodnego nieposiadającego pozwolenia wodnoprawnego, tj. za winnego popełnienia wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 192;art. 192 ust. 1)">art. 192 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 195)">art. 195 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo Wodne</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 192;art. 192 ust. 1)">art. 192 ust. 1 ustawy Prawo wodne</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 24;art. 24 § 1;art. 24 § 3)">art. 24 § 1 i 3</a> kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 1000 (tysiąc) złotych,</p> <p>II.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania.</p> <p>Sygn. akt V W 5097/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">D. K.</span> pełnił funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> spółce z o.o. (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nr KRS <span class="anon-block"> (...)</span>. Spółka prowadzi działalność polegającą m. in. na wynajmie lokali biurowych w budynkach przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> roku nr <span class="anon-block">(...)</span>. Przez działkę dzierżawioną przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> przebiega infrastruktura wodociągowo – kanalizacyjna, elektroenergetyczna i ciepłownicza, która stanowi własność <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Pomiędzy <span class="anon-block"> spółką (...)</span> a <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">U.</span> zawarte były <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> o zaopatrzenie w wodę pitną i przeciwpożarową oraz odprowadzenie ścieków bytowych i wód opadowych, a także <span class="anon-block">umowa nr (...)</span> o zaopatrzenie w wodę pitną i przeciwpożarową oraz odprowadzenie ścieków bytowych i wód opadowych i <span class="anon-block">umowa nr (...)</span> r. o odprowadzanie ścieków bytowych i wód opadowych. W okolicy maja 2014 r. doszło do konfliktu pomiędzy zarządem spółki <span class="anon-block">V.</span> a osobami prowadzącymi sprawy <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na tle dostarczania wód do budynków znajdujących się we władaniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. W związku z powyższym <span class="anon-block"> spółka (...)</span> co najmniej w okresie od 23.05.2014 r. do 21.05.2015 r. korzystała z własnej studni tj. urządzenia wodnego czerpiącego wody podziemne i tym samym korzystała z tych wód. Jednocześnie Prezes Zarządu <span class="anon-block">D. K.</span> nie posiadał od Prezydenta <span class="anon-block">(...) W.</span> pozwolenia wodnoprawnego na powyższe czerpanie wód podziemnych i korzystanie z niego na rzecz prowadzonej przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> działalności gospodarczej.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego /k. 52, k. 94 - 95/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">D. P.</span> </em>/k. 105 - 108/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">A. Z.</span> </em>/k. 108/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">P. L.</span> /</em>k. 125/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">R. S.</span> </em> /k. 125 – 127/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">Z. P.</span> </em> /k. 127/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">T. K. (1)</span> </em> /k. 161 – 162/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">K. L.</span> </em> /k. 171/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">W. P.</span> </em> /k. 188 – 189/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">A. W.</span> </em> /k. 197 – 198/, <em> <!-- -->zeznań świadka <span class="anon-block">M. G. (1)</span> </em> /k. 198/, a także dokumentów w postaci: pismo k. 3 - 5, protokół kontrolo k. 6 – 8, notatka k. 9 – 10, dokumentacja k. 11 – 48, zdjęcie k. 71, umowy k. 72 – 93, informacja k. 116, protokół kontroli k. 117 – 118, dane z KRS k. 144 – 149, pismo k. 143, informacja k. 151.</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">D. K.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i w postepowaniu wyjaśniającym odmówił składania wyjaśnień. Przed Sądem obwiniony podtrzymał swoje stanowisko i wskazał, iż nie wie kto i na jakiej podstawie stwierdził, że spółka posiadała urządzenia do korzystania z wody. Obwiniony wyjaśnił, że budynek biurowy stoi na otwartej posesji a inspektorzy działający z ramienia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w <span class="anon-block">W.</span>, którzy przyszli do spółki przeprowadzić kontrolę byli nieprzygotowani. Podkreślił, iż budynek przy <span class="anon-block">pl. (...)</span> jest obiektem nieogrodzonym, otwartym i przy budynku tym nie ma żadnych ujęć, żadnych zbiorników wodnych gdyż jest on podłączony do sieci <span class="anon-block"> miejskiej (...)</span>, z którą <span class="anon-block"> spółka (...)</span> prowadzi spór. <span class="anon-block">D. K.</span> podkreślił także, iż <span class="anon-block"> spółka (...)</span> posiada umowy na dostarczanie wody i odbiór ścieków, gdyż przez jej działki przechodzą wszystkie sieci <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, zaś <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie jest właścicielem tylko dzierżawcą tej działki gdyż właścicielem jest <span class="anon-block"> bank (...)</span>. Obwiniony wskazał też, iż <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie wykonywała żadnych urządzeń wodnych i nie korzystała z poboru wód ziemnych.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na danie im wiary i stanowią jedynie linię obrony nastawioną na uniknięcie odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Twierdzenie obwinionego, że na terenie będącym we władaniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, której w okresie objętym wnioskiem o ukaranie był Prezesem Zarządu, nie było urządzenia wodnego o[pisanego w zarzucie stoi bowiem w sprzeczności z pozostałym uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym w zebranym sprawie. I tak istnienie tego urządzenia i czerpanie za jego pomocą wody na rzecz budynków należących do <span class="anon-block"> spółki (...)</span> potwierdzili przesłuchani w sprawie świadkowie, którzy jasno zeznali, że widzieli to urządzenie i wykonywali przy nim czynności. Świadek <span class="anon-block">W. P.</span> wskazał jasno, że studnia była wywiercona przed <span class="anon-block">budynkiem nr (...)</span> na <span class="anon-block">Placu (...)</span> r. oraz podał, że nie ma pojęcia czyja była to studnia zaś wwiercenie się było zrobione przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, a zanim studzienka była wywiercona <span class="anon-block">V.</span> korzystało z <span class="anon-block"> usług (...)</span>. Powyższe w pełni potwierdził świadek <span class="anon-block">A. W.</span>, który także jasno zeznał, że <span class="anon-block"> firma (...)</span> wybudowała, wykopała czy wywierciła własną studnie, podkreślając, że on nie wie czy z zezwoleniem (k. 197). Nadto świadek ten dodał, że <span class="anon-block">V.</span> czerpała wodę dla dwóch swoich budynków, podkreślił, że widział tą studnię oraz potwierdził, iż on i <span class="anon-block">M. G. (2)</span> dokonywali jej odbioru. Analogiczne stanowisko w tej kwestii zajął <span class="anon-block">M. G. (2)</span> i podał, że nie ma wiedzy czy studnia była wykonana legalnie czy też nie oraz sprecyzował, że była ona wykonana gdy nie było możliwości dostarczania wody z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, z uwagi na uszkodzenie sieci. Dalej świadek opisał, że był to pobór wód podziemnych, a umowa z Energetyką <span class="anon-block">U.</span> polegała na tym, że <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie miała płacić za wodę pobieraną od <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, zaś miała płacić za ścieki spuszczane do kanalizacji <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, co miało być oceniane na podstawie zużycia wody i to pod tym kątem był protokół i późniejsze odczyty wodomierzy albo ich brak. Zeznania tych świadków Sąd uznał za wiarygodne, świadkowie zeznawali jasno, nie można było też stwierdzić jakichkolwiek ich dążeń do konfabulacji, wskazania świadków tworzyły logiczną całość z pozostałymi dowodowymi zebranymi w sprawie w postaci dokumentacji. Ze znajdującego się w aktach sprawy na k. 32 protokołu odbioru wodomierza wynika że to właśnie ww. ściadkowie - dokonywali odbioru tej instalacji przy czym świadek <span class="anon-block">P.</span> z ramienia samej <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Trudno zatem kwestionować autentyczność składanych przez wszystkich tych świadków oświadczeń. Co więcej również z protokołu kontroli z dnia 24 marca 2015 r. przeprowadzonego przez pracowników Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wynika, że na terenie zarządzanym przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, urządzenie takie się znajdowało. Powyższe potwierdzili także świadkowie - przeprowadzająca ww. kontrolę <span class="anon-block">P. L.</span> opisując jej przebieg i <span class="anon-block">R. S.</span>, który wskazał, że wcześniej do budynków <span class="anon-block"> spółki (...)</span> było doprowadzenie wody przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> zaś po zajściu konfliktu pomiędzy tymi firmami, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> uruchomiła ujęcie indywidualne wody tj. studnie wywierconą na ich terenie. Świadek ten podkreślił też, iż pozwolenie na studnię nie zostało im przez obwinionego w trakcie kontroli okazane, zaś obwiniony pokazał mu studnie, urządzenia i pomieszczenie. Nie ma żadnych podstaw do kwestionowania zeznań ww. świadków, którzy zeznawali spójnie i jasno, nadto relacjonowali ustalenia poczynione w ramach ich działalności zawodowej, a jako osoby zupełnie nie zainteresowane wynikiem postępowania w ocenie Sądu zeznawali szczerze, relacjonując prawdziwy stan spraw. Dodatkowo pomocne dla ustalenia, że urządzenie wodne znajdowało się na rzeczonym terenie były także zeznania świadka <span class="anon-block">K. L.</span>, który wskazał, że <span class="anon-block">D. K.</span> korzystał ze wszystkich <span class="anon-block"> usług (...)</span>, jednak w pewnym momencie powiedział mu, że będzie korzystał z własnego ujęcia wody i rezygnuje z <span class="anon-block"> usług (...)</span> oraz przyznał, że wtedy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span> zwróciła się do kilku instytucji aby skontrolowali ujęcie, natomiast obwiniony utrudniał te kontrole. Z kolei świadek <span class="anon-block">T. K. (2)</span> także wskazał, że budynek, którego administratorem była <span class="anon-block"> spółka (...)</span> początkowo był zaopatrywany w wodę przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, natomiast po tym, jak powstał spór dotyczący korzystania z tych urządzeń, własne urządzenie wodne zostało wybudowane przez obwinionego. Podkreślił, że urządzenie to było widziane przez jego pracowników natomiast on sam nie widział tego urządzenia. Chociaż ww. świadkowie są bezpośrednio związani ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, pozostają w sporze z obwinionym, a nadto jak jasno wynika z załączonych do akt sprawy pism kierowanych przez nich do różnych instytucji to z ich inicjatywy doszło do postępowania administracyjnego wobec ukaranego, które w dalszym etapie zainicjowało na skutek zawiadomienia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej również niniejsze postępowanie, to ich zeznania jednak jawią się jako zgodne z prawdą. Mianowicie okoliczności podane przez świadka <span class="anon-block">K.</span> rzeczywiście potwierdziły się w zeznaniach świadków <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">W.</span>, zaś zaległe w aktach sprawy dokumenty w postaci umów zawieranych z Energetyką <span class="anon-block">U.</span> przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> również wskazują, że co najmniej w okresie objętym zarzutem <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span> nie zaopatrywała <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w wodę, a jedynie odprowadzała ścieki bytowe i wody opadowe na podstawie <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> zawartej w dniu 25 kwietnia 2014 r. Z powyższego płynie zatem logiczna dodatkowa konstatacja, że w okresie tym skoro <span class="anon-block"> spółka (...)</span> generowała ścieki bytowe, które odprowadzała <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span> i jednocześnie nie korzystała z jej zaopatrzenia w wodę, to źródło wody dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> musiało być inne. Marginalne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy miały zeznania pozostałych świadków tj. <span class="anon-block">Z. P.</span>, <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">A. Z.</span>, gdyż zeznawali oni jedynie na okoliczność podejmowanych przez nich z ramienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w <span class="anon-block">W.</span> kontroli u obwinionego, która nie doszła do skutku, z uwagi na działania obwinionego nastawione na utrudnienie tej kontroli. Zeznania tych świadków Sąd uznał za wiarygodne, były bowiem one ze sobą w dużej mierze zgodne, częściowo potwierdzał je też obwiniony, jednak świadkowie ci ponieważ faktycznie kontroli nie przeprowadzili, nie mieli wiedzy, czy rzeczywiście urządzenie wodne bez pozwolenia były przez obwinionego wykorzystywane. W ocenie Sądu nie miały też kluczowego znaczenia dla sprawy te wyjaśnienia obwinionego, które odnosiły się bezpośrednio do legalności przeprowadzenia tej kontroli, gdyż w sprawie istotną kwestią było to czy faktycznie obwiniony jako Prezes Zarządu spółki doprowadził do istnienia na jego terenie i korzystania z urządzenia wodnego i wód podziemnych bez pozwolenia, co zostało w ocenie Sądu bezspornie ustalone na podstawie zeznań świadków, których depozycje przez Sąd zostały przywołane powyżej, a nie kwestia samego przeprowadzenia kontroli. Sama zaś okoliczność prób przeprowadzenia kontroli ma o tyle znaczenie dla sprawy, iż jak wynika ze stanowiska Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w <span class="anon-block">W.</span> celem tej kontroli było sprawdzenie legalności urządzeń wodnych obwinionego, które jak płynęło z relacji osób związanych z Energetyką <span class="anon-block">U.</span> miały się tam znajdować - a na które obwiniony nie posiadał pozwolenia wodnoprawnego. Pozostałe zebrane w sprawie dowody w postaci dokumentów również stanowiły wiarygodny dowód w sprawie, bowiem ich autentyczność ani prawdziwość treści nie budziły wątpliwości ani nie były kwestionowane przez strony.</p> <p>Reasumując w ocenie Sądu wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody doprowadziły do jednoznacznego ustalenia, że <span class="anon-block">D. K.</span> jako prezes zarządu <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span>. z o.o w okresie od 23.05.2014 r. do dnia 21.05.2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> na terenie nieruchomości mieszczącej się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Czerwca 1976 r. nr 2, bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego korzystał z poboru wód podziemnych czerpanych za pomocą urządzenia wodnego nieposiadającego pozwolenia wodnoprawnego. Zaznaczyć należy, iż Sąd przy tym dokonał niewielkiej modyfikacji w zakresie opisu czynu przypisanego obwinionemu, gdyż jak jasno wynika z informacji z KRS w okresie objętym zarzutem wniosku o ukaranie obwiniony pełnił w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> funkcję Prezesa Zarządu. Nie ma zatem wątpliwości, iż skoro zarząd spółki prowadzi sprawy tej spółki, a pracami zarządu kieruje jego prezes, to właśnie na prezesie zarządu spoczywała odpowiedzialność za pozyskanie stosownego pozwolenia wodnoprawnego. Jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 192;art. 192 ust. 1)">art. 192 ust. 1 ustawy Prawo Wodne</a> karze podlega ten kto, m. in. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym korzysta z wody lub wykonuje urządzenia wodne. Jednocześnie pozwolenie wodnoprawne zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 122)">art. 122</a> wymagane jest m. in. na: wykonanie urządzeń wodnych. Niewątpliwie korzystanie z urządzenia wodnego – studni wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i należy uznać je za wykonywanie innych czynności wymagających pozwolenia. Czynności wymagające uzyskania takiego pozwolenia obejmują bowiem i korzystanie z wód, i budowę urządzeń wodnych. Jednocześnie jest to wykroczenie o charakterze ciągłym, gdyż obwiniony korzystał z wody, nie mając pozwolenia wodnoprawnego. Sąd uznał, że w sprawie brak dostatecznych dowodów dla ustalenia kto studnie wybudował, czyli kto ją wykonał, albowiem zeznania świadków obrazują, że nowa mogła być tylko obudowa urządzenia – wcześniej bez pozwolenia w nieustalonym czasie wykonanego. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 192;art. 192 ust. 1)">Art. 192 ust. 1</a> powołanej wyżej ustawy za wykroczenie uznaje bowiem korzystnie z wody w szczególności bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Jak wynika ze wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów obwiniony w okresie objętym zarzutem wniosku o ukaranie niewątpliwie takiego pozwolenia prawnego nie posiadał. Nie zwalnia jednocześnie obwinionego od odpowiedzialności w tym zakresie kwestia niesprawnych urządzeń <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, które wcześniej doprowadzały wodę do budynków obwinionego. Jest to natoamist okoliczność łagodząca. Obwiniony winien jednak najpierw uzyskać stosowne pozwolenie wodnoprawne, a dopiero potem przystąpić do wykonywania wedle niego koniecznych dla funkcjonowania przedsiębiorstwa urządzeń.</p> <p>Odnośnie wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę okoliczności wskazane w art. 33 § 1 i 2 kw. Wymierzając obwinionemu karę grzywny, Sąd baczył by dolegliwość tej kary była adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oraz wziął pod uwagę jej cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także dyrektywę prewencji generalnej w zakresie kształtowania świadomości społecznej. Sąd doszedł do wniosku, że stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych obwinionemu był średni. O powyższym przesądził blisko roczny czas dokonywanych przez niego naruszeń.</p> <p>W konsekwencji, Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 1000 złotych. W ocenie Sądu wymierzona obwinionemu kara grzywny w kwocie 1000 złotych jest współmierna do stopnia zawinienia, jak i społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, stopień winy. Wymierzona obwinionemu kara jest w opinii Sądu adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego, winna także być skutecznym środkiem dla osiągnięcia zakładanego w niniejszym postępowaniu sądowym celu – to jest sprawiedliwego ukarania obwinionego. Kara orzeczona wobec obwinionego, uczyni również zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, spełni więc swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej i prewencji szczególnej. W obliczu tak wymierzonej kary obwiniony zostanie gruntownie przekonany o nieopłacalności swego postępowania oraz o nieuchronności kary. W ocenie Sądu kara podziała na obwinionego wychowawczo na przyszłość, gdyby ponownie znalazł się w sytuacji niesprawności legalnych źródeł pozyskiwania wody.</p> <p>O zryczałtowanych wydatkach postępowania oraz o opłacie Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1;art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania w wysokości zryczałtowanych wydatków tj. 100 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 100 zł, stanowiącą równowartość 10 % orzeczonej kary grzywny.</p> </div>