VIII C 1415/16

<p>Sygn. akt VIII C 1415/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Bielecka-Gąszcz</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> – Zarządu Lokali Miejskich w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. J.</span> </p> <p>o zapłatę 7.641,39 zł</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt VIII C 1415/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 25 marca 2016 roku powód Miasto <span class="anon-block">Ł.</span> – Administracja Zasobów Komunalnych <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wytoczył przeciwko pozwanym solidarnie <span class="anon-block">J. J.</span> i <span class="anon-block">E. J.</span> powództwo o zapłatę 7.641,39 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwani, jako najemcy <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, byli zobowiązani do solidarnego uiszczania czynszu najmu, czego nie czynili, w związku z czym za okres od dnia 1 stycznia 2013 roku do dnia 21 marca 2016 roku powstało zadłużenie w wysokości 7.641,39 zł. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pozew k. 2-5)</em> </strong> </p> <p>W dniu 30 marca 2016 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanym solidarnie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który pozwany <span class="anon-block">J. J.</span> zaskarżył sprzeciwem w całości.</p> <p>W sprzeciwie pozwany wniósł m.in. o rozłożenie zadłużenia na raty i nieobciążanie kosztami procesu, wyjaśniając szczegółowo swoją sytuację finansową i rodzinną. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 24, sprzeciw k. 29-30)</em> </strong> </p> <p>Na rozprawach w dniu 2 grudnia 2016 roku oraz w dniu 21 grudnia 2016 roku pełnomocnik powoda nie stawił się, został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Pozwany wniósł natomiast o oddalenie powództwa w całości, podnosząc, że spłacił całe swoje zadłużenie względem powoda, także zadłużenie dochodzone niniejszym pozwem. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 74, k. 79-80, zapis przebiegu rozprawy płyta CD k. 81</em>).</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Pozwani <span class="anon-block">J. J.</span> i <span class="anon-block">E. J.</span>, jako najemcy <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, byli zobowiązani do solidarnego uiszczania czynszu najmu na rzecz powoda, czego nie czynili, w związku z czym za okres od dnia 1 stycznia 2013 roku do dnia 21 marca 2016 roku powstało zadłużenie w wysokości 7.641,39 zł, które nie zostało spłacone do dnia wytoczenia powództwa. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne)</em> </strong> </p> <p>Od lutego 2015 roku do dnia 19 lutego 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. J.</span> wpłacił na konto przedmiotowego lokalu kwotę 16.260 zł (w tym w dniu 5 lipca 2016 roku kwotę 7.300 zł), co pokryło także zadłużenie dochodzone niniejszym powództwem, które zostało spłacone w całości do dnia wyrokowania.</p> <p>Zgodnie z zaświadczeniem z dnia 19 grudnia 2016 roku wystawionym przez pracownika powoda, na koncie ewidencyjnym <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> na dzień 19 grudnia 2016 roku widnieje jedynie zadłużenie wynikające z kosztów procesu zasądzonych w sprawie VIII Nc 2627/16 w wysokości 1.756 zł (koszty 1.875 zł pomniejszone poprzez nadpłatę odszkodowania za korzystanie z lokalu w wysokości 119 zł = 1.756 zł).</p> <p>Koszty tego procesu zasądzone nakazem nie są jednak należne od pozwanego <span class="anon-block">J. J.</span>, wobec którego nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym wydany w sprawie o sygn. VIII Nc 2627/16 utracił moc w całości, na skutek zaskarżenia go sprzeciwem w całości (oczywiście wraz z kosztami procesu). <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(kserokopia potwierdzenia wpłaty k. 73, zaświadczenie z 19 grudnia 2016 roku k. 76, wyciąg z kartoteki finansowej k. 77-78)</em> </strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie było zasadne na dzień zamknięcia rozprawy i nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie pozwany nie kwestionował okoliczności faktycznych przytoczonych przez powoda w uzasadnieniu pozwu, w tym faktu istnienia zadłużenia za lokal w wysokości 7.641,39 zł wraz z odsetkami na dzień wytoczenia powództwa. Pozwany wniósł jednak o oddalenie powództwa, podnosząc, że spłacił całe zadłużenie względem powoda, także należność dochodzoną w niniejszym procesie, co pozwany wykazał stosownymi dokumentami. Oczywiście pozwany spłacił przedmiotowe zadłużenie po wytoczeniu powództwa, jednak mimo tego do dnia zamknięcia rozprawy powód nie złożył oświadczenia o cofnięciu powództwa, stąd biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a>), Sąd powództwo oddalił.</p> <p>Z tej również przyczyny powód musiał zostać uznany za przegrywającego sprawę w całości i brak było podstaw do zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> (to pozwany <span class="anon-block">J. J.</span> był stroną, która wygrała proces w całości).</p> <p>Przy ocenie, która ze stron wygrała albo przegrała proces, należy uwzględnić ostateczny wynik sprawy w danej instancji. Jeśli pozwany dał powód do wytoczenia powództwa, to zaspokojenie przez niego roszczeni w toku procesu należy traktować jako równoznaczne z przegraniem procesu (por. orzeczenie SN z dnia 21 lipca 1951 roku, C 593/51, OSN 1952/2/49). Tę trafną tezę należy jednak uzupełnić stwierdzeniem, że jeśli powód, mimo zaspokojenia roszczenia, nie cofnął powództwa, lecz je popierał, co w takiej sytuacji uzasadnia wydanie wyroku oddalającego powództwo, to za przegrywającego sprawę należy uznać powoda. O kosztach przegrywającego Sąd z oczywistych względów nie zamieszcza żadnego rozstrzygnięcia.</p> <p>Z tych względów, orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> </div>