III AUa 180/16

<p>Sygn. akt III AUa 180/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="465"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Romana Mrotek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Białecka (spr.)</p> <p>SSO del. Aleksandra Mitros</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>St. sekr. sąd. Karolina Ernest</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. w Szczecinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">B. A.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o przyznanie świadczenia przedemerytalnego</p> <p>na skutek apelacji organu rentowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt VI U 708/15</p> <p>I.  oddala apelację,</p> <p>II.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz ubezpieczonej <span class="anon-block">B. A.</span> kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.</p> <p>SSA Barbara Białecka SSA Romana Mrotek SSO del. Aleksandra Mitros</p> <p>Sygn. akt III AUa 180/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 4 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> odmówił <span class="anon-block">B. A.</span> prawa do świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany. Ubezpieczona wskazała, że 31 maja 2015 roku została zwolniona z pracy z przyczyn niezależnych od niej i nie jest winną, że świadectwo pracy jakie otrzymała budzi wątpliwości organu rentowego.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z rozwiązaniem umowy o pracę z ubezpieczoną w wyniku likwidacji stanowiska pracy albowiem przez likwidację stanowiska pracy należy rozumieć likwidację w aspekcie stanowiska wyposażonego w określone kompetencje i obowiązki służbowe. Jeśli zaś dochodzi do likwidacji jednego z takich stanowisk (w dniu zwolnienia wnioskodawczyni w sklepie nadal zatrudnione były dwie osoby) to nie można dokonywać stwierdzenia o rozwiązaniu stosunku pracy wobec likwidacji stanowiska pracy, a tym samym z przyczyny dotyczącej zakładu pracy.</p> <p>W piśmie z dnia 9 listopada 2015 roku ubezpieczona podniosła, że pozwany odmawiając jej prawa do świadczenia przedemerytalnego poprzestał na rozważeniu czy faktycznie doszło do likwidacji jej stanowiska pracy. Nie rozważył natomiast innych przypadków, które w ramach definicji legalnej „przyczyn dotyczących zakładu pracy” wymienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 ()">ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych</a>. Z okoliczności sprawy wynika bowiem jasno, że stosunek pracy z odwołującą rozwiązany został z przyczyn dotyczących pracodawcy i to niezależnie od ustalenia, czy faktycznie stanowisko pracy ubezpieczonej zostało zlikwidowane czy też nie.</p> <p>Wyrokiem z 19 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej <span class="anon-block">B. A.</span> prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 07 sierpnia 2015 roku (pkt I) oraz zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonej kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt II).</p> <p>Sąd Okręgowy wydał rozstrzygnięcie w oparciu o następująco ustalony stan faktyczny i rozważania prawne.</p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">urodziła się (...)</span>. Posiada łączny staż ubezpieczeniowy wynoszący 31 lat, 10 miesięcy i 26 dni. W okresie od 1 października 2006 roku do 31 stycznia 2015 roku ubezpieczona była zatrudniona na pełen etat w <span class="anon-block"> Sklepie (...)</span> na stanowisku sprzedawcy. Stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 1 pkt. 2)">art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy</a>, z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy. Z powodu spadku obrotów w sklepie pracodawca zmuszony był zwolnić jedną z trzech pracownic sklepu. Ubezpieczona miała najkrótszy staż pracy spośród zatrudnionych pracownic.</p> <p>Sąd I instancji ustalił, że w dniu 2 lutego 2015 roku <span class="anon-block">B. A.</span> zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w <span class="anon-block">G.</span> gdzie nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 6 miesięcy. W okresie pobierania zasiłku nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. W dniu 6 sierpnia 2015 roku ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał odwołanie ubezpieczonej za zasadne. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> (tekst jednolity Dz.U.2013.170).</p> <p>W ocenie Sądu I instancji zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do uznania, że ubezpieczona spełniła warunki wymagane do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Wprawdzie nie doszło w przypadku odwołującej do likwidacji jej stanowiska pracy, lecz wystarczającą przesłanką do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego skarżącej było ustalenie bezsporne, że stosunek pracy <span class="anon-block">B. A.</span> uległ rozwiązaniu z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy, czyli z przyczyn niedotyczących ubezpieczonej. Okoliczność tę potwierdzili zeznający w sprawie świadkowie: <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span>, które zgodnie zeznały, że wyłącznym powodem rozwiązania z odwołującą umowy o pracę był spadek obrotów w sklepie, który skłonił pracodawcę do poszukiwania oszczędności i konieczności dokonania redukcji pracowników. Świadkowie ci zeznali również, że <span class="anon-block">B. A.</span> była dobrym, cenionym pracownikiem. Jej przełożona – <span class="anon-block">J. K.</span> nie miała zastrzeżeń do pracy skarżącej. Spadek obrotów w sklepie zmusił ją jednak do podjęcia decyzji o zwolnieniu ubezpieczonej. Sąd dał wiarę tym zeznaniom albowiem były one spójne, logiczne i wzajemnie się pokrywały.</p> <p>Sąd I instancji wskazał, że organ rentowy nie rozważył, poza przesłanką likwidacji stanowiska pracy, innych przypadków, które w ramach definicji legalnej „przyczyn dotyczących zakładu pracy” wymienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 29)">art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (t.j. Dz.U. z 2015 roku, poz. 192, ze zm.). W przepisie tym ustawa definiuje „przyczyny dotyczące zakładu pracy” jako „rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku – Kodeksu pracy</a>, w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników.” Przepis ten określa zatem inną przesłankę przyczyn rozwiązania stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, niż ten sam przepis ale w lit. b), na którą konsekwentnie powoływał się w sprawie organ rentowy. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeks pracy</a> nie definiuje wprawdzie pojęcia „przyczyn niedotyczących pracownika”, jednak wskazuje, że przyczyna faktyczna leżąca u podstaw zwolnienia nie może leżeć po stronie pracownika, tak jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Mimo, że pracodawca odwołującej zatrudniał mniej niż 20 pracowników to z uwagi na treść art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy, w przedmiotowej sprawie można było badać czy nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy, z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a>.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że odwołująca w żadnym zakresie nie przyczyniła się do decyzji pracodawcy. Wyłączną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z <span class="anon-block">B. A.</span> była potrzeba zmniejszenia zatrudnienia w związku z poważnymi problemami finansowymi pracodawcy.</p> <p>O kosztach Sąd I instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 2)">§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>.</p> <p>Z powyższym wyrokiem nie zgodził się organ rentowy, zarzucając naruszenie:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 29;art. 2 ust. 1 pkt. 29 lit. a)">art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a> (Dz.U.2015.149) przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy są spełnione przesłanki wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz.U.2015.192), uzasadniające przyznanie ubezpieczonej spornego prawa w sytuacji gdy takich podstaw nie było,</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227;art. 233)">art. 227 i art. 233 k.p.c.</a>, polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w wyniku błędnego przyjęcia, że treść w/w materiału dowodowego uzasadnia przyznanie ubezpieczonej spornego prawa w sytuacji gdy takich podstaw nie bvło - w tym zakresie: pominięcie treści pism pracodawcy- <span class="anon-block">J. K.</span> z dnia 19.08.2015r. i z dnia 09.09.2015 r. potwierdzającej dalsze zatrudnienie po 31.01.2015r. 2 pracowników, pominięcie treści odwołania ubezpieczonej, wskazującej na oświadczenie pracodawcy o nabyciu prawa do spornego świadczenia, ponadto nie wykazanie przez stronę przeciwną przesłanek przyznania spornego prawa tj. rozwiązania stosunku pracy z powodu likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych oraz brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dowodów, na których Sąd się oparł i przyczyn, dla których w/w dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - co skutkowało także naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a>. i nie rozpoznaniem przez Sąd istoty sprawy, które to w/w uchybienia miały istotny wpływ na jej wynik.</p> <p>Mając na uwadze powyższe apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego jej rozpoznania. Organ rentowy domagał się także zasądzenia od ubezpieczonej na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji organ rentowy wskazał między innymi, że Sąd lakonicznie wyjaśnił, że „z uwagi na treść art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy w przedmiotowej sprawie można było badać czy nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika”. W związku z brakiem wyjaśnienia podstawy prawnej zasadnym jest zarzut naruszenia prawa materialnego. Nadto po rozwiązaniu z ubezpieczoną umowy o pracę <span class="anon-block">J. K.</span> zatrudniała 2 osoby, nadal funkcjonowało stanowisko „sprzedawcy”. Rozwiązanie umowy nie jest zatem równoznaczne z likwidacją stanowiska pracy. W ocenie apelującego Sąd Okręgowy nie wskazał konkretnych dowodów, na których się oparł i przyczyn, dla których wskazanym przez apelującego dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, ponadto wadliwie wyjaśnił podstawę prawną, co stanowi także o naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> </p> <p>W odpowiedzi na apelację ubezpieczona wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonej kosztów procesu za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Odnosząc się do zarzutów organu rentowego, ubezpieczona w odpowiedzi na apelację wskazała między innymi, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych</a> , jedną z przesłanek przyznania ubezpieczonemu prawa do takiego świadczenia jest rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ()">ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a>. Ustawę tę stosuje się do pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników. Jeżeli pracodawca zatrudnia mniej niż 20 pracowników, wówczas aktualizuje się drugi przypadek określony w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia, w którym zatrudniający powoduje rozwiązanie stosunku pracy w zwykłym trybie kodeksowym. Wówczas rozwiązanie stosunku pracy również powinno spełniać kryterium polegające na jego wystąpieniu „z przyczyn niedotyczących pracownika”. Wskazuje się, że przyczyna faktyczna leżąca u podstaw zwolnienia nie może leżeć po stronie pracownika.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja organu rentowego nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy wydał prawidłowe rozstrzygnięcie. Sąd ten uznał, że wystarczającą przesłanką do przyznania ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego było rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy, czyli z przyczyn niedotyczących ubezpieczonej. Sąd I instancji wyraźnie wskazał, że w przypadku <span class="anon-block">B. A.</span> nie doszło do likwidacji jej stanowiska pracy, wobec czego zarzuty organu rentowego w tym zakresie są bezzasadne.</p> <p>Na wstępie Sąd Apelacyjny podkreśla, że świadczenia przedemerytalne mają charakter wyjątkowy. Przysługiwać mają bowiem osobom o długim stażu pracy, które nie z własnej winy straciły pracę i z racji swojego wieku nie mają możliwości znalezienia nowego zatrudnienia, a nie spełniają jeszcze warunków do przejścia na emeryturę.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie spór sprowadza się do kwestii, czy rozwiązanie stosunku pracy <span class="anon-block">B. A.</span> z pracodawcą nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> (Dz. U. Nr 120, poz. 1252 z późn. zm.).</p> <p>Zgodnie z treścią tego przepisu prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ()">ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a> (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta i 60 lat – mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.</p> <p>Powyższy przepis w zakresie rozumienia użytego w ustawie pojęcia „rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy” odsyła do przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ()">ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a>. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. a tej ustawy, jako przyczyny dotyczące zakładu pracy należy rozumieć rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> lub zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy</a>, w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy rozpatrywał możliwość przyznania ubezpieczonej świadczenia przedemerytalnego w kontekście spełnienia przesłanki rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę z <span class="anon-block">B. A.</span> z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy, czyli z przyczyn niedotyczących ubezpieczonej. Sąd Okręgowy co prawda wskazał, że w przedmiotowej sprawie można było badać czy nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy, z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu Pracy</a>. Jednakże należało zauważyć, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1474), przepisy ustawy stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Sąd meriti w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wprost wskazał, że pracodawca odwołującej zatrudniał mniej niż 20 pracowników. Organ rentowy tych okoliczności również nie kwestionował. W związku z powyższym w niniejszej sprawie należało zweryfikować przesłanki do przyznania ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego w odniesieniu wyłącznie do kodeksowych regulacji przewidujących rozwiązywanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, bowiem przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu Pracy</a> stosuje się w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników.</p> <p>W związku z tym, jak trafnie wskazywała ubezpieczona w odpowiedzi na apelację, przyczyna faktyczna leżąca u podstaw zwolnienia nie może leżeć po stronie pracownika. <span class="anon-block">J. K.</span> wskazała, że rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem nastąpiło z przyczyn ekonomicznych, a więc są to w ocenie Sądu Odwoławczego przyczyny niezależne od <span class="anon-block">B. A.</span>. Świadek <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> słuchane na rozprawie w dniu 11 stycznia 2016 r. potwierdziły, że słabe obroty w sklepie były bezpośrednią przyczyną zwolnienia ubezpieczonej, która pracowała najkrócej, a do tego miała odpowiedni wiek.</p> <p>Powyższe w ocenie Sądu Odwoławczego pozwala na przyjęcie, że <span class="anon-block">B. A.</span> spełniła przesłanki konieczne do przyznania jej świadczenia przedemerytalnego. Wyłączną przyczyną rozwiązania z ubezpieczoną umowy o pracę była potrzeba zmniejszenia zatrudnienia ze względów ekonomicznych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny, na podstawie ar. 385 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> oddalił apelację organu rentowego jako bezzasadną.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zgodnie, z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), przy czym Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>). Do celowych kosztów postępowania należy koszt ustanowienia zastępstwa procesowego, który w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w postępowaniu przed sądem apelacyjnym wynosi 270 zł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108 § 10;art. 108 § 10 ust. 1;art. 108 § 10 ust. 1 pkt. 2)">§ 10 ust. 1 pkt 2</a> w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).</p> <p>SSA Barbara Białecka SSA Romana Mrotek SSO del. Aleksandra Mitros</p> </div>