IV Ka 842/16

<p>Sygn. akt IV Ka 842/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Sylwana Wirth</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Ewa Ślemp</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">D.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie</p> <p>z dnia 26 września 2016 r. sygnatura akt II K 191/16</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">G. (1)</span>z Kancelarii Adwokackiej w <span class="anon-block">D.</span> 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 842/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 26 września 2016r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie uznał oskarżonego <span class="anon-block">J. G.</span> za winnego tego, że w dniu 16 lipca 2015r. w <span class="anon-block">P.</span> dokonał przywłaszczenia powierzonego motoroweru <span class="anon-block">m-ki Y.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powodując straty w wysokości 500 zł na szkodę <span class="anon-block">K. M.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. akt II K 840/12 z dnia 15.10.2012r. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności którą odbył w okresie od 13.09.2010 do 14.09.2010 i od 31.10.2010 do 02.11.2010 i od 13.12.2010 do 13.12.2010 i od 13.01.2011 do 03.06.2011 i od 8.06.2011 do 23.04.2013</p> <p>to jest popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie tych przepisów wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. G.</span> obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. M.</span> kwoty 500 zł (pięćset złotych).</p> <p>Orzeczono ponadto o kosztach procesu.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją obrońcy oskarżonego.</p> <p>Powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a>, apelujący wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>I.  rażące naruszenie prawa procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art. 366 k.p.k.</a>, poprzez nie wyjaśnienie przez Sąd orzekający wszystkich okoliczności sprawy w związku z oddaleniem wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka <span class="anon-block">D. K.</span>, na okoliczność pozbawienia oskarżonego posiadania motoroweru <span class="anon-block">marki Y.</span> i dalszego go przekazania osobie trzeciej,</p> <p>II.  rażące naruszenie prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> poprzez przyjęcie, że oskarżony miał zamiar pozbawienia pokrzywdzonego motoroweru <span class="anon-block">marki Y.</span> </p> <p>ewentualnie</p> <p>III.  rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności i niezastosowanie kary ograniczenia wolności, pomimo że dotychczas oskarżony prezentował pozytywną prognozę kryminogenną: zaprzestał zażywania narkotyków, pracował, łożył na utrzymanie córki i pozostawał z nią w stałym kontakcie, i jest to pierwszy czyn karalny oskarżonego po 3 latach wypełniania warunkowego zawieszenia wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności zawieszonej na okres próby 6 lat, a także zważywszy na to, że orzeczona kara spowoduje obligatoryjne odwieszenie kary 3 lat pozbawienia wolności i realną karą oskarżonego do odbycia będzie kara 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Podnoszą te zarzuty, obrońca wniosła o:</p> <p>1)  wydanie orzeczenia uchylającego zaskarżony wyrok i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji</p> <p>lub</p> <p>2)  zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oska różnego od zarzucanego mu czynu</p> <p>lub</p> <p>3)  zmianę wyroku i orzeczenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37 a k.k.</a> kary 1 roku ograniczenia wolności w wymiarze do 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 500 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew temu, co podnosi skarżący, sąd odwoławczy stwierdza, że Sąd I instancji wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy i dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych.</p> <p>Analiza i ocena przeprowadzonych dowodów jest trafna i zgodna z regułami procesowymi wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 7)">art. 4,5 i 7 k.p.k.</a> </p> <p>Zarzut zaniechania przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">D. K.</span> stał się nieaktualny wobec uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd odwoławczy, jednak wskazania wymaga, że skarżący błędnie i bezpodstawnie podnosi w apelacji jakoby Sąd Rejonowy na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2016r. oddalił wniosek dowodowy w tym zakresie, z argumentacją braku znaczenia ewentualnych zeznań <span class="anon-block">D. K.</span> dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Z protokołu rozprawy wynika zupełne przeciwieństwo twierdzeń skarżącego a mianowicie, że sąd postanowieniem uwzględnił wniosek obrońcy i dopuścił dowód z zeznań <span class="anon-block">D. K.</span>, który pomimo wezwania go na kolejną rozprawę nie stawił się, zaś obrońca oskarżonego złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku dowodowego co do przesłuchania <span class="anon-block">D. K.</span>.</p> <p>Decyzje procesowe sądu orzekającego były zatem odmienne aniżeli przedstawia się to w apelacji a rezygnacja z przesłuchania świadka obrony wynikała z jednoznacznego stanowiska obrońcy <span class="anon-block">J. G.</span>.</p> <p>Sąd odwoławczy w pełni akceptuje stanowisko Sądu I instancji, sprowadzające się do przekonania o sprawstwie i zawinieniu oskarżonego co do przypisanego mu czynu.</p> <p>Z zeznań pokrzywdzonego oraz z częściowo wyjaśnień samego oskarżonego wynika, że wbrew woli i świadomości tego pierwszego, <span class="anon-block">J. G.</span> oddalił się na motorowerze a wręcz uciekł do innej miejscowości i tam się pojazdu pozbył. O tym, że nie miał zamiaru zwrócić go pokrzywdzonemu przekonuje jego postawa przejawiająca się w braku jakiejkolwiek relacji na rzekomą kradzież pojazdu w szczególności zaniechania zawiadomienia organów ścigania jak też pokrzywdzonego. Jeśli nawet przyjąć za zeznaniami świadków <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span>, że motorower został „odprowadzony” z podwórka na parking marketu na polecenie <span class="anon-block"> (...)</span>, to nie zmienia to faktu, że oskarżony rozporządził tym pojazdem jak własnym, bo zadysponował nim wbrew woli pokrzywdzonego, pozostawił bez nadzoru i zabezpieczenia w miejscu ogólnodostępnym i wreszcie przystał na zabór pojazdu przez inną osobę jako rozliczenie z oskarżonym z tytułu zadłużenia.</p> <p>Te wszystkie okoliczności świadczą o zamiarze oskarżonego przejęcia mienia powierzonego i zatrzymanie go wbrew woli właściciela.</p> <p>Działanie oskarżonego wyczerpało znamiona występku przywłaszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> </p> <p>Wymierzona sprawcy kara zasadnicza nie jest rażąco surowa, gdy zaważy się na jego kryminalną przeszłość, w tym skazania za przestępstwa podobne na kary bezwzględne pozbawienia wolności.</p> <p>Oskarżony odpowiada w niniejszej sprawie w warunkach recydywy, a jego czyn odznacza się wysokim stopniem zuchwałości i demoralizacji.</p> <p>Oskarżony jest niepoprawny pomimo tak wielu skazań i orzekanych kar i ciągle powraca na drogę przestępstwa.</p> <p>Brak tym samym podstaw do złagodzenia kary w sposób wnioskowany w apelacji.</p> <p>Z tym względów orzeczono jak w wyroku.</p> </div>