III Ca 1262/16

<p>Sygn. akt III Ca 1262/16</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie z powództwa <span class="anon-block">Z. L.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi:</p> <p>1.  zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 24000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:</p> <p>- od kwoty 10000 zł od dnia 17 marca 2014 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 14000 zł od dnia 29 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty,</p> <p>2.  zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 26995,50 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:</p> <p>- od kwoty 252 zł od dnia 17 marca 2014 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 1078 zł od dnia 31 października 2014 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 25665,50 zł od dnia 29 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty,</p> <p>3.  zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę po 945 zł miesięcznie płatną do dziesiątego dnia każdego miesiąca, począwszy od dnia 15 stycznia 2016 r.,</p> <p>4.  ustalił odpowiedzialność strony pozwanej za dalsze mogące się ujawnić w przyszłości w majątku lub osobie powódki skutki zdarzenia z dnia 17 października 2013 r.,</p> <p>5.  oddalił powództwo w pozostałym zakresie,</p> <p>6.  zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 3984 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>7.  nakazał pobrać od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 84,46 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy podzielił i przyjął za własne. W zasądzonej kwocie mieści się kwota 26995,50 zł z tytułu zwrotu kosztów opieki osób trzecich za okres od 17 października 2013 r. do dnia 15 stycznia 2016 r. oraz kwota po 945 zł tytułem renty z tytułu zwiększonych potrzeb związanych z kosztami opieki, poczynając od dnia 15 stycznia 2016 r.</p> <p>[wyrok k.215-215 odwr., uzasadnienie k.217-226]</p> <p>Strona pozwana zaskarżyła powyższy wyrok w części, tj. w zakresie orzeczenia zawartego w pkt 2 i 3, zarzucając:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że pozwany nie sprzeciwiał się twierdzeniom powódki dotyczących zasądzenia na jej rzecz odszkodowania tytułem kosztów opieki, jak również renty za zwiększone potrzeby, z tytułu opieki,</p> <p>2.  naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny dowodów w postaci opinii biegłego sądowego w zakresie ortopedii oraz opinii biegłego sądowego w zakresie rehabilitacji, poprzez uznanie drugiej opinii za przeważającą merytorycznie, w przypadku, gdy z treści opinii, a zwłaszcza na postawie specjalizacji biegłego, nie sposób wywieść jej przewagi,</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych poprzez jednoczesne przyznanie powódce renty z tytułu zwiększonych potrzeb w zakresie opieki i odszkodowania, z tego samego tytułu, za ten sam okres, co skutkowało podwójnym zasądzeniem na rzecz powódki odszkodowania na podstawie tych samych przesłanek.</p> <p>W konkluzji strona apelująca wniosła o zmianę wyroku w pkt 2 poprzez oddalenie powództwa ponad kwotę 5040 zł oraz w pkt 3 poprzez oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>[apelacja k.230-238]</p> <p>W odpowiedzi na apelację pełnomocnik powódki wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>[odpowiedź na apelację k.245-247]</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Zarzuty apelacyjne zmierzały do zakwestionowania, że powódka wykazała, iż należne jej jest odszkodowanie za pomoc osób trzecich w wymiarze wykraczającym poza wskazany przez biegłego sądowego - ortopedę.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie opinie wydawali biegli dwóch specjalizacji: ortopeda i rehabilitant. Biegła z zakresu rehabilitacji medycznej wskazała, że po wypadku powódka była niesamodzielna w samoobsłudze i prowadzeniu gospodarstwa domowego. Na skutek stanu zdrowia powstałego jako następstwo wypadku, przez 8 tygodni powódka wymagała pomocy osób trzecich w następujących czynnościach: kąpieli, ubieraniu, czynnościach prowadzenia gospodarstwa domowego, dowożenia na wizyty lekarskie, w łącznym rozmiarze 6 godzin dziennie. Po tym okresie zakres pomocy osób trzecich zmniejszył się do 3 godzin dziennie i na tym poziomie utrzymuje się nadal (k.146). Z opinii biegłego ortopedy wynika, że skutki wypadku spowodowały konieczność pomocy osób trzecich w wymiarze 3-4 godzin dziennie przez okres 2 miesięcy od wypadku oraz przez okres następnych 4 miesięcy w wymiarze 2 godzin dziennie. Biegły ten stwierdził, że obecnie powódka może wymagać pomocy przy wykonywaniu cięższych prac fizycznych. Jest zdolna do samoobsługi (k.174).</p> <p>Sąd Rejonowy w ustaleniach stanu faktycznego zamieścił wnioski wypływające zarówno z opinii biegłego ortopedy, jak i z opinii biegłej z zakresu rehabilitacji medycznej. W tym miejscu należy podkreślić, że każdy z biegłych wypowiadał się w swojej dziedzinie, oceniając skutki wypadku na zdrowiu powódki z punktu widzenia swojej specjalizacji, tak jak biegli uczynili to, określając m. in. procent uszczerbku na zdrowiu doznanego przez powódkę. Odnośnie zakresu pomocy osób trzecich, opinia biegłej z zakresu rehabilitacji medycznej jest dalej idąca i konsumuje wnioski w tym zakresie, wynikające z opinii biegłego ortopedy. Dlatego Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że zakres pomocy osób trzecich był i nadal jest taki, jak to wynika z opinii biegłej z zakresu rehabilitacji.</p> <p>Odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów pomocy osób trzecich zostało zasądzone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> za okres od 17 października 2013 r. do 15 stycznia 2016 r. Natomiast renta z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 k.c.</a> w wysokości po 945 zł miesięcznie została zasądzona za dalszy okres. Sąd Rejonowy orzekł, że jest ona płatna do 10 dnia każdego miesiąca, poczynając od 15 stycznia 2016 r.</p> <p>Niezasadny zatem jest również zarzut, że Sąd I instancji - zasądzając odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów pomocy osób trzecich i rentę za zwiększone potrzeby - zasądził należne świadczenia za ten sam okres, na podstawie tych samych przesłanek.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację jako bezzasadną.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> oraz § 1 ust. 1 i 2, § 2 pkt 5 i § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667) i zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> </div>