V Ka 626/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 626/16 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 29 grudnia 2016 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Ewelina Grobelny</p> <p>w obecności Krystiana Nogły Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jastrzębiu - Zdroju</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. B.</span> /<span class="anon-block">B.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">M.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju</p> <p>z dnia 26 czerwca 2016r. sygn. akt II K 802/14</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 10 zł (dziesięć złotych) i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 225 zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Sławomir Klekocki</em> </p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 626/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 26 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju uznał <span class="anon-block">Ł. B.</span> za winnego tego, że dopuścił się trzech przestępstw polegających na tym, że w dniu 27 marca 2012r. poprzez duszenie rękoma za szyję spowodował u niej stłuczenie i otarcie skóry szyi, w dniu 28 września 2012r. spowodował u pokrzywdzonej ból i ograniczenie ruchomości prawego barku, podbiegnięcia krwawe na wewnętrznej powierzchni części dolnej prawego ramienia, uciskową bolesność okolicy szczękowej prawej, zadrapania skórne w okolicy międzyłopatkowej, siniaka na powierzchni przedniej kolana prawego, siniaka na powierzchni przedniej przedramienia lewego oraz przeskakiwanie kciuka dłoni prawej, natomiast w dniu 3 listopada 2012r. spowodował u niej otarcia naskórka twarzy i szyi oraz naderwanie wędzidełka wargi górnej, które to obrażenia za każdym razem naruszyły prawidłowe czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, czym wyczerpał znamiona występków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art 91 § 1 kk</a> skazał go na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15,00 zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1)">art. 2 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tj. D. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 z póź. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania obejmujące wydatki w kwocie 928,17 zł oraz opłatę w wysokości 225,00 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł prokurator który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż zgromadzony materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu znęcania się nad żoną <span class="anon-block">D. B.</span>, co skutkowało przypisaniem mu przez Sąd I instancji jedynie trzykrotnego spowodowania u pokrzywdzonej obrażeń ciała w okresie objętym zarzutem, podczas gdy prawidłowa analiza zeznań świadków, w tym zwłaszcza pokrzywdzonej <span class="anon-block">D. B.</span>, a także <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">T. J.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">M. O.</span> i <span class="anon-block">A. R.</span>, poparta dokumentami w postaci wykazu interwencji Policji, zaświadczeń o doznanych przez pokrzywdzoną obrażeniach ciała i opinii sądowo-lekarskich, prowadzić musi do wniosku, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. B.</span> poza trzykrotnym spowodowaniem u pokrzywdzonej obrażeń ciała, wyczerpał swym zachowaniem także znamiona zarzuconego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a>.</p> <p>W oparciu o w/w zarzut prokurator wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span> za winnego zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2</a> kki wymierzenie mu za ten czyn kary wnioskowanej przez oskarżyciela publicznego przed sądem I instancji.</p> <p>Apelację wniósł również obrońca oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span> zaskarżając wyrok w całości zarzucając :</p> <p>1. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające wpływ na rozstrzygnięcie ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> ) polegające na przyjęciu, że:</p> <p>a. w dniu 27 marca 2012r., 28 września 2012r. i 3 listopada 2012r. oskarżony spowodował u pokrzywdzonej obrażenia, które naruszyły prawidłowe czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, podczas gdy pokrzywdzona w toku zeznań w dniu 24 lutego 2015r. podała, że w okresie zbieżnym z w/w zdarzeniami była „poniżana i bita” również m.in. przez swoich rodziców, a zatem do powstania obrażeń mogło dojść w wyniku działania innych osób,</p> <p>b. w dniu 27 marca 2012r., 28 września 2012r. i 3 listopada 2012r. oskarżony spowodował u pokrzywdzonej obrażenia, które naruszyły prawidłowe czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, podczas gdy pokrzywdzona jest osobą nadużywającą alkoholu, zażywającą narkotyki, w okresie zbieżnym z w/w zdarzeniami nie zamieszkiwała stale z oskarżonym, a tak w przedmiotowym okresie zdarzały się sytuacje, w których oskarżony i/lub rodzina pokrzywdzonej szukali jej po nocach w barach i innych „podejrzanych” miejscach, a wszystko to wskazuje, że otarć naskórka i innych lekkich obrażeń mogła nabawić się w wielu miejscach, przy różnych okazjach,</p> <p>2. obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na wynik postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego i logiki ocenę zeznań pokrzywdzonej, skutkującą przyznaniem waloru wiarygodności tym zeznaniom w części , w jakiej pokrzywdzona wskazywała na winę oskarżonego co do zarzucanych mu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> podczas gdy:</p> <p>a. pokrzywdzona zgłosiła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez oskarżonego po wniesieniu przez niego powództwa o rozwód, a zatem zawiadomienie stanowiło wyłącznie rewanż na oskarżonym i próbę polepszenia swojej sytuacji w postępowaniu,</p> <p>b. pokrzywdzona w czasie zaistnienia zdarzeń objętych aktem oskarżenia nadużywała alkoholu, zażywała narkotyki, prowadziła rozrywkowy tryb życia, nie wracała – nawet przez kilka dni – na noc do domu,</p> <p>c. pokrzywdzona w okresie od kwietnia do września 2012r. była w stałym kontakcie z kuratorem zawodowym <span class="anon-block">I. W.</span> i w czasie tychże spotkań – co wynika wprost z zeznań ww.osoby, uznanych za wiarygodne – nigdy nie skarżyła się na stosowanie wobec niej przemocy fizycznej przez oskarżonego, co świadczy o tym, że tej przemocy nie było, bowiem gdyby była, pokrzywdzona z całą pewnością nie przemilczałaby tego faktu, a powoływanie się obecnie na „próbę ratowania małżeństwa” jest kuriozalne, bowiem pokrzywdzona już wtedy mieszkała z innym mężczyzną,</p> <p>3. obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na wynik postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolną ocenę dowodu z dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonej i wysnucie z tejże dokumentacji wniosku, że to oskarżony spowodował obrażenia u pokrzywdzonej, zaś okoliczności ich powstania zostały podane wyłącznie przez pokrzywdzoną i nie były przez nikogo weryfikowane, a ponadto, badania obrażeń z września i listopada, zostały przeprowadzone na kilka dni po rzekomej dacie ich powstania, przy czym rozbieżność czasowa nie została w jakikolwiek sposób wytłumaczona,</p> <p>4.obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na wynik postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, podczas gdy w twierdzeniach pokrzywdzonej – stanowiących główny „dowód” winy pokrzywdzonego – występują liczne luki i niezgodności i są one sprzeczne z innymi dowodami w sprawie, w tym zwłaszcza z zeznaniami kurator odwiedzającej rodzinę.</p> <p>W oparciu o w/w zarzuty obrońca oskarżonego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów i zasądzenie a rzecz oskarżonego kosztów obrony za obie instancje ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje :</strong> </p> <p>obie apelacje nie zasługują na uwzględnienie. Ponieważ wniosek o uzasadnienie wyroku złożył tylko obrońca oskarżonego zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 kpk</a> sąd odwoławczy ograniczył zakres uzasadnienia tylko do części wyroku, których wniosek obrońcy dotyczył. Obrońca oskarżonego w swojej apelacji przede wszystkim podnosi zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz przekroczenie zasadę swobodnej oceny dowodów, przyjmując, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Powyższe zarzuty byłyby zasadne jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki , którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Obrońca oskarżonego w apelacji sugeruje, że odniesione przez pokrzywdzoną <span class="anon-block">D. B.</span> obrażenia mogły zostać spowodowane przez inne osoby podczas libacji alkoholowych w których uczestniczyła pokrzywdzona, bądź w skutek działania jej ojca. Jednak z materiału dowodowego który ustalił sąd rejonowy brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających tezy zawarte w apelacji obrońcy co do innych osób mających rzekomo spowodować u pokrzywdzonej obrażenia. Zeznania pokrzywdzonej odnośnie zdarzeń z dnia 27 marca 2012 r., 28 września 2012 r. i 3 listopada 2012 r. są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci obdukcji lekarskiej i zeznań świadków. Sąd I instancji wbrew temu co twierdzi obrońca oskarżonego w apelacji bardzo wnikliwie i krytycznie oceniał zeznania pokrzywdzonej dochodząc o wniosku, że po obu stronach miało miejsce negatywne zachowanie z uwag na istniejący konflikt rodzinny. Trwały awantury podczas których strony nawzajem się wyzywały co przyznała sama pokrzywdzona. Również sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach odnośnie obrażeń jakie odniosła pokrzywdzona przyznawał, że w tych dniach dochodziło między nim a pokrzywdzoną do kłótni. W dniu 27 marca 2012 r. oskarżony próbował zatrzymać pokrzywdzoną do przyjazdu policji stąd doduszanie z jego strony . Wynika to również z zeznań świadka <span class="anon-block">A. P.</span> jak i ojca pokrzywdzonej którzy widzieli siniak wokół szyi pokrzywdzonej. W dniu 28 września oskarżony przyznał w swoich wyjaśnieniach, ze szarpał się z pokrzywdzoną a obrażenia które odniosła pokrzywdzona świadczą, że użył siły. Z kolei jeżeli chodzi o zdarzenie z dnia 3 listopada 2012 r. to pokrzywdzona składała zeznania na gorąco a jej zeznania potwierdza obdukcja lekarska oraz raport z interwencji funkcjonariuszy policji. Rozstrzygnięcia Sądu I instancji znajdują oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku całego postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>). W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przypisanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>. Wnikliwe i obszerne pisemne motywy zaskarżonego wyroku uzasadniają twierdzenie, że ocena materiału dowodowego, dokonana przez sąd I instancji w pełni uwzględnia reguły wyrażone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.. Podnieść również należy, że formułowanie w apelacji zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> prowadzi do wewnętrznej sprzeczności, albowiem obraza zasady in dubio pro reo możliwa jest jedynie przy procedowaniu z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów. Zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> dotyczy wtórnej do ustaleń faktycznych płaszczyzny procedowania sądu, a zatem nie może być podnoszony jednocześnie z zarzutem obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> stanowi, iż organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd I instancji nie dopuścił się jak sugeruje w swojej apelacji obrońca oskarżonej obrazy przepisów postępowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, ponieważ dokonana przez sąd rejonowy ocena zgromadzonych w sprawie dowodów była bezstronna, rzetelna i kompleksowa. Wymierzone oskarżonemu kara grzywny w ilości 150 stawek dziennych po 15 zł. nie jest karą rażąco niewspółmiernie surową, jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości, jest to kara wolnościowa. Dolegliwość tej kary nie przekracza stopnia winy oskarżonego i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej, dlatego i w tym zakresie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego i prokuratora nie podzielając przytoczone na jej poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania orzeczono na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a>.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Sławomir Klekocki </em> </p> </div>