III Ca 1509/16

<p>Sygn. akt III Ca 1509/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 30 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia SO Leszek Dąbek</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2016 r. w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">T. K.</span> </p> <p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powodów</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej</p> <p>z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I C 929/16</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Leszek Dąbek</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1509/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powodowie <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">T. K.</span> </strong>żądali zasądzenia na ich rzecz od pozwanej Gminy <span class="anon-block">R.</span> kwoty 5 913,03 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 07 08 2015r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu żądania twierdzili, że pomimo wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego pozwana nie zwróciła im zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwana Gmina <span class="anon-block">R.</span> </strong> wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Zarzuciła, że powodowie nie przedstawili uzasadnienia i podstaw do zaproponowanego przez siebie sposobu waloryzacji, w tym przyjętego miernika porównawczego, czyli stawek czynszu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej </strong>w wyroku z dnia 7 07 2016r. Zasądził po pozwanej na rzecz powodów solidarnych kwotę 2 040,43 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu.</p> <p>W motywach orzeczenia przywołał regulacje: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 358(1);art. 358(1) § 3)">art. 358^{<!-- -->1} § 3 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 36;art. 36 ust. 1)">art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów</a>, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. Stwierdził, że kaucja została wpłacona przez powódkę w sierpniu 1994r., zatem nastąpił znaczny spadek wartości siły nabywczej pieniądza, wzrost cen towarów i usług, a także dewaluacja złotego, co uzasadnia zastosowanie waloryzacji sądowej. Następnie opierając się na kryterium przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w okresie kiedy powódka wpłacała kaucję, uznał zasadność roszczenia do wysokości 2 040,43zł, przy uwzględnieniu wpłaconej kwoty przez pozwaną - 301,20zł.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> </p> <p>Wyrok zaskarżyli <strong> <!-- -->powodowie <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">T. K.</span> </strong>w części oddalającej powództwo, którzy wnosili o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz powodów kwoty 3 872,60zł zł, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na ich rzecz od pozwanej kosztów postępowania za obie instancje.</p> <p>Skarżący zarzucili orzeczeniu naruszenie regulacji:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 358(1);art. 358(1) § 3)">art. 358^{<!-- -->1} § 3 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 36;art. 36 ust. 1)">art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów</a>, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> poprzez dokonanie ich błędnej wykładni do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez uznanie przez Sąd, iż strona powodowa nie wykazała żadnym dokumentem aktualnej stawki czynszowej.</p> </dd> </dl> <p>W uzasadnieniu podnosili między innymi, iż pozwana od początku wiedziała, iż kaucja w zwaloryzowanej wysokości należy się powodom jednakże nie zapłaciła dobrowolnie żadnej kwoty i nie chciała zawrzeć ugody.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powodów a na-stępnie prawidłowo rozpoznał sprawę oraz skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia.</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który jest logiczny, wewnętrznie spójny i brak w nim zasadniczych sprzeczności, zaś informacje zawarte</p> <p>w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają</p> <p>i jako takie są w pełni wiarygodne.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela oraz przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496),</p> <p>Skarżący w apelacji w istocie kwestionuje przyjętą przez Sąd pierwszej instancji metodę waloryzacji należnej mu od pozwanej kaucji.</p> <p>Prawodawca regulując w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 358(1);art. 358(1) § 3)">art. 358 ^{<!-- -->1} § 3 k.p.c.</a> instytucję waloryzacji świadczeń nie sprecyzował bliżej w jaki sposób ma ona być przeprowadzana (ograniczył się jedynie do ogólnego wskazania, iż sąd dokonując waloryzacji powinien uwzględnić interesy stron i zasady współżycia społecznego), pozostawiając to zagad-nienie judykaturze i doktrynie prawa.</p> <p>W akceptowanej przez doktrynę prawa dorobku orzeczniczym prze-rachowania kaucji mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu miernika waloryzacji w postaci średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto z daty wymagalności waloryzowanego świadczenia oraz z daty orzekania.</p> <p>Ewentualne odstępstwa od tej metody mogą mieć zatem miejsce tylko</p> <p>w wyjątkowych, specyficznych wypadkach.</p> <p>Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie, więcej skarżący nawet na się to nie powołują.</p> <p>Wyklucza to zatem zastosowanie w sprawie proponowanej przez skarżących</p> <p>w pozwie i w apelacji metody przerachowania kaucji - przy zastosowaniu miernika</p> <p>w postaci stawki czynszu za 1m^{<!-- -->2}powierzchni wynajmowanego przez niego lokalu - która zmiana - co należy podkreślić - na dodatek nie była w żaden sposób związana</p> <p>ze spadkiem siły nabywczej pieniądza w okresie objętym pozwem.</p> <p>Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie i dokonując przerachowania wysokości dochodzonej przez skarżącego kaucji w sposób prawidłowy zastosował podany miernik (w postaci średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto), przeprowadził prawidłowe wyliczenia a następnie ustalając jej ostateczną wysokości trafnie uwzględnił interesy obu stron oraz zasady współżycia społecznego.</p> <p>Czyni to apelację bezzasadna w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>,</p> <p>a to jej mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Resumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powoda jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> </div>