VI U 1442/21

Sądy powszechne2024-12-20

Sygnatura

VI U 1442/21

Data orzeczenia

2024-12-20

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Aleksandra Mitros (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI U 1442/21 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 20 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy (...) VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="166"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> sędzia Aleksandra Mitros </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. (...) na posiedzeniu niejawnym sprawy J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową na skutek odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 5 sierpnia 2021 r. znak: (...) oddala odwołanie. sędzia Aleksandra Mitros Sygn. akt VI U 1442/21 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 5 sierpnia 2021 roku znak: PRC/25/039226349 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. uchylił decyzję z dnia 9 czerwca 2021 r. i na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2021 roku, poz. 291 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 ()">ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. z 2009 roku, Nr 199, poz. 1673 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 24 marca 2021 r., odmówił wnioskodawczyni J. W. prawa do renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową po zmarłym w dniu 11 marca 2021 roku T. W. (1). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, iż przyczyną odmowy było nieustalenie przez Komisję Lekarską ZUS w orzeczeniu z dnia 1 lipca 2021 roku związku zgonu T. W. (1) z chorobą zawodową stwierdzoną decyzją SE.X.C. Z.. 3d/3s/ (...) z 9 marca 2001 r. W związku z powyższym - w ocenie organu rentowego - brak jest podstaw prawnych do przyznania renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową. W odwołaniu od powyższej decyzji J. W. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie jej prawa do renty rodzinnej po zmarłym mężu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Zaskarżonej decyzji ubezpieczona zarzuciła naruszenie: - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 8)">art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych</a>, poprzez błędne uznanie, że brak jest związku śmierci jej męża T. W. (1) z chorobą zawodową, którą u niego stwierdzono, podczas gdy z dokumentacji medycznej wynika, na jakie dolegliwości cierpiał i co było bezpośrednią/pośrednią przyczyną jego zgonu, - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a>, tj. dokonanie błędnych ustaleń, że zgon T. W. (1) nie pozostawał w związku z chorobą zawodową. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona wskazała m.in., że T. W. (1) miał stwierdzoną od 2001 roku chorobę zawodową, a w dniu 6 kwietnia 2001 roku określono 20 % uszczerbek na jego zdrowiu wywołany tą chorobą. W karcie informacyjnej leczenia szpitalnego T. W. (1) wskazano jako wyjściową przyczynę zgonu przewlekłą zatorową chorobę płuc, co świadczy o tym, że choroba zawodowa stwierdzona u T. W. (1) miała bezpośredni związek z jego zgonem. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art.177§1 pkt 1 k.p.c.</a> z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym (...) z odwołania ubezpieczonej J. W. postępowanie w sprawie IX U 473/21 o jednorazowe odszkodowanie w związku z chorobą zawodową po zmarłym mężu, T. W. (1). Postanowieniem z dnia 5 listopada 2024 r. Sąd podjął postępowanie w sprawie. (k.155) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Mąż ubezpieczonej T. W. (1) urodził się w dniu (...), zmarł 11 marca 2021 roku. Decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 9 marca 2001 roku, znak SE.X.C. Z..3d/3s/ (...) z 9 marca 2001 roku, stwierdzono u T. W. (1) chorobę zawodową – zatrucie przewlekłe substancjami chemicznymi oraz następstwa tych zatruć. Decyzją z dnia 21 listopada 2001 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał T. W. (1) prawo do emerytury od 1 listopada 2001 roku, tj. od miesiąca złożenia wniosku. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 6 kwietnia 2001 r. ustalono 20% uszczerbku na zdrowiu u T. W. (1) spowodowany skutkami choroby zawodowej stwierdzonej decyzją nr SE.X.C. Z..3d/3s/ (...). Decyzją z dnia 21 lutego 2002 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., wykonując prawomocny wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 listopada 2001 roku, przyznał T. W. (1) od 20 marca 2001 roku na stałe prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 22 kwietnia 2002 r. ustalono, że na skutek pogorszenia stanu zdrowia T. W. (1) uległ zwiększeniu o 30% uszczerbek na zdrowiu wynoszący 20%, tj. do 50%. T. W. (1) od 6 kwietnia 2015 r. do 9 kwietnia 2015 r. przebywał w Klinice (...) w S. z rozpoznaniem: tętniak aorty brzusznej średnicy około 57 mm, stan po udarze mózgu z niedowładem połowiczym lewostronny (1995), zwężenie LICA 40%, (...) 40-50%, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, stan po operacji przepukliny pachwinowej lewostronnej, otyłość II stopnia (...) 39, stłuszczenie trzustki i wątroby, stan po złamaniu żuchwy w wywiadzie. W dniu 7 kwietnia 2015 r. wykonano operację typu (...) (leczenie wewnątrznaczyniowe) – wszczepiono stentgraft aortalny endurant II do aorty brzusznej. W dniu 4 lutego 2019 r. w Klinice (...), Transplantologii i Chorób Wewnętrznych (...) Nr 2 PUM w S., rozpoznano u T. W. (1) przewlekłą chorobę nerek i objawy niewydolności krążenia. Od 27 maja 2020 r. do 16 czerwca 2020 r. T. W. (1) przebywał w I Oddziale Gruźlicy i Chorób Płuc Wojewódzkiego Szpitala (...) w S. z rozpoznaniem: nowotwór o nieokreślonym charakterze (tchawica, oskrzela, płuca); obserwacja w kierunku guza śródpiersia negatywna, niewydolność oddechowa w przebiegu obustronnego zapalenia płuc, przebyty udar niedokrwienny (...) z niedowładem lewej kończyny dolnej, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, przewlekła choroba nerek, tętniak aorty brzusznej, otyłość olbrzymia, stan po złamaniu żuchwy. W dniu 11 marca 2021 roku T. W. (1) zmarł w wieku 79 lat. W dniu 24 marca 2021 roku J. W. złożyła w ZUS wniosek o prawo do renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową, po zmarłym mężu T. W. (1). Pismem z tego samego dnia ubezpieczona wniosła o jednorazowe odszkodowanie po zmarłym mężu, T. W. (1). Lekarz Orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 14 maja 2021 roku orzekł, że brak jest związku śmierci T. W. (1) z chorobą zawodową stwierdzoną decyzją SE.X. C.. (...)/3D/3S/ (...) z dnia 9 marca 2021 roku. Decyzją z dnia 9 czerwca 2021 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej prawo do renty rodzinnej od 11 marca 2021 r., tj. od śmierci męża. Decyzją z dnia 9 czerwca 2021 roku znak: PRC/25/039226349 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2021 roku, poz. 291 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 ()">ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. z 2009 roku, Nr 199, poz. 1673 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku z dnia 24 marca 2021 r., odmówił wnioskodawczyni J. W. prawa do renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową po zmarłym w dniu 11 marca 2021 roku T. W. (1). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 1 lipca 2021 roku stwierdziła, że zgon T. W. (1) nie miał związku z chorobą zawodową stwierdzoną decyzją SE.X.C. Z..3d/3s/2001 z 9 marca 2001 roku. Decyzją z dnia 7 lipca 2021 roku, znak: JO/0/039226349 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., po rozpoznaniu wniosku J. W. z dnia 24 marca 2021 r., odmówił jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu śmierci w związku z chorobą zawodową po zmarłym w dniu 11 marca 2021 roku T. W. (1). Niesporne, a nadto: odpis skrócony aktu zgonu, k. 7 plik V akt ZUS, decyzja z dnia 09.03.2001 r., k. 6 plik akt ZUS, decyzja ZUS z 21.11.2001 r. - k. 10-11 plik III akt ZUS, decyzja ZUS z 21.02.2002 r. , k. 13-14 plik III akt ZUS, wniosek z 24.03.2021 r., k. 1-5, plik V akt ZUS, orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z 14.05.2021 r. - k. 8 plik V akt ZUS, orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 01.07.2021 r. – k.28 akt ZUS, decyzja ZUS z 07.07.2021 r. k.30 akt ZUS, karty informacyjne leczenia z 2015 r., 2019 i 2020 r. – w dokumentacji medycznej T. W. – załącznik do akt Ubezpieczona odwołała się od decyzji z dnia 7 lipca 2021 r. do Sądu Rejonowego (...) IX Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wnosząc o zmianę decyzji i uwzględnienie wniosku ubezpieczonej z dnia 24 marca 2021 r. o przyznanie jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu śmierci w związku z choroba zawodową po zmarłym T. W. (1). Sprawa wpłynęła do Sądu Rejonowego w dniu 23 sierpnia 2021 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą IX U 473/21. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2024 r. Sąd Rejonowy (...) IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie IX U 473/21 oddalił odwołanie, wskazując w uzasadnieniu, że przyczyną nieuwzględnienia odwołania jest ustalenie braku związku miedzy stwierdzoną decyzją z dnia 9 marca 2001 r. chorobą zawodową a śmiercią T. W. (1) w dniu 11 marca 2021 r. Ubezpieczona nie zaskarżyła powyższego wyroku, który uprawomocnił się z dniem 24 lipca 2024 r. Śmierć T. W. (1) w dniu 11 marca 2021 r. nie nastąpiła wskutek choroby zawodowej stwierdzonej decyzją SE.X.C. Z..3d/3s/ (...) z dnia 9 marca 2001 roku – i nie miała związku z tą chorobą. Dowód: - odwołanie k.3-7 akt sprawy IX U 473/21 - wyrok Sądu Rejonowego - k.496 akt sprawy IX U 473/21 - uzasadnienie wyroku - k.499-501 akt sprawy IX U 473/21 - zarządzenie k.507 akt sprawy IX U 473/21 Sąd zważył, co następuje: Odwołanie okazało się niezasadne. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 65)">art. 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2021 roku, poz. 291 ze zm.), renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń. Przy ocenie prawa do renty przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy. Zgodnie z art. 70 ust. 1 ww. ustawy, wdowa ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli: 1) w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo 2) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole – 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej. Stosownie natomiast do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 8)">art.6 ust.1 pkt 8 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1205 ze zm., dalej zwanej również ustawą wypadkową), z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej członkom rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty uprawnionego do renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje renta rodzinna. W myśl art.17 ust.1 ww. ustawy, przy ustalaniu prawa do renty rodzinnej, do ustalenia wysokości świadczenia oraz jego wypłaty stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Zgodnie zaś z art.17 ust. 5 ustawy wypadkowej, renta rodzinna z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje uprawnionym członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Zgodnie z art. 17 ust.7 ustawy, członkom rodziny rencisty uprawnionego do renty z ubezpieczenia wypadkowego, który zmarł z innych przyczyn niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, przysługują świadczenia określone w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Zaskarżoną w niniejszym postepowaniu decyzją organ rentowy odmówił J. W. prawa do renty rodzinnej z ubezpieczenia wypadkowego po zmarłym mężu, T. W. (1), z uwagi na ustalenie przez komisję lekarską ZUS w dniu 1 lipca 2021 roku braku związku przyczynowego między zgonem, a chorobą zawodową męża wnioskodawczyni. W rozpoznawanej sprawie nie ma sporu co do tego, czy ubezpieczonej przysługuje prawo do renty rodzinnej, bowiem nabyła to prawo na podstawie decyzji z dnia 9 czerwca 2021 r. (na podstawie art. 65 ustawy emerytalnej). Spór dotyczy natomiast tego, czy ubezpieczona spełnia warunki do przyznania renty rodzinnej z ubezpieczenia wypadkowego, przy czym warunkiem otrzymania tej renty jest ustalenie, że śmierć T. W. (1) nastąpiła na skutek stwierdzonej u niego w 2001 roku choroby zawodowej – zatrucia przewlekłego substancjami chemicznymi oraz następstwami tych zatruć, czy też przyczyną zgonu były inne schorzenia. Przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie ubezpieczona odwołała się do Sądu Rejonowego od decyzji organu rentowego z dnia 7 lipca 2021 r. odmawiającej jej prawa do jednorazowego odszkodowania w związku ze śmiercią T. W. (1) z powodu choroby zawodowej w związku z ustaleniem przez Komisję Lekarską ZUS braku związku śmierci T. W. (1) z chorobą zawodową stwierdzoną decyzją nr SE.X.C.. (...)/3d/3s/ (...) z dnia 9 marca 2021 r. Sprawa ta toczyła się pod sygnaturą IX U 473/21. Warunki nabycia  prawa do jednorazowego odszkodowania określone zostały w przepisie art. 13 ust. 1 zd.1 ustawy wypadkowej , zgodnie z którym członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. W konsekwencji, warunkiem przyznania obu dochodzonych przez ubezpieczoną świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego zarówno przed Sądem Rejonowym (w sprawie IX U 473/21), jak i przed Sądem Okręgowym (w sprawie niniejszej VI U 1442/21) było ustalenie tej samej okoliczności, tj. tego, że  śmierć męża ubezpieczonej, T. W. (1),  nastąpiła wskutek choroby zawodowej stwierdzonej decyzją nr SE.X.C.. (...)/3d/3s/ (...) z dnia 9 marca 2001 r. Pozostałe warunki niezbędne do przyznania obu świadczeń ubezpieczona bowiem niespornie spełniała. Z uwagi na powyższe oraz na fakt, że w sprawie IX U 473/21 zapadł już prawomocny wyrok oddalający odwołanie ubezpieczonej, Sąd zobowiązany był do ustalenia czy i ewentualnie jaki wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie będzie miało to prawomocne orzeczenie Sądu Rejonowego. Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art.365 § 1 k.p.c.</a> orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W ocenie Sądu Okręgowego, wydanie przez Sąd Rejonowy prawomocnego wyroku w sprawie o sygn. IX U 473/21, oddalającego odwołanie ubezpieczonej z powodu niestwierdzenia związku pomiędzy śmiercią T. W. (1) a jego chorobą zawodową ma dla sprawy niniejszej charakter prejudycjalny. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego np. w wyroku tego Sądu z dnia 11 lutego 2014 r. I UK 329/13 (OSNP 2015/5/69, LEX nr 1444404) i cytowanych tam licznych orzeczeniach tego Sądu. Sąd Najwyższy wskazał m.in., że sądy rozpoznające między tymi samymi stronami nowy spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto to w prawomocnym, wcześniejszym wyroku, a więc w ostatecznym rezultacie procesu uwzględniającym stan rzeczy na datę zamknięcia rozprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2009 r., II CSK 12/09, LEX nr 515722). Taka jest treść prawomocnego orzeczenia, o którym stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>, a więc treść wyrażonej w nim indywidualnej i konkretnej normy prawnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2009 r., II PK 302/08, LEX nr 513001). W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się ta sama kwestia, nie może być ona już więc ponownie badana. Związanie orzeczeniem oznacza zatem zakaz dokonywania ustaleń sprzecznych z uprzednio osądzoną kwestią, a nawet niedopuszczalność prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, OSNC-ZD 2008 nr 1, poz. 20 oraz uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2008 r., III CZP 72/08, OSNC 2009 nr 2, poz. 20; Glosa 2009 nr 3, s. 24, z glosą M. Sieradzkiej). Chociaż powagą rzeczy osądzonej objęta jest w zasadzie jedynie sentencja wyroku, a nie jego uzasadnienie, to jednocześnie w orzecznictwie trafnie zwraca się uwagę, że powaga rzeczy osądzonej rozciąga się również na motywy wyroku w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne dla wyjaśnienia jego zakresu (tak np. Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 15 marca 2002 r., II CKN 1415/00, LEX nr 53284 oraz z dnia 29 marca 2006 r., II PK 163/05, OSNP 2007 nr 5-6, poz. 71). W szczególności, powagą rzeczy osądzonej mogą być objęte ustalenia faktyczne w takim zakresie, w jakim indywidualizują one sentencję jako rozstrzygnięcie o przedmiocie sporu i w jakim określają one istotę danego stosunku prawnego. Chodzi jednak tylko o elementy uzasadnienia dotyczące rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, w których sąd wypowiada się w sposób stanowczy, autorytarny o żądaniu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2004 r., V CK 528/03, LEX nr 188496 oraz z dnia 21 września 2005 r., V CK 139/05, LEX nr 186929). Tak zwanej prekluzji ulega więc tylko ten materiał procesowy, który dotyczy podstawy faktycznej w zakresie hipotezy normy materialnoprawnej zastosowanej przez sąd, natomiast twierdzenia i dowody dotyczące innej podstawy prawnej są dla konkretnej sprawy obojętne (uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., III CZP 97/02, OSNC 2003 nr 12, poz. 160). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że – jak już wskazano wyżej - jedyną okolicznością sporną w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym pod sygnaturą IX U 473/21 (podobnie jak w sprawie niniejszej) było ustalenie czy śmierć męża ubezpieczonej, T. W. (1), nastąpiła wskutek choroby zawodowej stwierdzonej decyzją nr SE.X.C.. (...)/3d/3s/ (...) z dnia 9 marca 2001 r. czy też nie miała z nią związku. Wobec niestwierdzenia takiego związku, a zatem przesądzenia, że śmierć męża ubezpieczonej, T. W. (1), nie nastąpiła wskutek choroby zawodowej stwierdzonej decyzją z dnia 9 marca 2001 r., Sąd Rejonowy w sprawie o sygn. IX U 473/21 oddalił odwołanie ubezpieczonej o jednorazowe odszkodowanie. Ubezpieczona nie zaskarżyła tego wyroku i jest on już prawomocny. Oznacza to, że w niniejszej sprawie Sąd – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art.365§1 k.p.c.</a> - nie może już ponownie badać kwestii czy śmierć męża ubezpieczonej, T. W. (1), nastąpiła wskutek choroby zawodowej stwierdzonej decyzją z dnia 9 marca 2001 r., ponieważ kwestia ta została już prawomocnie negatywnie osądzona w postępowaniu przed Sądem Rejonowym toczącym się pod sygn. IX U 473/21 między tymi samymi stronami. Reasumując, wobec ustalenia, że śmierć męża ubezpieczonej, T. W. (1), nie nastąpiła wskutek choroby zawodowej (zatrucia przewlekłego substancjami chemicznymi oraz następstwami tych zatruć) i nie miała z nią związku, uznać należało, że ubezpieczona nie spełnia warunku określonego w art.17 ust. 5 ustawy wypadkowej, a w konsekwencji nie przysługuje jej prawo do renty rodzinnej z ubezpieczenia wypadkowego. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477 14 § 1 k.p.c.</a>, oddalił odwołanie ubezpieczonej. sędzia Aleksandra Mitros </div>