V Ka 489/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 489/15 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 10 grudnia 2015 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Barbara Janecka</p> <p>w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. T.</span> /<span class="anon-block">T.</span>/,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">A.</span>,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora i oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu</p> <p>z dnia 12 maja 2015r. sygn. akt II K 1116/13</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">M. T.</span> kwotę</p> <p>420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>III.  zasądza od oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na rzecz Skarbu Państwa</p> <p>wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 10 (dziesięć) złotych i obciąża ją opłatą w kwocie 60 (sześćdziesiąt) złotych.</p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 489/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 12 maja 2015r., sygn. akt II K 1116/13, uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. T.</span> od popełnienia zarzucanych mu czynów polegających na tym, że:</p> <p>  w okresie od 13 maja 2010 roku do 12 września 2011 roku w <span class="anon-block">R.</span> przywłaszczył ciągnik siodłowy m-ki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wartości 15.000 zł oaz naczepę ciężarową samowyładowczą <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wartości 12.200 zł na szkodę <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 §1 kk</a>,</p> <p>  w dniu 10 czerwca 2011 roku w Komendzie Powiatowej Policji w <span class="anon-block">R.</span> w trakcie prowadzonego postępowania sprawdzającego <span class="anon-block"> (...)</span>85/11, przedłożył jako autentyczną przerobioną uprzednio umowę kupna – sprzedaży naczepy ciężarowej samowyładowczej <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z dnia 30 września 2009r. w ten sposób, że poprzez dopisanie do kwoty sprzedaży w wysokości 2000 zł cyfry „2” i wyrazu „dwadzieścia” powstała kwota sprzedaży w wysokości 22.000 zł, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 kk</a>.</p> <p>Kosztami postępowania Sąd obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Apelacje od powyższego wyroku wnieśli Prokurator oraz oskarżycielka posiłkowa.</p> <p>Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427)">art. 427 kpk</a> zarzucił:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku, a polegający na uznaniu przez Sąd umów sprzedaży samochodu <span class="anon-block">R. (...)</span> i naczepy <span class="anon-block"> (...)</span> oraz umów dzierżawy i o dzieło za czynności pozorne, podczas gdy przeprowadzone dowody okoliczności tej nie wykazały,</p> <p>2.  obrazę przepisu postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez dowolną i wybiórczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności zeznań <span class="anon-block">E. M.</span>, <span class="anon-block">D. P.</span>, <span class="anon-block">J. Z.</span>, <span class="anon-block">F. M.</span> oraz wyjaśnień oskarżonego, których ocena przeprowadzona zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasad prawidłowego rozumowania prowadzi do wniosków odmiennych od tych przedstawionych przez Sąd,</p> <p>3.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a> poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z dokumentacji <span class="anon-block"> banku (...)</span>, na okoliczności związane z zawarta umową leasingu, data jej zakończenia i wykupu przedmiotów będących przedmiotem postępowania, który to dowód miałby istotne znaczenie dla oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w zakresie powodów przeniesienia własności pojazdów na rzecz <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>, która to okoliczność miałaby wpływ na treść orzeczenia,</p> <p>4.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a> poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodów z dokumentacji finansowej spółki oskarżonego oraz powołanie się na tę okoliczność biegłego, która to okoliczność miałaby istotne znaczenie dla oceny jego wiarygodności w zakresie złej sytuacji finansowej i konieczności fikcyjnego przeniesienia pojazdów, która to okoliczność miałaby istotny wpływ na treść orzeczenia,</p> <p>5.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a> poprzez zaniechanie przeprowadzenia powtórnego przesłuchania <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">D. P.</span> na okoliczność pochodzenia źródła wpłaconych środków finansowych na wykup środków transportowych od spółki oskarżonego, przez wspólników <span class="anon-block">E.</span>, która to okoliczność wskazana została w treści opinii biegłego, która to okoliczność nie została wyjaśniona w toku postępowania, a która mogłaby mieć istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia,</p> <p>6.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a> poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z rachunku bankowego <span class="anon-block">F. M.</span> lub co najmniej zobowiązania wyżej wymienionego do przedłożenia jego wyciągu z okresu udzielenia pożyczki oskarżonemu, celem ustalenia daty zawarcia tej umowy, a tym samym określenia czy środkami tymi mogła zostać sfinansowana transakcja zakupu naczepy <span class="anon-block"> (...)</span> i ciągnika <span class="anon-block">R.</span>, która to okoliczność mogłaby mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Oskarżycielka posiłkowa zaskarżyła wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzuciła, że:</p> <p>1.  sąd błędnie uznał, iż <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> sprzedała ciągnik siodłowy <span class="anon-block">R. (...)</span> za cenę 31.000 złotych podczas, gdy z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> wynika cena sprzedaży 9800 złotych,</p> <p>2.  zapłata za naczepę <span class="anon-block"> (...)</span> 49EX nastąpiła w dniu 03.11.2009r. dowodem <span class="anon-block">Kw (...)</span> na kwotę 10.980 zł – biegły otrzymał wyciąg zapisów na koncie Kasa 101 i ta operacja widnieje jako druga pozycja owego zestawienia,</p> <p>3.  wiadomość mailową <span class="anon-block">E. M.</span> otrzymała od oskarżonego choć ten podaje, że otrzymał zestawienie od <span class="anon-block">E. M.</span> co nie jest prawdą, gdyż we właściwościach tego pliku widać, ze został utworzony w dniu 07.06.2010 roku,</p> <p>4.  Sąd nie wziął pod uwagę, że oskarżony był prezesem agencji, nie musiałby sprzedawać <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> ani ciągnika ani naczepy, sam sobie mógł wydzierżawić i podpisać umowę, jako Prezes otrzymywał wynagrodzenie od <span class="anon-block"> spółki (...)</span> jak również z agencji,</p> <p>5.  umowy dzierżawy wszystkie są takie same, <span class="anon-block">umowa (...)</span> dotyczą ciągnika <span class="anon-block">R. (...)</span> i naczepy i zawsze pokrywa się koszt AC i OC,</p> <p>6.  wiadomość mailowa z 15.04.2010 wskazuje, że spółka prosiła o zwrot – odkupienie rzeczy i gdyby <span class="anon-block"> spółka (...)</span> była cokolwiek winna oskarżonemu, to nie zwracałaby się z taką prośbą.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>apelacje nie zasługują na uwzględnienie, albowiem argumenty w niej podniesione w żaden sposób nie podważają trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.</p> <p>Zarówno oskarżyciel publiczny jak i oskarżycielka posiłkowa w swoich apelacjach podnieśli zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Z zarzutami tymi nie sposób się zgodzić.</p> <p>Wskazać należy, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się tylko i wyłącznie do polemiki z ustaleniami poczynionymi Sąd, a następnie wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, czy też przeciwstawienia poczynionym ustaleniom poglądu odmiennego, opierającego się na własnej ocenie całości lub części materiału dowodowego, będącego podstawą takich czy innych ustaleń. <em> <!-- -->Dla skuteczności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, niezbędnym jest wykazanie konkretnych uchybień w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd w świetle zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego</em> (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 06.09.2012r., II AKa 329/12). Zarzut ten nie może więc być sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a konieczne jest wykazanie konkretnych uchybień jakich miał dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. Należy uznać, iż zarzuty stawiane w apelacjach stanowią wyłącznie polemikę z ustaleniami Sądu Rejonowego, albowiem Sąd Rejonowy nie dopuścił się w niniejszej sprawie, takich uchybień. Ocena zebranego materiału dowodowego została dokonana w sposób wnikliwy i rzetelny i Sąd Rejonowy szczegółowo wskazał jakimi przesłankami kierował się uznając jedne dowody za wiarygodne, a innym waloru tego odmawiając.</p> <p>Zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, iż zgromadzony, iż zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu <span class="anon-block">M. T.</span> zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a>. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji zebrany materiał dowodowy nie pozwala na to, aby w sposób jednoznaczny ustalić kwestii przepływu gotówki i rozliczeń finansowych pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną spółką. Należy mieć tutaj na uwadze opinię biegłego sądowego, z której wynika, iż nie istnieją dokumenty kasowe potwierdzające przekazanie oskarżonemu środków pieniężnych na zakup ciągnika siodłowego w wysokości 9.400 złotych oraz zaliczki na zakup naczepy w kwocie 2.000 złotych oraz brak dokumentów potwierdzających udzieleni pełnomocnictwa na zakup naczepy. Z opinii biegłego wynika, iż <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wprawdzie posiadała w dacie nabycia przez oskarżonego przedmiotowego ciągnika i naczepy, środki na ich zakup, jednakże brak dowodów by spółka faktycznie poniosła koszty ich zakupu. Nadto podkreślić należy, iż w opinii tej wskazano, iż dokumentacja księgowa <span class="anon-block"> spółki (...)</span> dotycząca zakupu ciągnika oraz naczepy jest nieprawidłowa: brak potwierdzeń zapłaty za zakup wskazanych środków trwałych, brak rozliczenia gotówki pobieranej i wpłacanej przez wspólników. Biegły wskazuje, iż w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> była prowadzona podwójna księgowość – <span class="anon-block">E. M.</span> miała odnotowywać relacje finansowe z oskarżonym w zeszytach, których nie dostarczyła jednak biegłemu twierdząc, że są to jej prywatne zeszyty nie związane z działalnością <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Zdaniem biegłego rozliczenia finansowe pomiędzy <span class="anon-block"> spółką (...)</span> a jej wspólnikami <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">D. P.</span> budzą wiele wątpliwości, zarówno co do prawidłowości ewidencyjnej, jak i konieczności gospodarczej. Z kolei rozliczenia spółki z Agencją nie budzą zastrzeżeń biegłego, oprócz rozliczeń gotówkowych, co do których obowiązują obostrzenia w zakresie ich wysokości. Również rozliczenia z oskarżonym (umowy cywilnoprawne) nie wzbudziło zastrzeżeń biegłego. Biegły podkreślił, iż w znacznej części największym problemem w niniejszej sprawie jest brak rozdziału pomiędzy osobami fizycznymi biorącymi udział w operacjach gospodarczych a ich funkcjami – zarówno oskarżony jako osoba, która reprezentowała siebie jak i agencję, której był prezesem, jak również <span class="anon-block">E. M.</span> reprezentowała <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, a z drugiej strony była przedsiębiorcą prywatnym a nadto osobą fizyczną. Zdaniem biegłego brak rozdzielenia tych funkcji w poszczególnych operacjach spowodował te nieprawidłowości. Biegły wskazał, iż <span class="anon-block">E. M.</span> mogła dać środki pieniężne, jednakże z jego ustaleń wynika, iż nie dała ich ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, ale nie jest to jednoznaczne z tym, iż ich w ogóle nie przekazała. Biegły podkreślił, iż nie widział dokumentów, które by potwierdzały udzielenie pożyczek przez <span class="anon-block">E. M.</span> jako osobę fizyczną w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, jak również dokumentów potwierdzających zarejestrowanie takiej umowy w Urzędzie Skarbowym i dokonanie opłaty wraz ze złożeniem deklaracji.</p> <p>Bez wątpienia zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń co do przepływu gotówki oraz rozliczeń finansowych pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną <span class="anon-block"> spółką (...)</span>. Sąd Okręgowy zgadza się z twierdzeniem Sądu Rejonowego, iż brak w niniejszej sprawie udowodnionych okoliczności pozwalających na przyjęcie, iż <span class="anon-block">M. T.</span> dopuścił się przywłaszczenia przedmiotowego sprzętu.</p> <p>Zgodzić się również należy z Sądem Rejonowym, iż nie sposób przypisać oskarżonemu popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 kk</a>, polegającego na przedłożeniu w dniu 10.06.2011r. w Komendzie Miejskiej Policji w <span class="anon-block">R.</span> w trakcie toczącego się postępowania sprawdzającego jako autentyczny przerobionej uprzednio umowy kupna – sprzedaży naczepy ciężarowej samowyładowczej z dnia 30.09.2009r. Jak słusznie wskazuje Sąd Rejonowy zgromadzone w sprawie dowody, w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">J. Z.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span>, umowy sprzedaży z dnia 30.09.2009r. oraz opinii biegłego pozwalają na przyjęcie, iż transakcja sprzedaży naczepy odbyła się w taki sposób jak zaprezentował to oskarżony <span class="anon-block">M. T.</span>.</p> <p>Co do zarzutów Prokuratora obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a> polegających na zaniechaniu wskazanych przez oskarżyciela czynności wskazać należy, iż w trakcie toczącego się przed Sądem postępowania Prokurator nie wnioskował o przeprowadzenie dowodów. Postawa Prokuratora w tym zakresie była bierna, a należy mieć na uwadze, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się po raz drugi.</p> <p>Trzeba mieć na uwadze, iż to nie rolą Sądu jest znajdowanie dowodów na winę oskarżonego. Wskazać należy na treść postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 04.02.2015r. (V KK 318/14), zgodnie z którym <em> <!-- -->w wypadku, gdy strona nie składa stosownych wniosków dowodowych, powinność sądu wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> powstaje tylko wtedy, gdy dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych uzależnione jest od przeprowadzenia dowodu, o którym sąd powziął informację i którego przeprowadzenie jest w ogóle możliwe. Tej inicjatywy sądu nie można mylić z funkcją śledczą realizowaną poprzez poszukiwanie dowodów w procesie udowadniania sprawstwa i winy oskarżonego. </em> </p> <p>Mając zatem na uwadze całokształt zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego należy uznać, iż zachodzą nie dające się usunąć wątpliwości i tym samym nie sposób przypisać oskarżonemu popełnienie zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 1)">art. 284 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 1)">art. 270 1 kk</a>.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy nie dopuścił się podnoszonych w apelacjach uchybień, a dokonana przez ten Sąd ocena materiału dowodowego jest prawidłowa. Sąd I instancji dokonał oceny materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości, albowiem była ona wnikliwa i rzetelna. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonych w sprawie dowodów była bezstronna, rzetelna i kompleksowa, dokonana z uwzględnieniem treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4, art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>. Nie przekroczył Sąd granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady wiedzy i doświadczenia życiowego, a następnie swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego w sposób przekonujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy w pełni zgadza się z rozważaniami Sądu I instancji dotyczącymi oceny zebranych w sprawie dowodów, a ich ponowna analiza jest bezprzedmiotowa. Pisemne motywy zaskarżonego wyroku w pełni odpowiadają dyrektywom określonym treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 §1 kpk</a>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku czy też jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z tych względów Sąd Okręgowy, nie podzielając zarzutów stawianych w apelacjach, utrzymał wyrok w mocy. Nadto Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego koszty ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 2)">art. 636 2 kpk</a> Sąd zasądził od oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 10 złotych i obciążył ją opłatą w kwocie 60 złotych.</p> </div>