VI GC 91/15

<p>Sygn. akt VI GC 91/15 upr</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Słupsku VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodnicząca<strong> <!-- --> SSR Lucyna Adamiec</strong> </p> <p>Protokolant Marta Zięba</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015r. w Słupsku na rozprawie sprawy</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> <strong> <!-- -->w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. L.</span> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->o zapłatę </em> </p> <p>1.  uchyla wyrok zaoczny z dnia 12 maja 2015r. Sądu Rejonowego w Słupsku, VI Wydział Gospodarczy, sygn. akt VI GC 91/15 upr w całości i powództwo oddala;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">G. L.</span> kwotę 667 zł (sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI GC 91/15 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 3 lutego 2015 r. <span class="anon-block">(...)</span>wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">G. L.</span> kwoty 4.513,89 zł. tytułem nieuiszczenia opłaty za <span class="anon-block"> usługi (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 12 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Słupsku VI Wydział Gospodarczy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.513,89 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 3 lutego 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 717 zł tytułem kosztów procesu.</p> <p>Sprzeciw od powyższego wyroku zaocznego wniósł pozwany zaskarżając go w całości. Nadto, zgłosił zarzut niewykazania roszczenia oraz przedawnienia roszczenia w całości znajdujący swoją podstawę w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 751;art. 751 pkt. 1)">art. 751 pkt 1 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Umową przelewu wierzytelności z dnia 6 maja 2004 r. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> nabył wierzytelność wobec <span class="anon-block">G. L.</span> od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Następnie, umową przelewu wierzytelności <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> sprzedała swoją wierzytelność <span class="anon-block"> (...) S. a</span> R.L. z siedzibą w Luksemburgu, które to sprzedało wierzytelność <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>umowa przelewu k. 9-12/</p> <p>W oparciu o załączony do umowy przelewu wierzytelności wyciąg <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wezwał pozwanego do zapłaty całości zadłużenia w kwocie 4.502,20 zł do 30 grudnia 2014 r. lub skontaktował się telefonicznie, celem ustalenia dogodnych warunków spłaty zadłużenia.</p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>wezwanie do zapłaty k. 14-15/</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zauważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W sprawie spornym było, czy powód wykazał istnienie dochodzonego roszczenia, a także fakt czy jest ono przedawnione.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511 § 2)">§ 2</a>). Ponadto, jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">art. 511 k.c.</a>).</p> <p>Analizując przedstawione do pozwu dokumenty stwierdzić należy, że potwierdzają one skuteczność dokonanego przelewu wierzytelności.</p> <p>Odnosząc się zaś do podniesionego zarzutu przedawnienia to zasadą jest, iż stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> przepisy o zleceniu stosuje się odpowiednio do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami. Tymczasem, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ()">ustawa Prawo telekomunikacyjne</a> wyraźnie posługuje się pojęciem „umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych”, określając jednocześnie istotne elementy takiego kontraktu, jak obowiązki stron umowy, jej formę, kryteria dotyczące ustalania ceny i obowiązku uchwalenia regulaminu. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przy tym stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w uchwale z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt III CZP 20/09 (LEX 493968), zgodnie z którym do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych – z uwagi na ich odrębny charakter - nie mają zastosowania przepisy o zleceniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a>). Sąd zważył jednocześnie, iż brak wyraźnego uregulowania w ustawie kwestii przedawnienia roszczeń z tytułu usług telekomunikacyjnych nakazuje zastosowanie w tym zakresie przepisów części ogólnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. W konsekwencji roszczenia przysługujące operatorowi przeciwko użytkownikowi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych ulegają przedawnieniu według ogólnych zasad wyrażonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, a więc w niniejszym przypadku po upływie lat trzech.</p> <p>Z przedstawionych przez powoda dowodów jednoznacznie wynika, że pierwszy raz wierzytelność wobec pozwanego została sprzedana <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span> w dniu 6 maja 2004 r. Powód nie wykazał, z jakim dniem wierzytelność stała się wymagalna.</p> <p>Stanowczego podkreślenia wymaga, że w myśl ogólnej zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z obowiązującą procedurą cywilną nie do sądu należy zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Innymi słowy sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności spornych dla rozstrzygnięcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>). Obowiązek przedstawiania dowodów spoczywa bowiem na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na tej stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne.</p> <p>Spostrzeżenie powyższe miało w niniejszej sprawie takie znaczenie, że to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, iż służy mu względem pozwanego istniejąca i wymagalna wierzytelność, skoro wywodził z tego korzystne dla siebie skutki prawne. Nadto, wobec zarzutu pozwanego, winien wykazać, że nie doszło do przedawnienia wierzytelności, czego nie uczynił.</p> <p>Reasumując, wobec nie wykazania przez powoda daty wymagalności roszczenia, Sąd przyjął iż było ono wymagalne z dniem 6 maja 2004 r. a okres przedawnienia w niniejszej sprawie wynosił dwa lata. Zatem pozew został wniesiony po upływie tegoż okresu, a tym samym roszczenie powoda jest bezzasadne.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 347)">art. 347 k.p.c.</a> wyrok zaoczny i powództwo oddalił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.</p> <p>Orzekając o kosztach procesu, Sąd postąpił zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, przyjmując iż pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa. Na zasądzoną od powoda na rzecz pozwanego z tego tytułu kwotę w wysokości 667 zł, składają się: opłata od sprzeciwu od wyroku zaocznego – 50 zł, minimalna stawka zastępstwa procesowego wykonywanego przez radcę prawnego w wysokości 600,00 zł (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 3)">§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. 2013 r., poz. 490)oraz kwota 17,00 zł, uiszczona przez pozwanego tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p> </div>