I C 274/15

<p>Sygn. akt I C 274/15</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem, który do Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">S.</span> wpłynął w dniu 12 sierpnia 2015 r. powód <span class="anon-block">M. T.</span>prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block">firmą (...)</span>w <span class="anon-block">S.</span>wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">A. H.</span>kwoty 11880 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 04 listopada 2013 r. do dnia zapłaty tytułem wykonanej usługi w postaci skoszenia i zbiórki kukurydzy. Ponadto, powód wniósł o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pisma procesowego powód wskazał, że w październiku 2013 r. rozpoczął prace na gruncie pozwanego, a ten aktywnie uczestniczył w zbiórce plonów i nie kwestionował wykonanej usługi. Dnia 04 października 2013 r. została wystawiona <span class="anon-block">faktura VAT o numerze (...)</span> na kwotę 11880 zł z 30-dniowym terminem zapłaty. W związku z upływem wyznaczonego terminu, powód wielokrotnie dzwonił i osobiście przyjeżdżał do pozwanego, lecz ten nie uregulował należności.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z dnia 21 września 2015 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swego pisma procesowego potwierdzając fakt wykonania usługi opisanej w pozwie we wskazanym okresie. Zdaniem jego, strony uzgodniły jednak sumę 15000 zł za wykonaną usługę i taka kwota została uiszczona. Faktura, na którą powołuje się powód, została wystawiona na jego prośbę na niższą kwotę z uwagi na chęć nieodprowadzenia należnego podatku. Pozwany wyraził zgodę na prośbę powoda pod warunkiem rozłożenia należności na dwie transze w wysokości 5000 zł i 10.000 zł. Według pozwanego, wpłaty pierwszej raty dokonał on w obecności brata <span class="anon-block">G.</span> na polu sąsiada do rąk pracownika powoda. Drugą ratę zapłacił on gotówką do rąk <span class="anon-block">A. T.</span> na terenie gospodarstwa pozwanego. Z uwagi na niedokonanie rozliczenia faktury w Urzędzie Skarbowym przez powoda, pozwany nie miał możliwości zwrotu zapłaconego podatku VAT.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą M-<span class="anon-block">R.</span> w <span class="anon-block">S.</span> polegającą na świadczeniu usług rolniczych. W październiku 2013 r. zawarł ustną umowę, na mocy której zobowiązał się do skoszenia i zbiórki kukurydzy na polu należącym do <span class="anon-block">A. H.</span>. W chwili zawarcia umowy, strony nie ustaliły konkretnej kwoty świadczonej usługi, a jedynie sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia, na podstawie potrójnego zużycia paliwa. Usługa została wykonana przez pracowników <span class="anon-block">M. T.</span>. Po zakończonych pracach <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">A. H.</span> zgodnie ustalili wartość usługi na kwotę 11000 zł, która miała być wpisana na fakturze wystawionej w terminie siedmiu dni.</p> <p>Dnia 04 października 2013 r. <span class="anon-block">M. T.</span> wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT o numerze (...)</span> z 30-dniowym terminem zapłaty. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, <span class="anon-block">A. H.</span> nie uregulował należności do dnia dzisiejszego. <span class="anon-block">M. T.</span> wielokrotnie upominał się o należne mu pieniądze, przyjeżdżając do domu pozwanego, niejednokrotnie ze swoim bratem <span class="anon-block">A. T.</span>.</p> <p>Podany wyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: <span class="anon-block">faktura VAT (...)</span> (k. 7), pisma z Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> z załącznikami (k. 41-44) zeznania świadka <span class="anon-block">A. T.</span> (k. 50-51) niekwestionowanych zeznań stron postępowania (k. 51-52).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Kwestię wynagrodzenia przepisy o zleceniu regulują w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735)">art. 735 k.c.</a>, zgodnie z którym jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie (§1). Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy (§2).</p> <p>W okolicznościach niniejszej sprawy strony zawarły umowę o świadczenie usługi polegającej na skoszeniu i zbiórce kukurydzy. Usługa ta miała charakter odpłatny, a zatem w świetle powołanego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735;art. 735 § 2)">art. 735 §2 k.c.</a> strony mogły poczynić ustalenia w zakresie wysokości wynagrodzenia w sposób podany przez powoda, tj. poprzez wskazanie odpowiedniej – stosowanej wówczas przez powoda - formuły pozwalającej ostatecznie na sprecyzowanie konkretnej kwoty w odniesieniu do potrójnego zużycia paliwa.</p> <p>W niniejszej sprawie bezsporny był fakt zrealizowania usługi i brak zastrzeżeń co do sposobu jej wykonania. Spór dotyczył natomiast tego, czy pozwany dokonał zapłaty wynagrodzenia za wykonaną pracę. Na potwierdzenie tej okoliczności – poza własnymi twierdzeniami – pozwany przedstawił dowód w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">G. H.</span> (k. 51), który twierdził że jego brat <span class="anon-block">A.</span> dokonał zapłaty w dwóch ratach, pierwszej – w kwocie 5000 zł płaconej dla pracownika powoda, drugiej w wysokości 10.000 zł, choć przyznał, że dokładnie nie wie jak była konkretna suma zapłaty – „ale była to kwota wyższa niż 10 tysięcy złotych”. Zeznania tego świadka Sąd ocenił z dużą ostrożnością, gdyż jest on bratem pozwanego. Ponadto Sąd nie dał wiary jego twierdzeniom, gdyż są niespójne i sprzeczne z pozostałym materiałem aktowym. W opinii Sądu, świadek skoro ma świadomość co do konkretnych sum, które miał rzekomo zapłacić jego brat czyli łącznie w kwocie 15000 zł, nie może zasłaniać się „niepamięcią” co do wysokości łącznego wynagrodzenia podając wartość wyższą niż 10.000 zł. Ponadto zeznania te są sprzeczne z twierdzeniami powoda i przesłuchanego świadka <span class="anon-block">A. T.</span>. <span class="anon-block">A. T.</span> – obecny przy sporządzeniu faktury – przede wszystkim potwierdził wysokość wynagrodzenia, którą strony ustaliły przy wystawieniu faktury. Jednocześnie zaprzeczył, aby kiedykolwiek przyjmował pieniądze od <span class="anon-block">A. H.</span>. Sąd miał na uwadze fakt, iż świadek jest także bliską osobą strony postępowania – bratem powoda. Jednak zeznania te zostały poddane ocenie w odniesieniu do pozostałego materiału dowodowego i zostały ocenione jako wiarygodne. Powód bowiem od samego początku był konsekwentny w swoich wypowiedziach i działaniach, włącznie z zawiadomieniem Urzędu Skarbowego i chęcią zrealizowania postępowania w zakresie zwrotu podatku naliczonego VAT. Pozwany natomiast zmienił swoją wersję, lansowaną początkowo na pierwszej rozprawie, a mianowicie, że pieniądze na drugą ratę pobrał z konta (k. 35), podczas gdy na drugiej rozprawie stwierdził, że pożyczył je od dwóch osób (k. 52). Zdaniem Sądu duża wysokość kwoty drugiej raty – 10000 zł wskazuje, że powód nie mógłby zapomnieć z jakiego źródła pochodziły pieniądze na spłatę tej transzy. Ponadto pozwany – jak sam przyznał – jest osobą zadłużoną, mającą kłopoty finansowe. Jednocześnie dokumenty z Urzędu Skarbowego zawnioskowane przez powoda uwiarygodniają jego wersję co do braku zapłaty wynagrodzenia za wykonana usługę.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.</p> <p>Rozstrzygnięcie o odsetkach znajduje podstawę prawną w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a>, Sąd przyjął, iż datą wymagalności roszczenia o zapłatę jest dzień wskazany w pozwie (04.11.2013 r.), zgodny z terminem oznaczonym w fakturze VAT do zapłaty (k. 7).</p> <p>Rozstrzygając o kosztach procesu Sąd miał na względzie wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasadę ponoszenia odpowiedzialności za wynik procesu. Zgodnie z nią pozwany jako strona przegrywająca proces w całości winien zwrócić powodowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Z tej właśnie przyczyny <span class="anon-block">A. H.</span> winna zwrócić powodowi <span class="anon-block">M. T.</span> prowadzącemu działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> uiszczoną przez niego opłatę od pozwu w kwocie 594,00 zł, opłatę od pełnomocnictwa – 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego – 2400 zł – punkt II sentencji wyroku. Te ostatnie ustalono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 5)">§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. tj. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.).</p> </div>