V Ka 333/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 333/15 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 10 grudnia 2015 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Anita Ossak</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: </strong> SSO Olga Nocoń (spr.)</p> <p>SSR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Ewelina Grobelny</p> <p>w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">W. K.</span> /<span class="anon-block">K.</span>/,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">A.</span>,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt III K 53/15</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. P.</span> kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz 23% podatku VAT w kwocie 96,60 złotych (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>III.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy) i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Anita Ossak</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Olga Nocoń (spr.) SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska</em> </p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 333/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">W. K.</span> został oskarżony o to, że w dniu 17 sierpnia 2014 r. w <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, na drodze publicznej, a to samochód osobowy marki <span class="anon-block">D. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości stwierdzonej badaniem przeprowadzonym na próbkach krwi pobranych od podejrzanego z wynikami: próbka KA – 14 – <span class="anon-block"> (...)</span> – 3,06 promila alkoholu etylowego we krwi oraz próbka KA – 14 – <span class="anon-block"> (...)</span> – 2,91 promila alkoholu etylowego we krwi, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178a§1 k.k.</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 5 maja 2015 r., wydanym w sprawie III K 53/15, Sąd Rejonowy w Rybniku uznał oskarżonego <span class="anon-block">W. K.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178a§1 k.k.</a> i za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art.69§1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art.70§1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art.71§1 k.k.</a> Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art.42§2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art.43§1 k.k.</a> nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów z zastrzeżeniem, że do chwili wykonania obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art.29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii adw. <span class="anon-block">A. P.</span> kwotę 612 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego i kwotę 140,76 złotych stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 3)">art.2 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 280 złotych oraz wydatki postępowania w wysokości 500,22 złotych.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego <span class="anon-block">W. K.</span>, zaskarżając orzeczenie w całości. Powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a>, zarzucił skarżonemu wyrokowi:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na ustaleniu, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu – pomimo braku dostatecznych ku temu podstaw, albowiem z zeznań świadków nie wynika jednoznacznie, aby oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości na drodze publicznej;</p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art.366 k.p.k.</a> poprzez nieustalenie przez Sąd merita statusu drogi na parkingu przed blokiem <span class="anon-block">mieszkalnym nr (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a także drogi dojazdowej do w/w parkingu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 ()">ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a> (Dz. U. z 2007 r., nr 19, poz. 115 ze zm.) – przez co nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.</p> <p>Podnosząc tak sformułowane zarzuty, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwała.</p> <p>Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, może okazać się trafnym tylko wówczas, gdy podnoszący go w apelacji zdoła wykazać sądowi I instancji uchybienie przy ocenie zebranego materiału dowodowego, polegające na nieuwzględnieniu przy jej dokonywaniu tak zasad logiki, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, jak też całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności (tak m.in. wyrok SA w Lublinie z 27 kwietnia 2006 r., II AKa 80/06, Prok. i Pr. – wkł. <span class="anon-block"> (...)</span>). W niniejszej sprawie sytuacja taka nie ma miejsca. Sąd I instancji poddał analizie wszystkie zebrane i prawidłowo przeprowadzone dowody, zaś ocena tych dowodów nie przekracza granic zakreślonych regułą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a> Nie można też uznać, by Sąd ten pozostawił poza sferą rozważań niektóre istotne dowody i wynikające z nich okoliczności, a z innych nie wyciągnął oczywistych wniosków. Tym samym nie sposób mówić o dowolnej, jednostronnej czy niepełnej ocenie materiału dowodowego. Wbrew temu, co wywodzi skarżący, Sąd Rejonowy opierając się na zeznaniach bezstronnych świadków w pełni prawidłowo ustalił, że oskarżony prowadził samochód, przemieszczając się na osiedlowym parkingu, a następnie wyjechał z parkingu na drogę, będącą drogą publiczną. To, że przypadkowi świadkowie zdarzenia, którzy uniemożliwili oskarżonemu dalszą jazdę i zaalarmowali Policję, nie widzieli momentu wsiadania <span class="anon-block">W. K.</span> do samochodu pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na ocenę zasadności aktu oskarżenia. Bez znaczenia dla stwierdzenia znamienia czynnościowego przypisanego przestępstwa jest również to, czy w czasie przemieszczania się przez oskarżonego samochodem silnik w pojeździe zgasł. Nieudolność oskarżonego w panowaniu nad ruchem samochodu (zrozumiała, gdy zważyć na stężenie alkoholu w jego krwi) nie powoduje, że zachowanie kierującego przestaje być prowadzeniem pojazdu. W świetle przeprowadzonych dowodów, w tym zeznań funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">T. K.</span>, jako niezasadny jawi się również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art.366 k.p.k.</a> Z uwagi na unormowanie znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178a§1 k.k.</a>, który nie zawiera wymogu, by sprawca prowadził pojazd po drodze publicznej (por. uchylony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art.178a§2 k.k.</a>), zachowanie oskarżonego byłoby zresztą przestępstwem nawet wówczas, gdyby poruszał się on jedynie w obrębie osiedlowego parkingu. Jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy, pojęcie ruchu lądowego obejmuje swoim zakresem nie tylko drogi publiczne i strefy zamieszkania, ale i wszystkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się ruch pojazdów. Paradoksalnie, prawidłowość tego stanowiska potwierdza nawet orzeczenie przywołane przez obrońcę oskarżonego w apelacji (wyrok SN z 15 grudnia 2011 r., II KK 184/11, Prok. i Pr. – wkł. 2012/3/4).</p> <p>W związku z wniesieniem środka odwoławczego na korzyść oskarżonego, Sąd Okręgowy skontrolował zaskarżony wyrok także pod kątem ewentualnego występowania przyczyny odwoławczej, wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art.438 pkt 4 k.p.k.</a>, nie znalazł jednak podstaw do stwierdzenia, iżby doszło do wymierzenia rażąco surowej kary. W świetle ustaleń Sądu <em> <!-- -->meriti </em>co do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu występku, również rozmiar represji karnej, zastosowanej wobec sprawcy, jawi się jako wyważony, uwzględniający dyrektywy wymiaru kary, przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art.53 k.k.</a> Wobec oskarżonego zastosowano dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wysokość kumulatywnej kary grzywny prawidłowo uwzględnia tak zawartość bezprawia kryminalnego popełnionego czynu (gdy chodzi o liczbę stawek dziennych grzywny), jak i sytuację materialną oskarżonego (gdy chodzi o ustaloną kwotę stawki dziennej). Także okres, na jaki orzeczono środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, pozostaje adekwatny do okoliczności popełnionego przestępstwa i zagrożenia wywołanego zachowaniem sprawcy dla innych uczestników ruchu lądowego (oskarżony prowadził samochód na terenie osiedla mieszkaniowego, a zawartość alkoholu w jego krwi wielokrotnie przekraczała próg ilościowy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art.115§16 k.k.</a> decydujący o przyjęciu stanu nietrzeźwości). W rezultacie, nie sposób uznać, by którykolwiek element rozstrzygnięcia o karze stanowił dolegliwość rażąco niewspółmierną, naruszającą powszechne poczucie sprawiedliwości, a tylko w takim przypadku możliwe byłoby modyfikowanie tego rozstrzygnięcia w toku kontroli instancyjnej.</p> <p>Ostatecznie, nie podzielając zarzutów apelacji, jak również nie stwierdzając przesłanek do zmiany lub uchylenia orzeczenia z urzędu, Sąd odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.</p> <p>Konsekwencją nieuwzględnienia apelacji, pochodzącej wyłącznie od obrońcy oskarżonego, było obciążenie <span class="anon-block">W. K.</span> kosztami sądowymi postępowania odwoławczego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636§1 k.p.k.</a>). Z uwagi na korzystanie przez oskarżonego z pomocy obrońcy z urzędu Sąd Okręgowy zasądził z kolei od Skarbu Państwa na rzecz wyznaczonego obrońcy zwrot kosztów nieopłaconej obrony świadczonej w posterowaniu odwoławczym (art.29 ust.1 ustawy Prawo a adwokaturze, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§14 ust.2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Anita Ossak</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Olga Nocoń SSR del. Katarzyna Gozdawa - Grajewska</em> </p> </div>