III Ca 1423/15

<p>Sygn. akt III Ca 1423/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek</p> <p>Sędzia SO Lucyna Morys - Magiera (spr.)</p> <p>Sędzia SR (del.) Roman Troll</p> <p>Protokolant Monika Piasecka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Gminy i Miasta <span class="anon-block">C.</span> - Szkoły Podstawowej</p> <p>im. <span class="anon-block">W. B.</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>przeciwko Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II C 1088/14</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1.800 zł (tysiąc osiemset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Lucyna Morys - Magiera</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1423/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka Gmina i Miasto <span class="anon-block">C.</span> – Szkoła Podstawowa im. <span class="anon-block">W. B.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w <span class="anon-block">R.</span> kwoty 12912,66zł z ustawowymi odsetkami od 12 grudnia 2011r. oraz kosztów procesu. Podawała, iż dochodzona kwota stanowi karę umowną naliczoną za opóźnienie w oddaniu robót budowlanych (placu zabaw) wykonanych na mocy łączącej strony umowy z 5 września 2011r. zawartej w wyniku przetargu nieograniczonego. Podnosiła powódka, iż pozwana zobowiązana była do wykonania umowy do dnia 25 października 2011r., lecz plac oddała dopiero 17 listopada 2011r.; kara umowna ustalona przez strony wynosiła 0,5% wynagrodzenia ryczałtowego brutto określonego w § 10 ust. 1 umowy, za każdy dzień zwłoki.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 10 stycznia 2014r. Referendarz sądowy przy Sądzie Rejonowym w Rybniku uwzględnił powództwo w całości i obciążył pozwaną kosztami procesu.</p> <p>Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty w całości, domagając się oddalenia powództwa i zwrotu kosztów procesu. Uzasadniała, iż nie dopuściła się zwłoki w wykonaniu i oddaniu prac, lecz to powódka odmawiała odbioru robót zaoferowanych w dniu 25 października 2011r., stąd nie może przerzucać na pozwaną konsekwencji niewykonania swoich obowiązków. Podnosiła, że początkowa niekompletność robót nie była zawiniona przez pozwaną, lecz wynikała z okoliczności zawinionych przez producenta.</p> <p>Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015r. Sąd Rejonowy w Rybniku zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 12912,66zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12 grudnia 2011r. oraz kwotę 646zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że strony zawarły w dniu 5 września 2011r. <span class="anon-block">umowę nr (...)</span>, w ramach której pozwana zobowiązała się do wykonania robót budowlanych związanych z realizacją zamówienia „Plac zabaw w ramach programu rządowego <span class="anon-block"> (...)</span>, a przedmiot umowy określono w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. Jak stwierdzono, pozwana dowiedziała się o wygraniu przetargu w dniu 24 sierpnia 2011r. W dniu 2 września 2011r. zwróciła się do producenta <span class="anon-block"> firmy (...)</span> o wycenę i wykonanie urządzenia wymienionego w projekcie technicznym specyfikacji i uzyskała informację o terminie realizacji do 8 tygodni. Pozwana anulowała jednak zamówienie w dniu 16 września 2011r. z uwagi na brak możliwości dostawy w terminie oznaczonym w umowie. Zamówiła urządzenie w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, jednak kontrahent 4 października 2011r. wycofał się z realizacji zamówienia. Pozwana zatem ponownie zamówiła urządzenie określone w specyfikacji w dniu 14 października 2011r. w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>– u jedynego producenta tego towaru.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwana wezwała powódkę do odbioru końcowego przedmiotu umowy, jednakże spotkała się z odmową z uwagi na niewykonanie pełnego zakresu – brak było urządzenia „wieża piratów”.</p> <p>Ponowne wezwanie skierowano do powódki w dniu 8 listopada 2011r.; w wyniku oględzin powódka ponownie odmówiła odbioru w dniu 10 listopada 2011r. podając, że stwierdziła usterki w postaci : zabrudzeń i uszkodzeń bujaka „pies”, brak oznaczeń urządzeń potwierdzających zgodność z normą, nazwy producenta i numeru seryjnego urządzeń, uszkodzeń powłoki malarskiej huśtawki i wadliwego montażu „wieży piratów”.</p> <p>Odbiór techniczny zakończenia robót miał miejsce 15 listopada 2011r.</p> <p>Jak ustalono, zgodnie z § 5 pkt 1 umowy łączącej strony termin wykonania przedmiotu umowy oznaczono jako „do 25 października 2011r.” i miała być ona ostatecznym terminem zakończenia robót zgodnie z umową. Zgodnie z § 4 umowy jako termin zakończenia rozumiano termin protokolarnego przekazania inwestorowi protokołu odbioru końcowego kompletnego i bezusterkowego oraz należycie wykonanego przedmiotu umowy. Został on spisany 15 listopada 2011r.</p> <p>Ustalono, że strony określiły wysokość kary umownej w § 14 pkt 1 umowy jako 0,5% wynagrodzenia ryczałtowego brutto określonego w § 10 ust. 1 umowy za każdy dzień zwłoki po upływie terminu z § 5 ust. 1 umowy.</p> <p>Sąd Rejonowy ponadto ustalił, że pozwany w dniu podpisania umowy z 5 września 2011r. miał wiedzę o braku możliwości wykonania „wieży piratów” w terminie krótszym niż 8 tygodni. To urządzenie było najważniejszym elementem placu zabaw i dopiero wraz z nim plac zabaw tworzył pełną całość.</p> <p>Nie było kwestionowane, że powódka wzywała do zapłaty pozwaną tytułem kary umownej kwoty dochodzonej pozwem pismem z 28 listopada 2011r., a następnie z 12 grudnia 2011r. oraz, że pozwana pisemnie kwestionowała zasadność naliczania kary i wzywała do jej anulowania.</p> <p>Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o dowód z zeznań świadków wymienionych w uzasadnieniu wyroku, przesłuchanie stron oraz dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w szczególności umowę łączącą strony, specyfikację istotnych warunków zamówienia oraz korespondencję stron.</p> <p>W tym stanie rzeczy uznał Sąd pierwszej instancji, iż powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Zakwalifikował umowę łączącą strony jako umowę o roboty budowlane podlegającą regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 kc</a> i nast. Wskazał, że bezsprzecznie terminem końcowym wykonania zobowiązania przez pozwaną był 25 października 2011r. oraz, że w razie zwłoki w realizacji będzie ona zobowiązana do zapłacenia na rzecz powódki kary umownej, uregulowanej w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 § 1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 1)">484 § 1 kc.</a> </p> <p>Zważył Sąd, iż pozwana nie dotrzymała warunków umowy, a brak odbioru nie był zawiniony przez powódkę, skoro deklarowany do oddania przedmiot umowy nie był zgodny z postanowieniami umowy, bowiem miał być przekazany jako kompletny, bezusterkowy oraz należycie wykonany. Wskazał, że skoro bezspornie w dacie 25 października 2011r. na placu zabaw nie było jego głównego elementu w postaci „wieży piratów” , nie sposób uznać, by w związku z tak istotną wadą można było prace odebrać jako zakończone. Także w dniu 9 listopada 2011r. prace nie nadawały się do odbioru, gdyż wieża była zamontowana nieprawidłowo i występowały inne usterki. Zatem wobec niewłaściwości montażu i niemożliwości wykorzystania placu zgodnie z przeznaczeniem ze względów bezpieczeństwa do użytku dzieci, do czasu usunięcia usterek odbiór zdaniem Sądu Rejonowego nie był możliwy.</p> <p>Jego zdaniem nadto skoro pozwana nie obaliła domniemania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471kc</a>, nie może obecnie zarzucać powódce niewykonanie zobowiązania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647kc.</a> </p> <p>Zważył, iż pozwana w stosownym czasie posiadała wiedzę o terminie realizacji zamówienia na „wieżę piratów” i gdyby podjęła właściwe decyzje co do zamówienia tego elementu, byłaby w stanie wywiązać się w terminie z warunków umowy łączącej ją z powódką. Posiadała także wiedzę o tym, iż jest tylko jeden producent oferujący urządzenie o parametrach określonych w umowie, zatem rozmowy z innymi producentami i odstąpienie od pierwotnego zamówienia, spowodowało zawinioną przez pozwaną zwłokę. Nie starała się nadto negocjować z powódką przedłużenie terminu realizacji umowy, którą zawierała przyjmując na siebie określone obowiązki co do sposobu i terminu wykonania zobowiązania. Skoro zatem uchybiła obowiązkom umownym, była zobowiązana zdaniem Sądu pierwszej instancji do zapłaty kary umownej, której nadto wysokości pozwana nie kwestionowała.</p> <p>O odsetkach wyrzeczono z powołaniem na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 kc</a>, a o kosztach na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, stosownie do wyniku sporu obciążając nimi przegrywającą w całości pozwaną.</p> <p>Apelację od tego wyroku w całości złożyła pozwana, domagając się jego zmiany poprzez oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie powódki zwrotem kosztów procesu za obie instancje na jej rzecz, względnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu z pozostawieniem mu wyrzeczenia o kosztach postępowania odwoławczego.</p> <p>Skarżąca zarzucała naruszenie prawa materialnego w zakresie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 1)">art. 484 §1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647kc</a> poprzez obciążenie pozwanej odpowiedzialnością za zwłokę w wykonaniu przedmiotu umowy i naliczenie kary umownej, mimo, że to powódka zaniechała obowiązku odbioru robót. Wskazywała na naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47;art. 47 § 1)">art. 47 § 1 kc</a> przez jego niezastosowanie i uznanie, że brak jednego elementu zabawowego przesądza o jego braku funkcjonalności i użyteczności. Podnosiła, że nie doszło do protokolarnego stwierdzenia wad przedmiotu umowy, bowiem powódka mimo zgłoszenia gotowości do odbioru prac przez pozwaną nie współdziałała, odmawiając odbioru. Uniemożliwiła tym samym ustalenie sposobu wykonania prac i ewentualnego zakresu wad; tym samym zdaniem skarżącej naruszenie obowiązków zamawiającego przez powódkę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 kc</a>) nie może obciążać negatywnymi konsekwencjami pozwanej i przyjęciem zwłoki. Jej zdaniem „wieża piratów” nie była związana trwale z placem zabaw i nie była niezbędna do korzystania z niego.</p> <p>Podnosiła apelująca, że doszło do naruszenia prawa procesowego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny sędziowskiej dowodów polegające na przyjęciu wbrew logice, iż brak jednego urządzenia zabawowego lub nieprawidłowość jego zamontowania pozbawia użyteczności cały plac zabaw i tym samym uznanie, że wada ta jest istotna i uniemożliwia faktyczny obiór przedmiotu umowy. Podkreślała, iż materiał dowodowy nie pozwalał na przyjęcie, iż plac zabaw posiadał wady istotne, które pozbawiały go możliwości eksploatacji, funkcjonalności i użyteczności, zwłaszcza, że nie sporządzono protokołu odbioru, w którym byłyby one stwierdzone. Jej zdaniem odmowa odbioru prac przez powódkę była bezpodstawna.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenia apelacji powódki i zwrot kosztów postępowania odwoławczego, motywując, że w dacie 25 października 2011r. przedmiot umowy nie był jeszcze wykonany, bowiem brakowało głównego elementu – „wieży piratów”, a w dniu 9 listopada 2011r. jego zamontowanie było wadliwe, zaś plac obarczony był usterkami. Podkreślała, że powyższe wynikało z zapisów w Dzienniku budowy, a wady te uniemożliwiały dopuszczenie placu do użytku przez dzieci, ze względów bezpieczeństwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W niniejszej sprawie stan faktyczny został przez Sąd pierwszej instancji ustalony właściwie, w oparciu o materiał dowodowy oferowany przez obie strony procesu, reprezentowane przez wykwalifikowanych pełnomocników i prawidłowo oceniony. Z tych przyczyn te ustalenia faktyczne Sąd Odwoławczy przyjął za własne, bez konieczności ponownego ich przytaczania.</p> <p>Nie doszło, wbrew zarzutom podnoszonym w apelacji, do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>, uznanie przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne i miarodajne środki dowodowe stanowiące podstawę ustaleń znajdowało uzasadnienie w ich formie i treści zarówno w zakresie przyjęcia niekompletności przedmiotu umowy przedstawionego w poszczególnych datach do odbioru, jak i jego wadliwości. Wskazać się tu godzi nie tylko na zeznania świadków, przesłuchanie stron i korespondencję między stronami, ale i na zapisy w dzienniku budowy placu zabaw, z których to dowodów poszczególne ustalenia Sądu Rejonowego bezsprzecznie wynikały.</p> <p>Podobnie sytuacja miała miejsce w zakresie dotyczącym wejścia w skład przedmiotu umowy „wieży piratów” oraz jego znaczenia, które zasadnie zostały ustalone w oparciu o treść umowy łączącej strony, jak i specyfikacji do przetargu. Prawidłowości tak uzasadnionych materiałem dowodowym ustaleń nie sposób było podważyć.</p> <p>Zdaniem Sądu drugiej instancji nie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym powoływanych w apelacji.</p> <p>Odwołać się tu wypada do zapisów umowy z 5 września 2011r., a w szczególności § 15 ust. 4 i 5, którego zapisy przewidywały dwa etapy odbioru: techniczny i końcowy.</p> <p>Stosownie do treści § 15 ust. 4 podstawą zgłoszenia przez wykonawcę gotowości do odbioru technicznego zakończenia robót miało być faktyczne wykonanie całego zakresu robót wchodzących w skład przedmiotu umowy, potwierdzone w Dzienniku budowy wpisem dokonanym przez kierownika budowy i potwierdzonym przez Inspektora nadzoru inwestorskiego.</p> <p>Z zeznań świadków, przesłuchania stron oraz z zapisów w dzienniku budowy i z korespondencji stron wynika bezsprzecznie, iż cały zakres robót nie był wykonany przez pozwaną w terminie. „Wieża piratów”, co wymaga podkreślenia, była czołowym elementem zamówienia, głównym składnikiem przedmiotu umowy - placu zabaw, wymienionym w tym charakterze w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia.</p> <p>Jej szczególne warunki techniczne były jasno przedstawione i pozwana przystępując do przetargu, mając świadomość ciążących na niej obowiązków jako wykonawców oraz wiążących ją terminów, winna była rozważyć realną możliwość wywiązania się z nich i podjąć celowe kroki w tym kierunku. Ustalenie, iż występuje na rynku wyłącznie jeden producent urządzenia spełniającego wskazane wymagania, wymagało podjęcia stosownych posunięć w celu realizacji zamówienia z tego jedynego źródła w terminie. Tymczasem pozwana mając wiedzę o czasie koniecznym dla realizacji zamówienia urządzenia, poszukiwała innych firm w miejsce dokonania u producenta zamówienia w czasie, gdy jeszcze miała możliwość terminowej realizacji umowy względem powódki. Nie sposób przyjąć za skarżącą, by takie nietrafne decyzje podmiotu przystępującego do przetargu na przedmiot umowy obwarowany szczególnymi wymogami z uwagi na bezpieczeństwo użytkujących go dzieci oraz szczególny tryb sfinansowania inwestycji, nie prowadziły do przyjęcia zwłoki po stronie pozwanej. Winna ona zdawać sobie sprawę ze szczególnego charakteru przedmiotu przetargu, obostrzeń z nim związanych oraz konsekwencji finansowych związanych ze sposobem finansowania inwestycji i procedurą przetargową. Przystępując do przetargu winna była liczyć się z możliwością jego wygrania i już uprzednio rozeznać realia wykonania umowy.</p> <p>Jak stanowił tymczasem § 15 ust. 5 umowy podstawą zgłoszenia przez wykonawcę gotowości odbioru końcowego miało być wykonanie całego zakresu robót, usunięcie wszystkich ewentualnych usterek stwierdzonych podczas odbioru technicznego oraz wypełnienie zawartych w nim ustaleń.</p> <p>Faktycznie przyjąć zatem należy, iż w ustalonym stanie faktycznym pozwana nie wypełniła w terminie warunków uprawniających ją do przedstawienia do odbioru całego zakresu robót. Podkreślenia wymaga, iż urządzenie „wieża piratów” należało do przedmiotu umowy, a wręcz było głównym elementem placu zabaw. Gdyby nawet przyjąć wcześniejsze niż odbiór końcowy przeprowadzenie odbioru technicznego potwierdzone zeznaniami świadków i korespondencją stron, który jednak nie przyjął formy protokołu, to także realizacja naprawy bezsprzecznie zasadnie stwierdzonych usterek oraz uzupełnienie wszystkich elementów placu i należyte ich osadzenie, miała miejsce już po terminie oznaczonym w umowie jako wykonanie jej przedmiotu. Wszelkie braki w przedmiocie umowy i terminy ich wystąpienia oraz uzupełnienia wynikały jasno z zapisów w Dzienniku budowy, zatem stanowisko skarżącej zgodnie z którym brak głównego elementu placu zabaw nie przesądzał o kompletności i zupełności oraz zgodności z umową i specyfikacją przedmiotu umowy z 5 września 2011r. nie znajduje żadnego uzasadnienia. Nie ma przy tym znaczenia, zdaniem Sądu Okręgowego, rozróżnienie, czy urządzenie to stanowiło część składową placu zabaw w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc</a>, czy też nie, bowiem kryterium wiodącym w niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami umowy stron i specyfikacji, było faktyczne wykonanie całego zestawu robót wchodzących w skład przedmiotu umowy – pełnego zakresu robót potwierdzonego zapisami w Dziennik budowy.</p> <p>Pozwana z obowiązku wykonania kompletnego przedmiotu umowy w terminie, a tym samym skutecznego przedstawienia prac do odbioru, nie wywiązała się.</p> <p>Wobec tego wypadało uznać, że powódka uprawniona była do naliczenia kary umownej za okres zwłoki, prawidłowo nadto obliczonej co do wysokości, stosownie do postanowień ­§ 14 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 i § 5 ust. 1 umowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Z tych przyczyn apelację pozwanej oddalono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik sporu, po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kpc</a>, obciążając nimi przegrywającą pozwaną. Na koszty te składa się wynagrodzenie pełnomocnika wygrywającej powódki będącego radcą prawnym występującym po raz pierwszy w postępowaniu drugoinstancyjnym obliczone zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108 § 6;art. 108 § 6 pkt. 5)">§ 6 pkt 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>. </strong> </p> <p>SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Lucyna Morys – Magiera</p> </div>