VII K 160/15

<p>Sygn. akt VII K 160/15</p> <p>Dnia 10 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu VII Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Marta Przybylska</p> <p>Protokolant Kamila Kolowca</p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu <span class="anon-block">M. W.</span> </p> <p>po rozpoznaniu dnia 14.05.15r., 29.06.15r., 10.09.15r., 10.12.15r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. M.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">W.</span> zd. <span class="anon-block">U.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że</strong> </p> <p>w dniu 06 maja 2014r. w <span class="anon-block">O.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w ten sposób, że wprowadzając pracownika towarzystwa ubezpieczeniowego w błąd co do zaistniałej w dniu 27 kwietnia 2014r. przed miejscowością <span class="anon-block">J.</span> kolizji drogowej z udziałem jego samochodu osobowego marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i przedstawiając do oględzin pojazd posiadający uszkodzenia będące przedmiotem wcześniejszych postępowań odszkodowawczych, przez co wyłudził odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia AC w wysokości 10.500 na szkodę <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1kk</a> </strong> </p> <p>1.  uniewinnia oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. M.</span> </strong> od popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a>;<br/> </p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">B. M.</span> kwotę 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem kosztów obrony z wyboru;<br/> </p> <p>3.  kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>SSR Marta Przybylska</p> <p>Sygn. akt VII K 160/15</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Oskarżony <span class="anon-block">B. M.</span> ma 43 lata. Posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu. Żonaty, ma na swoim utrzymaniu 2 dzieci w wieku 5 i 17 lat. Obecnie pracuje w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> na stanowisku kierownika zmiany z miesięcznym dochodem 2600 zł. Oskarżony nie był uprzednio karany.</p> <p>(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 116 – 117, 161, dane o karalności k. 114, 239)</p> <p>Samochód <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> był własnością <span class="anon-block">M. M.</span> od 2010 r. Samochód był użytkowany przez jej męża <span class="anon-block">R. M.</span> i teścia <span class="anon-block">S. M.</span>. W dniu 23 listopada 2013 r. gdy pojazdem kierował <span class="anon-block">S. M.</span> doszło do zdarzenia drogowego. Na drogę wybiegła sarna i aby uniknąć zderzenia kierujący odbił w lewo, wpadł w poślizg i uderzył w drzewo. W wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległy lewy błotnik, szyba, zderzak, maska i poduszki powietrzne. Szkoda została zgłoszona w <span class="anon-block"> towarzystwie (...)</span> i wypłacono odszkodowanie. <span class="anon-block">R. M.</span> dokonał naprawy samochodu w warsztacie <span class="anon-block">A. S. (1)</span>.</p> <p>( dowód : zeznania świadków <span class="anon-block">M. M.</span> k. 195, <span class="anon-block">S. M.</span> k. 96, 161 - 162, <span class="anon-block">R. M.</span> k. 201, materiał poglądowy k. 35 – 36, 76 – 79, 191 – 194, kosztorys k. 37 – 40, protokół szkody k. 41 – 44, kalkulacja naprawy k. 72 – 75, opinia k. 105 – 110, 196, opinia k. 213 – 227, 248)</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">B. M.</span> w styczniu 2014 r. zakupił od <span class="anon-block">M. M.</span> samochód marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>. Samochód został zakupiony z uszkodzonym tyłem oraz lewym tylnym błotnikiem. Oskarżony przerejestrował samochód i w dniu 7 lutego 2014 r. został on ubezpieczony w <span class="anon-block"> towarzystwie (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W dniu zawierania umowy ubezpieczenia agent ubezpieczeniowy <span class="anon-block">A. S. (2)</span> wykonała dokumentację fotograficzną przedmiotowego samochodu.</p> <p>( dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 161, zeznania świadków <span class="anon-block">M. M.</span> k. 195, <span class="anon-block">R. M.</span> k. 201, <span class="anon-block">A. S. (2)</span> k. 195v, dokumentacja fotograficzna k 152 - 160, 184, kopia polisy k. 47 -48, 181 – 183, wycena k. 69 – 71, polisa k. 178)</p> <p>W dniu 27 kwietnia 2014 r. w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> oskarżony prowadząc pojazd <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span> w czasie wyprzedzania samochodu ciężarowego został zepchnięty na pobocze do rowu i uderzył lewą stroną pojazdu w drzewo. Uszkodzeniu uległy lampa, zderzak, maska, błotnik lewy, halogeny, lewe drzwi, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera oraz poduszka pod nogi kierowcy. Szkoda została zgłoszona w dniu 28 kwietnia 2014 r. telefonicznie do <span class="anon-block">C. T.</span>. <span class="anon-block"> SA (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Wypłacono oskarżonemu kwotę 10500 złotych.</p> <p>( dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 161 , zeznania świadka <span class="anon-block">A. G.</span> k. 195v, zgłoszenie szkody k. 4 – 13, ocena techniczna k. 14 – 18, kosztorys k. 19 – 21, opinia k. 24 – 28, kopia dowodu rejestracyjnego k. 49, materiał poglądowy k. 81A, 191 - 194 opinia k. 105 – 110, 196 opinia k. 213 – 227, 248)</p> <p> <span class="anon-block">B. M.</span> w toku postępowania przygotowawczego oraz na rozprawie przed sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że zgłosił do towarzystwa ubezpieczeniowego szkodę, która faktycznie zaistniała. Podkreślił, iż zakupił przedmiotowy samochód od <span class="anon-block">M. M.</span>, jednak w chwili zakupu samochód posiadał jedynie uszkodzenia tyłu i lewego tylnego błotnika.</p> <p>Sąd uznał za prawdziwe wyjaśnienia oskarżonego w zakresie przebiegu zdarzenia złożone w toku postępowania przygotowawczego oraz sądowego albowiem korelują one z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie oraz ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Oskarżony wskazał w jakim stanie technicznym nabył pojazd oraz ze szczegółami opisał przebieg zdarzenia z 27 kwietnia 2014 r. w którym doszło do uszkodzenia przedmiotowego samochodu oraz fakt i sposób zgłoszenia szkody. Jego zeznania zostały potwierdzone zeznaniami świadków <span class="anon-block">M. M.</span>, <span class="anon-block">R. M.</span> oraz <span class="anon-block">A. S. (2)</span>. Wyjaśnienia <span class="anon-block">B. M.</span> znalazły również potwierdzenie w dokumentacji ubezpieczeniowej pokrzywdzonego, w tym w dokumentacji zdjęciowej oraz w opinii biegłego <span class="anon-block">K. J.</span>.</p> <p>Za wiarygodne sąd uznał zeznania <span class="anon-block">M. M.</span>, <span class="anon-block">R. M.</span> oraz <span class="anon-block">S. M.</span> – poprzednich właścicieli i użytkowników przedmiotowego pojazdu. W swych swobodnych i wyczerpujących zeznaniach opisali oni sposób użytkowania pojazdu oraz fakt zaistnienia szkody w dniu 23 listopada 2013 r. <span class="anon-block">R. M.</span> opisał dodatkowo sposób naprawy pojazdu po w/w zdarzeniu oraz jak wyglądał pojazd w chwili jego sprzedaży oskarżonemu. Zeznania w/w świadków znajdują potwierdzenie w rzeczowym materiale dowodowym w postaci dokumentacji szkodowej oraz dokumentacji związanej z zawarciem przez <span class="anon-block">B. M.</span> umowy ubezpieczenia. Zeznania te są również zgodne z ustaleniami biegłego <span class="anon-block">K. J.</span> wyrażonymi w opinii z dnia 27.10.2015 r.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków <span class="anon-block">A. S. (2)</span> i <span class="anon-block">A. G.</span>. <span class="anon-block">A. S. (2)</span> jest agentem ubezpieczeniowym, która zawierała z oskarżonym w dniu 7 lutego 2014 r. umowę ubezpieczenia przedmiotowego pojazdu oraz wykonała dokumentację fotograficzną odzwierciedlającą stan pojazdu w chwili zawierania umowy ubezpieczenia. Jej zeznania korelują z załączonymi zdjęciami oraz treścią polisy. Sąd nie kwestionował również wiarygodności zeznań <span class="anon-block">A. G.</span>, który świadczy usługi holowania pojazdów i który w dniu 27 kwietnia 2014 r. na wezwanie oskarżonego przewiózł uszkodzony pojazd z miejscowości <span class="anon-block">J.</span> na teren swojego warsztatu. Świadek opisał uszkodzenia jakie widział w przewożonym samochodzie i jakiej pomocy technicznej udzielał <span class="anon-block">B. M.</span> w związku z zaistniałą szkodą.</p> <p>Sąd w pełni dał wiarę ustaleniom poczynionym w opinii biegłego <span class="anon-block">K. J.</span>, który w oparciu o dostępny rzeczowy i osobowy materiał dowodowy dokonał wszechstronnej analizy uszkodzeń pojazdów zaistniałych w wyniku zdarzeń z dnia 23 listopada 2013 r. oraz 27 kwietnia 2014 r. W ocenie sądu opinia wydana przez biegłego, dokonana po analizie wszystkich dowodów zebranych w sprawie jest rzetelna, jasna i sporządzona zgodnie z zasadami sztuki oraz znajduje potwierdzenie w rzeczowym i osobowym materiale dowodowym. Koreluje ona zwłaszcza z dokumentacją fotograficzną wykonaną przez agenta pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. S. (2)</span> w chwili zawierania przez oskarżonego umowy ubezpieczenia. Należy zauważyć, iż biegły analizował okoliczności podane przez świadków oraz rzeczowy materiał dowodowy zebrany w sprawie , a swoje stanowisko przedstawione w opinii konsekwentnie podtrzymał w trakcie rozprawy. Zeznania i opinia sporządzona przez biegłego w oparciu o całokształt rzeczowego i osobowego materiału dowodowego, sporządzona została w oparciu o specjalistyczną wiedzę w zakresie rekonstrukcji zdarzeń drogowych oraz mechanizmów ich powstania i wynikających z nich uszkodzeń i jako taka zasługuje na uznanie jej za w pełni wiarygodną. Biegły w swej opinii wykorzystał dwie metody – porównawczą i superpozycji transparentnej na podstawie których jednoznacznie wskazał, iż deformacje dla obu szkód znajdują się w innych miejscach i mają różny przebieg, co jednoznacznie wyklucza aby uszkodzenia te mogły powstać w jednej i tej samej kolizji drogowej. Biegły na rozprawie podkreślił, iż materiał poglądowy sporządzony przez likwidatorów szkód został wykonany błędnie, brak jest również dokumentacji każdego z reflektorów z osobna z uwzględnieniem ich numerów, która pozwoliłaby w sposób jednoznaczny stwierdzić czy zgłoszono uszkodzenia tożsamego reflektora.</p> <p>Sąd odmówił wiarygodności opinii <span class="anon-block">K. B.</span> sporządzonej w postępowaniu przygotowawczym oraz opiniom sporządzonym na zlecenie pokrzywdzonego. Opinie te zostały sporządzonej jedynie metodą porównawczą i nie uwzględniały błędnego sporządzenia materiału porównawczego przez likwidatorów szkód, którzy wykonywali zdjęcia uszkodzonego pojazdu w zakresie obydwu zdarzeń. Opinie te pozostają również w sprzeczności z osobowym i rzeczowym materiałem dowodowym w szczególności z zeznaniami <span class="anon-block">A. S. (2)</span> – agenta <span class="anon-block">C. T.</span>. <span class="anon-block"> SA (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, która zawierała z <span class="anon-block">B. M.</span> umowę ubezpieczenia pojazdu i wskazała w jakim stanie był pojazd w chwili jej zawierania oraz przedłożyła materiał poglądowy wykonany osobiście i przesłany do ubezpieczyciela, który nie kwestionował wiarygodności wykonanych przez agenta zdjęć. Biegły w swej opinii nie odniósł się również do błędnie wykonanych przez likwidatorów zdjęć, które były wykonane pod różnym kątem i nie uwzględnił błędnego położenia łat pomiarowych, co miało znaczenie przy analizie zakresu obydwu uszkodzeń. Wyżej wymienione uchybienia zdaniem sądu wykluczyły uznanie w/w opinii za wiążące i wiarygodne.</p> <p>Za wiarygodne należało uznać zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty. Zostały one sporządzone przez uprawnione organy w zakresie przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudzała wątpliwości, nie była też kwestionowana przez żadną ze stron.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p> <span class="anon-block">B. M.</span> został oskarżony o to, że w dniu 06 maja 2014r. w <span class="anon-block">O.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w ten sposób, że wprowadzając pracownika towarzystwa ubezpieczeniowego w błąd co do zaistniałej w dniu 27 kwietnia 2014r. przed miejscowością <span class="anon-block">J.</span> kolizji drogowej z udziałem jego samochodu osobowego marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i przedstawiając do oględzin pojazd posiadający uszkodzenia będące przedmiotem wcześniejszych postępowań odszkodowawczych, przez co wyłudził odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia AC w wysokości 10.500 na szkodę <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </p> <p>Przestępstwo oszustwa polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzania własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania w celu uzyskania korzyści majątkowej. Zachowanie karalne określone zostało w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> za pomocą znamienia czynnościowo-skutkowego. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego lub innej osoby, której mienie stanowi przedmiot rozporządzenia dokonywanego przez wprowadzonego w błąd, fałszywe wyobrażenie, zaś przy wyzyskaniu błędu wykorzystuje już istniejącą rozbieżność między stanem świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem a rzeczywistością, której sprawca nie koryguje, lecz używa dla uzyskania przez siebie lub kogo innego osiągnięcia korzyści majątkowej, wynikającej z niekorzystnego dla pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem (por. wyrok SN z 2 grudnia 2002 r., IV KKN 135/00, LEX nr 74478).</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie sposób przypisać oskarżonemu działania z zamiarem wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd. Jak wynika bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego analiza i charakter szkodzeń samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span> jednoznacznie wskazują różnice w przebiegu uszkodzeń dla elementów przedniego zderzaka, przedniego lewego błotnika i pokrywy silnika przedmiotowego pojazdu. Jak wynika z badań przeprowadzonych metodą porównawczą i superpozycji transparentnej zarysowania i deformacje dla obu szkód znajdują się w innych miejscach i mają różny przebieg co jednoznacznie wyklucza aby uszkodzenia te mogły powstać w jednej i tej samej kolizji drogowej. Nie doszło tym samym do wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd, albowiem oskarżony <span class="anon-block">B. M.</span> zgłosił faktycznie zaistniałą szkodę, a fakt wypłaty odszkodowania był wywiązaniem się ubezpieczyciela z zawartej umowy.</p> <p>W związku z tym, iż wątpliwości dotyczą samej istoty oskarżenia Sąd uznał za nie udowodnione dokonanie czynu zabronionego przez oskarżonego <span class="anon-block">B. M.</span> i uwzględniając dyrektywę wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w zarzucie aktu oskarżenia.</p> <p>Sąd zasądził na rzecz oskarżonego kwotę 576 złotych tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej poniesionych przez oskarżonego w związku z toczącym się postępowaniem.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a>, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>