VI Ka 1213/15

<p>Sygn. akt VI Ka 1213/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Aleksandra Mazurek</p> <p>Sędziowie: SO Beata Tymoszów</p> <p>SO Anna Zawadka (spr.)</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>przy udziale prokuratora Jerzego Kopeć</p> <p>po rozpoznaniu dnia 11 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. M.</span>, syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II K 139/15</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.</p> <p>SSO Beata Tymoszów SSO Aleksandra Mazurek SSO Anna Zawadka</p> <p>Sygn. akt. VI Ka 1213/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. M.</span> został oskarżony o to, że: w dniu 28.12.2013r. w godz. 23.00-23.50 w <span class="anon-block">W.</span> za blokiem <span class="anon-block">mieszkalnym nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na parkingu osiedlowym niestrzeżonym działając wspólnie i w porozumieniu dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie nn. narzędziem tylnych szyb w pojazdach marki: <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czyli spowodował tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. Z.</span>, - <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czym spowodowali tym samym straty w wysokości 600 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. B.</span> oraz <span class="anon-block">T. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czyli spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">P. G.</span> oraz dokonali wybicia 6 wąskich szyb znajdujących się w sześciu drzwiach prowadzących na klatki schodowe w bloku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> składającym się z 3 klatek schodowych czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 315,02 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego Administracji <span class="anon-block">Osiedla (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz wybicie 1 dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 118,73 złotych gdzie łącznie straty na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego Administracji <span class="anon-block">Osiedla (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wyniosły 433,75 złotych;</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 139/15 Sąd Rejonowy w Wołominie oskarżonego <span class="anon-block">K. M.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że przypisanych mu zachowań dopuścił się w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi sprawcami i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na swoją korzyść. Wyrokowi temu zarzucił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> rażącą niewspółmierność wymierzonej kary. Zarzucił także, że nie został doprowadzony na termin rozprawy, wyrok został wydany pod jego nieobecność, a Sąd nie wyznaczył oskarżonemu obrońcy z urzędu.</p> <p>W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacja oskarżonego jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w środku odwoławczym.</p> <p>W niniejszej sprawie prokurator złożył w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> wniosek o wydanie wobec <span class="anon-block">K. M.</span> wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary.</p> <p>Nie ma racji skarżący, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów postępowania w związku z jego nieobecnością na posiedzeniu. Sąd Rejonowy, wydając zaskarżony wyrok, nie dopuścił się bowiem rażącego naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 5)">art. 343 § 5 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 2)">art. 117 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.p.k.</a> uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej zawiadamia się o jej czasie i miejscu. Z kolei § 2 powołanego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117)">art. 117 k.p.k.</a> stanowi, że czynności nie przeprowadza się m.in. wtedy, gdy osoba uprawniona nie stawiła się, a brak jest dowodu, że została o niej powiadomiona. Z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 5)">art. 343 § 5 k.p.k.</a> wynika zaś, że oskarżony ma prawo wziąć udział w posiedzeniu w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Na etapie postępowania sądowego Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżony przebywa w Areszcie Śledczym <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">S.</span> i został prawidłowo zawiadomiony na adres aresztu śledczego o terminie posiedzenia w dniu 17 czerwca 2015r. (k.311), w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>W dniu 17 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy, uznając, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 6)">art. 343 § 6 k.p.k.</a> uwzględnił wniosek prokuratora złożony w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> i wydał wyrok. Odpis orzeczenia również skierowano pod adres aresztu śledczego i przesyłkę odebrał oskarżony w dniu 30 czerwca 2015r. (k. 316).</p> <p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że oskarżony nie wnosił o odroczenie posiedzenia i doprowadzenie go na termin posiedzenia, przy czym udział oskarżonego w posiedzeniu nie był obowiązkowy. Nawet więc pozbawienie wolności oskarżonego, którego udział w czynności nie jest obowiązkowy, nie stoi na przeszkodzie skutecznemu przeprowadzeniu czynności, skoro oskarżony miał możliwość wyrażenia chęci wzięcia udziału w posiedzeniu za pośrednictwem administracji zakładu karnego. Dopiero wówczas gdyby oskarżony złożył taki wniosek, sąd był obowiązany podjąć decyzję w przedmiocie doprowadzenia oskarżonego na termin posiedzenia i odroczenia w tym celu posiedzenia.</p> <p>W doktrynie zasadnie wskazuje się, iż w przypadku oskarżonego pozbawionego wolności, sąd powinien zapewnić mu możliwość realizacji uprawnienia do wzięcia udziału w posiedzeniu. W związku z tym sąd powinien jednak pouczyć oskarżonego o możliwości zgłoszenia wniosku o sprowadzenie na posiedzenie. Oskarżony weźmie zatem udział w posiedzeniu, jeżeli złoży taki wniosek i sąd zarządzi jego sprowadzenie lub też bez wniosku oskarżonego sąd lub prezes sądu uzna, iż jego obecność na posiedzeniu jest niezbędna.</p> <p>Niezależnie jednak od zarzutów podniesionych w apelacji przez oskarżonego należy wskazać, iż niezbędnym warunkiem dla przychylenia się do wniosku złożonego w trybie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> i wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, jest stwierdzenie, że "okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości". Chodzi tu o ustalenia, w świetle których zaistnienie czynu, sprawstwo oskarżonego oraz jego wina nie budzą jakichkolwiek zastrzeżeń. Uznając, że oskarżony jest winien, a więc że jest w stanie ponieść w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 3)">art. 1 § 3 k.k.</a> odpowiedzialność karną, nie może być dyskusyjna m.in. kwestia jego poczytalności w chwili czynu. W tym wypadku musi być jasne, że nie wchodzi w rachubę ani wyłączająca w pełni winę niepoczytalność oznaczająca brak możliwości rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swym postępowaniem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1)">art. 31 § 1 k.k.</a>), ani też obniżająca stopień zawinienia, czyli wpływająca z reguły na wymiar kary choćby tylko w jej ustawowych granicach, ograniczona w znacznym zakresie poczytalność (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a>).</p> <p>W podsumowaniu tych ogólnych rozważań należy podkreślić, iż użyty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> zwrot "okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości" oznacza, że nie zachodzi uzasadniona wątpliwość m.in. co do poczytalności oskarżonego, a więc co do zdolności ponoszenia przez niego winy i w konsekwencji odpowiedzialności karnej.</p> <p>Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, trzeba zauważyć, że z wyjaśnień oskarżonego złożonych na etapie postępowania przygotowawczego wyraźnie wynikało, iż <span class="anon-block">K. M.</span> leczył się psychiatrycznie m.in. przebywając w Domu Dziecka w <span class="anon-block">W.</span> oraz przyjmował leki <span class="anon-block">o nazwie A.</span> (o działaniu przeciwdrgawkowym, przepisywany przy leczeniu padaczki) i <span class="anon-block">T.</span> (neuroleptyk stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych). Z akt dozoru <span class="anon-block">D.</span>. 61/13 prowadzonego wobec oskarżonego w innej sprawie wynika, że <span class="anon-block">K. M.</span> zachowywał się agresywnie wobec członków swojej rodziny, którzy obawiali się jego ataków niekontrolowanej agresji oraz przyjmował lek <span class="anon-block">o nazwie C.</span> (wykazujący silne działanie uspokajające, stosowany przy leczeniu urojeń z pobudzeniem psychomotorycznym i zespołów depresyjnych oraz w stanach psychotycznych). Ponadto oskarżony był konsultowany psychiatrycznie i psychologicznie przebywając w AŚ <span class="anon-block">W.</span> –<span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Sądowi Rejonowemu nie wolno było nad tą informacją przejść do porządku. W jej świetle kwestia poczytalności oskarżonego, wbrew notatce urzędowej Prokuratora (k.247), a więc zdolności do ponoszenia winy, wcale nie jawiła się jako oczywista. Przeciwnie, powinna była wywołać refleksję o niezbędności powołania co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego <span class="anon-block">K. M.</span> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202)">art. 202 k.p.k.</a>). W tej sytuacji Sąd Rejonowy zobligowany był uznać, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia prokuratorskiego wniosku i skierować sprawę, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 § 7 k.p.k.</a>, do rozpoznania na zasadach ogólnych.</p> <p>Opisane zaniedbanie sądu stanowiło rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, które musiało skutkować wydaniem orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy zwróci się do administracji Aresztu Śledczego <span class="anon-block">W.</span> –<span class="anon-block">S.</span> oraz do Domu Dziecka w <span class="anon-block">W.</span> o nadesłanie dokumentacji dotyczącej leczenia psychiatrycznego <span class="anon-block">K. M.</span> i przeprowadzi dowód z opinii sądowo –psychiatrycznej odnośnie poczytalności oskarżonego <span class="anon-block">K. M.</span> w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu oraz aktualnego stanu zdrowia psychicznego, dążąc do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych. Przeprowadzi postępowanie dowodowe i wyjaśni wszechstronnie wszystkie okoliczności sprawy, a następnie przeanalizuje je z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Jeśli uzyskana dokumentacja medyczna potwierdzi uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego w czasie czynu czy też w czasie toczącego się postępowania sądowego, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 1;art. 79 § 1 pkt. 3)">art. 79 § 1 pkt 3</a> lub/i 4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> powinien ustanowić mu obrońcę z urzędu.</p> <p>Mając na uwadze zaprezentowane motywy sąd okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Beata Tymoszów SSO Aleksandra Mazurek SSO Anna Zawadka </em> </p> </div>