VI Ka 990/15

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 990/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 11 grudnia 2015</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski (spr.)</p> <p>Sędziowie SSO Marcin Mierz</p> <p>SSO Marcin Schoenborn</p> <p>Protokolant Marzena Mocek</p> <p>przy udziale Marka Dutkowskiego</p> <p>Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. C.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>,</p> <p>syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>skazanego w przedmiocie wydania wyroku łącznego</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu</p> <p>z dnia 3 sierpnia 2015 r. sygnatura akt II K 249/15</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem łącznym z dnia 3 sierpnia 2015 r. w sprawie o sygnaturze II K 249/15 orzekał w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. C.</span>. </strong> </p> <p>Apelację od wyroku tego wniosła obrońca skazanego, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec skazanego kar.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut wniosła o zmianę wyroku przez orzeczenie wobec skazanego kar z zastosowaniem zasady całkowitej absorpcji.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</em> </p> <p>Wywiedziona apelacja okazała się zasadna o tyle, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu z uwagi na rażące naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, nadto naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego jest postępowaniem toczącym się po uprawomocnieniu się wyroku, przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 60)">Rozdziale 60 kodeksu postępowania karnego</a>, zaś w trakcie postępowania tego stosuje się przepisy wskazanego Rozdziału, z uwzględnieniem treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 574)">art. 574 k.p.k.</a> Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 574)">art. 574 k.p.k.</a> w kwestiach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zwyczajnym przed sądem pierwszej instancji. Powyższe rozumowanie oznacza zaś, iż podstawą orzekania w przedmiocie wyroku łącznego mogą być wyłącznie dowody ujawnione w toku rozprawy głównej - zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> </p> <p>W niniejszej sprawie w protokole rozprawy z dnia 1 czerwca 2015 r. oraz 3 sierpnia 2015 r. widnieje zapis, że „Przewodniczący poinformował strony, iż <span class="anon-block">A. C.</span> dotychczas został skazany następującymi wyrokami:”, po czym następuje wyliczenie wyroków.</p> <p>Brak jest w protokołach rozprawy wskazania by jakiekolwiek z odpisów tych wyroków zostały ujawnione, ponadto brak przeprowadzania dowodu z opinii o skazanym oraz karty karnej. Samo stwierdzenie że „Przewodniczący poinformował strony…” nie stanowi przeprowadzenia dowodu, o czym przekonany jest także przecież Sąd I instancji skoro na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 r. Przewodniczący poinformował strony, że <span class="anon-block">A. C.</span> został skazany min. wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 8 kwietnia 2013 r. sygn. II K 140/13, ale równocześnie dalej poinformował, że wyrok ten nie został dołączony do akt (karta 67 verte) i celem dołączenia brakujących wyroków odroczył rozprawę.</p> <p>Nieznane są Sądowi Okręgowemu powody używania przez Sąd Rejonowy wskazanego sformułowania - „Przewodniczący poinformował strony…”, skoro nie stanowi ono o przeprowadzenia dowodów w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 393;art. 394)">art. 393 - 394 k.p.k.</a> i sam Sąd dał temu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 roku wyraz odraczając rozprawę.</p> <p>Samo użycie wskazanego sformułowania - „Przewodniczący poinformował strony…” nie ma żadnego znaczenia dla wymogów wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, zaś brak przeprowadzenia na rozprawie jakichkolwiek dowodów prowadzić musi do uchylenia zaskarżonego wyroku, skoro nie jest on oparty na materiale dowodowym ujawnionym w toku procesu karnego.</p> <p>Wymaga podkreślenia, iż ponadto nie wiadomo w oparciu o jakie „dowody” Sąd ustalił, iż cześć kar które wymierzono skazanemu zmieniła swój charakter z kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na kary o charakterze bezwzględnym, bowiem brak jest odpisów postanowień (które wskazano w części wstępnej wyroku, jednak bez sygnatur) dotyczących zarządzenia wykonania kar pozbawienia wolności w sprawach o sygnaturach:</p> <p>Sądu Rejonowego w Tczewie - sygn. II K 140/13,</p> <p>Sądu Rejonowego w Zabrzu - sygn. II K 1269/12,</p> <p>Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieście w Łodzi - sygn. VI K 305/13,</p> <p>Sądu Rejonowego w Zabrzu - sygn. II K 234/13.</p> <p>Jeżeli ustalenie tych okoliczności nastąpiło jedynie oparciu o informację z Krajowego Rejestru Karnego to jest to postąpienie wadliwie. Ponadto w aktach brak jest odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach sygn. VI Ka 148/15, mimo że przytoczono wyrok ten w części wstępnej wyroku łącznego.</p> <p>Wadliwe jest także uzasadnienie wyroku łącznego skoro w żadnym miejscu nie wskazuje jakie granice wymiaru kary łącznej przyjął Sąd Rejonowy, a zatem niewiadomym jest czy były one przyjęte prawidłowo i czy wnioski dotyczące zastosowania zasady asperacji miały rzeczywiste odzwierciedlenie w rozumowaniu Sądu.</p> <p>Zrozumiałym jest, iż uzasadnienie wyroku może być sporządzone w sposób zwięzły, jednak zwięzłość ta nie może pozbawiać możliwości weryfikacji rozumowania sądu w oparciu o treść uzasadnienia wyroku i nie może polegać na eliminowaniu - w oparciu o zakładaną zwięzłość uzasadnienia - elementów istotnie wpływających na możliwość odczytania rozumowania sądu odnośnie wydanego rozstrzygnięcia.</p> <p>Zbędne jest zatem przytaczanie przez Sąd treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, jak uczyniono to na stronie pierwszej uzasadnienie, gdy równocześnie uzasadnienie to nie zawiera istotnych w konkretnej sprawie informacji, jak granice wymiaru kary łącznej jakie Sąd brał pod uwagę.</p> <p>Zważywszy na powyżej wskazane uchybienia Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd będzie miał na uwadze okoliczności wskazane powyżej i uwzględniając wyroki zapadłe wobec skazanego, Sąd wymierzy mu kary łączne uwzględniające zachodzące związki przedmiotowe i podmiotowe między poszczególnymi zbiegającymi się przestępstwami. Wypada nadmienić, iż obecnie zapadły nowe prawomocne orzeczenia wobec skazanego, stad sąd będzie zobowiązany je przeanalizować z uwagi na przesłanki wydania wyroku łącznego.</p> <p>Nadto zachodzi również konieczność sprostowania protokołów obu rozpraw odnośnie osoby reprezentującej obrońcę skazanego, bowiem z informacji uzyskanych na rozprawie odwoławczej wynika, że nie była to adw. <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> </div>