XI W 6379/15

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt XI W 6379/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Michał Kowalski</p> <p>Protokolant: Paulina Adamska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 roku w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong> </p> <p>córce <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>obwinionej o to, że:</p> <p>w dniu 3 lutego 2014 roku w siedzibie Straży Miejskiej na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span>, będąc właścicielem pojazdu marki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, wbrew obowiązkowi, nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła w/w pojazd do kierowania w dniu 20.01.2014 r. o godzinie 15:38 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 kw,</p> <p>I.  obwinioną <span class="anon-block">A. P.</span> uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a> określa, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XI W 6379/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 20 stycznia 2014 roku o godzinie 15.38 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> zostało za pomocą urządzenia pomiarowego wykonane zdjęcie pojazdu marki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, którego kierowca nie zastosował się do czerwonego sygnału świetlnego nadawanego przez sygnalizator S-1 (notatka urzędowa - k. 1).</p> <p>Właścicielem wzmiankowanego wyżej pojazdu jest obwiniona <span class="anon-block">A. P.</span> (notatka urzędowa – k. 15).</p> <p>Pismem z dnia 23 stycznia 2014 roku <span class="anon-block">A. P.</span> wezwana została przez Straż Miejską do wyrażenia zgody na przyjęcie mandatu karnego kredytowanego za przedmiotowe wykroczenie drogowe (i wypełnienie w tej sytuacji dołączonego do pisma oświadczenia w części A), ewentualnie – w przypadku, gdyby <span class="anon-block">A. P.</span> nie była sprawcą tego wykroczenia – do wskazania, komu powierzyła pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. W wezwaniu zapisano - „kierującego pojazdem proszę wskazać poprzez wypełnienie i dostarczenie do Straży Miejskiej części B załącznika w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma”. W przypadku niewykonania tego obowiązku <span class="anon-block">A. P.</span> mogła wyrazić zgodę na przyjęcie mandatu karnego - należało w tej sytuacji wypełnić oświadczenie w części C (pismo – k. 4).</p> <p>Powyższe pismo <span class="anon-block">A. P.</span> odebrała w dniu 27 stycznia 2014 roku (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 5).</p> <p>Pismem z dnia 29 stycznia 2014 roku <span class="anon-block">A. P.</span> odpowiedziała na wezwanie Straży Miejskiej, wskazując że przedmiotowy samochód jest użytkowany przez kilka osób i wnosząc o dostarczenie zdjęć z urządzenia rejestrującego, co pozwoli jej na zajęcie stanowiska. Obwiniona wskazała nadto, że w dniu 20 stycznia 2014 roku przebywała w szpitalu i nie posiada wiedzy, kto w tym dniu prowadził pojazd (pismo – k. 6-7).</p> <p>Pismem z dnia 27 lutego 2014 roku Straż Miejska poinformowała obwinioną m. in. o tym, że brak jest podstaw prawnych zobowiązujących organ prowadzący czynności wyjaśniające do wysłania właścicielowi pojazdu dokumentacji fotograficznej z popełnionego wykroczenia (pismo – k. 8).</p> <p> <strong> <!-- -->Obwiniona <span class="anon-block">A. P.</span> </strong>w toku rozprawy głównej nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że w terminie zareagowała na pismo Straży Miejskiej. W dniach 20-21 stycznia 2014 roku przebywała w szpitalu. W piśmie prosiła Straż Miejską o udostępnienie materiału fotograficznego – na tej podstawie mogłaby wskazać sprawcę. Gdyby takie zdjęcie dostała, oczywiście wskazałaby sprawcę. Chciała wskazać, natomiast nie miała takiej możliwości, bo nie zostały jej przedstawione dowody (k. 88-89).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy nie dał podstaw do uznania, iż obwiniona <span class="anon-block">A. P.</span> swoim zachowaniem dopuściła się popełnienia zarzucanego jej wykroczenia z art. 96 § 3 kw.</p> <p>Wskazany na wstępie stan faktyczny nie budzi żadnych wątpliwości – wynika ze wskazanych wyżej dokumentów i nie jest między stronami sporny.</p> <p>Sąd obdarzył walorem wiarygodności dokumenty stanowiące podstawę ustaleń faktycznych - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.</p> <p>Sąd dał wiarę opinii sądowo-psychiatrycznej odnośnie obwinionej (k. 80-81), albowiem została ona sporządzona rzetelnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczeniem zawodowym przez kompetentną osobę. Opinia biegłej jest jasna, pełna i nie zawiera sprzeczności.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionej, co do tego, że nie była ona w stanie wskazać osoby kierującej pojazdem, gdyż są one logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Oczywiste jest, że możliwe jest, aby nie wiedzieć, kto w danym czasie samochodem kierował, tym bardziej, że jak wynika z karty informacyjnej leczenia szpitalnego, obwiniona w dniach 20-21 stycznia 2014 roku przebywała w szpitalu – k. 87.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a> właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.</p> <p>Nie można jednakże, zdaniem Sądu, w powyższym zakresie abstrahować od winy osoby wzywanej do wskazania osoby, której powierzono pojazd do kierowania. Aby przypisać <span class="anon-block">A. P.</span> sprawstwo wykroczenia z art. 96 § 3 kw, należałoby wykazać bez żadnej wątpliwości, że jej czyn jest przez nią zawiniony, a więc popełniony w sytuacji, w której mogła ona postąpić zgodnie z nakazem zawartym w normie prawnej.</p> <p>W okolicznościach sprawy niniejszej obwiniona niezwłocznie - w nakazanym przez Straż Miejską terminie odpowiedziała na wezwanie, wskazując, że przedmiotowy samochód mógł być użytkowany przez kilka osób i wnosząc o dostarczenie zdjęć z urządzenia rejestrującego, co pozwoli jej na zajęcie stanowiska. Obwiniona wskazało nadto, że w dniu 20 stycznia 2014 roku przebywała w szpitalu i nie posiada wiedzy, kto w tym dniu prowadził pojazd. Sąd uznaje w tej sytuacji, że obwiniona wykazała się oczywistą wolą współpracy ze Strażą Miejską. Zgodne z doświadczeniem życiowym jest i obwiniona była tego świadoma, że Straż Miejska dysponuje zdjęciem z fotoradaru i przedstawiając fotografię, pozwoli obwinionej uczynić zadość wymogowi przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a> i odpowiedzieć, kto samochodem kierował. <span class="anon-block">A. P.</span> w oczywisty sposób wyraziła gotowość podjęcia współpracy ze Strażą Miejską, w celu wskazania właściwej osoby.</p> <p>Tymczasem Straż Miejska odmówiła udostępnienia zdjęcia z urządzenia rejestrującego.</p> <p>W sytuacji faktycznej opisanej w niniejszym uzasadnieniu, nie sposób przyjąć zatem, że <span class="anon-block">A. P.</span> popełniła wykroczenie z art. 96 § 3 kw, polegające na niewskazaniu na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła przedmiotowy pojazd do kierowania w dniu 20 stycznia 2014 roku.</p> <p>Wobec powyższego, Sąd uniewinnił obwinioną od popełnienia zarzucanego jej czynu, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a>).</p> </div>