VI Ka 897/15

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 897/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 11 grudnia 2015</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura</p> <p>Protokolant Sylwia Sitarz</p> <p>przy udziale Marka Dutkowskiego</p> <p>Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§ 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 30 czerwca 2015 r. sygnatura akt III K 237/14</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu <br/>w Gliwicach do ponownego rozpoznania.</p> <p>VI Ka 897/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30.06.2015 r. <span class="anon-block">A. S.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 23.01.2013 r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wypożyczył na okres wykonywania prac zgrzewarkę doczołową <span class="anon-block">(...)</span> o wartości 35.000 zł, a następnie dokonał jej przywłaszczenia w okresie 23 stycznia do nadal, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> został skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 35.000 zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 26.05.1982 r. – Prawo o adwokaturze</a> zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. U.</span> kwotę 723,40 zł tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 3;art. 3 ust. 2)">art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w kwocie 180 zł i wydatki w kwocie 50 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wywiodła obrońca oskarżonego, która zarzuciła orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, iż oskarżony w dniu 23.01.2013 r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wypożyczył na okres wykonywania prac zgrzewarkę doczołową <span class="anon-block">(...)</span> o wartości 35.000 zł, a następnie dokonał jej przywłaszczenia, gdy tymczasem z analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków wynika, iż nie dopuścił się on zarzucanego mu czynu, a także naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>W oparciu o podniesione zarzuty obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Apelacja okazała się zasadna o tyle, iż w wyniku jej wniesienia zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd ten bowiem dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegającego na nienależytym wyjaśnieniu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, a przede wszystkim na niezweryfikowaniu linii obrony oskarżonego.</p> <p>Z pisemnych motywów wyroku wynika, że sąd dał wiarę zeznaniom matki oskarżonego <span class="anon-block">T. W.</span> co do faktu, że w dniu 21.01.2013 r. syn był u niej w mieszkaniu na urodzinach wraz ze swoją żoną – nie było zatem przeszkód aby oskarżony odebrał zgrzewarkę w <span class="anon-block">G.</span> w dniu 23.01.2013 r. (k. 184). Rację ma jednak obrońca twierdząc, że sąd nie przywołał zeznań tego świadka w całości. <span class="anon-block">T. W.</span> zeznała bowiem, że „21 stycznia 2013 r. syn wraz z żoną był u mnie na urodzinach, następnego dnia pojechał do biura pracy i później znowu na następny dzień byli u mnie (k. 13 – VIII Ko 48/15). Analiza wypowiedzi świadka <span class="anon-block">T. W.</span> dowodzi, że według niej 23.01.2013 r., a zatem w dniu, w którym dokonano przywłaszczenia zgrzewarki, oskarżony przebywał u niej wraz z żoną. Z uwagi na znaczną odległość pomiędzy miejscem zamieszkania <span class="anon-block">T. W.</span> a <span class="anon-block">G.</span> jest mało prawdopodobne, aby oskarżony po wizycie u matki, w tym samym dniu zdążył przyjechać do <span class="anon-block">G.</span> i odebrać zgrzewarkę od pokrzywdzonego. W kontekście wiarygodności zeznań <span class="anon-block">T. W.</span> należałoby oczywiście ustalić jaki był cel wizyty oskarżonego u matki w dniu 23.01.2013 r. i jak długo przebywał on w jej mieszkaniu, a następnie skonfrontować wypowiedzi obojga na ten temat. W toku przesłuchania oskarżonego i świadka okoliczności tych nie ustalono.</p> <p>Zauważyć należy, że w dniu 5.02.2015 r. obrońca oskarżonego złożyła wniosek dowodowy o przesłuchanie żony skazanego <span class="anon-block">S. S.</span> na okoliczność ustalenia, gdzie przebywał oskarżony w dniu 23.01.2013 r. (k. 159). Sąd nie przeprowadził wnioskowanego dowodu, ani tez – z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170 § 3 kpk</a> – nie wydał postanowienia o jego oddaleniu. Nie może ulegać wątpliwości, iż okoliczność, która miała być udowodniona za pomocą tego dowodu, miała znaczenie dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Nieuzasadniona jest teza obrońcy, że świadek <span class="anon-block">M. K.</span> nie rozpoznał oskarżonego jako mężczyzny odbierającego zgrzewarkę, podobnie zresztą jak i ustalenie sądu, że „na chwilę obecną” świadek ten nie byłby w stanie rozpoznać tego mężczyzny (k. 184). Rzecz w tym, że w toku procesu oskarżony nie został okazany świadkowi, nie można zatem zasadnie twierdzić, iż oskarżony nie został rozpoznany, jak usiłuje to czynić obrońca. Z zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> złożonych w toku postępowania przygotowawczego wynika z kolei co innego, niż ustalił sąd. Otóż świadek ten oświadczył „prawdopodobnie bym go rozpoznał gdybym go zobaczył” (k. 24). W tej sytuacji nieprzeprowadzenie dowodu z okazania oskarżonego świadkowi <span class="anon-block">M. K.</span> niewątpliwie mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.</p> <p>Wbrew wywodom sądu wątpliwości budzi też treść opinii wydanej przez biegłego z zakresu ekspertyzy pisma ręcznego (k. 57-63). Zgodnie z postanowieniem o zasięgnięciu opinii biegłego przedmiotem opinii miało być m.in. ustalenie czy podpis o treści <span class="anon-block"> (...)</span> na stanowiącej materiał dowodowy umowie najmu zgrzewarki doczołowej <span class="anon-block">G. F.</span> z dnia 23.01.2013 r. nakreślony został przez <span class="anon-block">A. S.</span> bądź <span class="anon-block">Z. C.</span>, których wzory pisma i podpisów przesłano do badań jako materiał porównawczy (k. 50). Tymczasem w sporządzonej opinii biegły przedstawił analizę jedynie materiału porównawczego pochodzącego od <span class="anon-block">A. S.</span>, pomijając materiał pochodzący od <span class="anon-block">Z. C.</span>, co sprawia, że opinia jawi się jako niepełna. W swej opinii biegły wskazuje na szereg analogii pomiędzy materiałem dowodowym, a materiałem porównawczym pochodzącym od oskarżonego, nie wyjaśniając jednak dostatecznie precyzyjnie i jasno na czym te analogie polegają (k. 57-63).</p> <p>Ujawnione mankamenty postępowania dowodowego spowodowywały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Rozpoznając sprawę ponownie sąd rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie mając na uwadze poczynione wyżej uwagi. Sąd rozważy też potrzebę wydania opinii uzupełniającej bądź też powołania innego biegłego z zakresu ekspertyzy pisma ręcznego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a>.</p> <p>Z tych względów orzeczono jak w wyroku.</p> </div>