VIII C 4442/14

<p>Sygn. akt VIII C 4442/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Bielecka-Gąszcz</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Gminy <span class="anon-block">Ł.</span> – Administracji Zasobów Komunalnych <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>przeciwko pozwanej <span class="anon-block">E. D.</span> </p> <p>o zapłatę 4.936,58 zł</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  nakazuje pobrać od powoda Gminy <span class="anon-block">Ł.</span> – Administracji Zasobów Komunalnych <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 491,85 zł (czterysta dziewięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt pięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt VIII C 4442/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 5 maja 2014 roku powód Miasto <span class="anon-block">Ł.</span> – Administracja Zasobów Komunalnych <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanej <span class="anon-block">E. D.</span> powództwo o zapłatę kwoty 4.936,58 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwana na podstawie umowy z dnia 1 czerwca 2006 roku zajmuje gminny <span class="anon-block">lokal mieszkalny nr (...)</span> położony przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. W imieniu pozwanej umowę najmu tego lokalu podpisał jej pełnomocnik notarialny <span class="anon-block">V. B.</span>. Pozwana nie regulowała należności za najem wskutek czego powstało zadłużenie dochodzone pozwem, które na dzień 31 marca 2014 roku wynosiło 4.936,58 zł. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pozew k. 2-3)</em> </strong> </p> <p>W dniu 8 maja 2014 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanej nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 3020/14), który pozwana zaskarżyła sprzeciwem w całości. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty k. 21)</em> </strong> </p> <p>W sprzeciwie pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i podniosła, że nigdy nie mieszkała w spornym lokalu, nie wiedziała także o zawarciu umowy najmu tego lokalu w 2006 roku, a zawarcie tej umowy najmu było dotknięte pozornością, gdyż nastąpiło nie na rzecz pozwanej, ale innych lokatorów.</p> <p>W piśmie procesowy z dnia 13 stycznia 2015 roku, stanowiącym uzupełnienie sprzeciwu, pozwana podniosła ponadto zarzut nieważności złożonego oświadczenia woli w postaci udzielenia pełnomocnictwa <span class="anon-block">B. B.</span> w dniu 27 stycznia 2006 roku, z uwagi na to, że z powodu zdiagnozowanej u pozwanej schizofrenii paranoidalnej, znajdowała się ona udzielając pełnomocnictwa w stanie wyłączającym świadome i swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a>), zatem nieważne pełnomocnictwo nie mogło spowodować zawarcia umowy najmu w imieniu pozwanej. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(sprzeciw k. 34-37, pismo procesowe k. 45-47)</em> </strong> </p> <p>W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał powództwo w całości. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(odpowiedź na sprzeciw k. 86-87)</em> </strong> </p> <p>Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 roku pełnomocnik powoda nie stawił się pomimo prawidłowego doręczenia zawiadomienia, zaś pozwana podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 224, potwierdzenie odbioru k. 221) </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 27 stycznia 2006 roku pozwana <span class="anon-block">E. D.</span>, na podstawie umowy pośrednictwa zawartej z <span class="anon-block"> Biurem (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, udzieliła <span class="anon-block">B. B.</span> pełnomocnictwa do wszelkich czynności związanych z zamianą <span class="anon-block">mieszkania nr (...)</span> położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, a także m.in. do zawarcia umowy najmu dowolnego lokalu mieszkalnego na rzecz pozwanej. Podpis pozwanej pod tym pełnomocnictwem został notarialnie poświadczony. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(kserokopia pełnomocnictwa k. 13, okoliczności bezsporne)</em> </strong> </p> <p>Na podstawie powyższego pełnomocnictwa, w dniu 1 czerwca 2006 roku , <span class="anon-block">B. B.</span> w imieniu pozwanej, zawarła z powodem umowę najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(kserokopia umowy najmu k. 15-19, kserokopia skierowania k. 12, kserokopia oświadczenia k. 14okoliczności bezsporne)</em> </strong> </p> <p>Pozwana <span class="anon-block">E. D.</span> cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną – schizofrenię paranoidalną. Z powodu objawów tej choroby <span class="anon-block">E. D.</span> w dniu 27 stycznia 2006 roku, udzielając pełnomocnictwa, nie była zdolna do świadomego i swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pisemna opinia biegłego psychiatry k. 206-211)</em> </strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił częściowo jako bezsporny, a w pozostałym zakresie na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron. Podstawą ustaleń faktycznych była także jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna opinia biegłego z zakresu psychiatrii.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie, z uwagi na brak legitymacji biernej pozwanej.</p> <p>Powód twierdził, że jego roszczenie znajduje swoje źródło w umowie najmu lokalu mieszkalnego z dnia 1 czerwca 2006 roku, którą w imieniu pozwanej miał z powodem zawrzeć pełnomocnik pozwanej.</p> <p>Jak jednak wynika z przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania dowodowego, a zwłaszcza z opinii biegłego psychiatry, której wniosków żadna ze stron nie kwestionowała, pozwana cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną – schizofrenię paranoidalną. Z powodu objawów tej choroby <span class="anon-block">E. D.</span> w dniu 27 stycznia 2006 roku, udzielając pełnomocnictwa <span class="anon-block">B. B.</span>, nie była zdolna do świadomego i swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli. Oświadczenie woli pozwanej o udzieleniu pełnomocnictwa było zatem nieważne ex tunc, z powodu wady oświadczenia woli o której mowa przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> </p> <p>Nieważne pełnomocnictwo nie mogło, co oczywiste, stanowić podstawy do zawarcia w imieniu pozwanej spornej umowy najmu w dniu 1 czerwca 2006 roku. Pełnomocnik działał bowiem w tym wypadku bez umocowania (pełnomocnictwo było nieważne), zaś umowa najmu nie została potwierdzona przez pozwaną, w której imieniu rzekomo miała zostać zawarta (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 103)">art. 103 k.c.</a>). Takiej okoliczności powód nie udowodnił, a same twierdzenia stron na to nie wskazywały.</p> <p>Powód, jako strona inicjująca proces, jest obowiązany do udowodnienia wszystkich twierdzeń pozwu, w oparciu o które sformułował swoje roszczenie, chyba, że nie są one kwestionowane. Powinność taka wynika wprost z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Reguła ta znajduje również swój procesowy odpowiednik w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, w świetle którego to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Tym samym skoro pozwana zakwestionowała, aby była stroną przedmiotowej umowy najmu i ponosiła odpowiedzialność za dochodzone pozwem zadłużenie, powód, nie zgadzając się z takim stanowiskiem strony przeciwnej, winien w odpowiedni sposób zareagować - przedstawić okoliczności faktyczne i dowody na poparcie swoich twierdzeń. Powinności tej strona powodowa jednak uchybiła. Powód nie wykazał żadnej innej podstawy odpowiedzialności pozwanej za czynsz najmu przedmiotowego lokalu.</p> <p>Z tych też względów, z uwagi na brak legitymacji biernej pozwanej <span class="anon-block">E. D.</span>, powództwo podlegało oddaleniu w całości, o czym orzeczono w sentencji wyroku.</p> <p>O obowiązku zapłaty nieuiszczonych kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Na koszty te złożyło się wynagrodzenie kilku placówek medycznych za przesłanie kserokopii dokumentacji medycznej (28,42 zł, 102,40 zł, 1,03 zł) oraz wynagrodzenie biegłego psychiatry za wydanie pisemnej opinii w sprawie w wysokości 360 zł. Całość nieuiszczonych kosztów sądowych wyniosła zatem 491,85 zł. Pozwany przegrał sprawę w całości, a zatem winien uiścić tytułem w/w kosztów kwotę 491,85 zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 491,85 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> </div>