XI W 7256/15

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt XI W 7256/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Michał Kowalski</p> <p>Protokolant: Paulina Adamska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 roku w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> </strong> </p> <p>córce <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>obwinionej o to, że:</p> <p>w dniu 5 lutego 2014 r. w siedzibie Straży Miejskiej na <span class="anon-block">ul. (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span>, będąc właścicielem pojazdu marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, wbrew obowiązkowi, nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła w/w pojazd do kierowania w dniu 23.01.2014 r. o godzinie 20:35 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 kw,</p> <p>I.  obwinioną <span class="anon-block">A. B.</span> uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, który kwalifikuje z art. 96 § 3 kw i za to na podstawie art. 96 § 3 kw skazuje ją, a na podstawie art. 96 § 3 kw, art. 24 § 1 i 3 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem wydatków postępowania oraz kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XI W 7256/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 23 stycznia 2014 roku o godzinie 20.35 na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> zostało, za pomocą urządzenia pomiarowego do rejestracji prędkości pojazdów, wykonane zdjęcie pojazdu marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, którego kierowca nie zastosował się do ograniczenia prędkości, przekraczając dozwoloną prędkość o 39 km/h (notatka urzędowa - k. 1).</p> <p>Właścicielem wzmiankowanego wyżej pojazdu jest obwiniona <span class="anon-block">A. B.</span> (notatka urzędowa – k. 10).</p> <p>Pismem z dnia 26 stycznia 2014 roku <span class="anon-block">A. B.</span> wezwana została przez Straż Miejską do wyrażenia zgody na przyjęcie mandatu karnego kredytowanego za przedmiotowe wykroczenie drogowe (i wypełnienie w tej sytuacji dołączonego do pisma oświadczenia w części A), ewentualnie – w przypadku, gdyby <span class="anon-block">A. B.</span> nie była sprawcą tego wykroczenia – do wskazania, komu powierzyła pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. W wezwaniu zapisano - „kierującego pojazdem proszę wskazać poprzez wypełnienie i dostarczenie do Straży Miejskiej części B załącznika w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma”. W przypadku niewykonania tego obowiązku <span class="anon-block">A. B.</span> mogła wyrazić zgodę na przyjęcie mandatu karnego (należało w tej sytuacji wypełnić oświadczenie w części C). Wskazano dalej, że w przypadku niewypełnienia oświadczenia w części A, B lub C, powstaje obowiązek osobistego stawienia się do Straży Miejskiej w celu złożenia wyjaśnień w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia (pismo – k. 4).</p> <p>Powyższe pismo zostało doręczone obwinionej w dniu 29 stycznia 2014 roku (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 5).</p> <p>Obwiniona w żaden sposób nie odniosła się do powyższego pisma – nie udzieliła żądanej informacji Straży Miejskiej w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 5 lutego 2014 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Obwiniona <span class="anon-block">A. B.</span> </strong>w toku rozprawy głównej nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że na dzień wskazany w zarzucie była właścicielką przedmiotowego pojazdu. Jeżeli nie ma odpowiedzi na pismo ze Straży Miejskiej, to znaczy, że jej nie udzieliła. Nie może zajmować się wszystkimi sprawami, ma sekretariat i doradcę (k. 95).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wskazany na wstępie stan faktyczny nie budzi żadnych wątpliwości – wynika ze wskazanych wyżej dokumentów.</p> <p>Sąd obdarzył walorem wiarygodności dokumenty stanowiące podstawę ustaleń faktycznych i pozostałe ujawnione (dane o karalności – k. 61, 63) - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.</p> <p>Wyjaśnienia obwinionej uznać należy jedynie za przyjętą przez nią linię obrony.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a> właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.</p> <p>W okolicznościach sprawy niniejszej obwiniona została wezwana do takiego wskazania w terminie 7 dni. Pismo ze Straży Miejskiej odebrała osobiście w dniu 29 stycznia 2014 roku. Do dnia 5 lutego 2014 roku nie udzieliła żądanej informacji Straży Miejskiej. Stąd też tę datę – jako ostatni dzień, kiedy obwiniona powinna uczynić zadość wymogowi przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a> – Sąd przyjął jako datę czynu przypisanego w wyroku.</p> <p>Zgodnie z art. 96 § 3 kw - karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.</p> <p>Zasadnym jest zatem twierdzenie, iż obwiniona jest sprawcą wykroczenia, a nie jedynie czynu zabronionego. Jej czyn jest bezprawny (narusza normę sankcjonowaną i nie został popełniony w okolicznościach wyłączających bezprawność), karalny (realizuje wszystkie znamiona czynu zabronionego i nie został popełniony w okolicznościach wyłączających bezprawność), karygodny (jest czynem społecznie szkodliwym), jest to również czyn zawiniony przez obwinioną (popełniony w sytuacji, w której sprawczyni mogła postąpić zgodnie z nakazem zawartym w normie prawnej, nie zachodzi w stosunku do niej żadna z ustawowych lub pozaustawowych okoliczności wyłączających winę). Stopień zawinienia wyznaczają: rozpoznawalność sytuacji – zarówno w sferze faktycznej, jak i w płaszczyźnie jej prawnego wartościowania, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcie decyzji o postąpieniu zgodnie z nakazem prawa oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Ocena tych okoliczności prowadzi do wniosku, iż obwinionej można postawić zarzut, że w czasie swojego bezprawnego, karalnego i społecznie szkodliwego czynu nie dała posłuchu normie prawnej.</p> <p>Wymierzając karę obwinionej <span class="anon-block">A. B.</span> Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 kw.</p> <p>W przekonaniu Sądu orzeczona kara w swojej dolegliwości nie przekracza stopnia winy obwinionej, jest adekwatna do stopnia wymagalności zachowania zgodnego z prawem w odniesieniu do realiów sprawy. Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny. Wpływ na to mają: wartość naruszonego dobra w postaci porządku w komunikacji, sposób działania sprawczyni, która nie podjęła współpracy ze Strażą Miejską i nie zareagowała w żaden sposób na jej wezwanie. Wymierzając karę, Sąd miał równocześnie na uwadze właściwości, warunki osobiste i majątkowe obwinionej, jej stosunki rodzinne, ustabilizowany sposób życia przed popełnieniem wykroczenia. Obwiniona jest osobą niekaraną za przestępstwa i wykroczenia drogowe (k. 61, 63).</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 300 złotych – przy uwzględnieniu wysokości dochodów i sytuacji rodzinnej obwinionej (k. 94) jest sprawiedliwa. Sąd, wymierzając obwinionej karę, miał na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec niej. Miał także na względzie, aby kara była w odbiorze społecznym sprawiedliwa i zrealizowała cele prewencji ogólnej.</p> <p>Na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> Sąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa opłatę od kary w wysokości 30 złotych, ustaloną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> oraz zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 złotych, których wysokość ustalono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a>. Uiszczenie przez obwinioną kosztów nie przekracza jej ustalonych możliwości finansowych.</p> </div>