Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I 1 C 2117/12

Sądy powszechne2015-12-11
Sygnatura
I 1 C 2117/12
Data orzeczenia
2015-12-11
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Justyna Supińska (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I 1 C 2117/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym, w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="131"/> <col width="288"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Justyna Supińska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sąd. Magdalena Czapiewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku w Gdyni</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. K.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 617 złotych (<em> <!-- -->sześćset siedemnaście złotych</em>) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 600 złotych (<em> <!-- -->sześćset złotych</em>) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 19 kwietnia 2012 roku złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> kwoty 4 383,06 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów procesu, w uzasadnieniu wskazując, iż domaga się on wierzytelności wynikającej z umowy o konto/limit w koncie nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej pomiędzy pozwanym <span class="anon-block">S. K.</span> a <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> – poprzednikiem prawnym powoda.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 maja 2012 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 647959/12 referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości.</p> <p>Od powyższego nakazu zapłaty pozwany <span class="anon-block">S. K.</span> wniósł sprzeciw domagając się oddalenia powództwa w całości i podnosząc, iż dochodzona pozwem wierzytelność nie istnieje.</p> <p>W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 roku stwierdzono utratę mocy przedmiotowego nakazu zapłaty i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gdyni.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 13 maja 2005 roku <span class="anon-block">S. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> zawarli z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Umowa została zawarta na czas nieokreślony.</p> <p> <em> <!-- -->umowa rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego – k. 32-33 akt</em> </p> <p>W dniu 14 listopada 2011 roku <span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku nr <span class="anon-block"> (...)</span>, z którego wynikało, iż istnieje w stosunku do <span class="anon-block">S. K.</span> wierzytelność z tytułu umowy konta udzielonej na podstawie <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z dnia 13 maja 2005 roku, która obejmowała należność główną w kwocie 3 697,54 złotych, odsetki w kwocie 391,24 złotych oraz kwotę 137,50 złotych tytułem kosztów wezwań i upomnień.</p> <p> <em> <!-- -->wyciąg z ksiąg rachunkowych banku – k. 31 akt</em> </p> <p>W dniu 14 listopada 2011 roku <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zawarł z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę sprzedaży wierzytelności, szczegółowo określonych w załączniku nr 2.</p> <p>Pismem z datą w nagłówku „dnia 07 grudnia 2011 roku<span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> poinformował <span class="anon-block">S. K.</span> o nabyciu przysługującej wobec niego wierzytelności i wezwał go do zapłaty należności.</p> <p>W dniu 10 kwietnia 2012 roku <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, z którego wynikała wierzytelność istniejąca wobec <span class="anon-block">S. K.</span> obejmująca kwotę 3 695,22 złotych tytułem zwrotu należności głównej, kwotę 248,74 złotych tytułem odsetek naliczonych do dnia 10 kwietnia 2012 roku oraz kwotę 439,10 złotych tytułem odsetek karnych i umownych.</p> <p> <em> <!-- -->umowa sprzedaży wierzytelności – k. 25-27 akt, wezwanie do zapłaty – k. 34-35 akt, wyciąg z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego – k. 24 akt</em> </p> <p>W dniu 29 stycznia 2010 roku <span class="anon-block">S. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> zawarli z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę o limit kredytowy nr <span class="anon-block"> (...)</span> – w koncie osobisty o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Umowa została zawarta na czas określony – do dnia 28 stycznia 2011 roku i na jej podstawie <span class="anon-block">S. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> udostępniono środki pieniężne w kwocie 5 000 złotych.</p> <p>Pismem z datą w nagłówku „dnia 03 stycznia 2011 roku” poinformowano <span class="anon-block">S. K.</span>, iż nie spełnia on warunków wymaganych do odnowienia powyższej umowy na kolejny rok i wezwano go do spłaty ewentualnego zadłużenia występującego na koncie osobistym do końca bieżącego okresu kredytowania.</p> <p>W dniu 25 stycznia 2011 roku <span class="anon-block">S. K.</span> wpłacił na <span class="anon-block">rachunek o numerze (...)</span> kwotę 4 638,37 złotych.</p> <p>Rachunek powyższy został zamknięty.</p> <p> <em> <!-- -->umowa o limit kredytowy – k. 248-251 akt, pismo – k. 239 akt, historia rachunku – k. 240 akt, twierdzenia pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> – protokół rozprawy z dnia 06 listopada 2015 roku – k. 243-244 akt (zapis cyfrowy – 00:01:22-00:13:04)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku całego postępowania, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na twierdzeniach pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> uznając je za wiarygodne i spójne oraz znajdujące odzwierciedlenie w materiale dowodowym w postaci dokumentów, w szczególności umowy o limit kredytowy i historii rachunku.</p> <p>Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 06 listopada 2015 roku Sąd oddalił wniosek powoda <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości na okoliczności faktu zawarcia umowy oraz wypłaty środków i braku zwrotu kwoty kredytu, albowiem nie są to wiadomości specjalne, lecz okoliczności, których wykazanie obciąża, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, strony niniejszego postępowania.</p> <p>W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W niniejszej sprawie powód <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> kwoty 4 383,06 złotych wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania, swoje roszczenie wywodząc z umowy o konto/limit w koncie nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej pomiędzy pozwanym <span class="anon-block">S. K.</span> a <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> – poprzednikiem prawnym powoda.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania; wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509 § 2)">§ 2</a>).</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, nadto zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, zaś w razie nieuzasadnionej bierności strona naraża się na sankcję w postaci przegrania procesu. Niewątpliwie, w świetle powyższych zasad, to na stronie powodowej spoczywał ciężar dowodu istotnych dla uwzględnienia powództwa okoliczności, w tym istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności oraz jej nabycia przez powoda w drodze przelewu od poprzedniego wierzyciela (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 czerwca 2013 roku, sygn. akt V CSK 329/12, Lex nr 1375500).</p> <p>Z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, że w dniu 14 listopada 2011 roku pomiędzy <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> a powodem <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności, szczegółowo określonych w załączniku nr 2.</p> <p>Wprawdzie powód dołączył do pozwu kserokopię pisma zawierającego tabelę z danymi dotyczącymi pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> (k. 28-29 akt), jednakże z pisma tego nie wynika, jaki jest charakter tego pisma, a w szczególności, czy stanowi ono wyciąg z załącznika nr 2 do umowy sprzedaży wierzytelności. Powyższe uniemożliwia zaś Sądowi ustalenie, czy przedmiotem przelewu była wierzytelność objęta niniejszym postępowaniem. Nadto, z treści tej tabeli wynika, iż dotyczy ona wierzytelności istniejącej wobec pozwanego, a wynikającej z umowy zawartej w dniu 14 marca 1995 roku, tymczasem z treści załączonych pozostałych dokumentów w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych banku nr <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 31 akt) oraz umowy rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego (k. 32-33 akt) wynika inna data zawarcia umowy – dnia 13 maja 2005 roku. Co więcej, powód swoje roszczenie wywodził z umowy o konto/limit w koncie nr <span class="anon-block"> (...)</span> i numer tej umowy wskazuje, iż dotyczy to umowy zawartej w dniu 13 maja 2005 roku (jest to część numeru rachunku bankowego), a zatem innej umowy, aniżeli umowa wskazana w piśmie o powyżej wskazanym nieokreślonym charakterze. Poza tym, z treści tej umowy wynika, iż jej przedmiotem jest otwarcie i prowadzenie rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego <span class="anon-block"> (...)</span> Prestiż, nie zawiera ona natomiast żadnych postanowień, z których wywodzić by można udzielenie pozwanemu jakiegokolwiek limitu kredytowego na jej podstawie.</p> <p>Nadto wskazać należy, iż pozwany <span class="anon-block">S. K.</span> przyznał wprawdzie, iż łączyła go z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowa o limit kredytowy nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawarta w dniu 29 stycznia 2010 roku na okres jednego roku, na podstawie której przyznano mu środki pieniężne w ramach limitu kredytowego w jego koncie osobistym o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, niemniej jednak wykorzystane w ramach tej umowy środki pieniężne w kwocie 4 638,37 złotych zostały przez niego w dniu 25 stycznia 2011 roku wpłacone, wierzytelność więc wygasła, zaś rachunek bankowy został zamknięty.</p> <p>W tej sytuacji, gdy pozwany <span class="anon-block">S. K.</span> kwestionował istnienie jakiejkolwiek innej wierzytelności po stronie poprzednika prawnego powoda, to na stronie powodowej spoczywał ciężar dowodu istotnych dla uwzględnienia powództwa okoliczności, w tym istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności oraz jej nabycia przez powoda w drodze przelewu od poprzedniego wierzyciela.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należało, iż powód temu ciężarowi nie sprostał – nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, iż nabył jakąkolwiek wierzytelność w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> – dowodu takiego nie stanowi bowiem ani umowa sprzedaży wierzytelności (brak załącznika), ani też wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego. Co więcej, powód nie wykazał również, ażeby wierzytelność tam określona została skutecznie nabyta, tzn. że wierzytelność ta w ogóle powstała, istnieje nadal i jaka jest jej wysokość. Stosownie bowiem do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 516;art. 516 zd. 1)">art. 516 zdanie 1 k.c.</a> zbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. Umowa cesji nie stanowi więc <em> <!-- -->sui generis </em>dowodu, iż wierzytelność nią objęta istnieje, może jedynie skutkować odpowiedzialnością zbywcy w sytuacji, gdy wierzytelność ta mu nie przysługuje.</p> <p>W ocenie Sądu powoływanie się przez stronę powodową jedynie na umowę sprzedaży wierzytelności i umowę rachunku oszczędnościowo – kredytowego z dnia 13 maja 2005 roku, a także wyciągi z ksiąg banku i z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego, wobec negacji pozwanego i przedłożenia przez niego dokumentów podważających wiarygodność twierdzeń powoda, nie pozwala na przyjęcie, że powód <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> sprostał ciężarowi udowodnienia skutecznego nabycia i istnienia wierzytelności, której w niniejszym postepowaniu dochodzi od pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span>.</p> <p>Podsumowując powyższe rozważania Sąd uznał, że żądanie powoda <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na niewykazanie przez powoda jego legitymacji czynnej w niniejszym postępowaniu, a nadto z uwagi na nieprzedstawienie dowodów świadczących o zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, przy czym zaznaczyć należy, iż ciężar wykazania zarówno legitymacji procesowej, jak i zasadności oraz wysokości żądania spoczywał – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – wyłącznie na powodzie. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego określoną w przywołanym już <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe; powód nie może bowiem być zwolniony od wykazania Sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje i przysługuje powodowi jako wierzycielowi w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span>, tym bardziej, że okoliczność ta była kwestionowana przez pozwanego.</p> <p>Mając zatem na uwadze powyższe rozważania prowadzące do uznania, iż brak jest podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, Sąd w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> <em> <!-- -->a contrario</em>, powództwo oddalił.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> oraz § 6 pkt 3 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 461) i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążył nimi, w kwocie 617 złotych, powoda jako stronę, która niniejszy proces przegrała</p> </div>