I C 2465/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 2465/15</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 13 lipca 2015 r., skierowanym przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">miastu S.</span> <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block"> Zakładowi (...)</span> m.st. <span class="anon-block">W.</span> w dzielnicy <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">B. R.</span> wniosła o ustalenie, że z dniem 10 lipca 2002 r. wstąpiła w stosunek najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> 27 w <span class="anon-block">W.</span>, w miejsce jej zmarłego ojca <span class="anon-block">B. R.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 30;art. 30 ust. 1)">art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a>. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w dniu 21 marca 1963 r. <span class="anon-block">B. R.</span> zawarł z <span class="anon-block"> Zarządem (...)</span> umowę najmu ww. lokalu oraz otrzymał imienny przydział osobnej kwatery stałej uprawniający go do użytkowania ww. lokalu. Uprawnionymi do zamieszkiwania z ww. była matka powódki oraz powódka. <span class="anon-block">B. R.</span> wskazała nadto, że stale zamieszkiwała z <span class="anon-block">B. R.</span> w chwili jego śmierci i zamieszkuje w owym lokalu do chwili obecnej (<em> <!-- -->pozew k. 1-2</em>).</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nie kwestionując faktu stałego zamieszkiwania powódki z <span class="anon-block">B. R.</span> w dacie jego śmierci w objętym pozwem lokalu, pozwany wskazał, że do lokali mieszkalnych pozostających w dyspozycji organów Policji, nie ma zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 30)">art. 30 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> (…). Pozwany podniósł, że objęty pozwem lokal do dnia 3 sierpnia 2009 r. pozostawał w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, który zrzekł się tego uprawnienia dopiero w porozumieniu zawartym z m.st. <span class="anon-block">W.</span> w dniu 4 sierpnia 2009 r. Zdaniem pozwanego, powyższe okoliczności wykluczają możliwość skorzystania przez powódkę z instytucji przewidzianej w powołanym przez nią w pozwie ww. przepisie. Pozwany wskazał nadto, że powódka nie zajmowała przedmiotowego lokalu bez tytułu prawnego przez okres nie krótszy niż 10 lat przed wejściem w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawy o ochronie praw lokatorów</a> (…), co miało miejsce w dniu 10 lipca 2001 r., albowiem utraciła przedmiotowy tytuł prawny dopiero z dniem 1 października 1992 r. (<em> <!-- -->odpowiedź na pozew k. 32-34</em>).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">B. R.</span> zamieszkiwała w <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, stanowiącym tzw. osobną kwaterę stałą od dnia 12 listopada 1962 r., tj. od dnia otrzymaniu przydziału tejże kwatery przez jej ojca <span class="anon-block">B. R.</span> i nadal tam mieszka. Zgodnie z treścią ww. przydziału <span class="anon-block">B. R.</span> była osobą uprawnioną do zamieszkiwania owym lokalu wraz z ojcem. W dniu 21 marca 1963 r. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">W.</span>-<span class="anon-block">M.</span> zawarł z <span class="anon-block">B. R.</span> umowę najmu ww. lokalu. (<em> <!-- -->bezsporne, przydział kwatery stałej k. 5, umowa k. 6-7, zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały k. 10</em>).</p> <p> <span class="anon-block">B. R.</span> zmarł w dniu 30 września 1992 r. Również w tej dacie <span class="anon-block">B. R.</span> stale zamieszkiwała w ww. <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> (<em> <!-- -->bezsporne, odpis skrócony aktu zgonu k. 9</em>).</p> <p>Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. pozwany wezwał <span class="anon-block">B. R.</span> do dostarczenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do ww. lokalu w terminie do dnia 28 kwietnia 2014 r. W dniu 29 maja 2014 r. <span class="anon-block">B. R.</span> złożyła wniosek o regulację uprawnień do ww. lokalu (<em> <!-- -->wniosek k. 11, pismo k. 12</em>).</p> <p>W piśmie z dnia 22 października 2014 r. pozwany Urząd m.st. <span class="anon-block">W.</span>, Wydział Zasobów Lokalowych dla <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">M.</span> poinformował <span class="anon-block">B. R.</span> o podjęciu w dniu 15 października 2014 r. uchwały nr 6706/2014 przez Zarząd <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">M.</span> w przedmiocie odmowy zakwalifikowania złożonego przez nią ww. wniosku. W związku z powyższym pozwany wezwał <span class="anon-block">B. R.</span> do rozliczenia się z przedmiotowego <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> i przekazania kluczy <span class="anon-block"> Zakładowi (...)</span> w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego pisma (<em> <!-- -->pismo k. 13, uchwała k. 14</em>).</p> <p>Pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. powódka została wezwana <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> dla <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">M.</span> w <span class="anon-block">W.</span> do dobrowolnego opróżnienia zajmowanego lokalu wraz ze wszystkimi osobami i rzeczami oraz zdania kluczy w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma. (<em> <!-- -->wezwanie k. 16</em>).</p> <p>Na mocy porozumienia z dnia 4 sierpnia 2009 r. zawartego z m.st. <span class="anon-block">W.</span> Komendant Główny Policji zrzekł się dyspozycji co do ww. <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. (<em> <!-- -->k. 38-40</em>).</p> <p>W dniu 3 marca 2015 r. <span class="anon-block">B. R.</span> dokonała sprzedaży nieruchomości, w której udział nabyła w spadku po swojej przyrodniej siostrze (<em> <!-- -->zeznania powódki k.51</em>).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wymienionych wyżej dokumentów, zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy. Wynikające z powyższych dokumentów okoliczności faktyczne nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Także i Sąd, działając w tym zakresie z urzędu, badając ich formę i treść nie dopatrzył się niczego, co uzasadniałoby powzięcie wątpliwości co do ich wiarygodności i mocy dowodowej. Z tego względu Sąd uznał je za przekonujący materiał dowodowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu, na gruncie niniejszej sprawy nie było podstaw do zastosowania w stosunku do powódki przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 30;art. 30 ust. 1)">art. 30 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> (…). Zgodnie z brzmieniem powołanej regulacji normatywnej, osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego do dnia wejścia w życie tej ustawy przez okres nie krótszy niż 10 lat wstępuje z mocy prawa w stosunek najmu tego lokalu po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, jeżeli właściciel nie wniesie w tym okresie powództwa o nakazanie tej osobie przez sąd opróżnienia lokalu lub jeżeli w tym samym terminie nie wniesiono powództwa o ustalenie nieistnienia stosunku najmu. Powyższa ustawa weszła w życie z dniem 10 lipca 2001 r., a zatem przesłankami wstąpienia w stosunek najmu lokalu na ww. podstawie były przede wszystkim: zamieszkiwanie w lokalu bez tytułu prawnego co najmniej od 10 lipca 1991 r.</p> <p>W przypadku powódki powyższa przesłanka nie została spełniona, gdyż, jak trafnie wskazał pozwany, <span class="anon-block">B. R.</span> posiadała tytuł prawny do zajmowanego lokalu aż do daty śmierci jej ojca, tj. do 30 września 1992 r. Do tego dnia ojciec powódki był bowiem najemcą przedmiotowego lokalu, zaś <span class="anon-block">B. R.</span> była uprawniona do zamieszkiwania w nim zgodnie z treścią przydziału.</p> <p>Kolejno należy wskazać, że, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (<em> <!-- -->umowa najmu k. 6-7</em>), sporny lokal w chwili śmierci <span class="anon-block">B. R.</span> pozostawał w dyspozycji organu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - Komendanta Głównego Policji. W §1 ww. umowy najmu z dnia 21 marca 1963 r., skuteczność tegoż aktu uwarunkowania była od przedłożenia przydziału lokalowego. Powyższy przydział <span class="anon-block">B. R.</span> otrzymał na podstawie Zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych (<em> <!-- -->przydział k. 5</em>). Ww. lokal mieszkalny pozostawał w dyspozycji Komendanta Głównego Policji aż do dnia 4 sierpnia 2009 r., kiedy to na mocy porozumienia zawartego z m.st. <span class="anon-block">W.</span>, Komendant Główny Policji zrzekł się dyspozycji co do tej nieruchomości.</p> <p>Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, który Sąd w niniejszym składzie podziela, do lokali mieszkalnych pozostającego w dyspozycji organów Policji nie ma zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 30)">art. 30 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów</a> (…). W przypadku lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (rozdział 8)">rozdział 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji</a>. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940530214" title="Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Wewnętrznej oraz ich rodzin</a> (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67) mają również zastosowanie do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin. Powyższe przepisy w sposób szczególny uregulowały status prawny tych lokali, krąg osób, które są uprawnione do uzyskania tytułu prawnego do takiego lokalu, a także zasady postępowania i opróżniania lokali w przypadku gdy lokale zajmowane są przez osoby bez tytułu prawnego. (<em> <!-- -->uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w <span class="anon-block">K.</span> z 26.01.2011 r., sygn. akt III SA/Kr 343/10</em>).</p> <p>W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że powódka nie wstąpiła z mocy prawa w stosunek najmu objętego pozwem lokalu na podstawie art. 30 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, co skutkowało koniecznością oddalenia powództwa (pkt 1. wyroku).</p> <p>W punkcie 2. wyroku Sąd odstąpił od obciążenia powódki obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz pozwanego, mimo przegrania przez nią procesu. Powyższe rozstrzygnięcie znajduje oparcie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, za którego zastosowaniem w niniejszej sprawie przemawiało przede wszystkim to, że powódka jest osobą starszą i niezamożną, a przy tym -z uwagi na podejmowane przez pozwanego działania zmierzające do opuszczenia przez nią spornego lokalu - znajdującą się niewątpliwie w bardzo trudnej sytuacji życiowej. Nadto, mając na względzie kilkudziesięcioletnie zamieszkiwanie przez powódkę w objętym pozwem lokalu, niewątpliwie była ona silnie subiektywnie przekonana o słuszności dochodzonego pozwem roszczenia, która to okoliczność również może stanowić przesłankę orzeczenia o kosztach procesu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> (<em> <!-- -->vide: uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r. II CZ 95/12 Lex nr 1232771; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1979 r., III PR 78/79, OSPiKA z 1989 r., Z. 11, poz. 196</em>).</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>Odpis wyroku z uzasadnieniem proszę doręczyć pełnomocnikowi powódki.</p> <p>Dnia 11 grudnia 2015 roku.</p> </div>