IV Ka 1032/15

<div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Dnia 14 grudnia 2015 r.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Ewa Taberska ( spr.)</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant p.o. stażysty <span class="anon-block">E. C.</span> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. Ł.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z art. 92a kw i 92 § 1 kw</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Chodzieży</p> <p>z dnia 27 sierpnia 2015 r. - sygn. akt II W 110/15</p> <p>Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Chodzieży do ponownego rozpoznania</p> <p> <span class="anon-block">E. T.</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. Ł.</span> został obwiniony o to, że:</strong> </p> <p>I. w dniu 20 grudnia 2014r ok. godziny 8:10 w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> na trasie K-11 kierując samochodem <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dozwoloną prędkość o 40 km/h tj. jechał z prędkością 110 km/h w miejscu gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 70 km/h</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 92 a kw</p> <p>II. w dniu 20 grudnia 2014r ok. godziny 8:20 w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> na trasie K-11 w trakcie prowadzonej kontroli drogowej nie stosował się do polecenia osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego tj. funkcjonariusza Policji</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 kw</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Chodzieży wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015r. sygn. akt II W 110/15 : </strong> </p> <p>1.  Obwinionego <span class="anon-block">W. Ł.</span> uznaje za winnego tego, że w dniu 20 grudnia 2014 r. ok. godziny 8:10 w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> na trasie K-11 kierując samochodem <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dozwoloną prędkość przynajmniej o 36 km/h tj. jechał z prędkością co najmniej 106 km/h w miejscu gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 70 km/h tj. wykroczenia z art. 92a kw oraz za winnego czynu opisanego wyżej w punkcie II. tj. wykroczenia z art. 92 § 1 kw i za te wykroczenia na podstawie art. 92a kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości <strong> <!-- -->700</strong> (siedemset) złotych,</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1;art. 118 § 3;art. 118 § 4)">art. 118 § 1, § 3 i § 4 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r.</a> w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania (Dz. U. Nr 118, poz. 1269) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983r. z późn. zm.) obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych, a także wydatkami związanymi z należnościami biegłego w kwocie 1.136,83 złotych i wymierza mu opłatę w wysokości 70 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony (K. 107 – 114) i zarzucił :</strong> </p> <p>- rżącą obrazę przepisów postępowania , tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z art.. 82 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (§ 1)">§ 1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> </p> <p>- rażąca obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193§ 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kpw</a> mająca istotny wpływ na ustalenia faktyczne i treść rozstrzygnięcia oraz</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na dokonaniu ustaleń z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów</p> <p>Obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego okazała się potrzebna, gdyż doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z zasadami wynikającymi z treści przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2)">art. 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">7 kpk</a>, i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82)">art. 82 kpw</a> na sądzie orzekającym spoczywa obowiązek oparcia ustaleń faktycznych zgodnie z prawdą, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, przy czym sąd ten ma mieć na względzie wszystkie okoliczności istotne dla sprawy i dążyć do ich całkowitego wyjaśnienia. Jak wynika z powyższego na sądzie orzekającym spoczywa obowiązek dokonania – zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> - pełnej, kompleksowej oraz wnikliwej analizy i oceny materiału dowodowego, która to winna być zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nie zawierać błędów faktycznych, czy logicznych. Rozumowanie sądu powinno być przedstawione w pisemnym uzasadnieniu wyroku, spełniającym wymogi procesowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82)">art. 82 kpw</a>.</p> <p>Prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy zależy zatem nie tylko od przeprowadzenia postępowania zgodnie z wszelkimi przepisami proceduralnymi, ale również do dążenia sądu do przeprowadzenia, także z urzędu dowodów – art. 42 Ustawy z dnia 27.09.2013r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">ustawy kodeks postępowania karnego</a> ora niektórych innych ustaw - potrzebnych do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o sprawstwie i winie osoby obwinionej, względnie wymiaru kary. W dalszej kolejności obowiązkiem sądu jest poprawna, krytyczna ocena całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.</p> <p>Zgodnie natomiast treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 4)">art. 4 kpw</a> obwinionemu przysługuje prawo do obrony.</p> <p>Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy nie uczynił zadość wszystkim wskazanym wyżej obowiązkom.</p> <p>Nie przesądzając bowiem ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy podnieść należy, że Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie, chcąc wyjaśnić wszelkie zarzuty stawiane treści wniosku o ukaranie przez obwinionego i nie posiadając dostatecznej wiedzy dotyczącej urządzenia do pomiaru prędkości <span class="anon-block"> (...)</span>, postanowił oprzeć się w tym zakresie o wiedzę fachową biegłego <span class="anon-block">J. T.</span>.</p> <p>Jak wynika z akt i co słusznie podnosi obwiniony, opinia tegoż biegłego (która wpłynęła do Sądu Rejonowego w dniu 26 sierpnia 2015r.) - została obwinionemu doręczona drogą mailową w przeddzień rozprawy w Sądzie Rejonowym, natomiast w formie pisemnej w dniu rozprawy – tj. w dniu 27 sierpnia 2015r.</p> <p>Wprawdzie obwiniony przedstawił Sądowi swoje pisemnie stanowisko w odpowiedzi na tę opinię i nie złożył formalnego wniosku o przesłuchanie biegłego <span class="anon-block">J. T.</span> domagając się powołania innego biegłego, który to wniosek Sąd Rejonowy oddalił, to z istoty obszernego protestu obwinionego co do wydanej opinii, Sąd Rejonowy winien wyprowadzić jedyny i logiczny wniosek, że przed wydaniem decyzji co do wniosku dowodowego o takiej treści, z inicjatywy Sądu Rejonowego, powinno dojść do bezpośredniego przesłuchania biegłego <span class="anon-block">J. T.</span> przed Sądem Rejonowym.</p> <p>Słusznie podnosi obwiniony, że rażąca dysproporcja między czasem jaki uzyskał biegły na sporządzeniem opinii, a czasem jaki otrzymał obwiniony na zapoznanie się z opinią i ustosunkowanie się do niej – 1 dzień, naruszyła jego prawo do obrony.</p> <p>Opinia <span class="anon-block">J. T.</span> porusza skomplikowane zagadnienia techniczne i niezależnie od oceny wartości materiału dowodowego osobowego, Sąd Rejonowy poza własną oceną opinii, winien umożliwić obwinionemu zadanie biegłemu pytań, które są istotne dla jego obrony.</p> <p>Reasumując, Sąd Rejonowy zaniechał przeprowadzenia czynności dowodowej w postaci przesłuchania autora opinii na rozprawie, a tym samym ograniczył istotnie prawo obwinionego do obrony i procedował na niepełnym materiale dowodowym.</p> <p>Opinia biegłego ma natomiast istotne znaczenie w sprawie i obwiniony musi mieć możliwość wyjaśnienia swoich wątpliwości co do treści tej opinii, oczywiście jedynie co do zagadnień technicznych, w zakresie których Sąd Rejonowy, ani też Sąd odwoławczy nie posiadają dostatecznej wiedzy specjalnej.</p> <p>Konieczność przesłuchania biegłego <span class="anon-block">J. T.</span> przed Sądem Rejonowym spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Taka decyzja Sądu Okręgowego, zgodna z treścią art. 47 Ustawy z dnia 27.09.2013r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">ustawy kodeks postępowania karnego</a> oraz niektórych innych ustaw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 106 a)">art. 106 a kpw</a> w brzmieniu dotychczasowym, spowodowana jest brakiem możliwości uzupełnienia przewodu sądowego w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy wprawdzie, może zastosować możliwość procesową wynikającą z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a>. Nie mniej jednak konieczność przesłuchania biegłego przez Sąd Rejonowy i ponowna analiza opinii pisemnej, które to dowody wydają się być najistotniejsze w niniejsze sprawie, mogą spowodować konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości lub w części w zakresie materiału dowodowego osobowego dotyczącego obydwu czynów i ponownej oceny ich wiarygodności.</p> <p>Przeprowadzenie postępowania w tak znacznej części przez Sąd odwoławczy nie przyczyniło by się do przyspieszenia postępowania w sprawie</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Chodzieży do ponownego rozpoznania.</p> <p>SSO Ewa Taberska</p> </div>