V Ka 559/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 559/15 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 14 grudnia 2015 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: </strong> SSO Lucyna Pradelska-Staniczek (spr.)</p> <p>SSR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Ewelina Grobelny</p> <p>w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> /<span class="anon-block">D.</span>/,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">G.</span>,</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 2)">art. 197 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 §1 i 5 kk</a> w zw. z ar. 64 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 7 lipca 2015r. sygn. akt III K 125/15</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">G. F.</span> kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz 23% podatku VAT w kwocie 96,60 złotych (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Sławomir Klekocki</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Lucyna Pradelska-Staniczek (spr.) SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska</em> </p> <p>Sygn. akt V. 2 Ka 559/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 7 lipca 2015 roku w punkcie 1 uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> za winnego tego, że w dniu 21 maja 2014 roku w <span class="anon-block">R.</span> stosując przemoc wobec <span class="anon-block">P. Ł.</span> usiłował doprowadzić ją do obcowania płciowego w ten sposób, że położywszy się na niej chwycił jej ręce za nadgarstki, usiłował zdjąć jej legginsy, a następnie przytrzymując ją rękami i ciężarem swojego ciała, usiłował włożyć jej swojego członka do ust, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na opór pokrzywdzonej, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 17 lutego 2006 r. , sygn. akt III K 549/05 za umyślne przestępstwo podobne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> popełnione w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności i inne, które odbył w ramach kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej tymże wyrokiem w okresie od 31 sierpnia 2006 roku do 23 stycznia 2007 roku oraz od 7 lutego 2007 roku do 9 grudnia 2009 roku, kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, to jest popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.</p> <p>W punkcie 2 wyroku Sąd Rejonowy uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> za winnego tego, że w dniu 7 sierpnia 2014 roku w <span class="anon-block">R.</span> poprzez zwarcie przewodów elektrycznych doprowadzających energię elektryczną do tablicy licznikowej z przewodami elektrycznymi dostarczającymi energię elektryczną do zajmowanego przez niego mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dokonał kradzieży energii elektrycznej o wartości co najmniej 0,88 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">K.</span> Oddział w <span class="anon-block">G.</span> przy czym przyjął, że oskarżony czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 22 grudnia 2006 r. sygn. akt III K 903/06 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętym następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 24 kwietnia 2008 roku sygn. akt III K 874/07, przy czym wymierzoną tym wyrokiem karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności odbył w okresie od 15 marca 2010 roku do 15 września 2010 roku, kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, a ponadto wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 17 lutego 2006 r., sygn. akt III K 549/05 za umyślne przestępstwo podobne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> popełnione w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności i inne, które odbył w ramach kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej tymże wyrokiem w okresie od 31 sierpnia 2006 roku do 23 stycznia 2007 roku oraz od 7 lutego 2007 roku do 9 grudnia 2009 roku kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, to jest popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w miejsce orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 1;art. 86 pkt. 2)">punktach 1 i 2</a> kar pozbawienia wolności Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na jej poczet okres tymczasowego aresztowania w niniejszej sprawie od dnia 29 lutego 2015 roku do 19 marca 2015 roku.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 2)">art. 41a § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">P. Ł.</span> w jakiejkolwiek formie, wbrew jej woli na okres 5 lat.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny <br/>w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> kwoty 0,88 złotych.</p> <p>Oskarżony został zwolniony w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości. Działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 punkt 2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 410)">art. 4, 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.</a>, która miała wpływ na treść wyroku, a polegającą na oparciu ustaleń co do winy oskarżonego jedynie na okolicznościach go obciążających przy pominięciu dowodów i okoliczności świadczących na jego korzyść oraz dowolnej ocenie dowodów poprzez bezkrytyczne danie wiary zeznaniom pokrzywdzonej <span class="anon-block">P. Ł.</span>, a tym samym niezasadną odmowę wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span>, podczas gdy wnikliwa analiza i ocena całokształtu materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że do zeznań pokrzywdzonej winno się podchodzić z dużą ostrożnością oraz nienależytego uzasadnienia w tym zakresie,</p> <p>2.  niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy co miało wpływ na treść wyroku w zakresie ustalenia przebiegu zdarzenia z dnia 21 maja 2014 roku poprzez nie przesłuchanie w charakterze świadków sąsiadów oskarżonego,</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów co miało wpływ na treść wyroku, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takich ustaleń.</p> <p>Obrońca podniósł, iż z daleko idącej ostrożności wyrokowi zarzuca także błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść a polegający na błędnym uznaniu, że stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonego w punkcie 2 wyroku był znaczny, podczas gdy szkoda wyrządzona dobru prawnemu (88 groszy) wskazuje, że całość rozpoznawanego zdarzenia winna być umorzona z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu, tj. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 punkt 3 k.p.k.</a> </p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, a z dalece posuniętej ostrożności o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od czynu opisanego w punkcie 1 wyroku i umorzenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 punkt 3 k.p.k.</a> co do czynu opisanego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>apelacja obrońcy okazała się niezasadna. Przedstawione przez skarżącego zarzuty naruszenia zasad procesowych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, sprowadzają się w istocie do kwestionowania poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Nie zostały one oparte taką argumentacją, która mogłaby skutecznie podważyć rozstrzygnięcie Sądu I instancji.</p> <p>Zaprezentowane w apelacji stanowisko stanowi wyłącznie polemikę z ustaleniami sądu. Skarżący nie wykazał, by Sąd oparł orzeczenie na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach przeprowadzonego postępowania dowodowego lub też, że na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wysnuł wnioski niezgodne z zasadami prawidłowego rozumowania lub wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd I instancji wskazał dlaczego jednym dowodom dał wiarę, innym zaś jej odmówił. Skarżący nie wykazał na czym miałby polegać błąd w ocenie dowodów, nie wykazał braku logiki, czy też sprzeczności bądź braku zgodności z zasadami doświadczenia życiowego. Skarżący nie przedstawił przekonujących argumentów, które przemawiałyby za dowolnością ocen sądu <em> <!-- -->meriti</em>.</p> <p>Niezasadny jest także zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, gdyż Sąd I instancji w wyniku pełnej i poprawnie dokonanej swobodnej oceny dowodów w sposób uprawniony uznał, że brak jest wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego. Podkreślić należy, iż nie można mówić o naruszeniu zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> w sytuacji, gdy dokonanie pewnych ustaleń faktycznych zależy od wyboru jednej z możliwych wersji zdarzenia i od dania wiary lub odmówienia jej wyjaśnieniom oskarżonego albo zeznaniom świadka. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> stoi na straży interes oskarżonego w sytuacji, w której to sąd orzekający, a nie obrońca ma wątpliwości w dokonywanej ocenie dowodów (<em> <!-- -->vide: </em>wyrok Sąd Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 marca 2013 roku, sygn. II Aka 486/12).</p> <p>Sąd I instancji w precyzyjny i wszechstronny sposób dokonał oceny wszystkich zebranych dowodów. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> Przepis ten nakazuje uwzględnienie przy orzekaniu wszystkich okoliczności ujawnionych na rozprawie i jednocześnie zakazuje uwzględniać okoliczności nieujawnione. Nie oznacza to w żadnym wypadku, że orzekając sąd ma brać za podstawę orzeczenia okoliczności wzajem sobie przeczące skoro wynikają one ze sprzecznych w swym znaczeniu dowodów. Wyrok w niniejszej sprawie wydany został na podstawie dowodów obciążających, w tym przeze wszystkich zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">P. Ł.</span> bo właśnie ten dowód Sąd Rejonowy uznał za wiarygodny. W polu uwagi Sądu w chwili orzekania znajdowały się wszystkie okoliczności. Orzeczenie nie zapadło na podstawie wykluczających się dowodów. Sąd ma prawo oprzeć się na jednych dowodach, a pominąć inne, jeśli ich treść jest rozbieżna. W takiej sytuacji istota rozstrzygania polega na daniu priorytetu niektórym dowodom. Obowiązkiem Sądu jest wówczas wskazanie, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Sąd Rejonowy temu zadaniu sprostał.</p> <p>Sąd Rejonowy w sposób wyczerpujący i przekonujący uzasadnił dlaczego oparł swoje ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonej, a odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Ocena jest szeroka i szczegółowa i Sąd Odwoławczy w całości ją podziela. Jak to słusznie Sąd merytoryczny zauważył zeznania świadka <span class="anon-block">P. Ł.</span> są jedynym bezpośrednim dowodem, z którego można czerpać wiedzę na temat przebiegu zdarzenia opisanego w punkcie 1 zaskarżonego wyroku. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż zeznania te zasługują na wiarę. Przedstawiana przez pokrzywdzoną wersja przebiegu zdarzeń jest konsekwentna, spójna i logiczna i nie zawiera sprzeczności, które dezawuowałyby ich treść. Co istotne jej zeznania korelują z zeznaniami świadków <span class="anon-block">D. K.</span>, <span class="anon-block">P. O.</span> i <span class="anon-block">L. Ł.</span>, to jest osób, które miały kontakt z pokrzywdzoną bezpośrednio po zdarzeniu, a których relacja odnośnie zachowania pokrzywdzonej i jej reakcji na zachowanie oskarżonego, jest zbieżna. Według zgodnej relacji świadków <span class="anon-block">P. Ł.</span> po zdarzeniu płakała, była roztrzęsiona, kontakt z nią był utrudniony, nie chciała opisywać zdarzenia, do którego doszło w mieszkaniu oskarżonego, chciało o wszytkim zapomnieć, „nie chodzić po sądach”. Z relacji matki wynika, iż córka po przywiezieniu przez partol policji odpychała ją rękoma, trzęsła się, płakała, nie chciała opowiedzieć do czego doszło w mieszkaniu oskarżonego, cały czas twierdząc „po co ja tam poszłam”. Akceptując w pełni ocenę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd I instancji dodatkowo należy zwrócić uwagę na zeznania <span class="anon-block">K. J.</span>, z relacji tego świadka wynika, iż już po zdarzeniu pokrzywdzona była wystraszona, dziwna, inna, nie taka sama jak kiedyś, nie chciała mówić o tym, do czego doszło. Z adnotacji poczynionej w protokole przesłuchania, które odbyło się dnia 25 czerwca 2014 roku (k-17v) wynika, iż w trakcie składania zeznań ponad miesiąc po zdarzeniu pokrzywdzona była roztrzęsiona, z trudem formułowała słowa, drżały jej ręce.</p> <p>Reasumując nie sposób uznać, by zeznania pokrzywdzonej nacechowane były wrogością wobec oskarżonego, chęcią odwetu, bezpodstawnego obciążenia o zachowania, które nie miały miejsca. Jak to zasadnie zauważył Sąd Rejonowy silna reakcja emocjonalna pokrzywdzonej wskazuje na istnienie dużego poczucia krzywdy. <span class="anon-block">P. Ł.</span> nie była w stanie dokładnie odtworzyć szczegółów zdarzenia, co jednakże nie dezawuuje jej zeznań. Zgodnie z opiniami biegłego psychologa nagłość zdarzenia, koncentracja na obronie własnej integralności, poczucie zagrożenia powodują, iż wydaje się to psychologicznie możliwe i uzasadnione, zaś efektem zdarzenia jest obawa i lęk pokrzywdzonej wobec osoby sprawcy.</p> <p>Odnosząc się do stanowiska zawartego w apelacji, iż pokrzywdzona z niezrozumiałych przyczyn, dobrowolnie udała się do mieszkania oskarżonego stwierdzić należy, iż pójście do mieszkania oskarżonego i spożywanie alkoholu z perspektywy czasu można oceniać jako lekkomyślne, ale w żadnej mierze nie oznaczało przyzwolenia na zachowanie oskarżonego, który wykorzystał zaufanie pokrzywdzonej.</p> <p>Brak na ciele fizycznych obrażeń, o czym zresztą sama pokrzywdzona zeznała, jak i fakt, iż odmówiła ona poddaniu się badaniu lekarskiemu w żadnej mierze nie świadczy o braku wiarygodności jej twierdzeń. Jak najbardziej zasadnie Sąd I instancji na stronie 4 i 5 uzasadnienia wskazał, z jakich powodów na ciele pokrzywdzonej mogło nie dojść do powstania obrażeń, zaś odmowa poddania się badaniu lekarskiemu także nie jest niczym dziwnym, zwłaszcza w świetle postawy pokrzywdzonej jaką prezentowała ona tuż po zdarzeniu, kiedy to nie chciała inicjować postępowania przeciwko oskarżonemu, a o zdarzeniu jak najszybciej zapomnieć.</p> <p>W świetle wiarygodnych zeznań pokrzywdzonej zarzut dotyczący niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy poprzez nieprzesłuchanie w charakterze świadków sąsiadów oskarżonego jest niezasadny. Z zeznań pokrzywdzonej wynika co prawda, iż szarpała się z oskarżonym, zaczęła krzyczeć i płakać, ale – co istotne - oskarżony zatkał jej wówczas usta ręką. Nadto jak to ustalił Sąd <em> <!-- -->meriti</em> oskarżonemu nie udało się wprowadzić członka do ust pokrzywdzonej, gdyż trzymała je zaciśnięte. Ustalenie zatem, iż sąsiedzi nie słyszeli wołania, czy krzyków pokrzywdzonej, nie przesądzałoby automatycznie o wiarygodności twierdzeń oskarżonego, skoro do zdarzenia doszło w porze nocnej, a pokrzywdzona broniąc się przed oskarżonym i chcąc uniknąć stosunku oralnego zaciskała usta.</p> <p>Zmiana kwalifikacji prawnej czynu dokonana przez Sąd Rejonowy była zasadna. Znamię obcowanie płciowe, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> obejmuje swym zakresem znaczeniowym akty spółkowania jak i jego surogaty, które traktować można jako ekwiwalentne spółkowaniu. Zgwałcenie ma miejsce zarówno wówczas gdy czynność sprawcza polega na bezpośrednim kontakcie płciowym ciała sprawcy z organami płciowymi ofiary, lub też z tymi na których, lub za pomocą których wyładowuje swój popęd seksualny. Tak więc zastosowanie przez oskarżonego przemocy, w celu odbycia stosunku oralnego winno być kwalifikowane jako czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a>, a nie jak to przyjęto w akcie oskarżenia, jako inna czynność seksualna określona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 2)">art. 197 § 2 k.k.</a>, przy czym przestępstwo zostało zatrzymane w fazie usiłowania, zatem zasadnie Sąd I instancji czyn zakwalifikował także w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> </p> <p>Zarzuty stawiane skarżonemu wyrokowi w zakresie dotyczącym przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i § 5 k.k.</a> także są niezasadne. Sąd I instancji także i w tym zakresie w sposób precyzyjny przedstawił argumentację opartą o zasady logicznego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wymyka się poza granice wytyczone dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, gdyż wyrok wydał w oparciu o cały materiał dowodowy ujawniony na rozprawie, który prawidłowo ocenił, nie pomijając żadnego z dowodów. W konsekwencji Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Z przeprowadzonej oceny dowodów Sąd Rejonowy wywiódł słuszny wniosek o winie i sprawstwie oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> także odnośnie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i § 5 k.k</a> Sąd Rejonowy dokonał wnikliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zarówno źródeł osobowych, jak i dostępnej dokumentacji. Wskazał jakim dowodom dał wiarę i w jakim zakresie i jakim dowodom waloru wiarygodności odmówił.</p> <p>Zasadnie Sąd I instancji odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, w których twierdził, iż skrzynka z tablicami znajduje się na klatce schodowej, każdy ma do niej dostęp, w tym także sąsiedzi z <span class="anon-block">mieszkań oznaczonych numerami (...)</span>. Podkreślić należy, iż liczniki z <span class="anon-block">mieszkań numer (...)</span> były oplombowane, z kolei licznik do mieszkania zajmowanego przez oskarżonego był wymontowany, ale wyprowadzone były po nim przewody na zewnątrz tablicy. Prąd płynął do <span class="anon-block">mieszkania numer (...)</span>. Nielegalne przyłącze energii elektrycznej nie zasilało <span class="anon-block">mieszkań numer (...)</span> (każde z ich miało założony licznik energii elektrycznej) a <span class="anon-block">mieszkanie numer (...)</span> zajmowane przez oskarżonego. Sąd Rejonowy słusznie wskazał, iż żadna inna osoba poza oskarżonym nie miała interesu w połączeniu przewodów elektrycznych, skutkujących przepływem prądu do <span class="anon-block">mieszkania numer (...)</span>. Twierdzenia <span class="anon-block">S. D.</span>, iż nielegalnego podłączenia mogli dokonać pracownicy pokrzywdzonego są absurdalne.</p> <p>Kontrola przeprowadzona przez pracowników pokrzywdzonej spółki wykazała, iż wbrew twierdzeniom oskarżonego, do jego mieszkania dostarczana była energia elektryczna. Pokrzywdzony nie był w stanie wskazać jak długo nielegalny pobór energii trwał, natomiast w chwili kontroli wynosił on 0,31 A, stąd też wysokość szkody ustalona została na kwotę 88 groszy.</p> <p>Ustalenia Sądu I instancji co do stopnia społecznej szkodliwości czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i §5 k.k.</a> są właściwe. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 1)">art. 115 § 1 k.k.</a> rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody jest jedynie jednym z kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości czynu. Sąd bierze także pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Sąd <em> <!-- -->meriti </em>na stronie 11 uzasadnienia wskazał, jakie względy skutkowały przyjęciem znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu opisanego w punkcie 2 skarżonego wyroku, którą to ocenę Sąd Odwoławczy podziela. Niewielka wartość szkody uznana została przez Sąd Rejonowy za okoliczność łagodzącą, skutkującą w rezultacie wymierzeniem kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, pomimo dopuszczenia się czynu w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> jak i wcześniejszej karalności za czyny identyczne rodzajowo, bo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i § 5 k.k.</a> </p> <p>Odnosząc się z kolei do wymierzonych kar pozbawienia wolności oraz środków karnych- zważywszy na kwestionowanie w apelacji winy oskarżonego i brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a> - należy przyjąć, że zostały one wymierzone po rozważeniu przez Sąd I instancji szeregu okoliczności mających wpływ na ich rodzaj i nie można uznać ich za rażąco surowe. Wszystkie kary jednostkowe zostały wymierzone w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, zaś kara łączna w oparciu o zasadę częściowej absorpcji. Tylko wymierzenie kar rażąco niewspółmiernie surowych uzasadniałoby ingerencję Sądu Odwoławczego. Dlatego i w tej części brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, iż jedynie kara pozbawienia wolności bezwzględnie wykonywana spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji generalnej, jak i indywidualnej. Wymierzone kary jednostkowe jak i kara łączna oraz środki karne są odpowiednie i sprawiedliwe. Oskarżony był wcześniej wielokrotnie karany, zarzucanych mu czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa. Dotychczasowa postawa, w tym także jego sposób życia wskazują, iż jest on sprawcą o lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż jedynie kara w wymiarze bezwzględnym spełni swe cele i będzie realnie dolegliwa dla oskarżonego.</p> <p>Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku, zwalniając oskarżonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego obecną sytuację materialną i osobistą. Na rzecz obrońcy z urzędu zasądzono należne wynagrodzenie za postępowanie odwoławcze.</p> <p>SSO Sławomir Klekocki</p> <p>SSR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska SSO Lucyna Pradelska-Staniczek</p> </div>