VI W 1126/15

<p>Sygnatura akt VI W 1126/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> SSR Paweł Chodkowski</p> <p>Protokolant: Justyna Tsaykler</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14-12-2015 r.</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G.</span> </strong> synowi <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">R.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonemu (...)</span> w m. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>obwinionemu o to, że</p> <p>w dniu 09.04.2014 r. około godz. 16.30 we <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">pl. (...)</span> kierując samochodem m-ki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> podczas wykonywania manewru wyprzedzania nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu wskutek czego doprowadził do kontaktu z tramwajem linii 2 o nr bocznym <span class="anon-block"> (...)</span> działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,</p> <p>tj. o czyn z art. 86 § 1 kw</p> <p>******************</p> <p>I.  uznaje obwinionego za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 2)">art. 616 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> obciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 965,11 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>W dniu 9 kwietnia 2014 roku na <span class="anon-block">Moście S.</span> we <span class="anon-block">W.</span> doszło do kolizji drogowej samochodu marki <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, kierowanego przez <span class="anon-block">J. G.</span>, z <span class="anon-block">tramwajem linii numer (...)</span> (boczny <span class="anon-block"> (...)</span>), prowadzonego przez <span class="anon-block">P. D.</span>.</p> <p>Kierujący samochodem marki <span class="anon-block">S.</span>, przejeżdżając przez <span class="anon-block">Most S.</span>, poruszał się równolegle do torowiska, po którym jechał tramwaj linii <span class="anon-block">(...)</span>. Pojazdy początkowo jechały obok siebie, po czym <span class="anon-block">J. G.</span> wjechał na linię ciągłą rozdzielającą pas lewy od prawego, w następstwie czego drugi wagon tramwaju zahaczył o lewe, wsteczne lusterko samochodu <span class="anon-block">S. (...)</span>, powodując jego uszkodzenie.</p> <p>Motorniczy, nieświadomy kolizji, kontynuował jazdę tramwajem, <span class="anon-block">J. G.</span> zatrzymał swój samochód na torowisku.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód:</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">P. D.</span> k. 16, 61 akt;</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k. 62 akt;</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->notatka urzędowa k.6 akt;</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych k.123-130 akt.</em> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> nie był karany sądownie za popełnienie przestępstwa.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->karta karna – k. 38 akt.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> nie stawiał się na kolejne terminy rozpraw, w końcu zaś, gdy się pojawił, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień argumentując taką swoja postawę zmianą uprzednio wyznaczonego terminu rozprawy oraz sali, na której ta się odbywała (przeniesienie z sekretariatu wydziału na salę numer <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Wobec faktu, ze obwiniony nie miał niczego merytorycznego do powiedzenia na temat kolizji, w której brał udział, ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na treści zeznań <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span>. Zeznania tych świadków stanowią obiektywną relację zaobserwowanego przebiegu wydarzeń, nie zawierają żadnych sprzeczności i tworzą jednolitą całość. Znajdują także odzwierciedlenie w opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych. W szczególności zwrócić uwagę należy na to ustalenie biegłego, w którym kategorycznie stwierdza on, że - wobec charakteru uszkodzeń - w chwili zderzenia osie wzdłużne wagonu tramwaju i samochodu, mogły być względem siebie równoległe lub prawie równoległe. Nie mogły natomiast przecinać się pod istotnie większym kątem ostrym (k. 6 opinii).</p> <p>Oczywistym jest przy tym, że tramwaj nie wyjechał poza torowisko, a zatem, aby doszło do uszkodzenia wstecznego, lewego lusterka w samochodzie marki <span class="anon-block">S.</span>, to ten pojazd musiał wjechać na pas ruchu, którym nie miał prawa się poruszać. Najeżdżając na linię ciągłą, samochód <span class="anon-block">J. G.</span> znalazł się za blisko jadącego równolegle tramwaju, w efekcie czego doszło do kolizji i uszkodzenia lusterka w pojeździe obwinionego.</p> <p>Tym samym <span class="anon-block">J. G.</span> zachowaniem swoim wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 86§1 kw.</p> <p>Opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych jest rzetelna, jasna, pełna i zachowuje walor przydatności w niniejszym postępowaniu. Opinia ta nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Posługuje się logicznymi argumentami. Opinii nie można postawić zarzutu niejasności tzn. nie można uznać jej wniosków końcowych za nielogiczne, nieścisłe lub obwarowane takimi zastrzeżeniami, iż nie można ustalić, jaki ostatecznie pogląd przyjmuje biegły, a także, gdy sformułowana jest tak zawiłe, że jest niezrozumiała, względnie, gdy jej wnioski końcowe nie znajdują oparcia w badaniach opisanych przez biegłego. Opinia biegłego pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do nich. Dowód z tej opinii jest przekonujący i zrozumiały dla sądu. Opinii nie można postawić zarzutu niepełności - nie uwzględnienia, względnie pominięcia niezbędnych czynności badawczych, co ma wpływ na jej końcowe wnioski. Znajduje ona oparcie w zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego. Biegły odniósł się do całości materiału dowodowego, istotnego dla wydania opinii (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 1980 r., sygn. II KR 317/80, LEX nr 21883). Sporządzona została przez biegłego z wieloletnim stażem i nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. Z tego względu Sad kierował się jej treścią rekonstruując stan faktyczny sprawy.</p> <p>Nagminność tego rodzaju wykroczeń na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia, rodzaj naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to okoliczności które Sąd miał na względzie wymierzając <span class="anon-block">J. G.</span> karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, uwzględnia jego sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celu kary w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego. Uzmysłowi również obwinionemu karygodność jego zachowania.</p> <p>Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy wykroczenia. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż orzeczona kara spełni swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumieć obwinionemu niewłaściwość jego zachowania.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118§ 1 k.p.w.</a> i przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 2)">art. 616§2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> </p> </div>