I 1 C 1866/15

<p>Sygn. akt: I 1 C 1866/15 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Piotr Jędrzejewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Aleksandra Polińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. w Gdyni na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa S-<span class="anon-block">C.</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  Uchyla nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 26 maja 2009 r. wydany przez Sąd Rejonowy w Gdyni w sprawie VIII Nc 4164/09 w stosunku do pozwanej <span class="anon-block">M. R.</span> i oddala powództwo.</p> <p>II.  Zasadza od powoda S-<span class="anon-block">C.</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">M. R.</span> kwotę 188 zł (sto osiemdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>S-<span class="anon-block">C.</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty <span class="anon-block"> (...)</span> Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">M. R.</span> powództwo o zasądzenie kwoty 6.395,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że powodowi przysługuje wyżej wskazana kwota z tytułu <span class="anon-block">umowy Nr (...)</span> </p> <p>W dniu 26 maja 2009 r. został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>W zarzutach od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Zaprzeczyła by kiedykolwiek zawierała przedmiotową umowę, a nadto wniosła zarzut przedawnienie roszczenia, które nie zostało przerwane przez powoda. <span class="anon-block">P.</span>, iż już momencie nabycia wierzytelnosci była ona przedawniona.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny :</strong> </p> <p>W dniu 31 marca 2009 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, z którego wynikało, iż na ten dzień w księgach widnieje wierzytelność w stosunku do <span class="anon-block">M. R.</span> nabyta w dniu 7 października 2005 r. wynikająca z <span class="anon-block">umowy Nr (...)</span>. W skład zadłużenia wchodziło 2,730,54 zł tytułem kapitału oraz 3.563,25 zł tytułem odsetek oraz 101,60 zł tytułem kosztów.</p> <p>Dowód : wyciąg k. 6</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił oparciu o dokument przedstawiony przez powoda, który nie był kwestionowany przez stronę przeciwną i nie budziły uzasadnionych wątpliwości Sądu.</p> <p>Między stronami był spór co do tego, czy roszczenie dochodzone przez powoda jest zasadne oraz czy jest przedawnione.</p> <p>W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa. W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty w/w kwoty powinien wykazać zasadność obciążenia pozwanego notą obciążeniową, charakter umowy jaka łączyła strony i zasadność domagania się na podstawie tej umowy zapłaty takiej właśnie kwoty od pozwanego. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.</p> <p>W toku procesu podejmuje się działania i rozumowania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego. Udowodnienie faktów w świetle przepisów prawa cywilnego, zwłaszcza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> polega na uznaniu przez Sąd za prawdziwe zdania o tym fakcie. Elementem istotnym jest więc wynik operacji myślowej dokonywanej przez sąd, a nie jedynie dowodzenie w znaczeniu formalnym sprowadzajże się do przedstawienie dowodów przez stronę. Materialnoprawny aspekt zagadnienia <em> <!-- -->onus probandi</em> służy do kwalifikacji prawnej negatywnego wyniku postępowania dowodowego., rozumiane jako wskazanie wpływu nieudowodnienia pewnych faktów na wynik procesu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy obciąża stronę, która z faktów tych wywodzi skutki prawne. W związku z powyższym należy uznać, iż wykrycie prawdy przez Sąd ogranicza się w zasadzie do przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez strony. W procesie cywilnym strony mają obowiązek twierdzenia i dowodzenia tych wszystkich okoliczności mogących, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>, być przedmiotem dowodu.</p> <p>Przechodząc do najdalej idącego zarzutu strony pozwanej jakoby doszło do przedawnienia dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia, należy wskazać, iż zarzut ten zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zawarta w niniejszej sprawie umowa kredytu jest uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawie – Prawo bankowe</a> i jest czynnością podejmowaną przez bank w ramach działalności gospodarczej. Powoduje to, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się po upływie lat trzech.</p> <p>Jak wynika z akt sprawy powód wytoczył powództwo w dniu 8 maja 2009 r. i z tą datą nastąpiła przerwa biegu przedawnienia<strong> <!-- -->.</strong> Skoro zatem wierzytelność jako wymagalna została już nabyta w dniu 7 października 2005 r. należy uznać, iż przedawnienie nastąpiło najpóźniej w dniu 8 października 2008 r.</p> <p>W tym stanie rzeczy uznać należy, iż roszczenie powoda, zarówno co do należności głównej jak i odsetek, uległo przedawnieniu. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego jak i poglądami doktryny, roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego.</p> <p>Z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia roszczenie powoda i uchylenie się przez pozwanego od obowiązku jego zaspokojenia Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 § 2 k.c.</a> oddalił powództwo jak w pkt I wyroku uchylając jednocześnie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 kpc</a> uchylił nakaz.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Z uwagi na to, że stroną przegrywającą niniejsze postępowanie był powód, Sąd w pkt II wyroku obciążył go kosztami procesu zasadzając na rzecz pozwanej opłatę jaką musiała uiścić od wniesionych zarzutów. .</p> </div>