I C 2601/13

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I C 2601/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Płocku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący – SSO Małgorzata Tetkowska</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Izabela Bendig</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015r.</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">S. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">S. G.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 184.762,44zł (sto osiemdziesiąt cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt dwa złote czterdzieści cztery grosze) z ustawowymi odsetkami od 11 marca 2013r. do dnia zapłaty;</p> <p>2.  zasadza od pozwanego <span class="anon-block">S. G.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 5.927zł (pięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>3.  nakazuje pobrać od pozwanego <span class="anon-block">S. G.</span> na rzecz <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">P.</span> kwotę 1.922zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Sygn. akt I C 2601/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> w dniu 11 marca 2013r. złożył pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko <span class="anon-block">S. G.</span> o wydanie nakazu zapłaty i zobowiązanie pozwanego , aby zapłacił powodowi kwotę 184.762,44zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 marca 2013r. do dnia zapłaty</p> <p>oraz koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.</p> <p>W dniu 12 kwietnia 2013r. <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">L. (...)</span>wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i nakazał pozwanemu, aby zapłacił powodowi kwotę dochodzoną pozwem wraz z kwotą 7.710zł tytułem kosztów procesu ( k. 6).</p> <p>Pozwany skutecznie wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty ( k. 10-12 ).</p> <p>Postanowieniem z dnia 8 października 2013r. <span class="anon-block">S.</span>w <span class="anon-block">L.</span> stwierdził utratę mocy nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">P.</span> ( k. 27).</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany kwestionował dochodzone roszczenia co do zasady i zakwestionował jego wysokość. ( k. 133- 134 i k. 154).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 14 września 2010r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> bankiem (...) S.A</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytu gotówkowego <span class="anon-block"> (...)</span> przeznaczonego na dowolny cel w kwocie 150.000zł .</p> <p>Dowód: umowa kredytu k. 79 - 84</p> <p>Pozwany na mocy zawartej umowy kredytu zobowiązał się do spłaty udzielonego kredytu w 60 ratach miesięcznych , w wysokości i terminach określonych szczegółowo w harmonogramie spłat stanowiącym integralną część umowy kredytu. Strony także umówiły się, że w przypadku powstania zaległości w spłacie <span class="anon-block">B.</span>zawiadomi kredytodawcę pobierając opłaty określone w taryfie .</p> <p>Dowód: harmonogram spłat k. 88 – 91 i § 8 ust. 1 i 2 umowy kredytu , wyciąg z taryfy opłat k. 85</p> <p>Pozwany złożył oświadczenie , w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 97;art. 97 ust. 1;art. 97 ust. 2)">art. 97 ust. 1 oraz 2 ustawy prawo bankowe</a>, o poddaniu się egzekucji co do kwoty 225.000zł .</p> <p>Dowód: § 22 w/w umowy kredytu k. 83</p> <p>Kredyt został uruchomiony 14. września 2010r. , ostatnia rata miała być spłacona na dzień 14 września 2015r. Pozwany zaprzestał wpłat tytułem rat kredytowych. W dniu 9 sierpnia 2011r. <span class="anon-block">B.</span> wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty jednocześnie informując, iż w przypadku nie dokonania wymaganych spłat w terminie 7 dni od otrzymania wezwania ,<span class="anon-block">B.</span> wraz z upływem tego terminu wypowiada przedmiotową umowę kredytowa. Pozwany odebrał to wezwanie 19 sierpnia 2011r.</p> <p>Dowód: wezwanie k. 94, potwierdzenie odbioru wezwania k. 95</p> <p>Na dzień 8 sierpnia 2011r. pozwany zalegał kwotę 6.135,38 zł z tytułu zaległej raty kredytowej oraz kwoty: 3.595,53zł z tytułu zaległych odsetek i opłat bankowych oraz kwotę 221,48zł z tytułu odsetek za nieterminową spłatę dowód: wezwanie ze stanem zaległości k. 94</p> <p>Pomimo wystosowania wezwania do zapłaty pozwany nie uregulował zadłużenia.</p> <p>W dniu 17 października 2011r. pełnomocnik pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o</span> w <span class="anon-block">K.</span> zwrócił się do <span class="anon-block">B.</span> o zmianę sposobu spłaty zadłużenia i ustalenie comiesięcznych rat w kwocie 1.600zł podnosząc fakt , że brak spłaty spowodowany był zmniejszeniem dochodów z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej ( prowadzenie sklepu)</p> <p>Dowód: wniosek o zmianę sposobu spłaty zadłużenia k. 97 – 98</p> <p> <span class="anon-block">B.</span> nie wyraził zgody na zaproponowane przez pozwanego warunki spłaty . wskazując, iż deklarowane raty miesięcznie przez pozwanego są nieadekwatne do wysokości zadłużenia wynikającego nie tylko z przedmiotowego kredytu, ale także dwóch pozostałych wynikających z <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z 3. listopada 2010r i <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z dnia 20 grudnia 2010. <span class="anon-block">B.</span> wskazał także , że sytuacja finansowa pozwanego nie została potwierdzona jakimikolwiek dokumentami</p> <p>Dowód: pismo banku k. 101 wraz z potwierdzeniem aktualnego zadłużenia. 102</p> <p>Pismem datowanym na dzień 19 grudnia 2011r.( wpłynęło do Banku 15 marca 2012r. ) pełnomocnik pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o</span> w <span class="anon-block">K.</span> ponownie zwrócił się do <span class="anon-block">B.</span> o zmianę sposobu spłaty zadłużenia, ponownie wnosząc o zmianę wysokości raty miesięcznej kredytu na kwotę 1.600zł. <span class="anon-block">B.</span> ponownie odmówił .</p> <p>Dowód: wniosek pełnomocnika pozwanego k. 103 – 104 oraz pism0 <span class="anon-block">B.</span> k. z 28.03.2012r. k. 107</p> <p>Pozwany w dniu 12 stycznia 2012r. zwrócił się do <span class="anon-block">B.</span> z wnioskiem o restrukturyzację zadłużenia podnosząc, iż znajduje się w złej kondycji finansowej.<span class="anon-block">B.</span> w odpowiedzi na to pismo poinformował pozwanego o konieczności złożenia w terminie 5 dni odpowiednich dokumentów niezbędnych do rozpoznania wniosku o restrukturyzację zadłużenia.</p> <p>Pozwany nie złożył wymaganych dokumentów.</p> <p>Dowód: pismo pozwanego k. 108, pismo banku k. 109</p> <p>W dniu 27 stycznia 2012r. <span class="anon-block">B.</span> wystawił przeciwko <span class="anon-block">S. G.</span> tytuł egzekucyjny nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Dowód: tytuł egzekucyjny k. 117</p> <p>Postanowieniem z dnia 5 marca 2012r. <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">M.</span> nadał w/w tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności , ograniczając odpowiedzialność dłużnika do kwoty 225.000zł</p> <p>Dowód: postanowienie k. 118</p> <p> <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">M. Ż.</span> , na wniosek <span class="anon-block">B.</span>, wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanemu – sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> .</p> <p>Dowód: wniosek o wszczęcie egzekucji k. 120—121</p> <p> <span class="anon-block">K.</span> poinformował <span class="anon-block">B.</span> o bezskuteczności postępowania egzekucyjnego . <span class="anon-block">B.</span> złożył do <span class="anon-block">k.</span> wniosek o umorzenie postępowania <span class="anon-block">e.</span> </p> <p>Dowód: pismo <span class="anon-block">k.</span> k.126, wniosek <span class="anon-block">B.</span>o umorzenie k. 127</p> <p>W dniu 24 czerwca 2012r. powód nabył od <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A</span> w <span class="anon-block">W.</span> wierzytelność z tytułu przedmiotowej umowy kredytu z dnia 14 września 2010r.</p> <p>Na dzień sprzedaży w/w wierzytelność wynosiła : należność główna ( kapitał) stanowił 136.126,46zł , odsetki naliczone do 21 września 2012r. – 39.227,02 i koszty 316,48 zł.</p> <p>Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikami k.36 – 69 i wyciąg z ksiąg bankowych k. 128</p> <p>Pismem z dnia 14 listopada 2012r. <span class="anon-block">B.</span> powiadomił pozwanego o dokonaniu cesji swojej wierzytelności na rzecz powoda.</p> <p>Dowód: zawiadomienie k. 48</p> <p>Powód wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia pismem z dnia 14 listopada 2012r.</p> <p>Dowód: pismo powoda w/w k. 49</p> <p>Na dzień złożenia niniejszego pozwu kwota zadłużenia z tytułu nabytej przez powoda wierzytelności wynosiła łącznie 184.751,56zł w tym kapitał – 136.126,45zł, odsetki umowne – 41.304,12zł, odsetki ustawowe 7.320,99zł</p> <p>Dowód: opinia biegłego k. 208</p> <p>Powyższy stan faktyczny w znacznej części jest bezsporny, został ustalony w oparciu o powołane wyżej dokumenty oraz opinię biegłego z zakresu rachunkowości k. 197 - 209.</p> <p>Żadna ze stron nie wnosiła zastrzeżeń co do opinii biegłego. Opinia sporządzona w niniejszej sprawie nie nasuwa żadnych zastrzeżeń zarówno co do sfery logicznej jak i merytorycznej, dlatego stanowi wartościowy materiał dowodowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Bezspornym jest, iż powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanych w drodze cesji w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc.</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 §2 kc</a> wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.</p> <p>Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się w praktyce, do rozstrzygnięcia po pierwsze podstawy faktycznej dochodzonego roszczenia , a po drugie wysokości dochodzonego roszczenia</p> <p>Powód wskazując w pozwie wysokość zadłużenia pozwanego z tytułu umowy kredytu powołał się na wysokość zadłużenia wynikającego z wyciągu z ksiąg bankowych, które jego zdaniem mają moc dokumentu urzędowego.</p> <p>W dacie złożenia pozwu ( 11 marzec 2013r.) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1)">art. 95 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe</a> stanowił, że księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 kpc</a> dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje pozarządowe w zakresie zleconych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji publicznej. Domniemanie wynikające z treści dokumentu urzędowego może być obalone. Jednak zgodnie z tezą wyrażaną w orzecznictwie, samo przypuszczenie, że dokument urzędowy może być niezgodny z prawdą, nie stanowi zaprzeczenia jego prawdziwości i nie podważa jego mocy dowodowej. Strona powinna bowiem udowodnić, że dokument ten nie pochodzi od organu, który go wystawił lub że zawarte w nim oświadczenie jest niezgodne z prawdą (por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 8 stycznia 2003 r., II CKN 247/01, LEX nr 75250). Nadanie wyciągom z ksiąg banku rangi dokumentu urzędowego skutkuje nieuzasadnionym, w ocenie Sądu, wzmocnieniem pozycji procesowej banku, który sam w swojej sprawie w formie oświadczenia kreuje dokument, który stanowi jedyny dowód jego roszczeń. Problem ten został dostrzeżony również w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 15 marca 2011r. w sprawie P7/09 stwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1)">art. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowe</a> w brzmieniu nadanym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20091311075" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2009 r. Nr 131, poz. 1075 ()">ustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 252)">art. 252 kpc</a> w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 32;art. 32 ust. 1;art. 32 ust. 1 zd. 1;art. 76)">art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> oraz nie jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 20)">art. 20 Konstytucji</a>.</p> <p>Ustawodawca ostatecznie uznał argumenty przytoczone przez Trybunał Konstytucyjny za słuszne i dokonał nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95)">art. 95 ustawy Prawo bankowe</a> poprzez dodanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95 ust. 1 a)">ust. 1a</a>, który stanowi, że moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95 ust. 1)">ust. 1</a>, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Przepis obowiązuje od 20 lipca 2013r.</p> <p>Sąd nie zastosował w niniejszej sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1)">art. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowe</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia pozwu, uznając – zgodnie z uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 15 marca 2011r. – że w części, w jakiej nadaje on moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 32;art. 32 ust. 1;art. 32 ust. 1 zd. 1;art. 76)">art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a>. W konsekwencji Sąd przyjął, że ciężar udowodnienia żądania tak co do zasady, jak i co do wysokości, spoczywa na stronie powodowej.</p> <p>Powód w, w ocenie Sądu, wykazał, że nabył skutecznie w drodze cesji od <span class="anon-block">B.</span> roszczenia wynikające z zawarcia przez <span class="anon-block">B.</span> z pozwanym umowy kredytowej szczegółowo opisanej stanie faktycznym uzasadnienia. Na marginesie wskazać należy , że pozwany nie podniósł żadnego zastrzeżenia co do skuteczności zawarcia umowy cesji.</p> <p>Stosunkiem zobowiązaniowym łączącym pozwanego z wierzycielem pierwotnym była umowa o kredyt konsumencki w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 29;art. 30)">art. 29 i 30 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim</a>.</p> <p>Dopuszczony , na wniosek strony powodowej, biegły z zakresu rachunkowości wyliczył, iż wysokość roszczenia dochodzonego przez powoda wynosi 184.751,56zł, na co składają się: należność główna ( kapitał 136.126,45zł) , odsetki umowne 41.304,12 , odsetki ustawowe 7.320,99zł.</p> <p>Podkreślenia wymaga fakt, że pozwany do momentu złożenia pozwu, nie kwestionował roszczenia powoda ani co do zasady, ani co do wysokości. Świadczą o tym liczne pisma, jakie pozwany kierował do <span class="anon-block">B.</span> z prośbą o zmniejszenie raty spłaty kredytu lub jego restrukturyzację.</p> <p>Powód oprócz należności głównej z tytułu niespłaconego kredytu i odsetek domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 316,48zł tytułem kosztów naliczanych zgodnie z § 19 ust 4 pkt. 2 umowy ( k. 82).</p> <p>Wierzyciel pierwotny- <span class="anon-block">B.</span> i pozwany określili w zawartej umowie , że <span class="anon-block">B.</span> może dokonywać szereg czynności określonych w umowie w celu poinformowania go o powstaniu zadłużenia oraz skłonienia do niezwłocznej spłaty tego zadłużenia tj. wysyłać widomości tekstowe na telefon komórkowy , przeprowadzać rozmów telefonicznych, wysyłać przesyłki listowne, przeprowadzać wizy. (§ 17 umowa k. 82)</p> <p>Powód udowodnił, iż <span class="anon-block">B.</span> wysłał listownie pocztą jedną przesyłkę ( list polecony) stanowiącą wezwanie pozwanego do zapłaty i informujące o stanie zadłużenia ( k. 94 – 95).</p> <p>Zgodnie z taryfą czynności ( k. 85) dołączoną do umowy , taka czynność została wyceniona na kwotę 20zł plus koszty przesyłki, które stanowią 4,20zł ( dane dotyczące kosztu przesyłki poleconej zaczerpnięte przez Sąd ze strony internetowej poczty ).Powód, zdaniem Sądu, udowodnił więc koszty tylko do wysokości 24,20zł.</p> <p>Reasumując powód udowodnił roszczenie do kwoty, łącznie 184.775,76zł. Sąd zasadzając należność główną związany był przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321)">art. 321 kpc</a>.</p> <p>W ocenie Sadu powód w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> udowodnił roszczenie do wysokości dochodzonej pozwem.</p> <p>O odsetkach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482)">art. 482 kc</a> od dnia wniesienia pozwu tj. od 11 marca 2013r.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p> <p>Na koszty złożyły się opłata sądowa 2310 zł, wynagrodzenie biegłego 1.922zł, wynagrodzenie pełnomocnika 3.600zł ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 6)">§ 6 pkt.6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>), opłata od pełnomocnictwa 17zł</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113)">art. 113 ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.922 zł tytułem nie uiszczonej części kosztów postępowania w sprawie.</p> <p>Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, stosując przytoczone wyżej przepisy prawa.</p> </div>