VII P 225/15

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt VII P 225/15</span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie, VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca: <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong> </p> <p>Ławnicy: <span class="anon-block">D. A.</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>Protokolant: Małgorzata Wadoń</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku, w <span class="anon-block">W.</span>, na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. A.</span>,</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Telewizji (...) S. A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>o odszkodowanie,</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1)  powództwo oddala,</p> <p>2)  zasądza od powoda <span class="anon-block">M. A.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VII P 225/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 13 lutego 2015 r. (data prezentaty), (k. 2) skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> powód <span class="anon-block">M. A.</span> wniósł o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę, a w przypadku upływu okresu wypowiedzenia powód wniósł o przywrócenie na dotychczasowe warunki pracy i płacy. Argumentując na rzecz powództwa powód wskazał, iż nie zgadza się z treścią wypowiedzenia, gdyż restrukturyzacja i likwidacja stanowisk pracy nie musi oznaczać rozwiązania umowy o pracę. <span class="anon-block">M. A.</span> uczestniczy wraz z żoną od września 2014 r. w programie <span class="anon-block"> (...)</span>. Brak stałego źródła utrzymania stanowi jeden z elementów wykluczających z programu. Ponadto zwalnianie 63 osób z <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> może stanowić próbę ominięcia przepisów o zwolnieniach grupowych a praca w tymże zakładzie stanowi dla powoda jedyne źródło otrzymania.</p> <p>Pismem z dnia 13 lipca 2015 r. (data prezentaty), (k. 82-93) powód zmodyfikował powództwo wnosząc w miejsce roszczenia o przywrócenie do pracy roszczenie o zasądzenie odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres 3 miesięcy tj. w kwocie 7.190,67 zł. oraz zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z 17 kwietnia 2015 r. (data nadania), (k. 19-22) pozwana <span class="anon-block"> Telewizja (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów zastępstwa procesowego według norm przewidzianych. Uzasadniając swoje stanowisko pozwana wskazała, iż zastępowanie w ramach restrukturyzacji zakładu pracy umów o pracę przez umowy cywilnoprawne jest akceptowalne, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy. W ocenie pozwanej likwidacja jednostki organizacyjnej formalna i faktyczna nie muszą się zbiegać w czasie, bowiem ostateczna realna likwidacja stanowiska pracy zawsze następuje po rozwiązaniu stosunku pracy z osobą je zajmującą. Przyczyna wskazana w dokumencie wypowiedzenia jest rzeczywista i prawdziwa, zaś pracodawca nie próbował ominąć przepisów o zwolnieniach grupowych. W okresie 30 dni tj. od 26 stycznia 2015 r. do 24 lutego 2015 r. wręczono u pozwanej 29 dokumentów wypowiedzeń i porozumień stron rozwiązujących umowy o pracę na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">M. A.</span> był zatrudniony w pozwanej <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> początkowo w okresie od 1998 r. do 2002 r. (zeznania powoda k. 309-310).</p> <p>Następnie <span class="anon-block">M. A.</span> został zatrudniony w pozwanej spółce w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku starszego wartownika konwojenta w <span class="anon-block">(...)</span>, w <span class="anon-block">(...)</span>, w <span class="anon-block">(...)</span> na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 marca 2008 r., a następnie na czas określony od dnia 1 kwietnia 2008 r. od dnia 1 kwietnia 2008 r. i 31 października 2008 r. (umowy o pracę k. 10-11).</p> <p>Strony niniejszego postępowania zawarły w dniu 1 listopada 2008 r. umowę o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której to umowy powód miał dalej świadczyć pracę na wskazanych wyżej warunkach. (umowa o pracę na czas nieokreślony k. 9).</p> <p>Restrukturyzacja służb ochrony pozwanej spółki była prowadzona od 2007 r. W tym czasie przeprowadzono ją w 17 oddziałach terenowych, w rezultacie czego w głównej siedzibie pozwanej funkcjonował system mieszany: na zewnątrz posterunki chronił zewnętrzny podmiot, w obiekcie ochronę zapewniali pracownicy pozwanej – wewnętrzna służba ochrony. (zeznania świadka <span class="anon-block">W. L. (1)</span> k. 274-275).</p> <p>Kierownictwo pozwanej podjęło decyzję o dalszym etapie restrukturyzacji służb ochrony polegającym na zastąpieniu wewnętrznej służby ochrony podmiotem zewnętrznym. (zeznania świadka <span class="anon-block">J. W. (1)</span> k. 275-276).</p> <p>Oświadczeniem z dnia 11 lutego 2015 r. pozwany pracodawca rozwiązał z powodem umowę o pracę z zachowaniem skróconego okresu wypowiedzenia, który wynosił 1 miesiąc i upłynął w dniu 31 marca 2015 r. Jako wyłączną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pozwana spółka wskazała na restrukturyzację służby ochrony w <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span>, polegającą na likwidacji stanowisk starszego wartownika-konwojenta w Wydziale Ochrony Ośrodka Administracji oraz planowane powierzenie wykonywanie zadań ochrony zewnętrznemu kontrahentowi. Zgodnie z treścią oświadczenia o wypowiedzeniu powodowi na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 8)">art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz. U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.) miała zostać wypłacona odprawa pieniężna w wysokości 3-miesieczengo wynagrodzenia. (oświadczenie o wypowiedzeniu k. 3).</p> <p>Na stanowisko pracy powoda nie zatrudniono innej osoby (zeznania świadka <span class="anon-block">J. W. (1)</span> k. 275-276)</p> <p>W dniu 18 lutego 2015 r. pozwana podpisała dokument specyfikacji istotnych warunków zamówienia, na podstawie której to specyfikacji miał zostać przeprowadzony przetarg na świadczenie usługi ochrony osób i mienia oraz obsługi recepcji w obiektach <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> i Oddziałach <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> na okres 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy. (specyfikacja istotnych warunków zamówienia k. 45-73).</p> <p>W wyniku przeprowadzonej restrukturyzacji w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> zlikwidowano stanowiska wartownika, starszego wartownika i starszego wartownika konwojenta. Na czas restrukturyzacji został wprowadzony podmiot zewnętrzny. Firma zewnętrzna zapewniała odpowiednią liczbę osób na posterunkach. (zeznania świadka <span class="anon-block">W. L. (1)</span> k. 274-275)</p> <p>W okresie 30 dni tj. od 26 stycznia 2015 r. do 24 lutego 2015 r. u pozwanej wypowiedziano i rozwiązaną umowę o pracę za porozumieniem stron łącznie z 28 pracownikami na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10)">art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz. U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.) (pisma k. 26 , 269-270)</p> <p>Z dniem 2 marca 2015 r. przekazany został na ręce Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Stołecznej Policji w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>” zmieniony wskutek planowanego zastąpienia Wewnętrznej Służby Ochrony <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> koncesjonowanym podmiotem gospodarczym świadczącym usługi ochrony osób i mienia spełniającym wymagania stawiane specjalistycznym uzbrojonym formacjom ochronnym z dniem 1 kwietnia 2015r. (pismo k. 256).</p> <p>Na mocy uchwały nr 187/2015 z dnia 7 maja 2015 r. odwołano wewnętrzną służbę ochrony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Od 21 kwietnia 2015 r. zadania przez nią realizowane miały być wykonywane przez podmiot zewnętrzny, tj. podmiot wyłoniony wskutek przetargu: <span class="anon-block"> firmę (...)</span> (uchwała nr 187/2015 z dnia 7 maja 2015 r. k. 272 zeznania świadka <span class="anon-block">W. L. (1)</span> k. 274-275, zeznania świadka <span class="anon-block">J. W. (1)</span> k. 275-276, zeznania świadka <span class="anon-block">L. W.</span> k. 307-308).</p> <p>Proces restrukturyzacji w tym rozwiązywania umów o pracę pracowników, należących do wewnętrznej służby ochrony był stopniowy. Nie wręczono wypowiedzeń wszystkim pracownikom wewnętrznej służby ochrony, gdyż pozwana należy do podmiotów, które podlegają obowiązkowej ochronie i przed rozstrzygnięciem przetargu nie można było zwolnić wszystkich pracowników. W rezultacie przeprowadzanego procesu restrukturyzacji rozwiązano wewnętrzną służbę ochrony. <span class="anon-block"> Firma (...)</span> przejęła wszystkie obowiązki związane z ochroną pozwanej (zeznania świadka <span class="anon-block">W. L. (2)</span> k. 274-275).</p> <p>Według stanu na 4 sierpnia 2015 r. po przeprowadzeniu procesu restrukturyzacji w <span class="anon-block">(...)</span> pozostało zatrudnionych 12 osób, z czego stosunek pracy 5 pracowników był objęty ochroną związkową , 2 pracowników był objęty ochroną przedemerytalną, 1 pracownik był chroniony z tytułu wykonywania mandatu radnego, 2 pracownikom nie wręczono wypowiedzenia z powodu usprawiedliwionej nieobecności, zaś jeden z pracowników - <span class="anon-block">J. W. (2)</span> został zatrudniony na stanowisku kierownika wydziału, zaś <span class="anon-block">S. N.</span> na stanowisku starszego specjalisty. W ramach powyższych wyliczeń pracownicy <span class="anon-block">G. K.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span> oraz <span class="anon-block">M. S. (2)</span> pozostali zatrudnieni na stanowisku starszego wartownika-konwojenta z uwagi na ochronę związkową (pismo k. 271) .</p> <p>Około 30 osób zatrudnionych przed restrukturyzacją w wewnętrznej służbie ochrony zostało zatrudnionych przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span>. Pracownicy, kontynuujący zatrudnienie w pozwanej, objęci ochroną związkową i przedemerytalną wykonują czynności administracyjne i nie wykonują czynności związanych z ochroną obiektu. (zeznania świadka <span class="anon-block">W. L. (1)</span> k.274-275).</p> <p>W ramach struktury organizacyjnej pozwanej istnieje zakład zabezpieczenia i ochrony w strukturze organizacyjnej pozwanej spółki. Pracownicy tego zakładu naprawiają czujniki, zaś alarmy obsługuje firma zewnętrzna (zeznania świadka <span class="anon-block">J. W. (1)</span> k. 275-276</p> <p>Zgodnie z zaświadczeniem pozwanego pracodawcy miesięczne wynagrodzenie brutto powoda obliczone według zasad ustalania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wynosiło 2.396,89 zł (zaświadczenie k. 74)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie</strong> dokumentów i ich kserokopii złożonych w sprawie, w tym akt pracowniczych powoda, których prawdziwości i wiarygodności nie kwestionowała żadna ze stron, wobec powyższego Sąd również nie znalazł podstaw do ich podważania.</p> <p>Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na zeznaniach świadków: <span class="anon-block">W. L. (1)</span> (k. 274-275) oraz świadka <span class="anon-block">J. W. (1)</span> (k. 275-276), częściowo na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">L. W.</span> (k. 307-308) oraz częściowo zeznań powoda <span class="anon-block">M. A.</span> (k. 309-310).</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków <span class="anon-block">W. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. W. (1)</span> jako logiczne, spójne oraz korespondujące z treścią złożonych w sprawie dokumentów. Wymienieni świadkowie w swych zeznaniach opisali proces restrukturyzacji służby ochrony w pozwanej spółce, na który składało się: przeprowadzenie przetargu i nawiązanie współpracy z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, która miała zastąpić wewnętrzną służbę ochrony u pozwanego pracodawcy i związany z tą restrukturyzacją proces rozwiązywania umów o pracę z pracownikami tejże służby. Należy podkreślić, iż zeznania wymienionych świadków pozostawały w zgodności z zebranymi w sprawie dokumentami. Pewne niedokładności dat zdarzeń składających się na powyższą restrukturyzację wynikały nie tyle ze złej woli świadków, lecz miały w ocenie Sądu źródło w zacieraniu się niektórych faktów w pamięci świadków i nie wpływały na negatywną ocenę ich zeznań.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">A. S.</span> (k. 305-306). Świadek ten zeznał, iż nie zna powodów z jakich rozwiązano z powodem stosunek pracy, lecz uważa iż zakończenie współpracy z powodem nie powinno mieć miejsca. Już ta konstatacja świadczy, iż świadek w swych zeznaniach zeznaje sposób stronniczy nie opierając się na faktach ale na swojej opinii. Sąd nie brał pod uwagę zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span> w zakresie dotyczącym podstawy prawnej rozwiązania z powodem umowy o pracę, gdyż wykraczało to poza ocenę przyczyn rozwiązania umowy o pracę z powodem. Abstrahując od powyższego pozwany pracodawca w swoim piśmie (k. 26) wskazał, iż w okresie 30 dni wręczył wypowiedzenie lub rozwiązał umowę o pracę za porozumieniem stron z 28 pracownikami. Świadek <span class="anon-block">A. S.</span> wskazał w swoich zeznaniach, iż pozwanemu pracodawcy chodziło o ominięcie procedury zwolnień grupowych na podst. art. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych, jednakże z zeznań świadków <span class="anon-block">W. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. W. (1)</span> wynika, iż zamiarem pracodawcy było stopniowe rozwiązywanie umów o pracę, by zapewnić ochronę w pozwanym zakładzie pracy.</p> <p>Sąd nie dał wiary w przeważającej części zeznaniom świadka <span class="anon-block">L. W.</span> (k. 307-308). Świadek ten pozostaje w sporze z pozwaną spółką z analogicznych przyczyn co powód. Wiarygodne są zeznania świadka w zakresie, w jakim świadek zeznaje, iż w miejsce zwolnionych pracowników zatrudniono firmę zewnętrzną, która świadczyła usługi ochrony, jako znajdujące odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym. Sąd nie dał wiary iż pozwanemu pracodawcy chodziło o ominięcie procedury zwolnień grupowych na podst. art. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych z tych względów, z jakich odmówił wiary świadkowi <span class="anon-block">A. S.</span>. Świadek jednocześnie zeznaje, iż w pozwanym zakładzie pracy miała miejsce stopniowa redukcja etatów, co wydaje się sprzeczne z tą częścią zeznań świadka, w których <span class="anon-block">L. W.</span> zeznaje, iż pracowników ochrony pozwanej zastąpiono firmą zewnętrzną.</p> <p>Sąd dał wiarę powodowi w zakresie, w jakim odniósł się do dokonywanych zwolnień osób pracujących na stanowisku konwojenta-wartownika, za wyjątkiem poruszanej przez powoda kwestii, iż na tymże stanowisku pracy w dalszym ciągu pracują 3 osoby a jedna na stanowisku starszego wartownika. Z zebranych w sprawie dowodów w szczególności z zeznań <span class="anon-block">W. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. W. (1)</span> oraz z dokumentu pozwanego (k. 271) wynika, iż obecnie żadna osoba nie wykonuje zadań z zakresu ochrony na wspomnianym stanowisku pracy, zaś niezmienione stanowisko pracy wynika ze szczególnej ochrony stosunku pracy 3 pracowników. Powód twierdzi, iż pozwana „spółka chciała prawdopodobnie ominąć przepisy o zwolnieniach grupowych”, lecz wobec niewskazania okoliczności potwierdzających tą tezę należy uznać ja za gołosłowną. Poza tym jak to już zostało powiedziane przy ocenie zeznań <span class="anon-block">L. W.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> zamiarem pracodawcy było stopniowe rozwiązywanie umów o pracę, by zapewnić ochronę w pozwanym zakładzie pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Bezspornym pozostawał czasokres zatrudnienia powoda, zajmowane przez niego stanowisko. Sporna była kwestia prawdziwości przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę.</p> <p>Bezdyskusyjnym jest, iż umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony może zostać rozwiązana w drodze wypowiedzenia, (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 32;art. 32 § 1)">art. 32 § 1 k.p.</a>), przy czym wypowiedzenie musi być uzasadnione. W razie odwołania się pracownika do sądu pracy sąd ocenia, czy dokonane wypowiedzenie było uzasadnione oraz czy nie naruszono przepisów prawa. Obowiązek zachowania wymaganych przepisami prawa pracy wymogów pozostaje aktualny także w przypadku, gdy rozwiązanie stosunku pracy następuje na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz. U. z 2003 r. nr 90 poz. 844 z późn. zm.).</p> <p>Z uwagi na to, że przyczyna wskazana w oświadczeniu woli pracodawcy może być nieuzasadniona z punktu widzenia obiektywnych przesłanek dozwalających pracodawcy na podjecie decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodowego, to na pracodawcy spoczywa obowiązek wskazania dowodów potwierdzających prawdziwość i zasadność wskazanych w wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyn oraz dochowania wymogów formalnych rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem.</p> <p>W niniejszej sprawie w treści oświadczenia, jako przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę wskazano restrukturyzację służby ochrony w <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> polegającą na likwidacji stanowisk starszego wartownika-konwojenta w wydziale Ochrony Ośrodka Administracji oraz planowanym powierzeniu wykonywania zadań ochrony zewnętrznemu kontrahentowi. Pozwany pracodawca jako podstawę rozwiązania umowy o pracę wskazał m.in. art. 10 ustawy o zwolnieniach grupowych.</p> <p>W sytuacji, gdy wskazując przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pracodawca opiera się o przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych, tak jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, kontroli Sądu Pracy nie podlega zasadność przyjętych przez pracodawcę decyzji o zmianie struktury organizacyjnej zakładu pracy i innych działań podejmowanych przez pracodawcę, a skutkujących przeprowadzeniem zwolnień grupowych, a jedynie ocenia się, czy wskazana przyczyna wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę faktycznie miała miejsce i czy była to rzeczywista przyczyna zwolnienia go z pracy, jak również, czy pracodawca przyjął sprawiedliwe i obiektywne kryteria doboru pracowników do zwolnień (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1997 r. I PKN 401/97). Podkreślić przy tym należy, że wystąpienie po stronie zakładu pracy okoliczności, które obiektywnie uzasadniają przeprowadzenie procedury z ustawy o zwolnieniach grupowych, nie zwalnia pracodawcy z obowiązku sformułowania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę w taki sposób, który pozwala pracownikowi na stwierdzenie, jakie konkretnie czynniki zadecydowały o rozwiązaniu z nim stosunku pracy. Zważyć należy przy tym, iż <strong> <!-- -->Sąd pracy nie jest powołany do badania zasadności i celowości zmian organizacyjnych</strong>. <span class="underline"> <!-- -->Sąd jest jednak uprawniony do badania i ustalenia, czy te zmiany i w konsekwencji likwidacja stanowisk pracy jest autentyczne, czy też ma charakter pozorny (fikcyjny), mający jedynie na celu uzasadnienie rozwiązania umowy o pracę z konkretnym pracownikiem</span> (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1982 r., I PRN 130/82).</p> <p>W stanie faktycznym niniejszej sprawy bez wątpienia doszło do likwidacji stanowiska pracy powoda w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>. Przypomnieć należy, iż powód zajmował stanowisko starszego wartownika-konwojenta w Wydziale Ochrony Ośrodka Administracji. Stanowisko pracy powoda zostało wyrugowane ze struktury zatrudnienia pozwanej spółki, zaś obowiązki wypełniane przez powoda zostały wyoutsourcowane do podmiotu zewnętrznego, z którymi pozwany zawarł umowę w wyniku rozstrzygnięcia przetargu rozpisanego w dniu 18 lutego 2015 r.. Tak więc należy uznać, iż u pozwanej stanowisko pracy powoda zostało zlikwidowane wraz z rozwiązaniem stosunku pracy z osobami zatrudnionymi w analogicznym charakterze, zaś zadania między innymi powoda przejął zewnętrzny podmiot – <span class="anon-block"> firma (...)</span>. W judykaturze przyjmuje się, iż likwidacja stanowiska pracy może być związana zarówno z powierzeniem dotychczasowych zadań innej osobie na podstawie umowy cywilnoprawnej (wyrok SN z 12 lipca 2001, I PKN 541/00), jak i w ogóle outsourcingiem danej czynności (grupy czynności). O pozorności likwidacji stanowiska pracy nie świadczy fakt, iż pozwana spółka nie rozwiązała stosunków pracy z wszystkimi osobami zajmującymi stanowiska analogiczne do stanowiska powoda. Co wynika z ustalonego stanu faktycznego po przeprowadzeniu procesu restrukturyzacji w Ośrodku Administracji pozostało zatrudnionych 12 osób, z czego stosunek pracy 5 pracowników był objęty ochroną związkową (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r.</p> <p>o związkach zawodowych<strong> <!-- --> (</strong>Dz.U.2014.167 j.t. ze zm. ) , 2 pracowników było objętych ochroną przedemerytalną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39)">art. 39 k.p.</a>) , 1 pracownik był chroniony z tytułu wykonywania mandatu radnego, 2 pracownikom nie wręczono wypowiedzenia z powodu usprawiedliwionej nieobecności. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 5 ustawy o zwolnieniach grupowych w okresie objęcia szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy pracodawca może jedynie wypowiedzieć dotychczasowe warunki pracy i płacy pracownikowi:</p> <p>1) któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, pracownicy w ciąży, pracownikowi w okresie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego oraz urlopu ojcowskiego;</p> <p>2) będącemu członkiem rady pracowniczej przedsiębiorstwa państwowego;</p> <p>3) będącemu członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej;</p> <p>4) będącemu członkiem zakładowej organizacji związkowej, upoważnionemu do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.</p> <p>Pracownicy, chronieni przez przepisy szczególne jak też <span class="anon-block">J. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">S. N.</span>, którzy dotychczas pełnili funkcję szefa ochrony i zastępcy szefa ochrony, po restrukturyzacji mieli wykonywać obowiązku administracyjne, niezwiązane z dotychczas wykonywaną pracę w ochronie. Tak więc zważyć należy, iż pracodawca, którego zamiarem było rozwiązanie umów o pracę z wszystkimi osobami na analogicznym do powoda stanowisku pracy starszego wartownika konwojenta, nie mógł tego uczynić w stosunku do 3 pracowników, zatrudnionych w wydziale ochrony, zajmujących stanowisko starszego wartownika-konwojenta z uwagi na szczególną ochronę stosunku pracy osób pracujących na tożsamym do powoda stanowisku pracy. Jednakże, co należy podkreślić całość zadań z zakresu ochrony osób i mienia z dniem 21 kwietnia 2015 r. została przejęta przez zewnętrzny podmiot <span class="anon-block"> firmę (...)</span>. Uchwałą 187/2015 z dnia 7 maja 2015 r. odwołano wewnętrzną służbę ochrony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, a pracownikom ją tworzącym, wypowiedziano stosunki pracy lub rozwiązano umowę o pracę na podstawie porozumienia stron na tyle, na ile pozwalało na to obowiązujące prawo w zakresie szczególnej ochrony stosunku pracy. Odwołanie wewnętrznej służby ochrony i nawiązanie współpracy z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, której powierzono zadania ochrony realizowane dotychczas przez wewnętrzną służbę stanowią urzeczywistnienie woli pozwanego pracodawcy dokonania zmian organizacyjnych w postaci restrukturyzacji, a zatem stanowi o prawdziwości przyczyny wskazanej w oświadczeniu o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę.</p> <p>Należy mieć na względzie, iż z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż w okresie od 26 stycznia do 24 lutego 2015 r. wypowiedziano umowę o pracę lub rozwiązano stosunek pracy za porozumieniem stron z 28 pracownikami co spełnia przesłanki <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>.</p> <p>Wartym zaznaczenia jest również, iż w wyniku decyzji pracodawcy rozwiązano umowę o pracę z wszystkimi pracownikami, zatrudnionymi na stanowisku starszego wartownika-konwojenta, z wyjątkiem pracowników, których stosunek pracy był chroniony przez przepisy szczególne, co wyłączało konieczność wskazywania kryteriów doboru pracownika do rozwiązania umowy o pracę.</p> <p>Reasumując pracodawca udowodnił prawdziwości przyczyny, wskazanej w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę. Restrukturyzacja polegająca na likwidacji stanowisk starszego wartownika-konwojenta w Wydziale Ochrony Ośrodka Administracji oraz powierzenie wykonywania zadań ochrony zewnętrznemu kontrahentowi w istocie miała miejsce. Powód nie wykazał, aby pozwany pracodawca kierował się innymi przesłankami niż te, które wskazał w oświadczeniu o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę, zatem wskazana przyczyna rozwiązania umowy o pracę była przyczyną rzeczywistą, zaś wyoutsourcowanie do podmiotu zewnętrznego zadań z zakresu ochrony uzasadnia rozwiązanie umowy o pracę z powodem wykonującym do chwili wspomnianej restrukturyzacji wspomniane zadania.</p> <p>Działanie pozwanego nie naruszyło <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45)">art. 45 kp</a>, stąd powództwo podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> Sąd zasądził na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu, związanych z zastępstwem procesowym w wysokości stawki minimalnej w kwocie 180 zł stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 1;§ 11 ust. 1 pkt. 1)">§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U.2015.1078).</p> <p>Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.</p> </div>