II Ca 434/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 434/15</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="173"/> </colgroup> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="708"/> </colgroup> <tr> <td> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="80"/> <col width="211"/> <col width="32"/> <col width="96"/> <col width="331"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> <p>Dnia 15 grudnia 2015 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący</p> </td> <td colspan="3"> <p>SSO Ireneusz Płowaś (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie</p> </td> <td colspan="3"> <p>SO Piotr Starosta</p> <p>SO Janusz Kasnowski</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant</p> </td> <td colspan="3"> <p>stażysta Karolina Bielewicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>na rozprawie</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. K.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>o zapłatę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>na skutek apelacji powódki</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt I C 174/15</p> </td> </tr> </table> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że:</p> <p>a)  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 150 zł (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 kwietnia 2014 r.,</p> <p>b)  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 254,50 zł (dwieście pięćdziesiąt cztery 50/100) tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>II.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 148 zł (sto czterdzieści osiem) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> Na oryginale właściwe podpisy</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 434/15</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Nakle nad Notecią wyrokiem z dnia 28.01.2015 roku oddalił powództwo o zapłatę wniesione przez <span class="anon-block">I. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...)</span> i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że powódka wnosiła o zasądzenie kwoty 1150 zł, uzasadniając to żądanie tym, że jej córka uczęszczała do przedszkola prowadzonego przez pozwaną Gminę i poza opłatą podstawową powódka płaciła dodatkowe opłaty za świadczenia wykraczające poza podstawę programową i była to kwota 50 zł miesięcznie w okresach od września 2008 roku do czerwca 2009 roku i analogicznie w latach 2009 - 2010 i 2010 - 20111. Podstawą tych opłat były uchwały Rady Gminy, które po wyroku WSA w Bydgoszczy okazały się bezprawne, dlatego pismem z dnia 11.04.2014 roku powódka wezwała pozwaną do zwrotu opłat dodatkowych.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, potwierdzając treść wyroków wydanych przez WSA w Bydgoszczy, jednak twierdząc, że te opłaty miały charakter symboliczny i nie odzwierciedlały rzeczywistych kosztów pobytu dziecka w przedszkolu. Nadto w 2010 roku doszło do zmiany <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 ()">ustawy o systemie oświaty</a> i od tego dnia przedszkole publiczne zapewniało bezpłatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie nie krótszym niż 5 godzin dziennie, a ponad ten czas można było ustalić opłatę dodatkową. W 2012 roku a potem w 2013 roku uchwały przewidywały taką opłatę w kwocie 5,50 zł jedynie za pierwszą godzinę ponad 5 godzin a następnie 1 zł za każdą rozpoczętą godzinę ponad limit. Te uchwały nie zostały uznane za nieważne.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że córka powódki uczęszczała do przedszkola prowadzonego przez pozwaną w okresie objętym żądaniem pozwu tj. od września 2008 roku do czerwca 2011 roku z przerwami wakacyjnymi. Zajęcia dla wszystkich dzieci, niezależnie od wieku, nie przekraczające 5 godzin były bezpłatne, gdy dziecko pozostawało w przedszkolu ponad 5 godzin to na podstawie uchwały Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span> z 2010 roku rodzice byli zobowiązani uiszczać opłatę stałą w kwocie 50 zł miesięcznie. Córka powódki pozostawała w przedszkolu ponad 5 godzin, dlatego też powódka w 2010 roku uiszczała co miesiąc opłatę 50 zł. Osobno powódka płaciła także za wyżywienie córki i zajęcia dodatkowe jeżeli takie były zorganizowane. Z dniem 01.09.2010 roku została zmieniona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 ()">ustawa o systemie oświaty</a> i od tego dnia przedszkole publiczne zapewniało bezpłatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż 5 godzin dziennie. W czasie zaś przekraczającym w/w wymiar zajęć organ prowadzący mógł ustalać wysokość opłat za udzielone świadczenia. Uchwałą Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span> z dnia 28.06.2012 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> ustalono opłatę na kwotę 5.50 zł jedynie za pierwszą godzinę świadczeń ponad bezpłatny limit. W związku z tym powódka płaciła za pobyt córki jedynie za pierwszą godzinę niezależnie ile czasu ponad limit przebywała. W 2008 roku powódka płaciła po 50 zł miesięcznie za 4 miesiące od września, w 2009 roku łącznie zapłaciła 500 zł a w 2010 roku kwotę 450 zł. Dawało to średnią od 0,62 zł do 0,76 zł za jedną godzinę ponad limit. Po kolejnej zmianie ustawy ta uchwała z 2012 roku utraciła moc gdyż uchwałą Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span> z dnia 21.11.2013 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> ustalono opłatę w kwocie 1 zł za każdą rozpoczętą godzinę ponad 5 godzinny bezpłatny limit. Ta uchwała obowiązuje do dziś. Córka powódki gdy zostawała w przedszkolu dłużej niż 5 godzin to otrzymywała te same świadczenia. Koszt jednej godziny pobytu dziecka w przedszkolu pozwanego w latach 2008 – 2013 wynosił odpowiednio: 5,03 zł, 5,27 zł, 5,45 zł, 6,54 zł, 7,32 zł, 7,36 zł. Opłaty rodziców były wielokrotnie niższe i nie przekraczały 1,33 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy dał wiarę zeznaniom świadków przesłuchanych w sprawie i uznał, iż bezsporne były opisane w stanie faktycznym uchwały Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span>, a także uznanie za nieważne przez WSA w Bydgoszczy tych uchwał na które powoływała się powódka w pozwie.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1;art. 410 § 2)">art. 410 § 1 i 2 kc</a> i uznał, że to iż uchwały Rady Gminy zostały uznane za nieważne automatycznie nie czyni powództwa zasadnym. Powództwo dotyczy okresu od września 2008 roku do czerwca 2011 roku i część tego okresu w ogóle nie była objęta uchwałami uznanymi za nieważne. Sąd Rejonowy wskazał także na zmianę ustawy o systemie oświaty z 2010 roku, która zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ograniczała zakres bezpłatnych świadczeń do 5 godzin dziennie. Od 01.09.2010 roku rodzice płacili za czas pobytu dziecka w przedszkolu ponad 5 godzin, a nie za podstawę programową, która miała być w tym czasie realizowana. Nadto z dniem 01.09.2010 roku zmieniła się treść art. 14 ust. 5 w/w ustawy, zgodnie z którą organ prowadzący ustala wysokość opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola. Kolejna nowelizacja z dnia 01.09.2013 roku przepis ten zmieniła jedynie w ten sposób, że rada gminy określa wysokość opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego w prowadzonych przez gminę publicznych przedszkolach, w czasie przekraczającym wymiar zajęć ponad 5 godzin dziennie. Nadto zgodnie z art. 15 ust. 5a ustawodawca określił, że wysokość opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego nie może być wyższa niż 1 zł za godzinę zajęć. Zdaniem Sądu Rejonowego w tym stanie prawnym powódka mogła kwestionować jedynie wysokość opłat.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego pozwana gmina wykazała, że wysokość opłat rzeczywiście pobranych od powódki nie jest adekwatna od rodzaju, jakości i czasu trwania świadczeń. Opłaty nie pokrywają całkowitych kosztów związanych z realizacją świadczeń udzielanych przez przedszkole. Zestawienie kosztów przedstawione przez pozwaną w odpowiedzi na pozew korespondowało z zeznaniami świadków. Dlatego też zdaniem Sądu Rejonowego opłaty uiszczane przez powódkę miały charakter symboliczny i stanowiły jedynie niewielki procent rzeczywistych kosztów ponoszonych przez gminę w ramach udzielanych świadczeń Rzeczywisty koszt pobytu 1 godziny dziecka w przedszkolu był w tym czasie wielokrotnie wyższy.</p> <p>Sąd Rejonowy na tej podstawie uznał powództwo za nieuzasadnione. Odnosząc się do wydanego w sprawie II Ca 590/13 przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, że dotyczyło ono innego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego sprzed nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 ()">ustawy o systemie oświaty</a>.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniosła powódka, zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 233)">art. 232 i 233 kpc</a> polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez pobieżne zapoznanie się z materiałem dowodowym i oparcie zaskarżonego wyroku jedynie na jego części oraz pominiecie najistotniejszej część tego materiału, co dało sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Nadto zarzucono naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> poprzez niedostateczne i całkowicie nieprzekonujące uznanie w uzasadnieniu wyroku niemal wszystkich okoliczności faktycznych za bezsporne, a także brak przytoczenia i wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku.</p> <p>W konsekwencji powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie kwoty 1150 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10.10.2012 roku, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a także zasądzenie kosztów postępowania w obu instancjach według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o jej oddalenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik powódki wniósł jak w apelacji z tym, że sprostował datę odsetek wnosząc o ich zasądzenie od daty dochodzonej pozwem tj. od 10.04.2014 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelację powódki należało uznać za zasadną.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela zastrzeżenia skarżącej podniesione w apelacji.</p> <p>Przystępując do rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, że powódka w pozwie jako podstawę faktyczną swojego żądania wskazywała pobranie przez pozwaną bez podstawy prawnej opłaty, wskutek czego pozwana stała się bezpodstawnie wzbogacona, czyli roszczenia o zwrot tej kwoty od pozwanego upatruje w przepisach prawa cywilnego, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 i nast. k.c.</a> Niewątpliwie powódka spełniła na rzecz pozwanej świadczenie nienależne (pozbawione podstawy prawnej, która została skutecznie zakwestionowana w trybie postępowania administracyjnego), zatem może domagać się zwrotu spełnionego świadczenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c</a>, przyjmując jako datę popadniecie pozwanej w opóźnienie, datę określoną przez powódkę w wezwaniu pozwanej do zwrotu uiszczonej opłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> w zw. żart, 481 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c</a>). Sąd wskazuje nadto, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 (art. 14)">art. 14 ustawy o systemie oświaty</a> w brzmieniu do 2010 roku przewidywał możliwość pobierania opłaty jedynie w przypadku realizowania przez przedszkole zajęć poza podstawą programową (a nie w czasie przekraczającym 5-godzinny pobyt dziecka w przedszkolu), z takich zaś zajęć dziecko powódki nie korzystało, co wprost wynika z niekwestionowanego przez strony stanu faktycznego ustalonego przez sąd I instancja. Za dodatkowe zajęcia powódka uiszczała dodatkowe opłaty. Jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy dziecko powódki w czasie pobytu w przedszkolu ponad 5 godzin nie uzyskiwało żadnych dodatkowych świadczeń ponadprogramowych. Tym samym zaś brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie regulacji opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 kc</a>, nie sposób bowiem uznać, by świadczenie spełniane przez powódkę bez podstawy prawnej w realiach niniejszej sprawy czyniło zadość zasadom współżycia społecznego.</p> <p>Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku niniejsza sprawa nie była oparta ani na innym stanie faktycznym ani na innym stanie prawnym niż rozpoznawana wcześniej przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy pod sygnaturą II Ca 590/13. W sprawie tej przedmiotem żądania było również opłata w kwocie 50 zł, oparta o te same uchwały Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span> w tych samych okresach. Jedyną różnicą było to, iż w sprawie II Ca 590/13 zakresem żądania objęto krótszy okres tj. od września 2008 roku do listopada 2010 roku. Sprawa ta zatem dotyczyła tego samego w istocie przedmiotu sporu tj. zwrotu pobranych bez podstawy prawnej opłat za pobyt dziecka, w tym samym w znacznej części okresie, w przedszkolu publicznym prowadzonym przez pozwaną.</p> <p>Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony wcześniej w sprawie II Ca 590/13, iż świadczenie objęte żądaniem pozwu jest świadczeniem nienależnym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 kc.</a> Nie ma wątpliwości, iż opłata uiszczana przez powódkę w kwocie 50 zł nie miała umocowania ani w umowie łączącej strony ani w przepisach prawa miejscowego jakim są uchwały Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span>. Uchwały, z których miał wynikać obowiązek uiszczania przez powódkę dodatkowej opłaty niesiecznej w kwocie 50 zł za pobyt dziecka w przedszkolu publicznym zostały uznane za nieważne. Okoliczność ta jest bezsporna. Zmiana <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 ()">ustawy o systemie oświaty</a>, na którą wskazuje Sąd Rejonowy nie może mieć wpływu na powyższą ocenę, nie może mieć bowiem wpływu na zdarzenia zaistniałe przed jej wejściem w życie. Również po dniu 01.09.2010 roku tj. za ostatni okres objęty żądaniem pozwu, nie można mówić o zmianie sytuacji prawnej, bowiem w okresie od 01.09.2010 roku do czerwca 2011 roku nie istniały żadne ważne uchwały Rady Gminy <span class="anon-block">S.</span> ustalające i wprowadzające obowiązek uiszczania dodatkowych opłat ponad dzienny limit obecności dziecka w przedszkolu publicznym. Uchwała taka jak wskazał Sąd Rejonowy pojawiła się dopiero w 2012 roku, nie mogła zatem i nie obejmowała swoim zakresem przedmiotu sporu. Jak wynika z cytowanych przez Sąd I instancji przepisów znowelizowanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910950425" title="Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425 ()">ustawy o systemie oświaty</a> organ prowadzący przedszkole publiczne mógł określić opłaty za przedszkola, zarówno przed nowelizacją ustawy z dnia 01.09.2010 roku jak i po tej nowelizacji. Jednak w każdym przypadku jedynym organem władnym określić takie opłaty była Rada Gminy. W całym objętym żądaniem pozwu okresie nie istniała ważna uchwała Rady Gminy w zakresie opłat za pobyt dziecka w przedszkolu ponad limit 5 godzinny.</p> <p>Z art. 14 cyt. ustawy i przed i po nowelizacji z 2010 roku wynikało, iż zapewnienie wychowania przedszkolnego dzieciom w określonym wieku jest zadaniem własnym gminy. Gmina nie jest podmiotem prywatnym a ma charakter publiczny i ma obowiązek podejmowania działań zmierzających do zaspokojenia potrzeb swoich mieszkańców w tym dotyczących wychowania przedszkolnego. Gmina nie jest nastawiona na zysk a działania swoje finansuje ze środków publicznych. Sam ustawodawca uznał, że koszty pobytu dzieci w przedszkolach publicznych nie mogą być przerzucone w całości na rodziców a gmina ma obowiązek w większości je ponosić, skoro ostatecznie wprowadzono limit opłat w kwocie 1 zł za godzinę, co jak wynika z danych przedstawionych przez pozwaną nie pokryje kosztów pobytu dziecka w przedszkolu. Wobec tego rozważania Sądu I instancji również w zakresie w jakim odnosi się on do okresu po dniu 01.09.2010 roku należy uznać za błędne. Tylko i wyłącznie uchwała Rady Gminy mogła określić w jakim zakresie (gmina mogła ustalić wyższy niż minimalny limit wskazany w ustawie) rodzice mają ponosić koszty dodatkowych godzin pobytu dziecka w przedszkolu publicznym i w jakiej wysokości - nie wyższej niż wskazany w ustawie. Rozważania w jakim zakresie świadczenie powódki było ekwiwalentne w sytuacji braku takiej uchwały jest bezcelowe i błędne.</p> <p>Wobec tego, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">410 kc</a> zmienił zaskarżony wyrok w całości i zasądził kwotę dochodzoną pozwem wraz z żądanymi odsetkami.</p> <p>Jednocześnie sąd odwoławczy orzekł w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego zasądzając od pozwanej na rzecz powódki kwotę 254,50 zł tytułem kosztów procesu za I instancję oraz kwotę 148 zł za II instancję (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kpc</a>), przy czym do w/w kwot wliczono uiszczone przez powódkę opłaty sądowe oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawkach minimalnych.</p> </div> </table>