III AUa 2067/14

<p>Sygn. akt III AUa 2067/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Maria Małek - Bujak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Ewelina Kocurek - Grabowska</p> <p>SSA Marek Żurecki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">G. M.</span> (<span class="anon-block">G. M.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>o wysokość świadczenia</p> <p>na skutek apelacji ubezpieczonej <span class="anon-block">G. M.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Częstochowie</p> <p>z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt IV U 2067/13</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA M.Małek-Bujak /-/SSA M.Żurecki </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 2067/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 30 sierpnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">C.</span> przeliczył ubezpieczonej <span class="anon-block">G. M.</span> od dnia 1 kwietnia <br/>2012 roku emeryturę, a do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia, zgodnie z art. 53 ustawy emerytalnej, przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia z okresu 1971-1996. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 86,99%.</p> <p>Wypłacie podlegało świadczenie ustalone zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 26)">art. 26 ustawy o emeryturach <br/>i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, jako korzystniejsze.</p> <p>W odwołaniu (sprecyzowanym pismem procesowym z dnia 5 maja 2014 roku), ubezpieczona wniosła o wyliczenie jej emerytury przy uwzględnieniu prawidłowo zwaloryzowanego kapitału początkowego wskazując, że organ rentowy winien przyjąć <br/>do wyliczenia kapitału początkowego wyższe wynagrodzenia ustalone przez biegłą w sprawie sygn. akt IV U 992/12 i w tym celu ubezpieczona wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłej księgowej.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w <span class="anon-block">C.</span> wniósł o oddalenie odwołania wywodząc, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 13 maja 2014 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie w pkt 1 oddalił odwołanie ubezpieczonej od zaskarżonej decyzji ZUS z dnia 30 sierpnia 2013 roku, a w pkt 2 zasądził od Skarbu Państwa <br/>na rzecz adwokata <span class="anon-block">K. H.</span> kwotę 73,80 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczona, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, od dnia 1 kwietnia 1997 roku do 30 kwietnia 1998 roku oraz od 1 lipca 2004 roku do 30 czerwca 2006 roku uprawniona była do pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a od 1 maja 1998 roku do 30 czerwca 2004 roku z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto dochód, który stanowił podstawę wymiaru składek <br/>z 8 lat kalendarzowych, tj. od stycznia 1989 roku do grudnia 1996 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 116,71%. Następnie, decyzją z dnia 10 września 2007 roku <br/>organ rentowy przyznał wnioskodawczyni prawo do świadczenia przedemerytalnego <br/>od dnia 30 sierpnia 2007 roku. Decyzją z dnia 14 grudnia 2007 roku organ rentowy ustalił ubezpieczonej kapitał początkowy, a do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy, wynoszący 116,71%. Podstawę wymiaru ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika podstawy wymiaru wynoszącego 116,71% oraz kwoty bazowej 1.220,89 zł. Kapitał początkowy wyniósł 156.300,65 zł. Następnie decyzją z dnia 18 kwietnia 2012 roku ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego na 156.747,91 zł.</p> <p>W dniu 24 marca 2011 roku <span class="anon-block">G. M.</span> złożyła wniosek o przyznanie prawa do emerytury.</p> <p>Decyzją z dnia 28 kwietnia 2011 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonej od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku zaliczkę na poczet przysługującej emerytury.</p> <p>Do ustalenia wysokości świadczenia, zgodnie z art. 53 ustawy, przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 lat kalendarzowych, <br/>tj. od 1991 roku do 2000 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 74,52%. Jednocześnie wskazano, iż za następujące okresy, tj.:</p> <p>- od 12 września 1970 roku do 17 września 1973 roku;</p> <p>- od 15 września 1975 roku do 14 marca 1982 roku;</p> <p>- od 15 sierpnia 1985 roku do 30 kwietnia 1986 roku oraz</p> <p>- od 2 maja 1986 roku do 31 grudnia 1988 roku</p> <p>przyjęto wynagrodzenie minimalne. Tak wyliczona emerytura wyniosła kwotę <br/>1.446,04 zł.</p> <p>Z kolei, do wyliczenia emerytury, zgodnie z art. 26 ustawy, przyjęto:</p> <p>- kwotę składki zaewidencjonowanej na koncie z uwzględnieniem waloryzacji <br/> w wysokości 2.268,78 zł;</p> <p>- kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 411.971,57 zł.</p> <p>Następnie suma tych kwot podzielona została przez średnie dalsze trwanie życia,<br/> tj. 251,50 miesięcy, co dało kwotę 1.647,08 zł.</p> <p>Wysokość emerytury wyliczonej, zgodnie z art. 183 ustawy, tj. w wysokości:</p> <p>- 55% emerytury obliczonej na podstawie art. 53 ustawy w wysokości 795,32 zł oraz</p> <p>- 45% emerytury obliczonej na podstawie art. 26 ustawy w wysokości 741,19 zł</p> <p>dała kwotę 1.536,51 zł.</p> <p>Wypłacie podlegało świadczenie ustalone, zgodnie z art. 26 ustawy, jako korzystniejsze.</p> <p>Decyzją z dnia 19 maja 2011 roku organ rentowy z urzędu przeliczył ubezpieczonej <br/>od dnia 7 kwietnia 2011 roku świadczenie emerytalne. Wypłacie podlegała emerytura obliczona, zgodnie z art. 26 ustawy, w wysokości 1.647,08 zł.</p> <p>W związku z ponownym ustaleniem kapitału początkowego, organ rentowy decyzją <br/>z dnia 23 kwietnia 2012 roku ponownie ustalił ubezpieczonej od dnia 1 kwietnia 2012 roku emeryturę w wysokości:</p> <p>- 1.722,77 zł, zgodnie z art. 26 ustawy (kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 413.150,42 zł) oraz</p> <p>- 1.538,62 zł, zgodnie z art. 183 ustawy.</p> <p>Ubezpieczona nie zgodziła się z powyższą decyzją i zaskarżyła ją do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie, który wyrokiem <br/>z dnia 12 czerwca 2013 roku w sprawie sygn. akt IV U 992/12, w oparciu o opinię biegłej sądowej - specjalistki z zakresu księgowości, zmienił zaskarżoną decyzję i zobowiązał organ rentowy do przeliczenia ubezpieczonej emerytury przy uwzględnieniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 86,99%. Do wyliczenia tego wskaźnika przyjęto wynagrodzenia z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia, tj. z lat 1971-1973, 1976-1980, 1982-1985, 1989-1996.</p> <p>W wykonaniu powyższego wyroku wydana została decyzja z dnia 30 sierpnia <br/>2013 roku.</p> <p>W oparciu o dokonane ustalenia, Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie ubezpieczonej podlega oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 24;art. 24 ust. 1)">art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach <br/>z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura <br/>po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184 ust. 1 a;art. 24 ust. 1 b)">ust. 1a i 1b</a>, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184. W myśl art. 24a ust. 3 ustawy, emeryturę oblicza się zgodnie <br/>z art. 26, z uwzględnieniem ust. 4 i 5.</p> <p>Podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24)">art. 24</a>, stanowi kwota składek <br/>na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych <br/>na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 173;art. 174;art. 175)">art. 173-175</a> oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 40 a)">art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, <br/>z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 185 ust. 1 a;art. 185 ust. 1 b;art. 185)">ust. 1a i 1b oraz art. 185</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 25;art. 25 ust. 1)">art. 25 ust. 1</a>).</p> <p>Zgodnie zaś z art. 26 ust. 1 ustawy, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 <br/>przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183. Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach.</p> <p>W myśl art. 174 ust. 1 ustawy, kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12.</p> <p>Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych <br/>w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym, że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 roku. Do obliczenia kapitału początkowego <br/>dla osoby mającej ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przyjmuje się, <br/>na jej wniosek, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty przyjęty w decyzji ustalającej prawo do renty po raz pierwszy lub ponownie ustalającej jej wysokość. W przypadku, <br/>gdy renta została przyznana przed dniem 15 listopada 1991 roku, do ustalenia kapitału początkowego przyjmuje się wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w wyniku rewaloryzacji, chyba, że po tej dacie ponownie była ustalana jego wysokość (ust. 3 i 4). <br/>Do obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę bazową wynoszącą 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale kalendarzowym 1998 r. (ust. 7).</p> <p>Zgodnie zaś z art. 177 ustawy, w dniu wejścia w życie ustawy kwota bazowa stanowi 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale kalendarzowym 1998 roku i wynosi 1.220,89 zł.</p> <p>Artykuł 183 ust. 3 ustawy stanowi natomiast, iż emerytura przyznana na wniosek osoby ubezpieczonej urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 r., z wyjątkiem ubezpieczonych, którzy pobrali emeryturę na podstawie przepisów art. 46 lub 50, o ile osoba ta nie była członkiem otwartego funduszu emerytalnego albo złożyła wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa, która osiągnęła wiek uprawniający do emerytury w roku kalendarzowym 2011, wynosi:</p> <p>1.  55% emerytury obliczonej na podstawie art. 53 oraz</p> <p>2.  45% emerytury obliczonej na podstawie art. 26.</p> <p>W niniejszej sprawie niekwestionowanym jest fakt, że ubezpieczona urodziła się <br/>po 31 grudnia 1948 roku, a w przypadku takich osób, emerytura może być obliczona według dwóch wariantów, tj. albo według nowych przepisów, zgodnie z art. 26 ustawy, albo według systemu mieszanego, zgodnie z art. 183 ustawy. Organ rentowy prawidłowo zatem <br/>w zaskarżonej decyzji obliczył dwojako wysokość świadczenia emerytalnego odwołującej. <br/>I tak, do wyliczenia emerytury, zgodnie z art. 26 ustawy, uwzględnił:</p> <p>- kwotę składki zaewidencjonowanej na koncie z uwzględnieniem waloryzacji <br/> w wysokości 2.268,78 zł oraz</p> <p>- kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 413.150,42 zł.</p> <p>Następnie, suma tych kwot, tj. 415.419,20 zł podzielona została przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę, tj. 251,50 miesięcy, co dało kwotę 1.651,77 zł, a po waloryzacji - od 1 kwietnia 2013 roku kwotę 1.745,57 zł.</p> <p>Organ rentowy również prawidłowo wyliczył podstawę wymiaru kapitału początkowego, przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty w wysokości 116,71%. Następnie wskaźnik ten pomnożony został przez kwotę bazową 1.220,89 zł (zgodnie z art. 177 ustawy), co dało kwotę 1.424,90 zł.</p> <p>Z powyższego zatem jednoznacznie wynika, że przyjęcie, zgodnie z wnioskiem ubezpieczonej, do wyliczenia kapitału początkowego wskaźnika wysokości emerytury <br/>w wysokości 86,99%, byłoby mniej korzystne. Tak wyliczona podstawa wymiaru kapitału początkowego wyniosłaby 1.062,05 zł, a więc byłaby niższa od wyliczonej przez Zakład.</p> <p>Organ rentowy również prawidłowo wyliczył wysokość świadczenia, zgodnie <br/>z art. 183 ustawy, jako sumę kwot świadczeń wyliczonych z art. 53 i 26 ustawy <br/>w odpowiednich stosunkach. I tak, do wyliczenia emerytury, zgodnie z art. 53 ustawy, Zakład przyjął wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony przez biegłą w sprawie <br/>sygn. akt IV U 992/12 z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia w wysokości 86,99% oraz aktualną kwotę bazową w wysokości 2.822,66 zł. Tak wyliczona emerytura wyniosła kwotę 1.574,65 zł. Powyższe świadczenie Zakład, zgodnie z art. 183 ust. 3 ustawy przyjął w wysokości 55%, przyjmując w pozostałym zakresie, tj. w wymiarze 45% emeryturę wyliczoną zgodnie z art. 26 ustawy, co dało kwotę 1.609,36 zł. Kwota tak wyliczonego świadczenia okazała się niższa od kwoty emerytury wyliczonej z art. 26 ustawy. Z tego względu, prawidłowo wypłacie podlegała emerytura wyliczona, zgodnie z art. 26 ustawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku wniósł ustanowiony dla ubezpieczonej pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata.</strong> </p> <p>Zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w pkt 1, zarzucił temu wyrokowi naruszenie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez dowolną ocenę materiału dowodowego dla ustalenia wymiaru emerytury,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> przez pominięcie w uzasadnieniu istotnych faktów dla ustalenia wysokości emerytury.</p> <p>W oparciu o podniesione zarzuty pełnomocnik apelującej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji pełnomocnik ubezpieczonej podniósł, że Sąd Okręgowy <br/>w <span class="anon-block">C.</span> poprzednio prowadził między tymi samymi stronami sprawę IV U 992/12, <br/>w której ubezpieczona skutecznie domagała się podwyższenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury z 74,52% na 86,99%. Wskaźnik ten został podwyższony <br/>w związku z opinią biegłej, która na podstawie wysokości zarobków ubezpieczonej w okresie od 1 stycznia 1972 do 30 kwietnia 1986r. (z przerwami), ustaliła wyższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, a organ rentowy po tym wyroku nie podwyższył emerytury.</p> <p>W konsekwencji uzyskania ustalenia wyrokiem wyższego wskaźnika podstawy wymiaru emerytury, ubezpieczona wniosła odwołanie od decyzji ZUS o takim samym wymiarze emerytury, a organ rentowy podtrzymał swoją decyzję.</p> <p>Sąd oddalił wnioski pełnomocnika ubezpieczonej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, jednocześnie nie wpisując do protokołu dokładnej ich treści, co spotkało się <br/>z wnioskiem o sprostowanie protokołu, a Sąd oddalił odwołanie bez przeprowadzenia dowodu z opinii.</p> <p>Natomiast, w ocenie ubezpieczonej, ustalenie wyższego wskaźnika podstawy wymiaru emerytury z 74,52% na 86,99%, w sprawie IV U 992/12, SO w Częstochowie winno skutkować podwyższeniem wysokości emerytury, albowiem - jak to ustaliła biegła - <br/>w okresie od 1 stycznia 1972 roku do 30 kwietnia 1986 roku (z przerwami) ubezpieczona miała wyższe, niż przyjęte wcześniej przez ZUS, wynagrodzenia. Stąd weryfikacja emerytury ubezpieczonej winna nastąpić na podstawie opinii biegłej, o co wnosił pełnomocnik. Pełnomocnik ubezpieczonej podniósł, że organ rentowy nie przedstawił żadnego wyliczenia, a obliczenia dokonane przez Sąd są mało czytelne<strong> <!-- -->.</strong> </p> <p>Dlatego zasadnym jest przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, celem przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego dla ustalenia czy emerytura ubezpieczonej <br/>jest obliczona prawidłowo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja ubezpieczonej podlega oddaleniu.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny w całości podziela tak ustalenia, jak i stanowisko zawarte <br/>w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, zgodne ze stanowiskiem organu rentowego.</p> <p>Podkreślenia wymaga, że bez względu na ustalenia dotyczące wwpw, wypłacane obecnie ubezpieczonej świadczenie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 26)">art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> jest korzystniejsze <br/>od świadczenia, którego przeliczenia domaga się ubezpieczona.</p> <p>Dlatego też w sprawie nie zachodzi potrzeba dopuszczenia dowodu z opinii biegłego, który potwierdziłby prawidłowość wyliczenia wwpw zgodnie z żądaniem ubezpieczonej, ponieważ nawet uznanie, że wskaźnik ten odpowiadałby jej wyliczeniom wskazuje, <br/>że otrzymywane na skutek takiego przeliczenia świadczenie byłoby niższe, niż aktualnie otrzymywane przez ubezpieczoną.</p> <p>Nie zachodzi także potrzeba dokonywania takiego przeliczenia tylko dla samej sztuki jego przeliczania, skoro ubezpieczona nie sprecyzowała wprost we wniosku do organu rentowego, że domaga się przyznania i wypłaty świadczenia z innego tytułu, przy jej pełnej świadomości, że żądane świadczenie będzie niższe, niż obecnie otrzymywane (art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł <br/>o oddaleniu apelacji, jako oczywiście bezzasadnej.</p> <p>/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA M.Małek-Bujak /-/SSA M.Żurecki </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>JR</p> </div>