Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 1950/14

Sądy powszechne2015-12-15
Sygnatura
I C 1950/14
Data orzeczenia
2015-12-15
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Andrzej Westphal (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Andrzej Westphal</p> <p>Ławnicy: ---</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Marlena Ossowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 roku</p> <p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> </p> <p>o ustalenie</p> <p>I.  oddala powództwo,</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span>Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz każdego z pozwanych <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> kwoty po 1.817,00 zł (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) z tytułu zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 1950/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew przeciwko pozwanym <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> . Domagał się w nim ustalenia nieważności umowy z dnia 27.02.2012r. ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży nieruchomości na ich rzecz .</p> <p>Pozwani wnosili o oddalenie powództwa i zwrot kosztów ( k. 62 – 63 v).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje :</strong> </p> <p>W dniu 12 grudnia 2008 r. między Gminą <span class="anon-block">Ł.</span> , a <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> została zawarta umowa o przeniesienie przez <span class="anon-block"> (...)</span> prawa użytkowania wieczystego gruntów w celu zwolnienia się ze zobowiązania w trybie art. 66 ustawy ordynacja podatkowa. Między innymi, jej przedmiotem była <span class="anon-block">działka oznaczona numerem (...)</span> położona w <span class="anon-block">Ł.</span> , opisana w tej umowie jako teren kolejowy - „byłe torowisko” .</p> <p>dowód: umowa k. 20 - 28 ,</p> <p>W dniu 27 lutego 2012r. między <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w <span class="anon-block">W.</span> , a <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> została zawarta umowa w formie aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i sprzedaży. Stwierdzono w niej ,że w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">T.</span> wpisane jest na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o obszarze 0,3541 ha stanowiącej <span class="anon-block">działki o numerach (...)</span> . W umowie zawarty jest wniosek o odłączenie z tej księgi <span class="anon-block">działki numer (...)</span> i założenie dla niej nowej księgi. W umowie stwierdza się dalej ,że na tej działce położony jest budynek mieszkalny ( jego adres to <span class="anon-block">Ł.</span> , <span class="anon-block">ul. (...)</span> ) , w którym znajduje się <span class="anon-block">lokal o numerze (...)</span> ( szczegółowo opisany w tej umowie ), którego najemcami są <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span>. Strony oświadczyły ,że ustanawiają odrębną własność tego lokalu oraz ,że będzie z nim związany udział wynoszący 14.954/29.309 części w nieruchomości wspólnej. Następnie w tej umowie powód sprzedał pozwanym opisany w niej lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu .</p> <p>dowód: umowa k. 10 – 17, mapa k. 18 , wypis z rejestru gruntów k. 19 ,</p> <p>W 2012r. , po zawarciu umowy z 27 lutego , pozwani zwrócili się do Urzędu Gminy w <span class="anon-block">Ł.</span> o zezwolenie na wycięcie krzewów . W urzędzie poinformowano ich , że nie ma ją prawa od wskazywanej przez nich działki. Budynek przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> znajduje się bowiem na <span class="anon-block">działce o numerze (...)</span> a nie <span class="anon-block">(...)</span> - jak wskazano w umowie .</p> <p>Błąd ten powstał prawdopodobnie na etapie sporządzania operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę . Nieruchomość przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> stanowi nieczynny dworzec nazywany dawnej <span class="anon-block"> (...)</span> . W tym samym obrębie geodezyjnym <span class="anon-block"> (...)</span> , na <span class="anon-block">działce numer (...)</span> , znajduje się inna nieczynna stacja kolejowa - <span class="anon-block"> (...)</span> . Powierzchnie obu działek oraz ich kształt i zabudowa są podobne . Obie stacje znajdują się blisko siebie . W obu przypadkach prawo do nieruchomości przysługiwało dawniej <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">P. S.</span> k. 78 v – 79 ,</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy były w istocie niesporne między stronami . Zeznania świadka <span class="anon-block">P. S.</span> , zajmującego się w Urzędzie Gminy w <span class="anon-block">Ł.</span> sprawami gruntowymi , w sposób obrazowy i wyczerpujący zilustrowały problem oraz wskazały na prawdopodobną przyczynę jego powstania . Były one zgodne ze stanowiskami zajmowanymi przez strony i nie były przez nie kwestionowane . Dlatego sąd dał wiarę tym zeznaniom.</p> <p>Wobec niesporności stanu faktycznego zbędne było przeprowadzanie kolejnych dowodów z zeznań świadków : <span class="anon-block">G. W.</span> , <span class="anon-block">J. M.</span> , <span class="anon-block">K. K.</span> i <span class="anon-block">K. W.</span> . Sąd oddalił te wnioski na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015r. ( k. 140 ).</p> <p>Problem w niniejszej sprawie sprowadzał się do dwóch kwestii :</p> <p>a/ tego ,że w akcie notarialnym z dnia 27.02.2012r. nieprawidłowo wskazano numer działki , na której znajduje się budynek z mieszkaniem , które sprzedano pozwanym . Prawidłowe jej oznaczenie to <span class="anon-block">(...)</span> , a nie <span class="anon-block">(...)</span> . Na <span class="anon-block">działce (...)</span> znajduje się inny dworzec , inny budynek mieszkalny,</p> <p>b/ gdy jednak ten błąd został ujawniony , to okazało się ,że prawo użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki numer (...)</span> zostało już wcześniej , gdyż dnia 12 grudnia 2008 r., przeniesione przez powoda na Gminę <span class="anon-block">Ł.</span> w zamian za zaległości podatkowe. W dniu 27 lutego 2012 r. powód nie dysponował więc żadnym prawem do tego gruntu.</p> <p>Powód nie wskazał w uzasadnieniu pozwu żadnej podstawy prawnej swojego żądania . Pisze w nim natomiast o ( k. 4 ) :</p> <p>1/ swoim działaniu pod wpływem błędu, co do oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości , które skutkowało mylnym przeświadczeniem , iż powód „posiada prawo użytkowania wieczystego” ,</p> <p>2/ nie posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości , a jedynie prawa do poczynionych na niej nakładów w postaci budynków ( mieszkalnego i gospodarczego ) ,</p> <p>Ad 1 /</p> <p>Formułowanie tej podstawy stwierdzenia nieważności umowy nie może odnieść zamierzonego przez powoda skutku . Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84;art. 84 § 1)">art. 84 § 1 k.c.</a> w razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone inne osobie , uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest jedynie wtedy , gdy błąd został wywołany przez tę osobę , chociażby bez jej winy , albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć , ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej.</p> <p>W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z oświadczeniem złożonym przez powoda innej osobie - pozwanym, a czynność miała charakter odpłatny . Pozwani nie wywołali błędu po stronie powoda , nie wiedzieli o nim , ani nie mogli z łatwością go zauważyć . Przy zawarciu umowy powoda reprezentowali jego pracownicy , co do których pozwani zasadnie mogli przypuszczać ,że są to osoby kompetentne , skoro spółka upoważniła ich do reprezentowania jej przy zawieraniu takich umów . Osoby te pracowały w komórkach zajmujących się gospodarowaniem nieruchomościami ( por. k. 10 – 11 ) . Jedna z nich to pracownik <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> - <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> , a druga –<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span>. To przedstawiciele powoda złożyli oświadczenia opisane w § 1 aktu notarialnego . Nie było też sporne w sprawie, że to powód przygotował niezbędną dokumentację . Pozwani nie mieli więc żadnych podstaw ,żeby przypuszczać ,że coś się nie zgadza. Nie mogli też błędu z „łatwością zauważyć” , skoro w tej dokumentacji wszystko się zgadzało i nawet notariusz nie miał żadnych do niej zastrzeżeń , skoro doszło do sporządzenia umowy. Nie zachodzą więc przesłanki pozwalające powodowi na skuteczne uchylenie się od skutków prawnych swojego oświadczenia woli,</p> <p>Ad 2 /</p> <p>Przeniesienie prawa własności nieruchomości , czy też jej użytkowania wieczystego , które nie przysługuje zbywcy , nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności umowy. Żaden przepis nie zakazuje bowiem zawierania takich umów ,ani nie wiąże z nimi skutku nieważności . Brak po stronie sprzedawcy przymiotu właściciela jest wadą prawą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556(3))">art. 556 <sup> <!-- -->3</sup> k.c.</a> Jej istnienie nie powoduje natomiast nieważności umowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c .</a> W takim przypadku zastosowanie mają bowiem przepisy o rękojmi i według nich należy oceniać skutki takiej umowy.</p> <p>Wobec braku podstaw prawnych do uwzględnienia powództwa , podlegało ono oddaleniu.</p> <p>Skoro powód przegrał sprawę, to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.</a> zasądzono od niego na rzecz pozwanych zwrot kosztów procesu . Składały się na nie : wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 3.600 zł. ( § 6 pkt 6 rozporządzenia z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie … ) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw. Stosując odpowiednio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105 § 1 k.p.c.</a> sąd przyznał pozwanym zwrot kosztów po połowie.</p> </div>